«Στη νέα κυβέρνηση αξίζει να δοθεί και μία ευκαιρία και βοήθεια» (Εχούντ Ολμέρτ, πρωθυπουργός Ισραήλ).
«Η ελπίδα μας είναι ότι και ο πρόεδρος Αμπάς και ο πρωθυπουργός Φαγιάντ – που είναι ένας καλός φίλος – θα ενισχυθούν σε βαθμό που να μπορέσουν να οδηγήσουν τους Παλαιστίνιους σε μία διαφορετική κατεύθυνση» (Τζορτζ Μπους, πρόεδρος ΗΠΑ).
Και μόνο οι δηλώσεις των ηγετών των μεγαλύτερων εχθρών της Παλαιστίνης, Εχούντ Ολμέρτ και Τζορτζ Μπους, που δημοσιεύτηκαν στην πλατιάς κυκλοφορίας εβραϊκή εφημερίδα «Χααρέτζ» την περασμένη Τρίτη (19/6/07), αρκούν για να καταλάβει ο καθένας το ποιόν της νέας κυβέρνησης «έκτακτης ανάγκης» που σχηματίστηκε στην Παλαιστίνη. Οχι μόνο να καταλάβει, αλλά και να οργιστεί με το ότι η «Διεθνής Κοινότητα» αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή τον Αμπάς, ενώ οι «μεγάλες δημοκρατικές δυνάμεις» της Δύσης (ΗΠΑ και ΕΕ) ανέστειλαν το εμπάργκο στη Δυτική Οχθη αμέσως μόλις ο Αμπάς έκανε το πραξικόπημά του. Βλέπετε, η «δημοκρατία» τους δεν ανέχεται ένας λαός να ψηφίζει μια «τρομοκρατική» πολιτική δύναμη, ακόμα κι αν αυτή εμφανίζεται διαλλακτικότερη από ποτέ.
♦ Καραμπινάτο πραξικόπημα
Αυτό που έγινε στην Παλαιστίνη δεν έχει ιστορικό προηγούμενο. Αμέσως μετά την πανωλεθρία της Προεδρικής Φρουράς και των σωμάτων ασφαλείας του Αμπάς στη Λωρίδα της Γάζας, που αν και υπερτερούσαν αριθμητικά, ηττήθηκαν κατά κράτος μέσα σε λίγες μόλις μέρες, ο Αμπάς διέλυσε την κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» και ανέστειλε τα άρθρα 65, 66 και 67 του Παλαιστινιακού Συντάγματος. Ετσι, η νέα κυβέρνηση «έκτακτης ανάγκης» (έτσι ονομάζεται η χούντα στην… αντιτρομοκρατική ορολογία) ούτε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή χρειάζεται, ούτε έχει περιορισμένο χρόνο λειτουργίας (πέντε βδομάδων) όπως προβλέπει το Σύνταγμα).
Επειδή ο Αμπάς δε μπορεί να καταργήσει… τη Βουλή, φρόντισε να την καταστήσει ένα διακοσμητικό όργανο, χωρίς καμία απολύτως εξουσία και αρμοδιότητα. Ορισε δε πρωθυπουργό τον Σαλάμ Φαγιάντ, πρώην στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας (1987-1995) και μετέπειτα εκπρόσωπο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Παλαιστίνη (μέχρι το 2001), ο οποίος σπούδασε οικονομικά στην Αμερική (Phd από το Πανεπιστήμιο του Τέξας) και ήταν υπουργός Οικονομικών στη διεφθαρμένη κυβέρνηση της Φατάχ (2002-2005), που κατέρρευσε το 2006! Αυτό που χρόνια τώρα ζητούσαν οι Αμερικάνοι και οι Σιωνιστές (μια κυβέρνηση Κουίσλινγκ) έγινε πραγματικότητα.
Σαν έτοιμος από καιρό, ο Αμπάς εμφανίζεται πλέον σαν αδιάλλακτος δικτάτορας. Πετάει τις μάσκες της «εθνικής συμφιλίωσης» και αποκαλεί τη Χαμάς «συμμορία δολοφόνων και πραξικοπηματιών», γιατί αρνήθηκε να υποταχτεί στους πραιτοριανούς του και έδιωξε τα τσιράκια του αμερικανόδουλου Νταχλάν από τη Γάζα. Απέρριψε τη χειρονομία καλής θέλησης της Χαμάς για διάλογο, ανακαλύπτοντας μόλις τώρα ότι η Χαμάς…πήγε να τον δολοφονήσει!!! Η αραβική πρωτοβουλία για σύσταση επιτροπής που θα εξετάσει τα συμβάντα στη Λωρίδα της Γάζας προκάλεσε την οργή του ηγέτη της Φατάχ. Αν δεν έχει πρόβλημα, τότε γιατί δε δέχεται μια τέτοια πρωτοβουλία;
♦ Αγκαλιές και θηλιά
Ο εναγκαλισμός του Αμπάς από ΗΠΑ και ΕΕ γίνεται με ταυτόχρονο σφίξιμο της θηλιάς στη Λωρίδα της Γάζας. Ηδη, η ισραηλινή εταιρία Ντορ Αλόν (μια απ’ τις μεγαλύτερες εταιρίες καυσίμων στο Ισραήλ) έχει αρχίσει τις περικοπές τροφοδοσίας καυσίμων στη Λωρίδα της Γάζας, ανακοινώνοντας τον τερματισμό της παροχής καυσίμων στα βενζινάδικα. Αν αυτό συνεχιστεί για δυο βδομάδες ακόμα, θα υπάρξει σοβαρό πρόβλημα στην κίνηση των οχημάτων στη Λωρίδα της Γάζας, κάνοντας αφόρητη τη ζωή περισσότερων του ενός εκατομμυρίου κατοίκων, δεδομένου ότι το Ισραήλ εξετάζει κι άλλους τρόπους οικονομικού στραγγαλισμού.
