Το οικονομικό μέγεθος της Κύπρου είναι ασήμαντο. Η γεωστρατηγική της θέση σημαντικότατη. Η προσφυγή της κυβέρνησής της στο μηχανισμό «στήριξης» της ΕΕ και του ΔΝΤ έχει ιδιαίτερη σημασία, όμως, όχι λόγω της γεωστρατηγικής θέσης της Κύπρου, αλλά λόγω του πολιτικού «χρώματος» της κυβέρνησης. Πρόεδρος της Κύπρου είναι ο «κομμουνιστής» Δ. Χριστόφιας, που βέβαια είναι τόσο κομμουνιστής όσο εμείς οπαδοί των μαρτύρων του Ιεχωβά. Στον Περισσό και την Κουμουνδούρου, πάντως, επικρατεί αμηχανία και άκρα του τάφου σιωπή. Οι της Κουμουνδούρου, χωρίς ίχνος κριτικής, καταριούνται την… ευρωπαϊκή κρίση, ξεχνώντας να μας πουν γιατί ο σύντροφός τους δεν αντιστάθηκε, αλλά ακολούθησε το δρόμο του Παπανδρέου, του Σαμαρά, του Βενιζέλου, του Κουβέλη; Οι του Περισσού παρουσιάζουν τις ειδήσεις λες και αφορούν κάποιο μικρό νησιωτικό κρατίδιο του Ειρηνικού, ξεχνώντας επίσης να μας δώσουν μια εξήγηση σ’ ένα μείζον ερώτημα. Οταν ο Χριστόφιας αναρριχήθηκε στην προεδρία της Κύπρου, από τον Περισσό έλεγαν πως πρόκειται για ιδιαίτερες συνθήκες, διότι το βασικό καθήκον του Χριστόφια είναι να λύσει το εθνικό θέμα, πετυχαίνοντας συμφωνία για την επανένωση του νησιού. Η θητεία του Χριστόφια κοντεύει να λήξει, το Κυπριακό δεν το έλυσε (ούτε πρόκειται να το λύσει) και στην ιστορία της Κύπρου θα μείνει ως ο πολιτικός που έριξε τον κυπριακό λαό στα νύχια της τρόικας ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ.
Κατηγορούσαμε τον Παπανδρέου και τον Παπακωνσταντίνου για τα χοντρά ψέματα με τα οποία τάιζαν τον ελληνικό λαό, λίγο πριν κάνουν την προσφυγή («γεμάτο περίστροφο στο τραπέζι» κ.λπ.) και μετά. Το ίδιο ακριβώς κάνουν ο Χριστόφιας και η κλίκα του. Κυρίως ο Χριστόφιας και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στ. Στεφάνου, γιατί ο υπουργός Οικονομικών, ο τραπεζίτης Β. Σιαρλή, που ο Χριστόφιας επέλεξε πριν από μερικούς μήνες, αποφεύγει τις πολλές μπούρδες.
«Η οικονομία πάει πολύ καλά» διαβεβαίωνε ο Χριστόφιας μόλις δυο μέρες πριν τις εκλογές, υποστηρίζοντας πως αναζητούνται κεφάλαια μόνο για τη στήριξη των τραπεζών που υπέστησαν απώλειες λόγω του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, στο οποίο ήταν σημαντικά εκτεθειμένες. Για να καθησυχάσει, δε, τον κόσμο, θεωρώντας προφανώς ότι απευθύνεται σε Χαχόλους, ο Χριστόφιας έλεγε με το γνωστό μισοθυμωμένο ύφος του: «Κατάντησε να είναι ο Μηχανισμός Στήριξης ένα φόβητρο που δημιουργεί πανικό και δεν πρέπει να δημιουργούμε πανικό στην αγορά»!
