Συντάκτης: Eksegersi.gr

Για μια ακόμη φορά, ο Δημήτρης Κουφοντίνας είχε τη γενναιότητα να σταθεί μπροστά σ’ έναν άνθρωπο που τραυματίστηκε στο χτύπημα της 17Ν κατά Παλαιοκρασά και να του εκφράσει την ειλικρινή του θλίψη. Δεν έψαξε λόγια δικαιολογίας. Μίλησε ευθέως για τραγικό λάθος της οργάνωσής του. Δεν προσπάθησε να κρυφτεί πίσω από το πολύχρονο παρελθόν, στη διάρκεια του οποίου ουδείς αθώος άνθρωπος χτυπήθηκε, πέρα από τους επιλεγμένους στόχους. Ανέλαβε την πολιτική ευθύνη και στο ανθρώπινο και στο πολιτικό επίπεδο.   Το σημειώνουμε, γιατί και αυτή η συμπεριφορά προσφέρεται για συγκρίσεις. Θυμηθείτε πως χαρακτηρίζουν οι ιμπεριαλιστές τις μαζικές δολοφονίες αμάχων. Τον βομβαρδισμό ενός κομβόι αμάχων στη Γιουγκοσλαβία, ενός γαμήλιου γλεντιού στο Αφγανιστάν, ενός δημοτικού σχολείου και μιας λαϊκής αγοράς στο Ιράκ: Collateral damages. Παράπλευρες απώλειες! Και μιλάμε για μαζικά εγκλήματα, με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες. Οι επαναστάτες δεν ψάχνουν δικαιολογίες, όταν από δικό τους λάθος χύνεται αθώο αίμα. Στέκονται με αληθινή συντριβή μπροστά στα…

«Ποια λιτότητα; Γιατί, ποια λιτότητα βλέπετε εσείς; Δεν πιστεύω ότι έχουμε λιτότητα. Πιστεύω ότι στη χώρα μας δεν επικρατεί καμία λιτότητα». «Κάθε επιχείρηση έχει ένα τρομερό κοινωνικό έργο, που προσφέρει καθημερινώς». «Ολο τον καιρό έχουμε συνεχή επαφή με πολιτικούς από τα δυο μεγάλα κόμματα. Εχω μια εκτίμηση στον πρωθυπουργό από πολλά χρόνια, πολύ πριν γίνει πρωθυπουργός. Τον Γιώργο Παπανδρέου τον ξέρω πάρα πολλά χρόνια. Τον εκτιμώ, είναι ένας σύγχρονος, νέος πολιτικός, ο οποίος κάποια στιγμή ελπίζω να προσφέρει πολλά στον τόπο. Αργά ή γρήγορα θα επανέλθει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση και δε βλέπω γιατί ο αρχηγός του κόμματος του ΠΑΣΟΚ δε θα γίνει πρωθυπουργός της χώρας». «Εχω πολύ μεγάλη εκτίμηση στο πρόσωπο του Χρήστου Πολυζωγόπουλου, τον οποίο θεωρώ έναν πολύ άξιο συνομιλητή, σοβαρό άτομο, υπεύθυνο, ισορροπιστή». «Η πρόταση Βιλπέν ήταν μια ενεργή πολιτική απασχόλησης. Τόλμησε να προτείνει κάτι ριζοσπαστικό, το οποίο η κοινωνία ήταν ανώριμη να το δεχτεί. Χρειάζεται θάρρος…

