Ακριβώς 10 χρόνια μετά την πρώτη διεθνή σύνοδο για το Αφγανιστάν στη Βόνη, πραγματοποιήθηκε στις 5 και 6 Δεκεμβρίου η δεύτερη σύνοδος στην ίδια πόλη, με τη συμμετοχή άνω των 1.000 εκπροσώπων από 110 χώρες και διεθνείς οργανώσεις και την ηχηρή απουσία του Πακιστάν.
Η διαφορά τεράστια ανάμεσα στις δύο συνόδους. Στην πρώτη, η οποία ενέκρινε το διορισμό της κυβέρνησης Καρζάι και τη δημιουργία της υπό νατοϊκή διοίκηση «πολυεθνικής δύναμης ασφάλειας» το κλίμα ήταν πανηγυρικό και κυρίαρχες η αισιοδοξία και η ελπίδα ότι το Αφγανιστάν αλλάζει σελίδα. Στη δεύτερη το κλίμα ήταν βαρύ, η απογοήτευση μετά βίας συγκρατημένη, τα λόγια μετρημένα, η αποτυχία προδιαγεγραμμένη και οι συμμετέχοντες περιορίστηκαν να υποσχεθούν ότι θα συνεχίσουν την οικονομική βοήθεια στην αφγανική κυβέρνηση και μετά την αποχώρηση των αμερικάνικων στρατευμάτων από τη χώρα το 2014 μέχρι το 2024, οπότε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει ότι το Αφγανιστάν θα είναι οικονομικά επαρκές, κυρίως χάρη στα έσοδα από την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. «Πάνω από τη σύνοδο της Βόνης κρεμόταν το βάρος μιας δεκαετίας κατά την οποία χιλιάδες ζωές και δισεκατομμύρια δολάρια απέτυχαν να κάνουν ασφαλές το Αφγανιστάν και πέτυχαν μόνο εύθραυστα κέρδη στην εκπαίδευση και στα δικαιώματα των γυναικών, πολύ λιγότερα από τις υποσχέσεις που είχαν δοθεί στη σύνοδο δέκα χρόνια πριν στην ίδια πόλη», σημείωνε χαρακτηριστικά σε σχετικό άρθρο του το «Ρόιτερς».
Πολύς λόγος έγινε για την απουσία του Πακιστάν από τη δεύτερη σύνοδο της Βόνης ύστερα από την αμερικάνικη αεροπορική επίθεση σε δύο φυλάκια του πακιστανικού στρατού με αποτέλεσμα το θάνατο 24 στρατιωτών. Γεγονός που έχει προκαλέσει σφοδρές λαϊκές αντιδράσεις, το κλείσιμο των πακιστανικών συνόρων για τη μεταφορά νατοϊκών εφοδίων και κρίση στις σχέσεις των δύο πλευρών, καθώς ο ρόλος του Πακιστάν θεωρείται κρισιμότατος για τη συνέχιση του πολέμου στο Αφγανιστάν και για την προσέγγιση με την ηγεσία των Ταλιμπάν με στόχο την εξεύρεση κάποιας αξιοπρεπούς για τους Αμερικάνους εξόδου από τον αφγανικό βάλτο.
Οσο για τους Ταλιμπάν, τον καθοριστικό παράγοντα για τις εξελίξεις στο Αφγανιστάν, χαρακτήρισαν τη σύνοδο της Βόνης παγίδα των Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ για τη συνέχιση της κατοχής και τη μετατροπή της χώρας σε πεδίο διαμάχης και διαρκή εφιάλτη για τις γειτονικές χώρες και επανέλαβαν ότι η αποχώρηση όλων των δυνάμεων κατοχής είναι προϋπόθεση για οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία.
Παρεμπιπτόντως, με ανακοίνωσή της η ηγεσία των Ταλιμπάν καταδίκασε τις επιθέσεις σε δύο τζαμιά στην Καμπούλ και στη Μαζάρ ι – Σαρίφ στο βορρά εναντίον Σιιτών στις 6 Δεκεμβρίου, που προκάλεσαν το θάνατο 58 ανθρώπων. Τις χαρακτήρισε «απάνθρωπες και αντιισλαμικές ενέργειες» και απέδωσε την ευθύνη στον «εισβολέα εχθρό που βρίσκεται αντιμέτωπος με ολοκληρωτική ήττα στη μάχη εναντίον των μουτζαχεντίν και καταφεύγει σε τέτοιες βάρβαρες πράξεις για να προκαλέσει τρόμο, δυσπιστία και μίσος ανάμεσα στους Αφγανούς, ώστε να μπορεί να δικαιολογεί την παράταση της παραμονής του» στη χώρα.
