Ενα μήνα μετά την εισβολή της Κένυας στη Σομαλία, το Σάββατο 19 Νοεμβρίου, καθ’ υπαγόρευση προφανώς των αμερικάνων πατρώνων του, το καθεστώς της Αιθιοπίας έδωσε εντολή για νέα εισβολή του αιθιοπικού στρατού στη Σομαλία, με στόχο την κατάληψη της πόλης Μπαϊντόα, η οποία είναι προπύργιο των μαχητών του Αλ Σαμπάμπ.
Το γεγονός αυτό ξυπνάει στο λαό της Σομαλίας μνήμες από το 2006, όταν η Αιθιοπία είχε εισβάλει ξανά, ανατρέποντας τη μετριοπαθή Ενωση Ισλαμικών Δικαστηρίων, από την οποία προέκυψε το ριζοσπαστικότερο ισλαμικό κίνημα Αλ Σαμπάμπ, που κατάφερε να συσπειρώσει σημαντικό τμήμα του σομαλικού λαού, να ηγηθεί του κινήματος εναντίον του αιθιοπικού στρατού κατοχής, να τον αναγκάσει να αποχωρήσει ύστερα από δύο χρόνια κατοχής και να θέσει υπό τον έλεγχό του την κεντρική και τη νότια Σομαλία.
Δύο ξένοι στρατοί εναντίον ενός εμπειροπόλεμου αντάρτικου κινήματος, το οποίο μπορεί να αποδειχτεί για άλλη μια φορά πολύ σκληρό καρύδι για τα δόντια τους. Πρόκειται για μια συντονισμένη επιχείρηση, με πρόσχημα τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και στόχο την εξόντωση του Αλ Σαμπάμπ, στα πλαίσια της αυξανόμενης αμερικάνικης οικονομικής, πολιτικής και στρατιωτικής (μέσω της Αfricom) διείσδυσης στην Αφρική για την εκμετάλλευση τεράστιου φυσικού πλούτου των χωρών της.
Αρωγός του Λευκού Οίκου στην υπόθεση Αλ Σαμπάμπ είναι, εκτός από τα αμερικανόδουλα καθεστώτα της περιοχής, το Ισραήλ, ο πρωθυπουργός του οποίου Μπέντζαμιν Νετανιάχου κατά τη συνάντησή του στις αρχές Νοεμβρίου με τον κενυάτη πρωθυπουργό δήλωσε ότι «οι εχθροί της Κένυας είναι και εχθροί του Ισραήλ», ότι «η Κένυα έχει δείξει πολύ θετική συμπεριφορά απέναντι στο Ισραήλ και το Ισραήλ είναι έτοιμο να βοηθήσει», ότι υπόσχεται να βοηθήσει στη δημιουργία «ενός συνασπισμού ενάντια στον φονταμεταλισμό» στην ανατολική Αφρική και ότι δεσμεύεται να χορηγήσει στρατιωτική βοήθεια και εξοπλισμό στην Κένυα προκειμένου να καταστρέψει τα δίκτυα του Αλ Σαμπάμπ και να ασφαλίσει τα σύνορά της με τη Σομαλία.
Ομως, ακόμη και με την συνδρομή του Ισραήλ, τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα για τους ξένους εισβολείς, όπως αποδεικνύει η ιστορία των αντάρτικων κινημάτων, με πιο πρόσφατο παράδειγμα το Αφγανιστάν, αλλά και η πρόσφατη ιστορία της Σομαλίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με δήλωση κενυάτη αξιωματούχου στο Γαλλικό Πρακτορείο, τις τελευταίες εβδομάδες, οι αντάρτες έχουν αλλάξει τακτική. Ενώ πριν κινούνταν σε μεγάλες ομάδες, κάτι που έκανε ευκολότερο τον εντοπισμό τους, πλέον σχηματίζουν μικρές ομάδων των 2-3 ατόμων και χρησιμοποιούν οπλισμό μικρού μεγέθους, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ζημιά, όπως αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί και νάρκες.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η διορισμένη από τον ΟΗΕ μεταβατική κυβέρνηση-μαριονέτα, η εξουσία της οποίας, με την υποστήριξη των στρατευμάτων της Αφρικανικής Ενωσης, περιορίζεται στην πρωτεύουσα Μογκαντίσου, δήλωσε ότι δεν έχει πρόβλημα με την εισβολή των στρατών της Κένυας και της Αιθιοπίας, αρκεί να γίνει σεβαστή η εθνική κυριαρχία της χώρας!