Οπως διαβάσαμε στον Τύπο, η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ στην Αθήνα είχε προϋπολογισμό 1.000.000 ευρώ! Και πού βρέθηκαν τα λεφτά, δεδομένου ότι οι διοργανωτές δεν έχουν μαντήλι να κλάψουν και τα έσοδα δε μπορούν να καλύψουν ούτε το μισό κόστος; Ας είναι καλά τα συνδικάτα. Η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, η ΟΤΟΕ, η ΟΛΜΕ, η ΟΔΟΕ και οι… λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις. Ξέρεις τι είναι να εξασφαλίζεις τζάμπα προβολή και μια κολυμβήθρα του Σιλωάμ νααα (μετά συγχωρήσεως), στην οποία μπορείς να ξεπλύνεις τα αμαρτήματά σου; Και επειδή το σύστημα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας δεν πάσχει από παρά (ας είν’ καλά από τη μια η Εργατική Εστία, που εισπράττει το νταβατζιλίκι για λογαριασμό των συνδικάτων, και οι εργαζόμενοι σε δημόσιο και ΔΕΚΟ, που τους κρατούν τις συνδρομές από το μισθό), άνοιξε τον κρουνό και έρευσε το χρήμα για την οργάνωση της φιέστας.

Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένη η περιβόητη Μαρία Τσιντέρη. Εκανε δυο αγωγές (σε «Βήμα» και «Σταρ») και εισέπραξε δυο αρνητικές αποφάσεις από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθήνας, μαζί με 160.000 ευρώ δικαστικά έξοδα! Το δικαστήριο δέχτηκε ότι αυτή είναι η «Αννα της Ριανκούρ». Αν είναι έτσι (και γιατί να μην είναι;), τότε πολλαπλασιάζονται τα ερωτηματικά για τους μεγαλόσχημους της ΕΛΑΣ που ροκάνισαν τα μυστικά κονδύλια για την «τρομοκρατία». Γιατί, βέβαια, δεν ήταν τόσο αφελείς ώστε να τους παραμυθιάσει η Τσιντέρη. Κάποιοι ήταν στο κόλπο και τη χρησιμοποίησαν για να ξεκοκαλίσουν το «ψητό». Θα ψάξει κανείς να τους βρει; Οπωσδήποτε όχι. Ετσι, η Τσιντέρη θα χρησιμοποιηθεί ως αποδιοπομπαίος τράγος για να κλείσει αυτή η υπόθεση.

Και μια που καταπιαστήκαμε με τα καμώματα της (πάντα ταξικής) Θέμιδος, δε μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστη την απόφαση που καταδίκασε σε εννεάμηνη φυλάκιση μέλος ενός κλαμπ οπαδών της ΑΕΚ, στο οποίο είχε κάνει μήνυση ο πρόεδρος της ομάδας κ. Θεμιστοκλής Νικολαΐδης. Δεν ήμασταν εκεί, κατά συνέπεια δεν γνωρίζουμε αν ο εν λόγω οπαδός (η συνέντευξή του στο «Ε» της «Κυριακάτικης» μας αποκάλυψε άνθρωπο μορφωμένο και συγκροτημένο) έβρισε και χτύπησε τον κ. πρόεδρο. Στεκόμαστε, όμως, στο γεγονός της επιμονής του κατηγορούμενου να δικαστεί αφού πρώτα προσκομιστούν οι βιντεοταινίες από τις κάμερες του αεροδρόμιου. Επιμονή που οδήγησε σε θετική πρόταση για την προσκόμιση των βιντεοκασετών και εκ μέρους του εισαγγελέα της έδρας. Ομως, το δικαστήριο απέρριψε το σχετικό αίτημα. Αρκέστηκε στις μαρτυρίες του κ. προέδρου και του σωματοφύλακά του και καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε μια εξαιρετικά βαριά ποινή, μολονότι η πρόταση του εισαγγελέα ήταν να κηρυχθεί αθώος λόγω αμφιβολιών. Και γιατί ήταν βαριά…

Παλιά (πολύ παλιά) καραβάνα της ποινικής δικηγορίας εξέφραζε στη δημοσιογραφική ομήγυρι την απογοήτευσή της για την κατάντια της αστικής Δικαιοσύνης. Παρέθετε ονόματα δικαστών και δικηγόρων, αναφερόταν σε υποθέσεις προκλητικών αποφυλακίσεων, έλεγε πως του ‘ρχεται να πετάξει την ταυτότητά του και να αποχωρήσει από το επάγγελμα, διότι πλέον κυριαρχεί η βρομιά. Γιατί, πριν τριάντα χρόνια η κατάσταση ήταν διαφορετική, δεν υπήρχε χρηματισμός; τον τσιγκλήσαμε. «Ηταν ανεκτώς βρόμικη», απάντησε με το χαρακτηριστικό του ύφος και μας προσέφερε ένα χρήσιμο μέτρο σύγκρισης. Τους υπόλοιπους συλλογισμούς μπορείτε να τους κάνετε μόνοι σας.