Τόσο όμως οι Σιωνιστές όσο και οι ΗΠΑ και η ΕΕ γνωρίζουν ότι αυτό μπορεί να τους γυρίσει μπούμερανγκ. Γι’ αυτό και η Ντορ Αλόν συνεχίζει την προμήθεια καυσίμων στους σταθμούς ενέργειας της Λωρίδας της Γάζας, ενώ ο ΟΗΕ δεν τολμά να διακόψει την «ανθρωπιστική βοήθεια». Το επόμενο διάστημα, όμως, τα πράγματα δεν θα είναι καθόλου εύκολα για τη Λωρίδα της Γάζας κι αυτό είναι ένα ζήτημα που δεν πρέπει να περάσει χωρίς απάντηση απ’ αυτούς που στέκονται αλληλέγγυοι στον παλαιστινιακό αγώνα.
♦ Πόσο βιώσιμη είναι η κυβέρνηση της χούντας;
Οσο κι αν φαίνεται παράξενο, ο χρόνος κυλά υπέρ της Χαμάς και κατά του Αμπάς και των λακέδων των Αμερικάνων και των Σιωνιστών. Γιατί μια ανθρωπιστική καταστροφή στη Λωρίδα της Γάζας, με παράλληλη απελευθέρωση των κονδυλίων στη Δυτική Οχθη θα δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στη χούντα του Αμπάς. Πόσο θα αντέξουν οι Παλαιστίνιοι της Δυτικής Οχθης να βλέπουν τ’ αδέλφια τους στη Γάζα να λιμοκτονούν; Πόσο θα μπορέσει να διατηρηθεί η ενότητα στους κόλπους της ίδιας της Φατάχ, όταν θα συνεχίζεται η ντε φάκτο διχοτόμηση της Παλαιστίνης;
Μπορεί ο φυλακισμένος ηγέτης της Φατάχ, Μαρουάν Μπαργκούτι να στήριξε τον Αμπάς σ’ αυτή την αναμέτρηση, καλώντας τον Χανίγια να παραιτηθεί και αναγνωρίζοντας τη νέα κυβέρνηση (καταγγέλλοντας, όμως, τις βιαιότητες κατά της Χαμάς στη Δυτική Οχθη), αλλά αυτό δε μπορεί να κρατήσει για πολύ, ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε ότι η Χαμάς έχει μεγάλη δύναμη στη Δυτική Οχθη. Αυτό δεν το λέμε εμείς. Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στον πίνακα που φτιάξαμε ομαδοποιώντας τα αποτελέσματα των περσινών εκλογών, που δημοσίευσε η παλαιστινιακή κεντρική εκλογική επιτροπή. Ακόμα και στη Ραμάλα, δεν είναι η Φατάχ αλλά η Χαμάς που είχε συγκεντρώσει την πλειοψηφία στα ψηφοδέλτια επικρατείας (με 3.5 ποσοστιαίες μονάδες μπροστά απ’ τη Φατάχ μάλιστα), δηλαδή στα ψηφοδέλτια που δεν αφορούσαν άτομα, αλλά πολιτικές. Ο λαός της Δυτικής Οχθης, που έδωσε την ψήφο του σ’ αυτή τη «συμμορία δολοφόνων» όπως την αποκαλεί τώρα ο Αμπάς, πόσο θα ανεχτεί τον αμερικανόδουλο πρόεδρο που ανέβηκε στην εξουσία μόνο και μόνο χάρη στην ιστορία της Φατάχ, που ακόμα και στις πιο μαύρες μέρες δεν τόλμησε να ξεπεράσει κάποια όρια αμερικανοδουλείας και υποταγής;
Οι οπαδοί της Φατάχ δεν είναι όλοι προδότες σαν τον Αμπάς, τον Φαγιάντ και τον Νταχλάν κι αυτό ήδη έχει αρχίσει να δημιουργεί προβλήματα στους κόλπους της, με τις φωνές ενάντια στον Νταχλάν να πληθαίνουν. Οι μόνοι πολιτικοί που φαίνεται να έχουν αντιληφθεί το σύνολο των δεδομένων είναι ο πονηρός Πούτιν, που σπάζοντας την ομοφωνία του Κουαρτέτου κάλεσε τη νέα κυβέρνηση να κάνει διάλογο με τη Χαμάς, βλέποντας ότι η κυβέρνηση της χούντας έχει ημερομηνία λήξης, και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ, που δήλωσε ότι ήταν μεγάλο λάθος η μη αναγνώριση της νίκης της Χαμάς στις εκλογές του 2006.