Ολοι ήξεραν πως η Κύπρος διαπραγματευόταν δάνειο με τη Ρωσία και την Κίνα, προκειμένου να μην προσφύγει στο μηχανισμό «στήριξης». Ο ίδιος ο Χριστόφιας πηγαινοερχόταν στη ρωσική πρεσβεία της Λευκωσίας, για να διαπραγματευθεί προσωπικά το δάνειο, ενώ στην Κίνα έστειλε ολόκληρη αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον υπουργό Εμπορίου Νεοκλή Συλικιώτη, ο οποίος το μόνο που κατάφερε να φέρει στις αποσκευές του επιστρέφοντας στη Λευκωσία ήταν η υπόσχεση ότι σε μια βδομάδα θα υπάρξει οριστική απάντηση της κινέζικης κυβέρνησης στο κυπριακό αίτημα για δάνειο. Μ’ άλλα λόγια, η κινέζικη κυβέρνηση τους είπε «με τις ευχές μας να πάτε στον ευρωπαϊκό μηχανισμό και το ΔΝΤ», αφού ήταν γνωστό πως στις 30 Ιούνη εξέπνεε η προθεσμία που είχε δοθεί από την Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών για την ανακεφαλαίωση όλων των ευρωπαϊκών τραπεζών και η Κύπρος έχει το πρόβλημα της Λαϊκής Τράπεζας.
Η Ρωσία, όμως, λίγες μέρες πριν είχε δηλώσει επίσημα πρόθυμη να χορηγήσει δάνειο, αρκεί να το ζητήσει η Λευκωσία, ενώ ανεπίσημα λεγόταν πως το δάνειο ήταν ύψους 5 δισ. ευρώ. Τι συνέβη; Γιατί ο Χριστόφιας δεν πήρε το δάνειο που του έδινε ο Πούτιν; Προφανώς, γιατί το δάνειο συνοδευόταν από όρους που με τίποτα δεν μπορούσε να σηκώσει. Δύσκολο να πιστέψουμε ότι ο Πούτιν ζητούσε στρατιωτική βάση, αγνοώντας το ιμπεριαλιστικό status quo στην περιοχή, είμαστε όμως σίγουροι ότι ζητούσε σημαντικά ανταλλάγματα στον οικονομικό τομέα. Μήπως στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αέριου, που τα ΄χουν καπαρώσει Αμερικανοί και Ισραηλινοί; Ετσι, ο Χριστόφιας δεν είχε άλλη λύση από την προσφυγή στον ευρωπαϊκό μηχανισμό «στήριξης» και το ΔΝΤ, βεβαίως.
Την προσφυγή στο ΔΝΤ αρχικά προσπάθησαν να την κρύψουν, αλλά την ανακοίνωσε το ίδιο το ΔΝΤ, που δε θ’ άφηνε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Είπαμε, τα λεφτά είναι λίγα, αλλά το… κομμουνιστικό «χρώμα» της κυβέρνησης είναι τεράστιο από συμβολική άποψη. Τι να πει τώρα ο Τσίπρας και ο κάθε Τσίπρας; Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στ. Στεφάνου έλεγε στην κομματική εφημερίδα του ΑΚΕΛ («Χαραυγή»), ότι συνεχίζονται οι προσπάθειες για την εξασφάλιση και διακρατικού δανείου, ώστε να είναι χαμηλότερο το ποσό που θα ζητηθεί από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό και επομένως ελαφρύτεροι οι όροι του Μνημόνιου. Ο ίδιος πήρε σβάρνα πρωινάδικα και μεσημεριανάδικα, όπου εξέφραζε «συγκρατημένη αισιοδοξία» ότι «δεν θα επιβληθούν σκληροί όροι στις διαπραγματεύσεις για την παροχή οικονομικής βοήθειας! Και γιατί ήταν «συγκρατημένα αισιόδοξος»; Επειδή, όπως είπε, η εκλογή Ολάντ στη Γαλλία δημιουργεί νέες συνθήκες όσον αφορά τις πολιτικές που ακολουθούνται! Ο αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ Σταύρος Ευαγόρου το πήγε ακόμα παραπέρα, δηλώνοντας ότι «δεν αναμένεται να επιβληθούν στην Κύπρο μνημονιακοί όροι όπως έγινε με την Ελλάδα»! Σε λίγες εβδομάδες, βέβαια, θα έχει διαλυθεί και αυτό το ψέμα με την υπογραφή του Μνημόνιου. Τότε θα μάθουμε και το ύψος του δανείου που δε θ’ αφορά μόνο την ανακεφαλαίωση της Λαϊκής Τράπεζας, αλλά και τη δημοσιονομική διαχείριση. Η Κύπρος θ’ αλυσοδεθεί γερά, για να εξασφαλιστεί ότι θα παραμείνει στην ευρωπαϊκή σφαίρα επιρροής.