Η γραμματέας του Στέγγου -ξέρετε, αυτή που είχε πάρει σβάρνα τα κανάλια και μιλούσε για τις επαφές του πρώην υφυπουργού Πάχτα με το αφεντικό της- κατέθεσε έγγραφη δήλωση στον εισαγγελέα, στην οποία υποστηρίζει ότι τα όσα έλεγε για τις σχέσεις Πάχτα-Στέγγου ήταν «αναληθή, ανακριβή και ψευδέστατα». Για να δώσει μάλιστα αληθοφάνεια στην… ανάνηψή της, υποστηρίζει ότι τότε που τα έλεγε αυτά αντιμετώπιζε… πρόβλημα υγείας. «Σήμερα, όμως, που ακολουθώντας θεραπευτικό πρόγραμμα βρίσκομαι πλέον σε κατάσταση ανανήψεως, μπορώ να διακρίνω το φαντασιακό των δηλώσεων και των ενεργειών μου» και μπλα, μπλα, μπλα…   Μωρέ, τι μας θυμίζει η λέξη ανάνηψη; Α, ναι, το θυμηθήκαμε. Τους αγωνιστές που δεν άντεχαν στα βασανιστήρια και υπέγραφαν δήλωση μετάνοιας. Ετσι τους έλεγαν κι αυτούς. Ανανήψαντες από τη νόσο του κομμουνισμού. Εκείνοι, όμως, περνούσαν των παθών τους τον τάραχο μέχρι να ανανήψουν. Η συμπαθής γραμματέας από ποια ακριβώς νόσο έπασχε και σε ποια θεραπεία υπεβλήθη για να…

Βιντεοκασέτες από τα κανάλια μελετά και πάλι η Αστυνομία, για να βρει άτομα και να τους φορτώσει ευθύνες για τα επεισόδια τη μέρα της επίσκεψης Ράις. Δεν είναι η πρώτη φορά, βέβαια, όμως το γεγονός δεν πρέπει να περάσει ασχολίαστο. Δυο τα σχόλια, λοιπόν. Το πρώτο: Ας μη παραπονιούνται οι καναλατζήδες όταν τους φωνάζουν «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» και τους σπάνε τις κάμερες. Το τραβάει ο οργανισμός τους, όταν παραδίνουν στην Ασφάλεια υλικό χωρίς να φροντίσουν να βάλουν «μωσαϊκό» στα πρόσωπα. Αλήθεια, η ΕΣΗΕΑ συμφωνεί μ’ αυτή την τακτική; Θεωρεί το δημοσιογραφικό επάγγελμα ταυτόσημο μ’ αυτό του κοινού ρουφιάνου; Το δεύτερο σχόλιο: Ας σταματήσει κάποτε το παραμύθι για τους «κουκουλοφόρους». Οποιος ασκεί βία στις λαϊκές κινητοποιήσεις οφείλει για λόγους αυτοπροστασίας να καλύπτει το πρόσωπό του.

