Συντάκτης: Eksegersi.gr

Tα δύο μεγάλα αστικά κόμματα εξουσίας NΔ και ΠAΣOK, υπερψήφισαν την 1η Mάρτη νομοσχέδιο με το οποίο οικογένεια εφοπλιστών θα εισπράξει, δωρεάν, μέχρι τέλους του 2009, 146 εκατ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό για την κατασκευή τεσσάρων ξενοδοχείων 5 αστέρων στη Mεσσηνία. Σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 9 του νόμου 3299/2004, «με κοινές αποφάσεις των υπουργών Oικονομίας και Oικονομικών και Aνάπτυξης, καθώς και των κατά περίπτωση συναρμόδιων Yπουργών, υπάγονται στις διατάξεις του παρόντος Nόμου επενδύσεις, ύψους πενήντα εκατομμυρίων (50.000.000) ευρώ, με σημαντική επίπτωση στη διεθνή ανταγωνιστικότητα της χώρας και στην απασχόληση με τη δημιουργία τουλάχιστον εκατό είκοσι πέντε (125) θέσεων μόνιμης απασχόλησης… Eπίσης με τις ίδιες αποφάσεις μπορεί να καθορίζεται η κατασκευή με δημόσια δαπάνη ειδικών έργων υποδομής προς διευκόλυνση της γενικότερης λειτουργίας της μονάδας». O εφοπλιστής B. Kωνσταντακόπουλος είχε υποβάλει τέσσερις αιτήσεις για ένταξη τεσσάρων ξενοδοχείων 5 αστέρων, ως ξεχωριστών επενδύσεων, στο νομό της Mεσσηνίας. H κυβέρνηση…

Και φέτος το υπουργείο Παιδείας επέλεξε να κινηθεί στην περσινή κατεύθυνση όσον αφορά στις θέσεις των εισακτέων για τα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Μειώνει λίγο (κατά 874) τις θέσεις των εισακτέων (την πρακτική αυτή ακολουθεί σταθερά τα τελευταία χρόνια), δίνοντας την εντύπωση ότι διατηρεί πάνω κάτω τα ίδια επίπεδα, ανακατανέμει εσωτερικά τις θέσεις, αποψιλώνοντας τα Τμήματα αυξημένης ζήτησης των κεντρικών ιδρυμάτων και ενισχύοντας τα Τμήματα της περιφέρειας και αφήνει από κει και πέρα τη δουλειά να την κάνει ο «ανώτατος αριθμός εισακτέων» και η ρύθμιση για το πλαφόν της βαθμολογικής βάσης (βάση του 10) και ο βαθμός δυσκολίας/ευκολίας των θεμάτων. Η πρακτική αυτή απέφερε πέρυσι -πρώτη χρονιά της καθιέρωσης της βάσης του 10- θαυμαστά αποτελέσματα για τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, που έχουν στον πυρήνα τους το αποτελεσματικό χτύπημα της ιστορικά διαμορφωμένης τάσης της ελληνικής εργαζόμενης κοινωνίας για πανεπιστημιακή μόρφωση και την δραστική περικοπή των δαπανών για την Παιδεία. 18.768 θέσεις (13.967 από τα ΤΕΙ…

Ρελάνς προσπάθησε να κάνει ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ στα θέματα της Παιδείας, παρουσιάζοντας το Πρόγραμμα του κόμματός του και έγινε καταγέλαστος. Στο μεζέ τον πήραν όλα τα κυβερνητικά στελέχη, που εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την ταύτιση των προτάσεων του ΠΑΣΟΚ με το νομοσχέδιο για το νόμο πλαίσιο και την απορία τους για το πού αυτές οι προτάσεις διαφωνούν με τις κυβερνητικές επιλογές. Και εδώ που τα λέμε έχουν δίκιο. Το Πρόγραμμα, λοιπόν, του ΠΑΣΟΚ θέλει ένα δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα «απελευθερωμένο από τα δεσμά του κρατισμού», «ανοιχτό στις απαιτήσεις της νέας εποχής». Αυτό είναι το βαρόμετρο που καθορίζει όλη τη φιλοσοφία της πολιτικής του για την Παιδεία. Πολιτική που βρήκε την έκφρασή της και στην απόφαση του αρχηγού του να ψηφίσει την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, ανοίγοντας το δρόμο στα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, και την πλήρη και σε όλα τα επίπεδα εμπορευματοποίηση της γνώσης. Οι «απαιτήσεις της νέας εποχής»…

