Σε πείσμα των αλυσίδων, των κάγκελων και των τοίχων των φυλακών, αυτή είναι μια διαθήκη από όλους αυτούς που στέκονται στο χείλος του θανάτου προς τους φύλακες της πατρίδας μας, της Παλαιστίνης.
Αφού αφήσαμε τα κελιά της απομόνωσης, τα οποία δεν μπορούν πλέον να αντέξουν τους πόνους, τις ασθένειες και τα καταρρακωμένα μας κορμιά, από τα κρεβάτια μας στο νοσοκομείο, στα οποία είμαστε αλυσοδεμένοι και μας φρουρούν σκυλιά, ανάμεσα από τους δεσμοφύλακες που παρακολουθούν τα καρδιακά μόνιτορ που ίσως ανακοινώσουν το θάνατό μας ανά πάσα στιγμή, από το χείλος του θανάτου, στέλνουμε το κάλεσμά μας, το τελευταίο ίσως για κάποιους από μας.
Ισως είναι καιρός να ανακοινώσουμε τη διαθήκη μας πριν αγκαλιάσουμε το λαό μας ως τιμημένοι μάρτυρες. Το κάλεσμά μας είναι η φωνή, η κραυγή, η διαθήκη μας. Είμαστε οι διοικητικοί κρατούμενοι που οδεύουν προς την αθανασία, προς τον εναγκαλισμό με τον ήλιο της αξιοπρέπειας, που θα μπορούσε να σημάνει ταυτόχρονα και το τέλος του αγώνα για αξιοπρέπεια. Υψώνουμε τις φωνές μας, ελπίζοντας να φτάσουν στον επαναστατημένο λαό μας.
Πρώτον, σας καλούμε να εντείνετε την υποστήριξή σας στους απεργούς πείνας που δεν έχουν μαρτυρήσει ακόμη. Οι μαχητές που μάχονται το φασιστικό εχθρό με τα κορμιά τους αξίζουν την αφοσίωσή σας, η οποία θα εμποδίσει τη συνέχιση της αιματοχυσίας, που δεν θα σταματήσει ποτέ μέχρι την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων μας.
Δεύτερον, οι πόνοι της απεργίας πείνας έχουν καταστρέψει κάποια από τα όργανά μας, αλλά κάποια άλλα όργανά μας πρέπει να είναι ακόμη ανέπαφα. Με το θάνατο να μας περιμένει, δηλώνουμε πως τίποτα δε θα σταθεί στο δρόμο της θυσίας μας, ούτε ο ίδιος ο θάνατος. Γι’ αυτό λοιπόν, δωρίζουμε τα χρήσιμα όργανά μας στους μαχητές, τους φτωχούς και καταπιεσμένους ανθρώπους που τα χρειάζονται. Περιμένουμε επίσκεψη από τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού για την έγκριση αυτών των δωρεών.
Τρίτον, σας καλούμε να μείνετε πιστοί στο αίμα μας και στο αίμα όλων των μαρτύρων που θυσίασαν τις ψυχές τους στη διάρκεια του Παλαιστινιακού αγώνα. Η πίστη δεν βρίσκεται μόνο στα λόγια, αλλά στην επαναστατική πράξη που δεν γνωρίζει δισταγμό ή αδυναμία.
Τέταρτον, κρατηθείτε από τα ιστορικά και νόμιμα δικαιώματά μας και μην εγκαταλείψετε ποτέ σπιθαμή της Παλαιστίνης, από το ποτάμι ως τη θάλασσα. Το δικαίωμα στην επιστροφή είναι η γέφυρα με τα ιστορικά μας δικαιώματα. Αυτά τα δικαιώματα δε θα αποκατασταθούν χωρίς αντίσταση, που είναι και η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει ο εχθρός μας.
Πέμπτον, μην απογοητεύσετε τους κρατούμενους που θα μείνουν ζωντανοί μετά από μας, γιατί αυτοί που θυσιάζουν την ελευθερία τους για την ελευθερία του λαού τους αξίζουν την ελευθερία και όχι το θάνατο.
Στον τιμημένο λαό μας στην Παλαιστίνη και τη διασπορά, στους ελεύθερους λαούς και στους μαχητές της ελευθερίας σε όλο τον κόσμο, αφήνουμε να ακουστούν οι κραυγές μας πέρα από το σκοτάδι των Ισραηλινών φυλακών, αυτών των τάφων για ζωντανούς. Στους ανθρώπους με νεκρή συνείδηση σε όλο τον κόσμο λέμε πως ο Παλαιστινιακός λαός μας θα συνεχίσει τον αγώνα μέχρι τη νίκη. Σας αποχαιρετούμε με γελαστά πρόσωπα.
Οι απεργοί πείνας διοικητικοί κρατούμενοι
