Εκρηκτική παραμένει η κατάσταση στη Βενεζουέλα μετά από την αναζωπύρωση των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων που συνεχίζονται εδώ και τρεις μήνες, με αποτέλεσμα τον θάνατο 90 ατόμων, 13 από τα οποία δολοφονήθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας της χώρας, σύμφωνα με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις. Η κυβέρνηση Μαδούρο, προσπαθώντας να εκτονώσει την αγανάκτηση των διαδηλωτών, αποφάσισε τη διενέργεια έρευνας για τον «υπερβάλλοντα ζήλο» της προεδρικής φρουράς, ο επικεφαλής της οποίας κατηγορείται για παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων κατά των αντικυβερνητικών διαδηλωτών. Η ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης της χώρας κάνει λόγο για 450 περιπτώσεις παραβίασης των βασικών δικαιωμάτων των διαδηλωτών από τις δυνάμεις ασφαλείας, που οδήγησαν σε 23 θανάτους και 853 τραυματισμούς.
Ταυτόχρονα, ο Μαδούρο υποσχέθηκε την αύξηση κατά 50% του βασικού μισθού από πρώτη Ιούλη, για να αντιμετωπιστεί η έκρηξη του πληθωρισμού. Είναι η τρίτη αύξηση που λαμβάνει χώρα αυτόν τον χρόνο. Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Επισιτισμού αποκάλεσε «τρομοκράτες» αυτούς που λεηλάτησαν κρατικό κέντρο διανομής τροφίμων την προηγούμενη Πέμπτη, οι οποίοι πήραν 50 τόνους τροφίμων και στη συνέχεια του έβαλαν φωτιά. Είναι όμως αμφίβολο αν η πολιτική μαστίγιου και καρότου θα καρποφορήσει όσο συνεχίζεται η οικονομική κρίση στη χώρα και δεν ικανοποιούνται οι στοιχειώδεις ανάγκες του πληθυσμού. Φωτογράφος του βρετανικού Independent ανέφερε ότι η κατάσταση στους κόλπους της αντιπολίτευσης γίνεται ολοένα και πιο χαοτική, με τη δημιουργία πολλών ομάδων που αντιμάχονται μεταξύ τους, την ίδια στιγμή που οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βίαιες.
Εκεί οδήγησε τη Βενεζουέλα η ρεφορμιστική πολιτική Τσάβες, η οποία βασίστηκε στη διαχείριση του καπιταλισμού στο πλαίσιο μίας πολιτικής φιλανθρωπικού τύπου για τα πιο εξαθλιωμένα στρώματα της κοινωνίας, όσο είχε την «άνεση» να δώσει μερικές παροχές για να εξασφαλίσει την κοινωνική γαλήνη. Οταν όμως η κρίση έκανε την εμφάνισή της, η «πολυτέλεια» αυτή εξαφανίστηκε, με αποτέλεσμα οι σιδερένιοι νόμοι του καπιταλισμού να συντρίψουν τα τελευταία ψήγματα αυτής της πολιτικής και να οδηγήσουν στην κατάσταση που υπάρχει σήμερα. Το μόνο στήριγμα που έχει μείνει στην κυβέρνηση Μαδούρο είναι ο… Πάπας που για μία ακόμα φορά έκανε έκκληση για ειρηνική διευθέτηση της κρίσης την ίδια στιγμή που αντικυβερνητικοί διαδηλωτές λεηλατούσαν μαγαζιά και έξι από αυτούς έπεφταν νεκροί στις συγκρούσεις με τις κυβερνητικές δυνάμεις.
Δε θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε αυτό που λέμε από την πρώτη στιγμή, όταν πολλοί είχαν στηρίξει τις ελπίδες τους στην πολιτική Τσάβες. Οτι δηλαδή, αυτό που απέτυχε στη Βενεζουέλα δεν είναι ο «σοσιαλισμός του 21ου αιώνα», αλλά η ρεφορμιστική πολιτική ενός καπιταλισμού «με ανθρώπινο πρόσωπο», που ψευδεπίγραφα βαφτίστηκε «σοσιαλισμός». Σοσιαλισμός δεν είναι πέντε δεκάρες στους φτωχούς, αλλά ριζική ανατροπή των κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων, καταστροφή του παλιού κρατικού μηχανισμού με ταυτόχρονη απαλλοτρίωση όλων των μέσων παραγωγής από τους καπιταλιστές, προς όφελος της εργαζόμενης κοινωνίας και όχι των εγκαταλελειμμένων εργοστασίων που οι καπιταλιστές ιδιοκτήτες τους τα παράτησαν γιατί δεν έβγαζαν το μέγιστο κέρδος.