Με τον κυβερνητικό λόχο συντεταγμένο πίσω από τη Μαριέττα Γιαννάκου, ύστερα από τη σαφή εντολή που έδωσε ο ίδιος ο Καραμανλής με τη στάση του στην όλη επιχείρηση δημοσιοποίησης και κατάθεσης του νόμου πλαισίου στη Βουλή, και τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να ασκούν «αντιπολίτευση» του στυλ «ο νόμος δεν συνιστά μεταρρύθμιση», «είναι άτολμος», «ελλιπής», «αναποτελεσματικός», ολοκληρώθηκε η συζήτηση του νομοσχέδιου στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής για τον νέο νόμο πλαίσιο. Στον, με νομοθετικό περίβλημα πια, στημένο διάλογο πήραν μέρος ο Κ. Μπαγιάτης, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Πρόεδρος της Συνόδου των Πρυτάνεων, ο Δ. Τσουγγαράκης Πρύτανης του Ιονίου Πανεπιστημίου, Ι. Τσάκνης Πρόεδρος της ΟΣΕΠ ΤΕΙ, Κ. Κουρουμπάς Εκπρόσωπος της Συνόδου Προέδρων των ΤΕΙ, εκπρόσωποι των «1000» πανεπιστημιακών αυτόκλητων συνομιλητών της Μαριέττας και ο εκπρόσωπος της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ. Ο Πρόεδρος της ΠΟΣΔΕΠ Λ. Απέκης αποχώρησε, αφού κατέθεσε υπόμνημα με τις θέσεις της Ομοσπονδίας των Πανεπιστημιακών, ενώ το ίδιο έπραξε και…

Καιρό τώρα οι εκπρόσωποι της ΚΝΕ, ισχνή μειοψηφία στο κίνημα των καταλήψεων, εμφανίζονται ως «εκπρόσωποι των φοιτητών» και χρησιμοποιώντας τον κομματικό μηχανισμό οργανώνουν κινητοποιήσεις (στις οποίες δεν καταφέρνουν να μαζέψουν ούτε τους οπαδούς τους) και συνεντεύξεις Τύπου. Μια τέτοια συνέντευξη έδωσαν και την περασμένη Δευτέρα, αναγγέλλοντας ουσιαστικά το σάλπισμα της υποχώρησης του κινήματος από τον αγώνα, με τα ιδεολογήματα που εδώ και τρεις δεκαετίες τους ακούμε να επιστρατεύουν σε κάθε ανάλογη περίπτωση. Αντιγράφουμε από το ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη»: «Ο Θ. Μπενάτος επισήμανε ότι “τίποτα δεν έχει κριθεί μέχρι τώρα και τίποτα δεν κρίνεται την Πέμπτη. Και γιατί στο στόχαστρό μας δεν έχουμε μόνο το νόμο – πλαίσιο, αλλά συνολικά την πολιτική της ιδιωτικοποίησης και της υποβάθμισης, αλλά και γιατί υπάρχουν όλες αυτές οι προϋποθέσεις – και με τη μαζικότητα, τη συνέχιση των κινητοποιήσεων και την ένταση της πάλης αυτή την εβδομάδα θα διαμορφωθούν ακόμα περισσότερο – έτσι ώστε αυτά τα…

ΚΑΙ ΜΕ ΨΗΦΙΣΜΕΝΟ ΝΟΜΟ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ Ιούλης 1975: Η κυβέρνηση Καραμανλή καταθέτει για ψήφιση στη Βουλή τον πρώτο νόμο-πλαίσιο της μεταπολίτευσης για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Οι φοιτητικές κινητοποιήσεις την αναγκάζουν αρχικά να «παγώσει» το νομοσχέδιο και το Σεπτέμβρη να το αποσύρει. Ιούλης 1977: Δεύτερη απόπειρα της κυβέρνησης Καραμανλή να προωθήσει νόμο-πλαίσιο (δημοσιεύει την εισηγητική έκθεση). Φοιτητές και διδακτικό προσωπικό αντιδρούν και ο νόμος ουδέποτε κατατίθεται στη Βουλή. Ιούλης 1978: Η κυβέρνηση Καραμανλή καταθέτει αιφνιδιαστικά στη Βουλή νόμο-πλαίσιο. Τον ψηφίζει μες στο κατακαλόκαιρο (Αύγουστο) σε θερινό τμήμα και παίρνει τον αριθμό: νόμος 815/1978. Το φοιτητικό κίνημα ουδέποτε τον αποδέχτηκε. Η συμβιβασμένη ΕΦΕΕ (ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕεσ.) αρκείται σε εκτονωτικές συγκεντρώσεις (αρνήθηκε να μετατρέψει σε πορεία προς τη Βουλή τη συγκέντρωση της 29ης Αυγούστου 1978, μέρας που ψηφιζόταν ο νόμος). Η εξεταστική του Ιούνη του 1979 αποκαλύπτει τις πρακτικές συνέπειες του ν. 815. Το σύνθημα «τέρμα πια στις εκτονώσεις, εμπρός για καταλήψεις και διαδηλώσεις»…