Προς τι η έκπληξη, παρακαλώ, από την άποψη που εξέφρασε δημόσια ο Αλ. Παπαδόπουλος, ότι στην Ελλάδα κανένας δεν πρέπει να συνταξιοδοτείται σε ηλικία κάτω των 60 ετών (ούτε οι γυναίκες στα βαριά και ανθυγιεινά, ούτε όσοι/ες έχουν 35 πλήρη συντάξιμα χρόνια); Αυτές είναι οι πάγιες θέσεις του ΠΑΣΟΚ και όχι προσωπικές θέσεις του Παπαδόπουλου. Μπορεί ο Βενιζέλος να βγήκε και να διαφοροποιήθηκε, μιλώντας για «αποσπασματικές και πρόχειρες προσεγγίσεις», όμως ο Γιωργάκης δεν βγήκε να πει τίποτα, ούτε «ξήλωσε» τον Παπαδόπουλο από το πόστο του, όπως υποκριτικά έκανε προ ημερών με τον Φλωρίδη. Βγήκε μάλιστα ο «εξ απορρήτων» του Γιωργάκη, ο Μπεγλίτης, που τον έχει διορίσει ευρωβουλευτή και έκανε μια δήλωση γεμάτη νόημα. Ο Παπαδόπουλος -είπε- «μιλάει με τη γλώσσα της αλήθειας και της ειλικρίνειας». Για αλήθεια και ειλικρίνεια καλύτερα να μη μιλάμε, ειδικά για τον συγκεκριμένο πολιτικό, που ανήγγειλε πομπωδώς την οριστική αποχώρησή του από την πολιτική και ύστερα…

Εγκαινιάστηκε την περασμένη Τρίτη και θα διαρκέσει μέχρι τις 2 Ιούλη, στο Πολιτιστικό Κέντρο «Ελληνικός Κόσμος» (Πειραιώς 254) η έκθεση «Τσε ο φωτογράφος», στην οποία παρουσιάζονται φωτογραφίες που τράβηξε από το 1951 μέχρι το 1959 ο Τσε Γκεβάρα, που είχε πάθος με τη φωτογραφία (όταν δολοφονήθηκε, μια φωτογραφική  μηχανή, που δεν την αποχωριζόταν ποτέ, βρέθηκε στο σακίδιό του). Μπορεί η προσωπικότητα του Τσε, αγιοποιημένη και καταλλήλως «προσαρμοσμένη» να χρησιμοποιείται για να κάνει διεθνή προπαγάνδα το καθεστώς της Κούβας, όμως η επαφή με κάθε πτυχή του έργου ενός επαναστάτη βοηθάει να κατανοήσουμε καλύτερα και την προσωπικότητα και το έργο του.

Ο αυτοκρατορικός λέοντας βρυχάται και πάλι. Υποψήφιο θήραμα αυτή τη φορά το Ιράν. Η δικαιολογία που προβάλλεται αστεία και αυτή τη φορά. Αλλωστε, μετά τα ανύπαρκτα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ, που επίσημα το έχουν παραδεχτεί πλέον οι ίδιοι ηγέτες της αυτοκρατορίας, δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να τους πιστεύει. Και το ξέρουν. Προβάλλουν, όμως, αυτές τις φτηνιάρικες δικαιολογίες, ίσως και για να δείξουν στους λαούς πόσο τους περιφρονούν, πόσο δεν έχουν ανάγκη να τους δίνουν λογαριασμό. Τους βολεύει, από την άλλη, γιατί έτσι κρύβουν τα πραγματικά αίτια των απειλών τους κατά ενός ακόμη ανεξάρτητου κράτους. Γιατί και ο νέος ιμπεριαλιστικός πόλεμος που ετοιμάζουν έχει άρωμα ή μάλλον μυρωδιά πετρέλαιου. Πίσω απ’ αυτόν κρύβεται ο άγριος ενδοϊμπεριαλιστικός ανταγωνισμός για τον έλεγχο στρατηγικών ενεργειακών πηγών. Αυτόν τον έλεγχο έχουν κατά νου και εκείνες οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που εμφανίζονται ως φιλειρηνικές. Δυνάμεις που έχουν συμμετοχή στην άγρια καταλήστευση λαών και πλουτοπαραγωγικών…

