Εκλογές στη Βαυαρία

Απλώς αναδιατάσσεται το αστικό πολιτικό σύστημα

Ο κακός χαμός έγινε μετά τις εκλογές στη Βαυαρία. Περισσότερο στην Ελλάδα (βρισκόμαστε σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, βλέπετε) παρά στην ίδια τη Γερμανία, όπου το εκλογικό αποτέλεσμα είχε προεξοφληθεί και τα κομματικά επιτελεία είχαν ήδη πριν από τις εκλογές αρχίσει να σχεδιάζουν τις επόμενες κινήσεις τους.
 
Ομως, αν δει κανείς την ουσία, θα συμφωνήσει ότι αυτό που συμβαίνει στη Γερμανία είναι μια αναδιάταξη του αστικού πολιτικού σκηνικού. Πράγμα καθόλου σπάνιο στις καπιταλιστικές χώρες. Η Ιταλία το έχει ζήσει καναδυό φορές τα τελευταία τριάντα χρόνια, η Ελλάδα την περίοδο των Μνημονίων, η Γαλλία μετά τις τελευταίες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Πριν από ένα χρόνο, στις ομοσπονδιακές βουλευτικές εκλογές του Σεπτέμβρη του 2017, έγινε φανερό ότι θα το ζήσει και η Γερμανία.
 
Είναι σημαντικό να διακρίνει κανείς -ειδικά στη Γερμανία- τη συνδεσμολογία των συγκοινωνούντων δοχείων ανάμεσα στα αστικά κόμματα. Το μόνο καινούργιο κόμμα είναι η ακροδεξιά AfD, η οποία μπήκε στην  ομοσπονδιακή Βουλή και πλέον έχει μπει σε όλα τα κρατίδια (το τελευταίο οχυρό ήταν η Βαυαρία). Τα υπόλοιπα κόμματα είναι γνωστά από το παρελθόν και όλα (πλην της Linke) έχουν συμμετάσχει σε ομοσπονδιακές κυβερνήσεις, ενώ σε κρατιδιακό επίπεδο σε κυβερνήσεις συμμετέχει και η Linke.
 
Στη Βαυαρία, η κυρίαρχη κατά τις μεταπολεμικές δεκαετίες ακροδεξιά Χριστιανοκοινωνική Ενωση (CSU) έχασε 10,5 μονάδες και περιορίστηκε στο 37,2%. Οι απώλειές της, όμως, απορροφήθηκαν από μια διάσπασή της, τους «Ελεύθερους Ψηφοφόρους», που πήραν 11,6%. Μόλις λύσουν τους «λογαριασμούς» (δηλαδή ποιος θα φύγει, ποιος θα μείνει και πώς θα μοιραστούν τα υπουργεία), τα δυο αυτά κόμματα θα σχηματίσουν κυβέρνηση, αφού διαθέτουν πλειοψηφία στην κρατιδιακή Βουλή.
 
Οι σοσιαλδημοκράτες (SPD) υπέστησαν πανωλεθρία, καθώς για πρώτη φορά μεταπολεμικά περιορίστηκαν σε μονοψήφιο ποσοστό (9,7%). Το μεγαλύτερο μέρος των απωλειών τους το μάζεψαν οι Πράσινοι (δεύτερο κόμμα με 17,5%), που εμφανίστηκαν με «μετριοπαθές» πρόσωπο, με πολιτικό λόγο με δάνεια από τη Χριστιανοδημοκρατία και τη Σοσιαλδημοκρατία και με τη συμπρόεδρό τους Καταρίνα Σούλτσε να ντύνεται «παχουλή βαυαρέζα χωριατοπούλα» με παραδοσιακή στολή.
 
Η AfD κατάφερε να πάρει 11% (ποσοστό χαμηλότερο από τη διάσπαση της CSU), οι Φιλελευθεροδημοκράτες  (FDP)κατάφεραν στο τσακ να μπουν στην τοπική Βουλή (5,1%), ενώ η Linke έμεινε και πάλι έξω (3,2%).
 
Oπως ήταν λογικό, το εκλογικό αποτέλεσμα στη Βαυαρία είχε επιπτώσεις στο Βερολίνο. Η Μέρκελ υποτίθεται ότι δεν είχε ευθύνη (η CDU δεν κατεβαίνει στη Βαυαρία, όπου εκπροσωπείται από την CSU), όμως τα πυρά φτάνουν και σ' αυτήν. Πιέζεται να προχωρήσει τουλάχιστον σε παραίτηση από την προεδρία του κόμματος, ανοίγοντας τη διαδικασία εκλογής του/της διαδόχου της. Ο Ζεεχόφερ παίζει καθυστέρηση, ενώ θα έπρεπε να έχει φύγει αμέσως. Αυτός όμως θέλει να παραιτηθεί από την προεδρία της CSU, αλλά να διατηρήσει το πόστο του υπουργού Εσωτερικών. Δύσκολα θα τον αφήσει σε χλωρό κλαρί η Μέρκελ, μετά τα χουνέρια που της έκανε στο πρόσφατο παρελθόν.
 
Πιο ζόρικα είναι τα πράγματα στο SPD. Η πρόεδρος Αντρέα Νάλες παραδέχτηκε ότι μια από τις αιτίες της συντριβής «είναι σίγουρα και η κακή εικόνα που έδωσε ο μεγάλος συνασπισμός στο Βερολίνο». Ο υπουργός Οικονομικών και αντικαγκελάριος Ολαφ Σολτς προσπαθεί να κάνει κινήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο (πρόταση για δημιουργία ευρωπαϊκού ταμείου ανεργίας, που θα δίνει δάνεια στα ταμεία ανεργίας των χωρών που μπαίνουν σε κρίση). Ο φιλόδοξος αρχηγός της Νεολαίας τους βγάζει κοροϊδευτικά τη γλώσσα και τους ζητά να φύγουν από τον «μεγάλο συνασπισμό» με τη Μέρκελ.
 
Αν το εκλογικό αποτέλεσμα στην Εσση, όπου το SPD έχει υψηλό ποσοστό, λόγω του ευάριθμου προλεταριάτου, είναι ανάλογο μ' αυτό της Βαυαρίας, ενδέχεται το SPD να αποχωρήσει από το «μεγάλο συνασπισμό», για να αναζητήσει την τελευταία ευκαιρία διάσωσής του. Ολα δείχνουν, όμως, ότι η Μέρκελ δε θα δυσκολευτεί να βρει νέους συμμάχους ή να προχωρήσει ως κυβέρνηση μειοψηφίας. Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός δεν πρόκειται να μείνει ακυβέρνητος, έστω κι αν ζοριστούν κάποιοι πολιτικοί του.