Την Πέμπτη 1 Μάρτη, την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη το μεγάλο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, στο Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελιοδικείο άρχιζε η δίκη δύο φοιτητών, του Βαγγέλη Νάνου και του Σπύρου Τζοανόπουλου, που είχαν συλληφθεί σε άλλο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, στις 25 Οκτώβρη 2006 (τότε που βρισκόταν σε εξέλιξη η μεγάλη απεργία των δασκάλων). Οι κατηγορίες βαρύτατες: Διατάραξη κοινής ειρήνης, διακεκριμένη φθορά ξένης ιδιοκτησίας (απρόκλητη), παράνομη οπλοφορία (ως όπλα χαρακτηρίστηκαν τα κοντάρια), αντίσταση, οπλοχρησία, επικίνδυνη σωματική βλάβη. Ο,τι έγινε σε εκείνο το συλλαλητήριο (σε πραγματικές διαστάσεις ή φουσκωμένο) αποδόθηκε στους δυο αυτούς διαδηλωτές, που όπως είχε γράψει τότε και ο Τύπος, συνελήφθησαν ύστερα από αιφνιδιαστικό γιουρούσι των ΜΑΤ ενάντια στο μπλοκ της «Αντιεξουσιαστικής Κίνησης», το οποίο αμέριμνο επέστρεφε από την πορεία. Μάλιστα, η σύλληψή τους ήταν σχετικά εύκολη υπόθεση για τους ΜΑΤάδες, γιατί κουβαλούσαν το πανό. Η δίκη κράτησε ούτε λίγο ούτε πολύ 8,5 ώρες (μία ώρα μόνο κράτησε η αγόρευση του συνηγόρου…

Μετά και την προβολή βίντεο από τα κανάλια, διαλύθηκε όλη η παραπληροφόρηση που σκόπιμα υπήρξε από πλευράς αστυνομίας και Πολύδωρα: καμιά απειλή δεν δέχτηκε ο ειδικός φρουρός του υπουργείου Αιγαίου που πυροβόλησε εν ψυχρώ στο Σύνταγμα, στη διάρκεια της φοιτητικής διαδήλωσης. Ούτε μολότοφ έπεσαν, ούτε πέτρες, ούτε καμιά καγκελόπορτα παραβιάστηκε. Δυο τζαμάκια ενός καφασωτού έσπασαν όλα κι όλα και ο τύπος, χωρίς κανένας να τον έχει δει, χωρίς κανένας να τον έχει απειλήσει, βγήκε έξω και άρχισε να ρίχνει με το πιστόλι. Γιατί άραγε δεν ξέσπασε σάλος, μετά τη δημοσιοποίηση του βίντεο; Δεν είχαμε και εν προκειμένω μια ακόμα «υπόθεση ζαρντινιέρα», μετά την προκλητική κάλυψη της ηγεσίας της ΕΛΑΣ και «κύκλων» του υπουργείου (δηλαδή του ίδιου του Πολύδωρα), που μίλησαν για «επαγγελματική συμπεριφορά» του μπάτσου, που «πυροβόλησε στον αέρα, επειδή αντιμετώπιζε κίνδυνο για τη ζωή του»; Και όμως, το τεράστιο αυτό ζήτημα πέρασε σχεδόν στο ντούκου. Ούτε τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν…

