Παρόλο που το καθεστώς Καντάφι αποτελεί ουσιασικά παρελθόν, η σθεναρή αντίσταση που συναντούν οι αντικαθεστωτικοί στη Σύρτη, στη Σαμπχά και στην Μπάνι Ουαλίντ αλλά και οι συνεχώς οξυνόμενες αντιθέσεις στις γραμμές του αντικαθεστωτικού στρατοπέδου δείχνουν ότι το τοπίο στη Λιβύη στη μετά Καντάφι εποχή είναι θολό.
Τη Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου, με μία αντάρτικου τύπου επιχείρηση, δυνάμεις πιστές στον Καντάφι χτύπησαν το διυλιστήριο στην πόλη Λας Ρανούφ. Προσεγγίζοντας τις εγκαταστάσεις από την έρημο με οχήματα που έφεραν τα διακριτικά των αντικαθεστωτικών κατάφεραν να μπούν μέσα και να ανοίξουν πυρ σκοτώνοντας 17 άτομα. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι μπορεί οι δυνάμεις του Καντάφι να έχουν υποστεί μεγάλες ήττες, αλλά χρησιμοποιώντας τεχνικές ανταρτοπολέμου μπορούν να συνεχίσουν να δημιουργούν προβλήματα στο νέο καθεστώς.
Παράλληλα οι μάχες συνεχίζονται στο μέτωπο της πόλης Μπάνι Ουαλίντ. Στη συγκεκριμένη πόλη κυριαρχεί η ισχυρή φυλή Γουορφάλα, η οποία παραμένει πιστή στον Καντάφι, με τις δυνάμεις των καθεστωτικών να έχουν οχυρωθεί εκεί. Η σθεναρή αντίσταση που αντιμετωπίζουν οι αντικαθεστωτικοί τους έχει προκαλέσει σοβαρές απώλειες, αναγκάζοντάς τους είτε να επιδιώκουν να αποκτήσουν προσβάσεις στον ντόπιο πληθυσμό είτε να πετύχουν κάποιου είδους συμβιβασμό. Στελέχη των αντικαθεστωτικών παραδέχονται ότι μόνο η συνεργασία με ντόπιους μπορεί να τους βγάλει από το αδιέξοδο που βρίσκονται, εκτός κι αν το ΝΑΤΟ κάνει πάλι το «θαύμα» του, βομβαρδίζοντας ανηλεώς την πόλη, με 100.000 περίπου πληθυσμό.
Μετά την κατάληψη της Τρίπολης και την ανατροπή του Καντάφι έχουν βγεί πλέον ανοιχτά τα μαχαίρια στο αντικαθεστωτικό στρατόπεδο για την νομή της εξουσίας. Οι αντιθέσεις που υπήρχαν εξ’ αρχής είχαν οξυνθεί ήδη πριν από την μάχη της Τρίπολης, όταν είχε αρχίσει να φαίνεται καθαρά η ανατροπή του Καντάφι. Η δολοφονία του στρατιωτικού διοικητή των αντικαθεστωτικών Αμπντέλ-Φατάχ Γιουνίς από ενόπλους που διοικούσε ο ίδιος στις 28 Ιουλίου και ο πόλεμος δηλώσεων των τελευταίων ημερών από τις διάφορες ηγετικές ομάδες του στρατοπέδου των αντικαθεστωτικών δείχνουν ότι μετά την πτώση του καθεστώτος Καντάφι, που ήταν και κοινός στόχος όλων, τίποτα άλλο δεν τους συνδέει. Ο διορισμένος πρόεδρος του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου, πρώην υπουργός Δικαιοσύνης, Μουσταφά Αμπντελτζαλίλ, έχει προειδοποιήσει για την παρουσία «εξτρεμιστών φονταμεταλιστών στις γραμμές της επανάστασης» και απείλησε να παραιτηθεί, αν αυτοί και άλλες ομάδες δεν παραδώσουν τα όπλα τους. Επίσης, η δήλωση του εκπροσώπου τύπου της Ταξιαρχίας της Τρίπολης που διοικείται από τον Ισλαμιστή Μπελχάτζ ότι ο διορισμένος πρωθυπουργός Μαχμούντ Τζιμπρίλ δεν αντιπροσωπεύει κανέναν, ανάλογες δηλώσεις από στέλεχη του Συμβουλίου της Μισράτα, ακόμη και διαδηλώσεις στη Βεγγάζη και στη Μισράτα ενάντια στην παρουσία πρώην στελεχών του Καντάφι σε κυβερνητικές θέσεις δείχνουν ότι το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο κάθε άλλο παρά αποδεκτό είναι σαν ο μοναδικός πόλος εξουσίας στη μετακανταφική Λιβύη.
