Η σουνιτική μοναρχία των Αλ – Χαλίφα ανακοίνωσε την άρση της καθεστώτος έκτακτης ανάγκης από την 1η Ιουνίου, που είχε επιβληθεί στη χώρα από τα μέσα Μαρτίου με στόχο την καταστολή της λαϊκής εξέγερσης. Τα τανκς αποσύρθηκαν από το κέντρο της πρωτεύουσας Μανάμα, παρέμειναν όμως πολυάριθμα αστυνομικά σημεία ελέγχου στην πόλη. Θα παραμείνουν επίσης επ’ αόριστο στη χώρα τα 1.500 σαουδαραβικά στρατεύματα που κλήθηκαν για να υποστηρίζουν την επιχείρηση καταστολής. Παράλληλα, η κυβέρνηση κάλεσε σε διάλογο όλες τις πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης, προειδοποιώντας ταυτόχρονα ότι δεν θα ανεχτεί νέες διαμαρτυρίες, που «βλάπτουν την εθνική ειρήνη και ασφάλεια».
Με την άρση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, η κυβέρνηση ήθελε να στείλει το μήνυμα ότι η χώρα έχει επιστρέψει στην ομαλότητα και να εξασφαλίσει την πραγματοποίηση της Formula 1 Grand Prix, η οποία αρχικά είχε οριστεί για το Μάρτιο και αναβλήθηκε και τελικά, δύο μέρες μετά την άρση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, προσδιορίστηκε για τις 30 Οκτωβρίου.
Στην πραγματικότητα, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Η βαρβαρότητα της μοναρχίας, οι θάνατοι, οι συλλήψεις, τα βασανιστήρια, οι ποινικές διώξεις και οι απολύσεις διαδηλωτών δεν μπορούν να σταματήσουν την αντίσταση του σιιτικού κυρίως πληθυσμού. Νέες διαδηλώσεις ξεκίνησαν αμέσως μετά την άρση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης. Οι δυνάμεις καταστολής του καθεστώτος χρησιμοποίησαν δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες για να διαλύσουν τους διαδηλωτές που ξεχύθηκαν σε χωριά γύρω από την πρωτεύουσα στις 2 Ιουνίου. Την Παρασκευή 3 Ιουνίου, χιλιάδες διαδηλωτές βγήκαν πάλι στους δρόμους στη Μανάμα και σε πολλά άλλα μέρη της χώρας με συνθήματα κατά του καθεστώτος. 1.000 περίπου άνθρωποι παρακολούθησαν τη κηδεία μιας γυναίκας που πέθανε την προηγούμενη μέρα λόγω αναπνευστικών προβλημάτων από την εισπνοή δακρυγόνων. Την ίδια μέρα, επίσης 1.000 περίπου άνθρωποι παρακολούθησαν σε κοιμητήριο της Μανάμα την κηδεία ενός 63χρονου διαδηλωτή, που αγνοούνταν από τα μέσα Μαρτίου, το σώμα του οποίου είχε τραύματα και μια πλαστική σφαίρα στο στομάχι. Η αστυνομία είχε στήσει πολλά σημεία ελέγχου γύρω από το νεκροταφείο ελέγχοντας τις ταυτότητες όσων προσέρχονταν για να παρακολουθήσουν την κηδεία και διώχνοντας πολλούς. Ολες οι διαδηλώσεις διαλύθηκαν με πλαστικές σφαίρες και δακρυγόνα.
Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε την Κυριακή 5 Ιουνίου στη σιιτική θρησκευτική γιορτή του Αζα. H αστυνομία επιχείρησε να διαλύσει με δακρυγόνα, πλαστικές σφαίρες και χειροβομβίδες κρότου – λάμψης τις παρελάσεις των πιστών, άλλες από τις οποίες ήταν καθαρά θρησκευτικές και σε αλλες ακούγονταν και αντικαθεστωτικά συνθήματα, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν συγκρούσεις. Υπενθυμίζουμε ότι από το μένος της σουνιτικής δυναστείας των Αλ – Χαλίφα ενάντια στη λαϊκή εξέγερση δεν γλίτωσαν ούτε τα σιιτικά τζαμιά. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε το κυβερνητικό ίδρυμα Awaqf, 43 σιιτικά τζαμιά κατεδαφίστηκαν ή υπέστησαν σοβαρές καταστροφές, με το πρόσχημα ότι είχαν κτιστεί παράνομα, χωρίς άδεια. Απ’ αυτά, 28 ισοπεδώθηκαν, από τα οποία τα 10 ήταν πολύ παλιά και είχαν σημαντική ιστορική αξία.
Συν τοις άλλοις, εκατοντάδες διαδηλωτές παραμένουν φυλακισμένοι και υποβάλλονται σε βασανιστήρια. Τέσσερις ηγέτες της αντιπολίτευσης, γιατροί, δικηγόροι και δημοσιογράφοι έχουν συλληφθεί και παραπέμπονται σε ειδικά δικαστήρια με την κατηγορία της απόπειρας ανατροπής του καθεστώτος, ενώ δύο διαδηλωτές έχουν καταδικαστεί σε θάνατο με την κατηγορία της δολοφονίας δύο αστυνομικών.
Ανάμεσα σ’ αυτούς είναι οι 23 γιατροί και οι 24 νοσοκόμες, που συνελήφθηκαν γιατί περιέθαλψαν τραυματίες διαδηλωτές, η δίκη των οποίων ξεκίνησε στις 6 Ιουνίου και διακόπηκε για τις 13 Ιουνίου. Μέχρι την έναρξη της δίκης δεν τους επιτράπηκε να έχουν επαφή με δικηγόρους και αποκάλυψαν στους συγγενείς τους, με τους οποίους ήρθαν πρώτη φορά σε επαφή κατά τη διάρκεια της δίκης, ότι οι βασανιστές τους χτυπούσαν με λάστιχα και ρόπαλα, τους κάρφωσαν στο σώμα καρφιά, τους ανάγκασαν να φάνε περιττώματα, τους κρατούσαν σε ακινησία για πολλές ώρες, ακόμη και για μέρες και τους στερούσαν τον ύπνο για να τους αναγκάσουν να υπογράψουν κατασκευασμένες ομολογίες.
