«Θα έπρεπε να ξαναδούμε το ρόλο και τις λειτουργίες της Παλαιστινιακής Αρχής, έτσι ώστε το πρώτο και κύριο καθήκον της να είναι η υποστήριξη όλης της Αντίστασης, που απαιτεί το άμεσο σταμάτημα της συνεργασίας σε θέματα ασφαλείας με το Ισραήλ, που ενισχύει την κατοχή… Πρέπει επίσης να ξαναδούμε την επιλογή της ένοπλης αντίστασης, ως το συντομότερο δρόμο για την ελευθερία και τον τερματισμό της κατοχής». Τα παραπάνω λόγια ήταν αρκετά για να στείλουν τον Μαρουάν Μπαργκούτι στην απομόνωση. Γιατί ο Μπαργκούτι έχει κύρος μέσα στην παλαιστινιακή κοινωνία και τα λόγια του επηρεάζουν κόσμο.
Το γράμμα που έστειλε από τη φυλακή ο Μπαργκούτι αποτελεί κόλαφο όχι μόνο για τους σιωνιστές, αλλά και για τον Αμπάς. Δεν είναι λίγο ένα σημαίνον στέλεχος της Φατάχ σαν τον Μπαργκούτι να αδειάζει τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής και αρχηγό της Φατάχ Μαχμούντ Αμπάς! Στον τελευταίο δεν έχουν μείνει και πολλά περιθώρια ελιγμών για να συνεχίσει να το παίζει ηγέτης του παλαιστινιακού λαού. Τελευταία έχει χάσει και την υπόληψη που του είχαν οι σιωνιστές, με τον Νετανιάχου να τον κατηγορεί για «ανευθυνότητα». Ετσι, το μόνο που του μένει είναι να βρίσκει ευκαιρίες για να καταγγέλλει τη Χαμάς. Η τελευταία φορά ήταν πριν μερικές μέρες με αφορμή μερικές… στρακαστρούκες που έσκασαν σε σπίτια στελεχών της Φατάχ στη Γάζα, προκαλώντας μόνο μερικές υλικές ζημιές, για τις οποίες κανένας δεν έχει αναλάβει την ευθύνη, ενώ καταδικάστηκαν από όλες τις παλαιστινιακές οργανώσεις.
Αντίθετα με τον Αμπάς, ο Μπαργκούτι αποτελεί εδώ και πολλά χρόνια σύμβολο της αντίστασης στην σιωνιστική βαρβαρότητα. Φυλακίστηκε τον Απρίλη του 2002 και δύο χρόνια μετά (τον Ιούνη του 2004) καταδικάστηκε σε πέντε φορές ισόβια. Δε λύγισε και δεν αναίρεσε τις αρχές του, παρά τα βασανιστήρια που υπέστη, με στέρηση ύπνου, απομόνωση σε ασφυκτικά μικρά κελιά, δέσιμο σε καρέκλα ελαφρά γερμένη προς τα εμπρός και με την πλάτη γεμάτη από καρφιά (το «δημοφιλές» στις ισραηλινές φυλακές βασανιστήριο με το όνομα «σαμπέχ») και παρά τις απειλές κατά της οικογένειάς του.
Αν και φανατικός οπαδός του Αραφάτ και αρχικά υποστηρικτής του Οσλο, που τον οδήγησε να γίνει μέλος του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου, ο Μπαργκούτι διαπίστωσε στη συνέχεια ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί την «ειρηνευτική διαδικασία» για όφελός του και το 1998 κάλεσε να σταματήσουν οι διαπραγματεύσεις με τους Σιωνιστές μέχρι το Ισραήλ να σταματήσει την επέκταση των εβραϊκών εποικισμών στα κατεχόμενα και να δεσμευτεί για το τέλος της κατοχής. Γι’ αυτό το σκοπό ηγήθηκε μεγάλων διαδηλώσεων στα κατεχόμενα ενάντια στην απάτη των συμφωνιών του Οσλο. Κι ήταν από τους πρώτους που κατέκριναν τα φαινόμενα διαφθοράς στην Παλαιστινιακή Αρχή, χωρίς όμως ποτέ να κόψει τους δεσμούς μαζί της.
Οι Σιωνιστές επιχείρησαν μια φορά να τον δολοφονήσουν, τον Αύγουστο του 2001, όταν πύραυλος χτύπησε το αυτοκίνητό του, τραυματίζοντάς τον σοβαρά. Ομως ο Μπαργκούτι δεν υπέκυψε ούτε τότε. Συμμετείχε στην δεύτερη Ιντιφάντα, ως την σύλληψή του στις 13 Απρίλη του 2002. Τώρα, αδειάζοντας τον Αμπάς και χαρακτηρίζοντας απάτη τις «ειρηνευτικές» συνομιλίες με τους σιωνιστές, ο Μπαργκούτι στέλνει το μήνυμα της αντίστασης, προσφέροντας μέγιστες υπηρεσίες στον παλαιστινιακό λαό.
