Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (Τετάρτη βράδυ), 25 από τα 82 γαλλικά πανεπιστήμια τελούν υπό κατάληψη και χιλιάδες φοιτητές κατεβαίνουν στους δρόμους των γαλλικών πόλεων. Ο νόμος «για τις ελευθερίες και τις αρμοδιότητες των πανεπιστημίων» (γνωστός ως LRU), που προωθεί η κυβέρνηση του Σαρκοζί, έχει ξεσηκώσει τους φοιτητές που βλέπουν μπροστά τους πλέον ζωντανό τον εφιάλτη της ιδιωτικοποίησης των πανεπιστημίων και της πλήρους ευθυγράμμισής τους με το μοντέλο του επιχειρηματικού Πανεπιστημίου.
Σύμφωνα με το νόμο αυτό, συρρικνώνονται τα όργανα διοίκησης και δίνονται υπερεξουσίες στους προέδρους και στα ολιγομελή κονγκλάβια των ΔΣ, τα οποία όχι μόνο θα μπορούν να εγκρίνουν προϋπολογισμούς και να θεσπίζουν δίδακτρα, αλλά θα έχουν τη δυνατότητα και να ιδρύουν πανεπιστημιακά τμήματα! Την ίδια στιγμή, από τη διοίκηση των Πανεπιστημίων αποπέμπονται οι εκπρόσωποι των φοιτητών και των εργαζομένων σ’ αυτά, για να δοθεί η θέση τους στους «τοπικούς παραγωγικούς φορείς»! Αυτοί οι «παραγωγικοί φορείς» θα δίνουν το παραδάκι (χορηγίες το λένε) και μέσω αυτού θα ελέγχουν ασφυκτικά τα πανεπιστήμια.
Ποια ήταν η στάση των «υπεύθυνων» ΜΜΕ (ακόμα και των «σοσιαλιστικών»); Κάλυψη της κυβερνητικής πολιτικής και καταγγελία των «πραξικοπηματικών πρακτικών της άκρας αριστεράς» (εφημερίδα Monde)! Οι πρόεδροι των Πανεπιστημίων κήρυξαν «λοκ-άουτ» μετά από τις από κοινού συνελεύσεις διοικητικών υπαλλήλων, καθηγητών (με ελαστική εργασιακή σχέση) και φοιτητών. Οι μπάτσοι χτύπησαν φοιτητές στη Nanterre την περασμένη Δευτέρα, όταν οι τελευταίοι επιχείρησαν να μπλοκάρουν την είσοδο του Πανεπιστημίου, και το επόμενο διάστημα κρίνεται ιδιαίτερα κρίσιμο, ενόψει και των εργατικών κινητοποιήσεων (για περισσότερες πληροφορίες βλ. https://maurochali. wordpress. com/, https://libcom.org/blog/).
Για την πληρέστερη ενημέρωση πάνω στα αιτήματα και τον τρόπο σκέψης των φοιτητών της Γαλλίας, παραθέτουμε αποσπάσματα από προκήρυξη των φοιτητών της «Ναντέρ» (8/11/07):
«Η Γενική Συνέλευση της Nanterre την Πέμπτη 8 Νοέμβρη συνένωσε πάνω από 1.000 φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενους των πανεπιστημίων. Ολοένα και περισσότερα πανεπιστήμια συμμετέχουν στην απεργία. Η μεγάλη πλειοψηφία της Γενικής Συνέλευσης ψήφισε υπέρ της απόσυρσης του νόμου, υπέρ της αυτονομίας των Πανεπιστημίων και υπέρ της κατάληψης του Πανεπιστημίου μέχρι τη Δευτέρα. Συμφωνήθηκαν τα παρακάτω αιτήματα ως πλατφόρμα:
– Απόσυρση του νόμου για την αυτονομία των Πανεπιστημίων.
– Αύξηση του προϋπολογισμού του Πανεπιστημίου, του αριθμού των υποτροφιών και των φοιτητικών κατοικιών.
– Εγγραφή όλων των φοιτητών που τους αρνήθηκαν την εγγραφή ή την επανεγγραφή λόγω της μεταναστευτικής τους κατάστασης.