►Μπροστά στους αρχισυμμορίτες της Ουάσιγκτον όλοι οι Ντον Κορλεόνε μοιάζουν με τους δώδεκα Αποστόλους του Ιησού. Και μπροστά στους αρχιληστές του Τέξας, τα κέρδη του Αράπογλου ισοδυναμούν με φραγκοδίφραγκα του φτωχού. Το τελευταίο οργανωμένο κόλπο, διπλό. Από τη μια ενορχηστρώνουν καμπάνια για τα πυρηνικά της Τεχεράνης ώστε το πετρέλαιο να σκαρφαλώσει εκατό δολάρια το βαρέλι. Από την άλλη μπορεί να ρίξουν μερικές ρουκέτες και να κάψουν, για πλάκα, την Τεχεράνη. Και μας γδύνουν και μας απειλούν και σκοτώνουν και πλιατσικολογούν και ό,τι γουστάρουν κάνουν χωρίς να πέσει από ουδένα μπαλοθιά.   Δημήτρης Δανίκας (Νέα)   ►Οι απαγωγές, η μεταφορά και η κράτηση υπόπτων για τρομοκρατική δράση από τη CIA σε ευρωπαϊκό έδαφος, δεν μπορεί να έγινε χωρίς να ήταν σε γνώση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, αναφέρεται σε έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που δημοσιεύεται την Τετάρτη, ύστερα από έρευνες πολλών μηνών. Η δράση της CIA στην Ευρώπη έγινε υπό την ανοχή των…

Το ΠΑΜΕ διαμόρφωσε σπουδαίους στόχους πάλης, ανέδειξε σύνθετα παλιά και καινούργια ζητήματα του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, εμπλούτισε το χαρακτήρα των συνδικάτων, έδωσε πνοή στη λειτουργία συνδικαλιστικών οργανώσεων, ανέβασε τον πήχη της ταξικής πάλης ακόμα ψηλότερα. Οι δείκτες χτύπαγαν κόκκινο με τις απεργίες, τις καταλήψεις και τις πρωτοβουλίες μας.   Γιώργος Μαυρίκος  

♦ Καμιά πενηνταριά νεκροί (οι σακατεμένοι δε μετρήθηκαν) είναι ο τραγικός απολογισμός των πασχαλινών διακοπών. Μια προσεκτικότερη ματιά στη λίστα με τα τροχαία, όμως, διαλύει το μύθο ότι φταίει η μεγάλη ταχύτητα στους εθνικούς δρόμους. Τα περισσότερα θανατηφόρα τροχαία έγιναν στους δρόμους της Αθήνας, πρωινές ώρες, κατά την επιστροφή από τα γνωστά «πολιτιστικά κέντρα». Το life style και η υποκουλτούρα δεν καταστρέφουν μόνο το μυαλό, σκοτώνουν κιόλας. ♦ Ογδόντα παιδιά ηλικίας 12 μέχρι 18 ετών θα δικαστούν στην Τουρκία και αντιμετωπίζουν ποινές κάθειρξης από μισό μέχρι 24 χρόνια, επειδή πήραν μέρος στις διαδηλώσεις των Κούρδων τον περασμένο Μάρτη. Το «βαθύ» κράτος της Τουρκίας δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε ανήλικους και ενήλικες. Ο πρώτος πολιτικός κρατούμενος που εκτέλεσε δι’ απαγχονισμού, παρά την πανευρωπαϊκή καμπάνια αλληλεγγύης, η χούντα του Εβρέν ήταν ο 16χρονος κομμουνιστής νεολαίος Ερντάλ Ερέν. Τώρα που δεν υπάρχει χούντα αλλά κοινοβουλευτική κυβέρνηση, δεν γίνονται απαγχονισμοί αλλά ανήλικοι απειλούνται με…