Εκατόν εξήντα καλοταϊσμένα παχύδερμα ψήφιζαν το νόμο-πλαίσιο στη Βουλή, περικυκλωμένοι από ένα παλλόμενο από οργή πλήθος φοιτητών, που μάταια προσπαθούσαν να κάνουν ζάφτι οι «πραίτορες» του Πολύδωρα. Αυτή ήταν η εικόνα το απόγευμα της Πέμπτης, που ο κυβερνητικός λόχος μόνος του (η αντιπολίτευση αναγκάστηκε να αποχωρήσει, κάτω από την πίεση του κινήματος) ψήφιζε το νόμο-πλαίσιο της Γιαννάκου και του Καραμανλή. Η συμμετοχή σ’ αυτό το πανελλαδικό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο (παμφοιτητικό θα έπρεπε να το πούμε, γιατί οι υπόλοιποι ήταν και πάλι «φιλική συμμετοχή») ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Το προηγούμενο πανελλαδικό συλλαλητήριο, που καταγράφηκε σαν το μεγαλύτερο της τελευταίας δεκαπενταετίας, έμοιαζε πολύ μικρό μπροστά σε τούτο. Ενα ορμητικό ανθρώπινο ποτάμι απλώθηκε από τη Φιλελλήνων μέχρι την Ομόνοια. Η οργή ήταν διάχυτη, η θέληση για ανυποχώρητο αγώνα μέχρι τη νίκη διατρανωνόταν στα συνθήματα. Πόσος κόσμος ήταν κανένας δε μπορεί να υπολογίσει με ακρίβεια. Γιατί ήταν πολλοί οι διαδηλωτές που δεν κατάφεραν να φτάσουν στο…

Ποιο είναι αυτό το συγκλονιστικό γεγονός που κατάφερε να συγκεντρώσει σε κοινή λίστα τόσες ευγενικές χορηγίες; Ολος ο δημόσιος τομέας, αλλά και τεράστιες καπιταλιστικές επιχειρήσεις που από καιρό έχουν πάψει να είναι δημόσιες, μαζεύτηκαν και έβαλαν παραδάκι για να γίνει αυτό το μεγάλο γεγονός. Απ’ όσο μπορούμε να θυμηθούμε, μόνο για την Ολυμπιάδα μαζεύτηκαν τόσοι χορηγοί. Ομως η Ολυμπιάδα ήταν εθνικός στόχος, εθνικό γεγονός. Και μήπως δεν είναι εθνικό γεγονός το συνέδριο της ΓΣΕΕ; Ναι, μην εκπλήσσεστε, η λίστα των ευγενικών χορηγών καταλαμβάνει ολόκληρη την τελευταία σελίδα του έγχρωμου ιλουστρασιόν τετρασέλιδου με το πρόγραμμα για το 33ο Πανελλαδικό Συνέδριο της ΓΣΕΕ, που θα γίνει από τις 15 μέχρι τις 18 Μάρτη. Πού; Που αλλού, στον πολυτελέστατο «Αστέρα» της Βουλιαγμένης. Ελπίζουμε, με τόσες χορηγίες, να μπορέσουν να νοικιαστούν φέτος περισσότερες σουΐτες για να ξεκουράζονται στα διαλείμματα οι εργατοπατέρες.

Στα τέλη Φλεβάρη δόθηκε στη δημοσιότητα η τελευταία έκθεση του Senlis Council, με τον προαναφερόμενο τίτλο, για την κατάσταση που επικρατεί στο Αφγανιστάν και τις προτάσεις του προς τις εμπλεκόμενες πλευρές για την αντιμετώπισή της. Το Senlis council είναι μια διεθνής «δεξαμενή σκέψης» που ασχολείται με την ανάπτυξη και την ασφάλεια, με γραφεία στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στις Βρυξέλες και στην Καμπούλ. Πρόκειται για μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έκθεση 200 σελίδων, από την οποία τα περιθώρια της εφημερίδας μας επιτρέπουν να παρουσιάσουμε επιγραμματικά μόνο μερικά σημεία, με βάση τη συνέντευξη τύπου που έδωσε στο Λονδίνο ο ιδρυτής και πρόεδρος του Senlis Council, ο Νόριν Μακντόλντ, ο οποίος πέρασε τα δυο τελευταία χρόνια στο Αφγανιστάν. Σύμφωνα λοιπόν με την έκθεση του Senlis Council, η «διεθνής κοινότητα» χάνει την εκστρατεία για να πάρει με το μέρος της το λαό του νότιου Αφγανιστάν και την κερδίζουν οι Ταλιμπάν. Η «διεθνής κοινότητα» δεν έχει τέτοια…