– Διατήρηση της φοιτητικής κάρτας.
– Ανάκληση του νόμου Hortefeux (σ.σ. αφορά τη μεταναστευτική πολιτική) και τερματισμός των συλλήψεων και των απελάσεων.
– Διάλυση των πανεπιστημιακών υπηρεσιών σεκιούριτι και αμνήστευση των αγωνιζόμενων κτλ.
Στις μέρες που έρχονται, οι εργάτες των σιδηροδρόμων και οι δημόσιοι υπάλληλοι, όπως και εργάτες από άλλους τομείς, θα κινητοποιηθούν. Τώρα είναι η στιγμή. Τώρα μπορούμε να πιέσουμε την κυβέρνηση Σαρκοζί και να την οδηγήσουμε σε υποχώρηση».
Απαντώντας στο γιατί πρέπει να υπάρξει αγώνας, οι φοιτητές αναφέρουν:
«Γιατί απεργούμε; Σε αντίθεση μ’ αυτούς που περιφρουρούν την απεργία, κάποιοι θα πουν ότι η κατάληψη επηρεάζει την “ελευθερία της μελέτης” τους. Για μας δεν υπάρχει ελευθερία μελέτης, υπάρχει μόνο το δικαίωμα στην εκπαίδευση. Το δικαίωμα στην εκπαίδευση επιτρέπει στον καθένα να κερδίζει τη γνώση και να παρακολουθεί το Πανεπιστήμιο. Ο νόμος της αυτονομίας θέτει υπό αίρεση αυτό το θεμελιώδες δικαίωμα. Εχουμε το δικαίωμα σε ελεύθερη εκπαίδευση, ελεύθερη από οικονομικές πιέσεις και ανοιχτή σε όλους… Αν γίνεται μπλοκάρισμα, δεν είναι για διασκέδαση ή για να ενοχληθούν άλλοι φοιτητές, είναι για τα συμφέροντα του καθένα. Κατά τη διάρκεια της απεργίας, το Πανεπιστήμιο θα πρέπει να συνεχίσει να είναι μέρος ανταλλαγής και διάδοσης της γνώσης, χωρίς όμως απαραίτητα να είναι μέρος όπου θα γίνονται μαθήματα. Θα γίνουν συσκέψεις, δημόσιες αντιπαραθέσεις, προβολές ταινιών, καλλιτεχνικές δραστηριότητες, η οργάνωση των οποίων μπορεί να γίνει από φοιτητές και προσωπικό και όχι μόνο καθηγητές….Για καθένα η επιλογή να κινητοποιηθεί είναι δύσκολη. Για τους εργάτες που κινητοποιούνται σημαίνει χάσιμο του μισθού τους. Για τον φοιτητή σημαίνει χάσιμο μαθημάτων. Για τους εργάτες τα απεργιακά ταμεία μπορούν να αναπληρώσουν τα χαμένα χρήματα από τους μισθούς που κρατούνται. Με την κατάληψη όλοι είναι στην ίδια βάρκα. Σταματώντας τα μαθήματα εξοικονομούμε τον απαραίτητο χρόνο για να οργανωθούμε και να κινητοποιηθούμε χωρίς να ρισκάρουμε την απώλεια ενός μαθήματος (στη Ναντέρ, η απώλεια του 20% της παρακολούθησης σημαίνει αυτόματα το κόψιμο του φοιτητή) και την απώλεια της χρονιάς και της υποτροφίας» (Επιτροπή Αγώνα Ναντέρ, 8/11/07).
Στη Γενική Συνέλευση που έγινε την περασμένη Δευτέρα (12/11), μετά από τα γεγονότα στη Ναντέρ, οι φοιτητές αποφάσισαν, παρά την εμφάνιση των δεξιών «κολεγιόπαιδων» (κάτι σαν τους «δικούς μας» ΔΑΠίτες, δηλαδή), που υποστήριξαν την πολιτική του Σαρκοζί και προκαλούσαν ασύστολα, να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους και την κατάληψη, καταγγέλλοντας την αστυνομική βία. Η Ναντέρ είναι μόνο ένα παράδειγμα για την κατάσταση που επικρατεί στα γαλλικά πανεπιστήμια…
