Οπου υπάρχει μαζεμένο μπαρούτι αρκεί ακόμη και μια τυχαία σπίθα για να προκαλέσει έκρηξη. Αυτό ισχύει για τη σκλαβωμένη από το Μαρόκο (υπό την καθοδήγηση των γάλλων ιμπεριαλιστών) Δυτική Σαχάρα. Μια μεγάλη σε έκταση περιοχή της Βορειοδυτικής Αφρικής, στην οποία ένας αριθμητικά μικρός, αλλά περήφανος και εύψυχος λαός, ο λαός των Σαχράουϊ, αγωνίζεται για τη λευτεριά του. Οι αγώνες και οι εξεγέρσεις είναι συχνό φαινόμενο σ’ αυτή την περιοχή, το αίμα ρέει συχνά, όμως τα φώτα της δημοσιότητας σπάνια πέφτουν πάνω στον αγώνα των Σαχράουϊ. Ειδικά για τα ελληνικά ΜΜΕ, είναι σαν να μην υπάρχουν αυτή η περιοχή της Γης κι αυτός ο λαός. Οι σχέσεις με το Βασίλειο του Μαρόκου και με τους γάλλους πάτρονές του απωθούν ακόμη και τη δημοσίευση των ειδήσεων.
Ενας ποδοσφαιρικός αγώνας ήταν η αφορμή για να ξεσπάσει μια ακόμη εξέγερση των Σαχράουϊ, στη νοτιότερη πόλη της Δυτικής Σαχάρας, τη μαγευτική Ντάχλα (πόλη πάνω στον Ατλαντικό). Ο αγώνας έγινε την περασμένη Κυριακή (25 Σεπτέμβρη) ανάμεσα στη Μουλούντια Ντάχλα και τη Σαμπάμ Μοχαμεντία (πόλη στο Βορρά του Μαρόκου, δίπλα στην Καζαμπλάνκα), για το πρωτάθλημα Β’ Εθνικής. Η ομάδα της Μοχαμεντία δεν είχε μαζί της φιλάθλους (δεν είναι και εύκολο μια ομάδα Β’ Εθνικής να μετακινήσει φιλάθλους σε μια απόσταση 1.800 χιλιομέτρων – τόσο απέχει η Ντάχλα από τη Μοχαμεντία). Ανέλαβαν να τη στηρίξουν, όμως, οι έποικοι που έχει εγκαταστήσει η μαροκινή δυναστεία στην πόλη (όπως και σε κάθε πόλη της Δυτικής Σαχάρας, σε μια προσπάθεια ν’ αλλάξει την πληθυσμιακή τους σύνθεση).
Ενας καυγάς ανάμεσα σ’ έναν μαροκινό έποικο και έναν Σαχράουϊ προκάλεσε την επέμβαση της Αστυνομίας, η οποία άρχισε να χτυπά αδιάκριτα τους Σαχράουϊ. Ακολούθησε γενική σύρραξη: αστυνομία και έποικοι από τη μια, Σαχράουϊ από την άλλη. Τα επεισόδια μεταφέρθηκαν έξω από το γήπεδο και πήραν το χαρακτήρα εξέγερσης της νεολαίας των Σαχράουϊ. Ανδρες και γυναίκες πήραν θέσεις στα οδοφράγματα, προσπαθώντας να αποκρού-σουν τις συνεχείς επιθέσεις της αστυνομίας, η οποία ζήτησε ενισχύσεις από το στρατό. Μάχες σώμα με σώμα άρχισαν να εξελίσσονται. Οση ώρα αστυνομία και στρατός απωθούσαν τους εξεγερμένους Σαχράουϊ, συμμορίες εποίκων έκαναν πλιάτσικο σε σπίτια. Οι Σαχράουϊ κατήγγειλαν ότι ανοίχτηκαν και λεηλατήθηκαν πολλά σπίτια, ενώ πυρπολήθηκαν τουλάχιστον 12 αυτοκίνητα που ήταν παρκαρισμένα σε δρόμους που πέρασαν στον έλεγχο των κυβερνητικών δυνάμεων και των εποίκων.
Ο στρατός πήρε την κατάσταση στα χέρια του και έφερε ενισχύσεις, με τις οποίες περικύκλωσε την πόλη. Επικεφαλής τέθηκε στρατηγός της βασιλικής φρουράς, ο οποίος έφτασε από την πρωτεύουσα του Μαρόκου Ραμπάτ, συνοδευόμενος από τον υπουργό Εσωτερικών του Βασίλειου του Μαρόκου. Κανένας δεν επιτρέπεται να βγει ή να μπει στη Ντάχλα, η οποία κηρύχτηκε σε κατάσταση πολιορκίας. Στους δημοσιογράφους ξένων Μέσων, που έσπευσαν στην περιοχή, απαγορεύτηκε η είσοδος στην πόλη. Γι’ αυτό και οι πληροφορίες είναι ελάχιστες. Ο απολογισμός, μέχρι την Τρίτη το βράδυ, ήταν εφτά νεκροί και δεκάδες τραυματίες. Ενας νεκρός είναι Σαχράουϊ, δύο είναι στρατιώτες, ενώ για τους υπόλοιπους τέσσερις δεν ανακοινώθηκε ιδιότητα.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της δυναστείας ανακοίνωσε ότι συνελήφθησαν εφτά άτομα (Σαχράουϊ προφανώς), τα οποία θα παραπεμφθούν σε δίκη ως πρωταίτιοι. Στη Ντάχλα μετέβη εσπευσμένα και ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ, ο οποίος δήλωσε πως θα υποβάλει έκθεση στον γενικό γραμματέα Μπαν-Κι-Μουν. Ο ΟΗΕ βρίσκεται στη Δυτική Σαχάρα με τη μορφή της MINURSO («Αποστολή των Ηνωμένων Εθνών για το Δημοψήφισμα στη Δυτική Σαχάρα») από το 1991, αφότου με τη μεσολάβησή του υπογράφτηκε ανακωχή ανάμεσα στο Βασίλειο του Μαρόκου και το Μέτωπο POLISARIO, το οποίο επί 15 χρόνια διεξήγαγε ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα. Αν και η συμφωνία προέβλεπε τη διενέργεια δημοψηφίσματος (εξ ου και το όνομα της αποστολής του ΟΗΕ), ώστε ο λαός της Δυτικής Σαχάρας να αποφασίσει αν θέλει να παραμείνει υπό μαροκινή κατοχή ή να δημιουργήσει το δικό του εθνικό κράτος, το δημοψήφισμα δεν έχει γίνει, για ευνόητους λόγους. Ο σημερινός βασιλιάς του Μαρόκου υπόσχεται στους Σαχράουϊ «πολιτιστική αυτονομία» στο πλαίσιο του Μαρόκου, όμως οι Σαχράουϊ θέλουν την εθνική τους ανεξαρτησία, γι’ αυτό και οι εξεγέρσεις ξεσπούν «για ψύλλου πήδημα».
Είναι καιρός και στη χώρα μας να οργανώσουμε την αλληλεγγύη στον απελευθερωτικό αγώνα των Σαχράουϊ.