Με όλμους που εκτοξεύτηκαν στο αεροδρόμιο της σομαλικής πρωτεύουσας κατά την τελετή υποδοχής 400 στρατιωτών από την Ουγκάντα υποδέχτηκαν οι Ισλαμιστές μαχητές το πρώτο απόσπασμα της «ειρηνευτικής» δύναμης από χώρες της Αφρικανικής Ενωσης που έφτασε στη Σομαλία για να αντικαταστήσει σταδιακά τα αιθιοπικά στρατεύματα, τα οποία, κατ’ εντολή του Λευκού Οίκου εισέβαλαν τον περασμένο Δεκέμβριο στη χώρα και απομάκρυναν από την εξουσία την Ενωση Ισλαμικών Δικαστηρίων. Μέχρι στιγμής η Αφρικανική Ενωση έχει καταφέρει να συγκεντρώσει μόνο τη μισή από τη δύναμη των 8.000 αντρών που έχει καθοριστεί γι αυτή την αποστολή. Στόχος της επίθεσης στο αεροδρόμιο ήταν να επιβεβαιώσει τη δηλωμένη αντίθεση των Ισλαμιστών στην αποστολή ξένων στρατευμάτων στη χώρα, να προειδοποιήσει ότι τα θεωρεί εχθρική δύναμη και να αποθαρρύνει τη συγκέντρωση και αποστολή περισσότερων δυνάμεων από τις εμπλεκόμενες κυβερνήσεις της περιοχής. Την επίθεση στο αεροδρόμιο ακολούθησαν μια μεγάλη επίθεση με ρουκέτες και βαριά όπλα από 100 περίπου Ισλαμιστές μαχητές…

Τη μεγαλύτερη επίθεση μέχρι τώρα εναντίον των Ταλιμπάν στην επαρχία Χελμαντ, με τη κωδική ονομασία «Αχιλλέας», εξαπέλυσαν τα ξημερώματα της 6ης Μαρτίου τα νατοϊκά στρατεύματα. Στην επιχείρηση συμμετέχουν περισσότερες από 4.500 νατοϊκές δυνάμεις, κυρίως Βρετανοί, αλλά και Αμερικάνοι, Ολλανδοί και Καναδοί στρατιώτες, καθώς και 1.000 περίπου Αφγανοί. Οι Βρετανοί, υπό την ευθύνη των οποίων έχει τεθεί η επαρχία Χέλμαντ, αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες και μεγάλες προκλήσεις από τους Ισλαμιστές μαχητές. Οι δυνάμεις τους δέχονται καθημερινά επιθέσεις, παρόλο που έχουν αποσυρθεί από προωθημένες θέσεις όπου αποτελούσαν εύκολο στόχο, και σε αρκετές περιοχές δεν τολμούν να ξεμυτίσουν από τις βάσεις τους. Η Μούσα Κάλα, η πόλη που καταλήφθηκε πριν από ένα μήνα από τους Ταλιμπάν, παραμένει στα χέρια τους, ενώ νατοϊκοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι υπό τον έλεγχό τους βρίσκονται και αρκετές περιοχές στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Χέλμαντ. Ο δημοσιογράφος του Αλ – Τζαζίρα, Τζέιμς Μπέις, που επισκέφτηκε πρόσφατα το Αφγανιστάν και πέρασε…

Μετά από τις απεργιακές κινητοποιήσεις που έγιναν στη Γερμανία ενάντια στο σχέδιο μαζικών απολύσεων που έχει βάλει μπρστά η Airbus (10.000 μέσα στα επόμενα 4 χρόνια, από τις οποίες 4300 στη Γαλλία, 3700 στη Γερμανία, 1600 στη Βρετανία και 400 στην Ισπανία), ήρθε και η σειρά της Γαλλίας. 15.000 στην Τουλούζη (στην έδρα της Airbus), 3.000 στην Σαν Ναζέρ, 1.500 στη Νάνδη, 2.000 στη Μεόλτ, ήταν οι διαδηλωτές που κατέβηκαν στους δρόμους για να αντιταχθούν στις απολύσεις που σχεδιάζει η εταιρία. Πέντε εργατικά σωματεία κάλεσαν σε 5ωρη στάση εργασίας την Τρίτη, ενώ προγραμματίζονται και άλλες κινητοποιήσεις. Η συμμετοχή στην απεργία ήταν μεγάλη, αλλά ακόμα δεν έχουν φανεί ενδείξεις κατά πόσο μπορεί να ξεπεραστεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία και να αναδειχτεί η δυναμική μιας πραγματικά μαχητικής εργατικής κινητοποίησης και όχι μάχης οπισθοφυλακών. Ο καιρός θα δείξει…