● Και η Μαντλίν Ολμπράιτ ειρηνίστρια ●●● Και ο Γιόσκα Φίσερ ειρηνιστής ●●● Στον καπιταλισμό είσαι ό,τι δηλώσεις ●●● Τη Ντόρα, πάντως, την είδα πολύ πεσμένη ●●● Το χαμόγελο ξεκαρφιτσωμένο από το new look πρόσωπο, να διαβάζει τις απαντήσεις από γραπτό κείμενο (Γιωργάκη θύμιζε) και να κάνει συνέχεια σαρδάμ ●●● Φαίνεται πως της είχε τραβήξει πολύ δυνατά τ’ αφτί η Κοντολίζα ●●● «Εστειλε ο Μπους το μαυροπούτανο στην Ευρώπη» ●●● Ατάκα γηραιού θαμώνα, πρωί-πρωί σε καφενείο της Ζήνωνος ●●● Ακούσιοι ωτακουστές της συζήτησης των συνταξιούχων, τη μεταφέρουμε ●●● Αλήθεια, πώς ήξερε η Ντόρα τι ερωτήσεις θα της κάνουν οι δημοσιογράφοι και είχε γραμμένες τις απαντήσεις; ●●● Αφού η δημοσιογραφία είναι αδέσμευτη και ανεξάρτητη ●●● Εντάξει, ρε παιδιά, μη φωνάζετε, λέμε και καμιά μαλακία να περνάει η ώρα ●●● Το ‘χετε καταλάβει, βέβαια, ότι τα πυρηνικά όπλα του Ιράν είναι σαν τα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ ●●● Αυτά, ντε, που…

6/5: Ημέρα κατά της δίαιτας 6/5/1758: Γέννηση Μαξιμιλιανού Ροβεσπιέρου 6/5/1953: Γέννηση Τόνι Μπλερ 6/5/1856: Γέννηση Sigmund Freud 6/5/1862: Θάνατος Henry David Thoreau 6/5/ 1985: Ο Ronald Reagan αποτίνει φόρο τιμής στους νεκρούς ναζί (Μπίτμπουργκ) 6/5/1992: Θάνατος Marlen Dietrich 6/5/1956: Γέννηση Λάκη Λαζόπουλου 7/5/1999: ΝΑΤΟϊκό αεροσκάφος βομβαρδίζει την κινεζική πρεσβεία στο Βελιγράδι (3 νεκροί – 20 τραυματίες υπάλληλοι) 7/5/ 2000: Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ορκίζεται πρόεδρος της Ρωσίας 1832: Συνθήκη Λονδίνου (ελεύθερη Ελλάδα) 7/5/1953: Ιδρυση ΚΥΠ 7/5/554 π.Χ.: Γέννηση Σιντάρτα Γκαουτάμα (Βούδα) 7/5/ 1937: 5.000 αστυνομικοί με βοήθεια κομμουνιστών τσακίζουν την αναρχική εξέγερση (CNT) – 500 νεκροί 7/5/1840: Γέννηση Πιοτρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι 7/5/1919: Γέννηση Εβίτα Περόν 8/5: Ημέρα ερυθρού σταυρού 8/5/1814: Γέννηση Μιχαήλ Μπακούνιν 8/5/348 π.Χ.: Θάνατος Πλάτωνα 8/5/1936: Ημέρα απεργίας εργατών στη Θεσσαλονίκη (12 νεκροί – 282 τραυματίες) 8/5/1945: Συνθηκολόγηση Γερμανίας – τέλος β’ παγκοσμίου πολέμου 8/5/1948: Δολοφονία George Polk 8/5/1989: Βόμβα κατά Γεώργιου Πέτσου (17Ν) 9/5: Ημέρα της Ευρώπης 9/5/1968:…

Πήγε να δώσει μια άδεια ταξί σε μια πολύτεκνη οικογένεια (με 16 παιδιά) σε χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη. Και κουβάλησε μαζί του ολόκληρη κουστωδία δημοσιογράφων. Και όλα τα κανάλια, φυσικά, με πρώτα τα κρατικά που μετέδωσαν το βράδυ την είδηση σε τρίλεπτα δελτία που περιλάμβαναν δακρύβρεχτες δηλώσεις μελών της οικογένειας και υπερήφανες δηλώσεις του συγκινημένου υπουργού. Ποιος; Ο υπουργός Μεταφορών Μ. Λιάπης, που εζήλωσε τη δόξα του Παττακού.      

