Η επίδειξη δύναμης που έκανε η Τουρκία με τους βομβαρδισμούς θέσεων των τζιχαντιστών στη Συρία στις 23 και 24 Ιούλη ήταν αναμενόμενη από τη στιγμή που οι τζιχαντιστές χτύπησαν μέσα στο έδαφός της. Η επίθεση της προηγούμενης Δευτέρας 20 Ιούλη στο Σουρούκ, κοντά στα σύνορα με τη Συρία (10 μόλις χιλιόμετρα από το Κομπάνι που ελέγχεται από τους Κούρδους της Συρίας), από βομβιστή αυτοκτονίας των τζιχαντιστών, που είχε ως αποτέλεσμα να δολοφονηθούν εν ψυχρώ 32 πολίτες και να τραυματιστούν άλλοι 100, παραήταν προκλητική για να μείνει αναπάντητη, δεδομένου μάλιστα ότι προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών και αντικυβερνητικών διαδηλώσεων μέσα στην ίδια την Τουρκία για τη στάση που κρατά η κυβέρνηση Ερντογάν απέναντι στους τζιχαντιστές.
Οι καταγγελίες για απροθυμία δράσης εναντίον των τζιχαντιστών ή ακόμα και για συνεργασία μαζί τους, έχουν θεριέψει εδώ και πολύ καιρό, και όχι αβάσιμα. Πέρα από τους Κούρδους της Συρίας, που καταγγέλλουν ανοιχτά την Τουρκία για συνεργασία με τους τζιχαντιστές, μέχρι και ο βουλευτής του αντιπολιτευόμενου Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Αλί Εμπίντογλου έχει καταγγείλει από το Μάρτη του 2013 ότι το ISIS πουλάει λαθραία συριακό πετρέλαιο στην Τουρκία κερδίζοντας 800 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο (https://www.al-monitor.com/pulse/tr/business/2014/06/turkey-syria-isis-selling-smuggled-oil.html#ixzz3hDuqCj6i). Ενα χρόνο μετά, ο πρώην υπουργός Πετρελαίου του Ιράκ Ισάμ Αλ Τσαλάμπι έκανε παρόμοιες καταγγελίες για εκτεταμένο λαθρεμπόριο πετρελαίου με την Τουρκία (https://www.al-monitor.com/pulse/politics/2014/08/iraq-syria-oil-smuggling-islamic-state-turkey.html). Οι καταγγελίες έχουν δημοσιευτεί και στον δυτικό Τύπο με τη βρετανική εφημερίδα Guardian να αναφέρει ότι το εμπόριο πετρελαίου μεταξύ τζιχαντιστών και Τουρκίας έχει θεωρηθεί από πολλούς ως απόδειξη της μεταξύ τους συνεργασίας, η οποία αποφέρει από ένα έως τέσσερα εκατομμύρια δολάρια την ημέρα στους τζιχαντιστές, δίνοντάς τους την οικονομική βοήθεια που χρειάζονται για να μεταμορφωθούν από περιορισμένη σε καταστροφική δύναμη που αναγκάζει τις δυτικές δυνάμεις σε υποχώρηση στην περιοχή και δοκιμάζει την αντοχή των κρατικών συνόρων (https://www.theguardian.com/world/2015/jul/26/isis-syria-turkey-us).
Η τουρκική αστική τάξη έχει κάθε λόγο να φοβάται ενδεχόμενη ενίσχυση των Κούρδων σε περίπτωση που καταφέρουν να νικήσουν τους τζιχαντιστές, γι’ αυτό και ακόμα και τώρα που την επίθεση οργάνωσαν οι τζιχαντιστές, δεν παρέλειψε να χτυπήσει και θέσεις των Κούρδων, όχι μόνο του ΡΚΚ αλλά και της Συρίας, όπως κατήγγειλαν οι ίδιοι. Φυσικά η τουρκική κυβέρνηση διαψεύδει τις καταγγελίες ότι χτύπησε τους Κούρδους της Συρίας, όμως ποιος την πιστεύει; Ακόμα και το συριακό παρατηρητήριο ανθρώπινων δικαιωμάτων (που εδρεύει στο Λονδίνο) καταγγέλλει ότι οι Κούρδοι της Συρίας αποτέλεσαν στόχο των τελευταίων επιθέσεων του τούρκικου στρατού.
