«Πώς μπορείς να έχεις ένα βασικό μισθό ισοδύναμο με την τιμή έξι κιλών κρέατος; Είναι ανοησία». Με αυτά τα λόγια σχολίαζε ο αιγύπτιος οικονομολόγος Αχμέντ Ελ Ναγκάρ στο Γαλλικό Πρακτορείο την αύξηση του βασικού μισθού που αποφάσισε η κυβέρνηση Μουμπάρακ τον περασμένο Νοέμβρη. Είχαν περάσει έξι μήνες από τις αρχές του περσινού Μάη, τότε που ο υπουργός Ανάπτυξης της Αιγύπτου, Μοχάμεντ Οθμάν, είχε δηλώσει ότι η κυβέρνηση σκέφτεται να αυξήσει το βασικό μισθό στις 450 λίρες (που τότε ισοδυναμούσαν με 82 δολάρια) από τις 34 λίρες (6 δολάρια) που βρισκόταν καθηλωμένος για 26 ολόκληρα χρόνια (από το 1984)!
Οι μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές που τόλμησαν να διαδηλώσουν τότε (τον περσινό Μάη, δηλαδή) έξω από κυβερνητικά γραφεία στο Κάιρο ζητούσαν βασικό μισθό τουλάχιστον 1.200 λίρες (218 δολάρια). Εξι μήνες μετά κι αφού το Εθνικό Συμβούλιο Μισθών είχε διαταχθεί τον Οκτώβρη από δικαστήριο να αυξήσει το βασικό μισθό, κατόπιν… βαθιάς περισυλλογής, η κυβέρνηση Μουμπάρακ αποφάσισε τελικά να δώσει την πολυπόθητη αύξηση. Μη φανταστείτε τίποτα… πολυτέλειες. Ούτε τα ψίχουλα που σκέφτονταν να δώσουν το Μάη δεν έδωσαν τελικά! Ο βασικός μισθός αυξήθηκε στις 400 λίρες που τότε (το Νοέμβρη) ισοδυναμούσαν με μόλις 69 δολάρια, μιας και η αιγυπτιακή λίρα στο μεσοδιάστημα είχε υποστεί μια υποτίμηση της τάξης του 5% περίπου και ο πληθωρισμός τον Οκτώβρη έτρεχε με 12% (σε ετήσια βάση).
Η θύελλα διαμαρτυριών δεν συγκίνησε κανέναν τότε, όπως δεν είχαν προβληματίσει ούτε οι διαδηλώσεις που είχαν ξεσπάσει τον Απρίλη του 2008 για την τιμή του ψωμιού, τις οποίες κατέστειλε η κυβέρνηση φυλακίζοντας μέχρι και για πέντε χρόνια 22 από τους «πρωτεργάτες» των λεηλασιών, οχτώ μήνες μετά (στις 15 Δεκέμβρη του 2008). Κανείς δεν έδινε σημασία στις φωνές διαμαρτυρίας, όπως του Σαμίρ που δούλευε στο υπουργείο Παιδείας για πάνω από τριάντα χρόνια, όταν δήλωνε στο BBC (3/5/2010) ότι ο μισθός του (461 λίρες ή 84 δολάρια) δεν φτάνει να καλύψει περισσότερο από πέντε μέρες κανονικής διαβίωσης, ή ενός άλλου δημόσιου υπάλληλου, του Σαφάα Αλ-Λούφτι, που στο ίδιο πρακτορείο δήλωνε ότι είχε ξεχάσει πώς μαγειρεύεται το κρέας, μιας και η οικογένειά του μπορεί να το αγοράσει μόνο μία φορά κάθε τέσσερις βδομάδες!
Το καθεστώς δεν φαινόταν να κλονίζεται ούτε από το διογκούμενο κίνημα διαμαρτυρίας, που όπως ανέφερε το BBC, επικαλούμενο καθηγητή Μεσανατολικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, αποτελούσε το μεγαλύτερο κοινωνικό κίνημα του είδους του στον αραβικό κόσμο από το τέλος του δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, αγκαλιάζοντας περίπου δύο εκατομμύρια ανθρώπους από το 2004 σε περίπου 3.000 ενέργειες. Επρεπε να έρθει το τσουνάμι της εξέγερσης από την Τυνησία για να κλονίσει τα θεμέλια του φασιστικού αιγυπτιακού καθεστώτος, λίγο καιρό μετά τις εκλογές βίας και νοθείας, που επιβεβαίωσαν την εξουσία του (το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα, «σάρωσε» με 83%).