Η συνάντηση του Ιρανού προέδρου Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ και του Σαουδάραβα βασιλιά Αμπντάλα αποτέλεσε έκπληξη, για την οποία λίγα πράγματα βγήκαν στο προσκήνιο, πέρα απ’ τη συμφωνία να συνεργαστούν ενάντια στο διχασμό Σουνιτών – Σιιτών και τη δήλωση ότι συζήτησαν για όλα τα ζητήματα της Μέσης Ανατολής, από το Παλαιστινιακό μέχρι το Λίβανο και το Ιράκ. Κι αυτό τη στιγμή που λίγο καιρό πριν (την προηγούμενη βδομάδα), διάφορα δημοσιεύματα ανέφεραν ότι η Σαουδική Αραβία είχε δώσει το ΟΚ στο Ισραήλ για να επιτεθεί στο Ιράν! Αν όμως η παραπάνω συνάντηση συνδυαστεί με την αμερικάνικη έκκληση (μέσω της ιρακινής κυβέρνησης) για την πραγματοποίηση διάσκεψης με θέμα τη «σταθεροποίηση του Ιράκ», στην οποία καλούνται να συμμετάσχουν μεταξύ άλλων και το Ιράν με τη Συρία (το Ιράν αποδέχτηκε την έκκληση, απορρίπτοντας όμως κάθε σκέψη για απευθείας διαπραγματεύσεις με τους Αμερικάνους), τότε βγαίνει κάποιο νόημα απ’ όλα αυτά. Κι αυτό σαφώς και δεν είναι η…

Η άγρια καταστολή και οι μαζικές συλλήψεις πάνω από 675 ατόμων, νεολαίων στην πλειοψηφία τους (60 απ’ τους οποίους ήταν ανήλικοι), που ακολούθησαν μετά την απόφαση για κατεδάφιση του «σπιτιού των νέων» στην Κοπεγχάγη, την προηγούμενη Πέμπτη, και τις σφοδρές συγκρούσεις που ακολούθησαν, δεν δείχνει τίποτ’ άλλο παρά τον κοινοβουλευτικό φασισμό σε πλήρη εφαρμογή. Η υποτιθέμενη δημοκρατία και ο σεβασμός των δικαιωμάτων «των πολιτών» πήγαν περίπατο, όταν η Εκκλησία (που αγόρασε το 2001 το κτίριο από το υπουργείο Πολέμου στο οποίο ανήκε, και πέρσι κέρδισε δικαστική εντολή εκκένωσής του) απαίτησε την εκκένωση του κτιρίου που ήταν κατειλημμένο επί 25 χρόνια από νεολαίους εκτός των «καθώς πρέπει» προδιαγραφών που απαιτεί η «ευρωπαϊκή δημοκρατία». Η κίνηση αυτή ίσως να είναι και η αρχή του τέλους της κοινότητας «Κριστιάνια» που λέγεται ότι λειτουργούσε στη βάση των κοινοβίων της δεκαετίας του ’70 με την ανοχή της κυβέρνησης. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει στόχος των…

Ποιος πολιτικός στην Αμερικάνικη ήπειρο θα είναι ο συνεχιστής της επανάστασης του Σιμόν Μπολίβαρ; Μη βιάζεστε να απαντήσετε, γιατί αν νομίσατε ότι μιλάμε για τον Ούγο Τσάβες ή τον Εβο Μοράλες, κάνετε μεγάλο λάθος. Θα σας βοηθήσουμε λίγο, παραθέτοντας σχόλιο της «Ουάσινγκτον Ποστ»: «Μίλησε για την καταπολέμηση της φτώχειας και την αποκάλεσε “σκάνδαλο” από το οποίο η δημοκρατία και ο καπιταλισμός δεν απάλλαξε περισσότερο τους Λατινοαμερικάνους. Οι φτωχοί εργαζόμενοι θέλουν αλλαγή, διακήρυξε. Επικαλέστηκε τον Σιμόν Μπολίβαρ, ως “μέγα απελευθερωτή” και υποσχέθηκε να “ολοκληρώσει την επανάσταση” και να φέρει “κοινωνική δικαιοσύνη” στην περιοχή» (6/3/07). Αν ούτε τώρα καταλάβατε, είστε τελείως έξω από τα πράγματα! Μια τελευταία προσπάθεια. Θα παραθέσουμε ένα ακόμα απόσπασμα απ’ ομιλία του. Αφού παραδέχτηκε ότι «περίπου ένας στους τέσσερις ανθρώπους στη Λατινική Αμερική ζει με λιγότερο από 2 δολάρια την ημέρα», πρόσθεσε: «Σε πολλά μέρη στην Αμερική, ο κυβερνητικός αξιωματούχος αντιμετωπίζεται σαν κάποιος που υπηρετεί τον εαυτό του…

