Σε μια κρίσιμη για το Λίβανο συγκυρία συνήλθε στη Βηρυτό μια διεθνής συνάντηση για την υποστήριξη της Αντίστασης. Η συνάντηση άρχισε την περασμένη Πέμπτη και ολοκληρώνεται αύριο. Συμμετέχουν σ’ αυτή αντιπρόσωποι από πολιτικά κόμματα, συνδικάτα, κινήματα και οργανώσεις και επίσης πολιτικές και πνευματικές προσωπικότητες και διανοούμενοι από όλο τον κόσμο, με σκοπό τον χαιρετισμό της λιβανέζικης λαϊκής αντίστασης απέναντι στην ισραηλινή επίθεση, τη στήριξη της αντεπίθεσης ενάντια στις εν εξελίξει προετοιμασίες για μια νέα επίθεση στο Λίβανο και την περιοχή και το συντονισμό των ενεργειών εκείνων των δυνάμεων που αντιπαρατίθενται στην πολιτική ενός παγκόσμιου και μόνιμου πολέμου.
Η πρωτοβουλία γι’ αυτή τη διεθνή συνάντηση αναλήφθηκε κατά τη διάρκεια της ισραηλινής επίθεσης του Ιούλη/Αυγούστου 2006 στο Λίβανο, από τις αντιπροσωπείες αλληλεγγύης που πήγαν εκεί παρά τους εντατικούς βομβαρδισμούς. Αυτή η πρωτοβουλία συνάντησε ενθουσιώδη υποδοχή σε αραβικό και διεθνές επίπεδο και αντικατοπτρίζει την αναγκαιότητα της συνεργασίας και της δημόσιας αντιπαράθεσης από τις δυνάμεις που αντιτίθενται στη λογική του πολέμου και την αποικιοκρατική ηγεμονία.
Η πρόσκληση για τη διεθνή συνάντηση έγινε από μια σειρά οργανώσεις της Αντίστασης: το Λιβανέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα, τη Χεζμπολά, την Αντιπροσωπεία Εθνικής Ενότητας το Κίνημα του Λαού και τη Samidoun (δίκτυο των κοινωνικών οργανώσεων). Δημοσιεύουμε στη συνέχεια την πρόσκληση της οργανωτικής επιτροπής και στα επόμενα φύλλα θα δημοσιεύσουμε ρεπορτάζ από τις εργασίες αυτής της διεθνούς συνάντησης.
Πρόσκληση για μια Διεθνή Συνάντηση στη Βηρυτό
Για την υποστήριξη της Αντίστασης
16-19 Νοέμβρη 2006 – UNESCO – Βηρυτός
Γενικό Πολιτικό Πλαίσιο:
Ο Λίβανος βρίσκεται υπό μόνιμη ισραηλινο-αμερικάνικη επιθετικότητα. Η στρατιωτική επίθεση που κράτησε 33 μέρες παραβίασε όλους τους κανόνες και τα όρια που τέθηκαν από διεθνείς συμβάσεις και δείχνει το μοντέλο που η νέα ιμπεριαλιστική τάξη επιχειρεί να εφαρμόσει σε όλα τα επίπεδα, οικονομικά, πολιτικά όσο και κοινωνικά: την ηγεμονία της ισχύος, απαλλαγμένη από κάθε κανόνα, από κάθε νόμο: Είναι η ζούγκλα!
Οι ΗΠΑ αναμίχθηκαν άμεσα στην οργάνωση του πολέμου. Κάθε στιγμή, μπορούν να διαδραματίσουν ένα πιο ενεργό ρόλο.
Οι ΗΠΑ αναπτύσσουν στρατηγικές που περιλαμβάνουν στρατιωτικές ενέργειες με σκοπό να προκαλέσουν εσωτερική αντιπαράθεση μεταξύ των Λιβανέζων, που οδηγεί στην αταξία και την αποσύνθεση. Αυτό είναι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου που στοχεύει όλους όσοι είναι αντίθετοι στην αμερικάνικη ηγεμονία, κύρια το Ιράν και τη Συρία, αλλά και κράτη που ευθυγραμμίζονται με την Ουάσιγκτον. Οποιοσδήποτε βαθμός συνοχής μεταξύ των κρατών της περιοχής και οποιαδήποτε διαφωνία θα πρέπει να καμφθούν. Αυτή η στρατηγική απειλεί τη συνοχή αυτών των κρατών και οδηγεί στη διάσπασή τους. Οπως είπε η αμερικανίδα ΥΠΕΞ, Κοντολίζα Ράις, ο στόχος είναι να δημιουργηθεί μία «Νέα Μέση Ανατολή». Αυτό θυμίζει το πως οι ΗΠΑ δικαιολόγησαν επίσης τον πόλεμο στο Ιράκ, σαν να στοχεύει στη δημιουργία μιας «Μεγαλύτερης Μέσης Ανατολής».