Ο Νταβούτογλου δήλωσε ότι είχε επικοινωνία με τον πρόεδρο της περιφερειακής κυβέρνησης των Κούρδων του Ιράκ Μασούντ Μπαρζανί ο οποίος είχε εκφράσει τη δυσαρέσκειά του, αλλά τελικά -σύμφωνα με τις δηλώσεις του Νταβούτογλου- πείστηκε για την «αναγκαιότητα της επιχείρησης». Προφανώς, δόθηκαν εγγυήσεις ότι η Τουρκία δε θα αναμιχθεί σε περαιτέρω συγκρούσεις και ό,τι κάνει το κάνει για να κατασιγάσει τις εναντίον της καταγγελίες στο εσωτερικό της για συνεργασία με τους τζιχαντιστές, αλλά και για να δείξει ότι αποτελεί μία περιφερειακή δύναμη που θα πρέπει να την παίρνουν υπόψη.
Σύμφωνα με αξιωματούχο του Πενταγώνου, ΗΠΑ και Τουρκία εξετάζουν την εφαρμογή ζώνης «ασφαλείας» μήκους 110 χιλιομέτρων στα σύνορα της Τουρκίας με την Συρία, εντός του συριακού εδάφους, έτσι ώστε να απωθηθούν οι τζιχαντιστές πιο μακρυά από τα σύνορα με την Τουρκία. Η τελευταία, που θέλει να ξεφορτωθεί τους 1.8 εκατομμύρια σύριους πρόσφυγες, δεν αποκλείεται να χρησιμοποιήσει αυτή τη ζώνη για να διώξει σε αυτή όσους περισσότερους μπορέσει.
Η ανάφλεξη στα τουρκοσυριακά σύνορα συνοδεύεται από μία εκκωφαντική κατάρρευση της εκεχειρίας με το ΡΚΚ, μετά από τις επιθέσεις τουρκικών μαχητικών ενάντια στις βάσεις του στο Ιράκ, τις αντεπιθέσεις μαχητών του ΡΚΚ στη νοτιοανατολική Τουρκία, που είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο δύο τούρκων στρατιωτών, και τις εκ νέου επιθέσεις του τούρκικου στρατού ακόμα και εντός των συνόρων κατά του ΡΚΚ.
Ταυτόχρονα με τις επιθέσεις στο εξωτερικό, η τούρκικη κυβέρνηση εξαπέλυσε ανάλογες επιθέσεις και στο εσωτερικό. Οι μαζικές συλλήψεις της τελευταίας εβδομάδας, με πάνω από 1.300 συλληφθέντες (οι 1.050 μέσα σε ένα τριήμερο), στο πλαίσιο «αντιτρομοκρατικής επιχείρησης» της αστυνομίας, δείχνουν ότι το τουρκικό κράτος δε θα επιτρέψει να διασαλευθεί η τάξη στο εσωτερικό. Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, οι συλληφθέντες προέρχονται τόσο από το ISIS όσο και από το ΡΚΚ, αλλά και το DHKP-C (πρώην Ντεβ Σολ). Ο Νταβούτογλου, σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο ATV, υποστήριξε ότι 50-60 είναι ξένοι πολίτες. Τσουβαλιάζονται δηλαδή και στοχοποιούνται από κοινού οι τζιχαντιστές με τους κούρδους αντάρτες, αλλά και με αριστερούς που μάχονται κατά του τουρκικού στρατοκρατικού καθεστώτος. Την ίδια στιγμή, ο Ερντογάν απειλεί με άρση της βουλευτικής ασυλίας όσων βουλευτών έχουν σχέσεις με «τρομοκρατικές οργανώσεις», στοχοποιώντας ακόμα και τους βουλευτές του κουρδικού Δημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος (HDP), που διατηρεί σχέσεις με το ΡΚΚ.
Το μέτωπο πάντως αποδεικνύεται θερμό και καθόλου περίπατος για τον Ερντογάν και την κυβέρνησή του, παρά την νατοϊκή πολιτική στήριξη που του δόθηκε την περασμένη Τρίτη και την συμφωνία με τους Αμερικάνους για χρήση της βάσης του Ιντζιρλίκ ώστε να επιτίθενται κατά των τζιχαντιστών, αφού τώρα εμπλέκεται σε ένα μακρόχρονο πόλεμο φθοράς σε πολλά μέτωπα, που κανείς δεν ξέρει την κατάληξή του. Ταυτόχρονα, αποδεικνύεται περίτρανα η αποτυχία της αμερικάνικης πολιτικής στην περιοχή που παραμένει ένα κουβάρι αντιθέσεων που κάνει αδύνατη την επιβολή μιας pax americana.
