Ακούει ο έλληνας ακροατής-τηλεθεατής για… μεγάλες αλλάγές στη Γερμανία, ακούει ότι το κόμμα της Μέρκελ σάρωσε στις εκλογές στο ομοσπονδιακό κρατίδια Σαξονία-Ανχαλτ (με πρωτεύουσα το Μαγδεμβούργο) και βγάζει το συμπέρασμα ότι τα πράγματα έχουν αναστραφεί και πως μάλλον η γερμανική Δεξιά βαδίζει σε μια άνετη εκλογική νίκη στις ομοσπονδιακές εκλογές του επόμενου Σεπτέμβρη. Ομως τα πράγματα δεν είναι όπως ακριβώς περιγράφονται από τους τίτλους-συνθήματα των ραδιοτηλεοπτικών Μέσων που έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους πώς θα κάνουν αβάντα στην ελληνική Δεξιά και τον Μητσοτάκη.
Καταρχάς, πρόκειται για ένα πληθυσμιακά μικρό κρατίδιο της πρώην Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας (γύρω στους 1,15 εκατ. ψηφοφόροι) και γι’ αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα σ’ αυτό δεν μπορεί να αναχθεί σε παγγερμανικό επίπεδο.
Δεύτερο, οι εκλογές στο συγκεκριμένο κρατίδιο είναι υπόθεση της Δεξιάς (CDU/CSU) και της Ακροδεξιάς (έως νεοναζιστικής) ΑfD, που είναι η πρώτη και η δεύτερη δύναμη, αντίστοιχα, στο κρατίδιο.
Με αυτά τα δεδομένα, το εκλογικό αποτέλεσμα «διαβάζεται» διαφορετικά.
Η Δεξιά νίκησε κατά κράτος την Ακροδεξιά. Η Χριστιανική Ενωση πήρε 36,6%, με αύξηση 6,8% σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές. Αντίθετα, η ΑfD όχι μόνο δεν έγινε πρώτη δύναμη, όπως ήταν ο διακηρυγμένος στόχος της, αλλά είδε το ποσοστό της να μειώνεται. Πήρε 22% (μείωση 2,3%).
Τρίτη δύναμη ήταν και παρέμεινε η Die Linke (H Αριστερά). Εχασε, όμως το ένα τρίτο της δύναμής της (από 16,3% έπεσε στο 11%). Πτώση, αλλά μικρότερη, είχαν και οι σοσιαλδημοκράτες του SPD (από 10,6% έπεσαν στο 8,4%).
Στην επόμενη θέση βρέθηκαν οι «κεντρώοι» του FDP, που δεν ήταν στην προηγούμενη Βουλή (είχαν πάρει 4,9%), αλλά τώρα κατάφεραν να μπει συγκεντρώνοντας 6,5%.
Αντίθετα, οι Πράσινοι, που αυτοπροβάλλονται ως το φαβορί για την πρώτη θέση στις ομοσπονδιακές εκλογές του Σεπτέμβρη, με την Αναλένα Μπέρμποκ να μοστράρει ως διάδοχος της Μέρκελ στην καγκελαρία, έμειναν στην τελευταία θέση, με 6% (οριακή άνοδος κατά 0,8%). «Φυσικά, ελπίζαμε περισσότερα απ’ αυτές τις εκλογές», σχολίασε «τσουρουφλισμένη» η Μπέρμποκ, που αντιμετωπίζει και προσωπικά προβλήματα, καθώς βρέθηκαν ανακρίβειες στο βιογραφικό της, τις οποίες αναγκάστηκε να διορθώσει!
Ο τοπικός ηγέτης της Χριστιανικής Ενωσης, Ράινερ Χάζελοφ, είχε την πρωθυπουργία σε μια κυβέρνηση συνασπισμού με τους σοσιαλδημοκράτες και τους πράσινους. Τώρα, μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση μόνο με τους «κεντρώους» του FDP. Το σημαντικό, όμως, είναι ότι κατάφερε να νικήσει κατά κράτος την AfD, δίνοντας μια βαθιά ανάσα στον υποψήφιο διάδοχο της Μέρκελ, Αρμιν Λάσετ, ο οποίος βαλλόταν από τους χριστιανοκοινωνιστές της CSU με το επιχείρημα ότι χάνει ψήφους προς την Ακροδεξιά και γι’ αυτό υποψήφιος της Χριστιανικής Ενωσης θα έπρεπε να είναι ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας Μάρκους Ζέντερ. Μετά τη νίκη στη Σαξωνία-Ανχαλτ, ουδείς πλέον μπορεί να αμφισβητήσει τον Λάσετ, που ανήκει στην ομάδα της Μέρκελ, όπως και ο Χάζελοφ.
Τι σημαίνουν όλ’ αυτά για τις ομοσπονδιακές εκλογές του Σεπτέμβρη; Δεν γνωρίζουμε σε βάθος την κατάσταση, δεν προτιθέμεθα να μεταφέρουμε «αμάσητες» τις εκτιμήσεις του γερμανικού Τύπου, γι’ αυτό θα απαντήσουμε ότι δε γνωρίζουμε. Εκείνο που γνωρίζουμε με απόλυτη βεβαιότητα είναι ότι ο γερμανικός ιμπεριαλισμός δεν πρόκειται να μείνει χωρίς κυβέρνηση.
Υπάρχουν τέσσερα αστικά κόμματα (CDU/CSU, Πράσινοι, SPD, FDP) που εδώ και χρόνια συνεργάζονται κυβερνητικά, όχι μόνο σε κρατιδιακό αλλά και σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Αυτά τα κόμματα αναμένεται να πάρουν όλα μαζί πάνω από 70% και θα σχηματίσουν κυβέρνηση, ανάλογα με το αποτέλεσμα που θα προκύψει από τις κάλπες (το οποίο θα καθορίσει ποιο κόμμα θα πάρει την καγκελαρία και ποια άλλα θα συμμετάσχουν στον κυβερνητικό συνασπισμό). Μπορεί να τους πάρει λίγο καιρό (έτσι συμβαίνει παραδοσιακά στη Γερμανία), όμως το αποτέλεσμα θα είναι αίσιο. Αίσιο για τη γερμανική μονοπωλιακή αστική τάξη και το ιμπεριαλιστικό της κράτος και όχι για το γερμανικό προλεταριάτο, το οποίο για μια ακόμη φορά απλώς θα επιλέξει τους δυνάστες του.