Οι σποραδικές συγκρούσεις που σημειώθηκαν στη Λωρίδα της Γάζας μεταξύ των «Εθνικών Δυνάμεων Ασφαλείας», που πρόσκεινται στον Παλαιστίνιο Πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς, και μελών της «Εκτελεστικής Δύναμης», που έχει συσταθεί από το υπουργείο Εσωτερικών που ελέγχεται από τη Χαμάς, οδήγησαν στην παράταση των διαδικασιών σχηματισμού της κυβέρνησης εθνικής ενότητας στην Παλαιστίνη, που σύμφωνα με τον Χανίγια δεν θα γίνει πριν από το τέλος της επόμενης βδομάδας. Εκτός από αυτές τις συγκρούσεις, εξακολουθούν να υπάρχουν διαφωνίες μεταξύ των δύο πλευρών για το διορισμό των υπουργών Εσωτερικών και Εξωτερικών καθώς και του αναπληρωτή πρωθυπουργού. Την ίδια στιγμή οι Σιωνιστές συνεχίζουν το έργο τους, σφραγίζοντας ακόμα κι ένα παιδικό σταθμό στη Βηθλεέμ και κατεδαφίζοντας ένα ολόκληρο παλαιστινιακό χωριό στην έρημο Νεγκέφ (για πέμπτη φορά!), με το αιτιολογικό ότι τα σπίτια στερούνταν οικοδομικών αδειών! Την Τετάρτη, πάνω από 30 στρατιωτικά οχήματα εισέβαλαν στη Ραμάλα περικυκλώνοντας το αρχηγείο των στρατιωτικών υπηρεσιών και των υπηρεσιών ασφαλείας της…

Αντρέα Αρνολντ: Red road Για την ταινία αυτή γράψαμε σε προηγούμενο φύλλο: υπερτιμημένο δραματικό θρίλερ (με κρυφό πρωταγωνιστή τις χαφιεδοκάμερες), που ξεκινά με αξιώσεις για να καταλήξει κοινότυπο και προβλέψιμο. Ζακ Σνάιντερ: 300 Κανένα σχόλιο! Ζαν Κλοντ Μπρισό: Αγγελοι εξολοθρευτές Σκηνοθετική απόπειρα για την ερμηνεία και αναπαραγωγή του γυναικείου οργασμού (θεέ, τι άλλο θα δούμε!). Για ανάλογης θεματικής ταινία ο εξήντα και κάτι δημιουργός της οδηγήθηκε στα δικαστήρια πριν μερικά χρόνια. Κανένα περαιτέρω σχόλιο! Ελένη Σταματίου

Η αληθινή ιστορία ενός νεαρού Αλβανού, που διανύοντας όλο το φάσμα της παραβατικής συμπεριφοράς, από τις μικροκλοπές έως το φόνο, καταλήγει, όπως σχεδόν ο αθάνατος ντοστογιεφσκικός ήρωας, στην αυτοκάθαρση μέσω της εθελοντικής παράδοσής τους στις Αρχές. Ενδιαφέρον θέμα, που κινηματογραφείται με επάρκεια από την Αγγελική Αντωνίου, που σαφώς βρίσκεται ανάμεσα στους 5-6 καλύτερους έλληνες σκηνοθέτες της γενιάς της. Αν εξαιρέσει κανείς μερικά τμήματα της ταινίας που δεν αποφεύγουν τα κλισέ κι ένα άρωμα μεταφυσικής και ρομαντισμού που τα διατρέχει, θα διαπιστώσει ότι αυτή η ταινία έχει τις αρετές της: αντικειμενικότητα, ρυθμό, ειλικρίνεια, που την κατατάσσουν ανάμεσα στις καλύτερες ελληνικές ταινίες της χρονιάς. Ελένη Σταματίου