Τώρα που ο ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι βγαίνουν στους δρόμους και ζητούν αυξήσεις στους μισθούς και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η εφημερίδα Αλ Αχράμ (μία από τις παλαιότερες και μεγαλύτερης κυκλοφορίας εφημερίδες στην Αίγυπτο) αποκάλυψε ότι δέχεται συνεχείς αναφορές για απεργίες και διαμαρτυρίες τόσο σε δημόσιες όσο και σε ιδιωτικές εταιρίες σε όλη τη χώρα. Παρακάτω αναφέρουμε μερικές από τις εργατικές κινητοποιήσεις που ξέσπασαν μέσα στη βδομάδα που μας πέρασε.
1.500 εργάτες από πέντε ναυπηγεία ιδιοκτησίας της Αρχής της Διώρυγας του Σουέζ πραγματοποίησαν καθιστική διαμαρτυρία την περασμένη Τρίτη έξω από τα ναυπηγεία διαμαρτυρόμενοι για τις άθλιες συνθήκες υγείας και τους μισθούς πείνας. Στην ίδια την πόλη του Σουέζ, 2.000 άνεργοι διαδήλωσαν για το δικαίωμά τους στην εργασία. 500 εργάτες από τα χαλυβουργεία έκαναν αποκλεισμούς δρόμων την ίδια μέρα, ζητώντας αυξήσεις και καταγγέλλοντας ότι αμείβονται με τους χαμηλότερους μισθούς στη χώρα, παρά τη μόλυνση που υφίστανται καθημερινά. Χιλιάδες ήταν και οι εργαζόμενοι στην Telecom Egypt που διαδήλωσαν μπροστά από τα γραφεία ενός τομέα της εταιρίας, ζητώντας αυξήσεις 10% και την απόλυση του διευθύνοντος συμβού-λου της εταιρίας. Πάνω από 2.000 εργάτες ξεκίνησαν απεργία την Τετάρτη στα εργοστάσια μεταξιού του Χελβάν, ζητώντας το διώξιμο του προέδρου της εταιρίας. Απεργία ξεκίνησαν και οι εργάτες στα ανθρακωρυχεία Χελβάν, ζητώντας εκτός από αυξήσεις στους μισθούς, συμβάσεις πλήρους ωραρίου.
Από τις κινητοποιήσεις δεν γλίτωσε ούτε η ίδια η Αλ Αχράμ (από την οποία προέρχονται οι παραπάνω ειδήσεις). Πάνω από εκατό δημοσιογράφοι συγκεντρώθηκαν μπροστά από τα κεντρικά γραφεία της εφημερίδας στο Κάιρο, ζητώντας να σταματήσουν τα προσωρινά συμβόλαια και απαιτώντας μονιμότητα. Σύμφωνα με το Αλ Τζαζίρα, τα συνδικάτα κήρυξαν πανεθνική απεργία στο Κάιρο και σε άλλες πόλεις την Τετάρτη, ζητώντας αυξήσεις στους μισθούς. Το πρακτορείο αναφέρει ότι 20.000 εργοστασιακοί εργάτες απήργησαν την Τετάρτη. Αριθμός σίγουρα όχι εντυπωσιακός για τα δεδομένα της Αιγύπτου (μιας χώρας με 80 εκατομμύρια κατοίκους), αλλά που ίσως αποτελεί σημάδι για μελλοντική κλιμάκωση των κινητοποιήσεων. Η αγανάκτηση του αιγυπτιακού λαού, που εκφράζεται με όλα τα μέσα, έκανε την κυβέρνηση να αποφασίσει αυξήσεις της τάξης του 15% στους μισθούς και τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων. Ομως, ούτε αυτή η αναγγελία δεν φαίνεται να σταματά τις κινητοποιήσεις που μοιάζουν να διευρύνονται. Οι εποχές της σιωπής τελείωσαν.