Μαζί με το Ισραήλ, οι ΗΠΑ είναι αποφασισμένες να αφοπλίσουν τη Χεζμπολά, επειδή εμποδίζει τις προσπάθειές τους να πετύχουν ηγεμονία στην περιοχή, και να πετύχουν την καταστροφή και προσάρτηση της Παλαιστίνης με την απόλυτη σιωπή της διεθνούς κοινότητας.
Παρά τη βαρβαρότητα της ισραηλινής πολεμικής μηχανής, η αντίσταση μπόρεσε να τερματίσει την επίθεση. Η άρνηση του Λιβανέζικου λαού να αντιμετωπίσει τους βομβαρδισμούς με παραίτηση, η αποτελεσματικότητα του κινήματος αντίστασης και η εμφάνιση ενός ευρέος πολιτικού ρεύματος, που συμπεριλαμβάνει ισλαμιστές, δημοκράτες, προοδευτικούς και κομμουνιστές, όπως επίσης και ενός λαϊκού κινήματος συνεκτικού και οργανωμένου παρά την ποικιλομορφία του – όλα αυτά συνέβαλαν στη διατήρηση της εθνικής ενότητας που βρισκόταν υπό διαρκή πίεση κατά τη διάρκεια της επίθεσης. Ανεξάρτητα απ’ τις πολιτικές του πεποιθήσεις, ο Λιβανέζικος λαός μπόρεσε να αντιπαρατεθεί και να σταματήσει τα σχέδια των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Παρολαυτά, η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ είναι αποφασισμένες να πετύχουν με πολιτικά μέσα αυτά που δεν ήταν ικανοί να πετύχουν με στρατιωτικά μέτρα. Οι αποφάσεις που πάρθηκαν κατά τη διάρκεια της συνόδου του G8 στο ξεκίνημα του πολέμου, με τη συμμετοχή αρκετών κυβερνήσεων, για τη διεκπεραίωση της επίθεσης, δείχνουν τη σημερινή ανεπάρκεια της διεθνούς κοινότητας που δε μπορεί να σταματήσει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στην εφαρμογή των σχεδίων τους.
Μια ακόμα αμερικανοϊσραηλινή επίθεση στο Λίβανο θα εξαπολυθεί με την πρώτη ευκαιρία. Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να προετοιμαστούμε να την προλάβουμε.
Στόχοι:
Αυτή η διεθνής συνάντηση οργανώνεται για να:
1. Χαιρετίσει την αντίσταση του λιβανέζικου λαού
2. Συζητήσει τους τρόπους για τη στήριξη της αντίστασης
3. Αρνηθεί και καταγγείλει την επίθεση, με την άμεση μορφή της στο Λίβανο ή στη μονιμότερη και καταστροφικότερη μορφή της στο Ιράκ και την Παλαιστίνη και (παραπέρα) τις επιθέσεις που προετοιμάζονται ενάντια στο Ιράν και τη Συρία και σε ολόκληρη την περιοχή.
Η διεθνής συνάντηση σκοπεύει επίσης:
I. Να εξετάσει τους παράγοντες που οδήγησαν σ’ αυτή την επίθεση και τις στρατηγικές τους. Ελπίζουμε να συστήσουμε μια πραγματική συνεργασία μεταξύ όλων των δυνάμεων και των ομάδων για να εμποδίσουμε την επόμενη επίθεση. Προτείνονται πέντε εργαστήρια. Η πρόσβαση σε καθένα θα είναι περιορισμένη για να εξασφαλίσει αποτελεσματικότητα. Αυτά είναι:
1. Νομικό και δικαστικό, που περιλαμβάνει την προσφυγή [going through] στο Διεθνές Δικαστήριο, το δικαστήριο των λαών (τύπου Ράσελ) και τη διαδικασία των πολιτών.
2. Παγκόσμια ΜΜΕ
3. Ανοικοδόμηση και πολεοδομική σχεδίαση.
4. Αραβικά δίκτυα
5. Στρατηγική
Μια οργανωτική ομάδα θα προετοιμάζει κάθε ένα απ’ αυτά τα εργαστήρια.
II. Να ενισχύσει τη διεθνή αλληλεγγύη στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού για το σύνολο των εθνικών του δικαιωμάτων.
III. Να υποστηρίξει την κύρια Ιρακινή απαίτηση για τερματισμό της κατοχής.