Τα πάντα εν σοφία εποίησε Βύρων. Εν σοφία… πολυδωρική, όμως. Τουτέστιν, σοφία φτηνιάρικη, που δε μπορεί να πείσει ούτε τους πολιτικολογούντες στους ανά την επικράτεια καφενέδες. Εξηγούμαστε.   Πρώτα βγήκαν οι συνδικαλισταράδες της ΕΥΠ (ανώνυμα, όπως ταιριάζει σε πράκτορες) και μας είπαν ότι η υπηρεσία τους δεν κάνει παράνομες τηλεφωνικές παρακολουθήσεις (βλέπε ανώνυμη συνέντευξη του προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας ΕΥΠ, «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 16.4.06). Απείλησαν, μάλιστα, ότι θα μηνύσουν όποιον υποστηρίζει το αντίθετο (πράγμα που δεν θα κάνουν, βέβαια, γιατί η μήνυση προϋποθέτει βγάλσιμο της κουκούλας). Υστερα, διέρρευσε επιστολή του διοικητή της ΕΥΠ Ι. Κοραντή προς την ΑΔΑΕ, στην οποία υποστηρίζει ότι το περιβόητο «βαλιτσάκι» είναι ένα άχρηστο μηχάνημα, που δεν μπορεί να παρακολουθήσει περισσότερα από ένα τηλέφωνα και μάλιστα πρέπει να βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση από την παρακολουθούμενη συσκευή. Μας είπε, δηλαδή, ότι έδωσαν τόσα λεφτά για να αγοράσουν ένα άχρηστο μηχάνημα, αλλά παρέλειψε να κατηγορήσει τους προκατόχους του…

Από τη μια, ο επαγγελματίας προβοκάτορας Κακαουνάκης, που φόρτωνε σκόπιμα τις πράξεις αντίστασης στην αστυνομική βία στη συγκέντρωση του ΚΚΕ. Από την άλλη, ο Χαλβατζής, εκπρόσωπος ενός «υπεύθυνου πολιτικού κόμματος», που αρέσκεται στην προβοκάτσια: «Στη δικιά μας διαδήλωση έγιναν αυτά; Είχαν καμία σχέση με τη δική μας διαδήλωση αυτοί; Αυτοί οι πράκτορες είναι δικοί σας».   Οσοι, λοιπόν, δεν γυρίζουν σαν κότες την πλάτη στα ΜΑΤ, όσοι απαντούν με βία στην κρατική βία είναι πράκτορες. Παλιά τους τέχνη κόσκινο εκεί στον Περισσό.

Καλά που έπεσαν μερικές μολότοφ και έφυγαν μερικές πέτρες, γιατί αλλιώς η επίσκεψη Ράις στην Αθήνα θα περνούσε εντελώς απαρατήρητη. Φρόντισε, βλέπετε, η αμερικάνικη διπλωματία να τη φέρει δυο μέρες πριν την προγραμματισμένη ημερομηνία, την τρίτη μέρα του Πάσχα, ποντάροντας στην απουσία της πλειοψηφίας των Αθηναίων.   Η κυβέρνηση, βέβαια, φρόντισε να μετατρέψει το κέντρο της Αθήνας σε αστυνομοκρατούμενη πόλη. Παρά τις απαγορεύσεις, όμως, μια ομάδα στελεχών του Περισσού κατάφερε να τους κάνει ρόμπες. Μπήκε ανενόχλητη στο Μέγαρο Μουσικής τη Δευτέρα το βράδυ και άπλωσε ένα τεράστιο πανό μπροστά στη μούρη της αμερικάνικης πρεσβείας. Οταν έφτασαν τα ΜΑΤ και ανέβηκαν στην ταράτσα, έφτασαν και άλλοι διαδηλωτές κάτω από το Μέγαρο και ύστερα από σύντομες διαπραγματεύσεις τα ΜΑΤ αποχώρησαν, οι «εισβολείς» προσήχθησαν στη ΓΑΔΑ και ύστερα από λίγο αφέθησαν ελεύθεροι. Δεν τους έπαιρνε, βλέπετε, να κάνουν τίποτα περισσότερο.   Την Τρίτη οργανώθηκαν δυο πορείες, με λίγο κόσμο και οι δύο, όπως…