18χρονος φασιστάκος έφτιαχνε εθνικιστικά και ρατσιστικά video τα οποία κυκλοφορούσε στο Internet. Αγαπημένες του σπεσιαλιτέ οι Τούρκοι και οι Αλβανοί (οποία πρωτοτυπία!). Οταν, όμως, το όνομά του διέρρευσε και άρχισαν τα τηλεφωνήματα, ο φασιστάκος χέστηκε πάνω του και η οικογένειά του τον έστειλε στο εξωτερικό, ζητώντας ταυτόχρονα την προστασία της Αστυνομίας. Ο «σταυραετός» (έτσι υπέγραφε το φασιστοειδές) αποδείχτηκε λιράτη παλιόκοτα.
«Ολως τυχαίως», την επαύριο της νέας ξεφτίλας που υπέστησαν τα ΜΑΤ στα Εξάρχεια, συνελήφθη ο γνωστός αναρχικός Παναγιώτης Ασπιώτης, ο οποίος είχε προφυλακιστεί για την υπόθεση της αρπαγής των ασπίδων των ΜΑΤ και αθωώθηκε πανηγυρικά από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο. Τώρα, κατηγορείται ότι στις 24 Ιούνη του 2005 συμμετείχε σε ληστεία. Στη διάρκεια επεισοδίων στο Rockwave Festival, κάποιοι πήραν το ταμείο. Δυο χρόνια μετά, συνελήφθη ως ένας από τους δράστες ο Ασπιώτης. Με τι στοιχεία; Με την ύπαρξη τμήματος δακτυλικού του αποτυπώματος (έτσι λένε οι ασφαλίτες) στην εξωτερική πλευρά μιας ταμειακής μηχανής κυλικείου του φεστιβάλ. Μιας ταμειακής μηχανής που δεν είχε χρήματα και που εκεί που ήταν τοποθετημένη μπορούσαν να την ακουμπήσουν όσοι προσέρχονταν στο κυλικείο για ν’ αγοράσουν κάτι. Και «ανακάλυψαν» το αποτύπωμα του Ασπιώτη δυο χρόνια μετά! Φαίνεται πως ο υπολογιστής που έχουν φέρει για την ταυτοποίηση αποτυπωμάτων χάλασε και κάνουν τη δουλειά με το μάτι! «Λεπτομέρεια»…
Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο Indymedia και είναι η μαρτυρία ενός από τους συλληφθέντες της φοιτητικής πορείας της 8ης Μάρτη. Του φοιτητή του Πολυτεχνείου Πάτρας Α.Δ. Την αναδημοσιεύουμε ολόκληρη, χωρίς καμιά επέμβαση (ούτε καν στη σύνταξη), για να συνεκτιμηθεί με το δικό μας ρεπορτάζ και τη δήλωση που θα έκανε στο δικαστήριο ο σύντροφος Στ. Σαγκριώτης, συγκρατούμενος και συγκατηγορούμενος του Α.Δ. Εχει ιδιαίτερη αξία αυτή η μαρτυρία, γιατί προέρχεται από έναν φοιτητή που όπως δηλώνει (και είναι φανερό από το περιεχόμενο της μαρτυρίας του) δεν ανήκει σε καμιά παράταξη. Είναι ένας από τους δεκάδες χιλιάδες φοιτητές που οι αγώνες του τελευταίου δεκάμηνου αποτελούν την πρώτη τους πολιτική μάχη, στη διάρκεια της οποίας δέχονται τις μεγάλες συνειδησιακές αναταράξεις. Σε ένα θα διαφωνήσουμε με τον Α.Δ. Που δε θα πάει στην επόμενη πορεία, «για να μην επιβαρύνει τη θέση του», όπως γράφει. Λάθος συμπέρασμα, αν το έβγαλε μόνος του, ολέθρια συμβουλή,…
Οταν διαβάσαμε την ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων στον Ερυθρό Σταυρό δεν πιστεύαμε στα μάτια μας. Η γλώσσα, οι οξύτατες εκφράσεις ήταν ασυνήθιστες για ανακοίνωση εργατικού σωματείου. Θα πρέπει να είχαν «φρικάρει» για να μιλούν με τέτοια γλώσσα. Κι όταν «φρικάρουν» άνθρωποι που έχουν συνηθίσει να αντιμετωπίζουν καθημερινά το θάνατο και τα βαριά τραύματα, λόγω της δουλειάς τους (μιλάμε για οδηγούς ασθενοφόρων, νοσηλεύτριες, τραυματιοφορείς), η εικόνα που αντίκρισαν θα πρέπει να ξεπερνούσε όλες τις προηγούμενες που είχαν δει σε ανάλογες περιπτώσεις. Μιλήσαμε με εργαζόμενους του Ερυθρού Σταυρού. Μας είπαν ότι εκείνο που τους εξόργισε είναι πως και οι σαράντα περίπου τραυματίες που είτε διακομίστηκαν με ασθενοφόρα είτε τους μετέφεραν φίλοι τους στο νοσοκομείο που εφημέρευε, έφεραν χτυπήματα από τους ώμους και πάνω. Χτυπήματα κυρίως στην αυχενική χώρα, στο κρανίο ακόμα και στο πρόσωπο. Μια κοπελίτσα είχε υποστεί κάταγμα αυχενικού σπονδύλου. Το χτύπημα αυτό θα μπορούσε να την είχε αφήσει ανάπηρη,…
Είμαι ένας από τους διαδηλωτές του πανελλαδικού, πανεκπαιδευτικού συλλαλητήριου της 8ης Μάρτη, που είχαν την «τύχη», αφού ξυλοκοπήθηκαν ανελέητα από τους «πραίτορες» και πνίγηκαν στα χημικά, να «προσαχθούν» αρχικά και ύστερα από 8 περίπου ώρες να βρεθούν κατηγορούμενοι για «διατάραξη κοινής ειρήνης» και «σύσταση συμμορίας»! Τις κατηγορίες αυτές, εκτός από αστήρικτες και έωλες, τις θεωρώ γελοίες και προκλητικές. Γι’ αυτό και τις επιστρέφω σ’ αυτούς που μου τις απέδωσαν. Δεν έχω να απολογηθώ για τίποτα. Αυτοί που πρέπει να απολογηθούν στη φοιτητική νεολαία, στην εκπαιδευτική κοινότητα και στον ελληνικό λαό, είναι οι δυνάμεις καταστολής και οι εισαγγελικές αρχές που νομιμοποίησαν όλο αυτό το όργιο της καταστολής και τις παράνομες μεθοδεύσεις που ακολούθησαν, για να βρεθούμε κατηγορούμενοι. Με συνέλαβαν μαζί με δεκάδες ακόμη συναδέλφους και συναδέλφισσες στη γωνία Πανεπιστημίου και Βασ. Σοφίας, ύστερα από μια αιφνιδαστική κυκλωτική κίνηση των ΜΑΤ σε τμήμα της πορείας, που προσπαθούσε να απεγκλωβιστεί από την…
Οταν κλείναμε την ύλη του προηγούμενου φύλλου της «Κ», λίγες ώρες μετά τη λήξη του τεράστιου πανεκπαιδευτικού συλλαλητήριου, είχαμε την εικόνα 12 συλλήψεων και 49 προσαγωγών. Σημειώναμε δε, ότι αυτός ο συσχετισμός ενδέχεται ν’ αλλάξει στη διάρκεια της νύχτας. Ξέρουμε πως ενεργούν οι ασφαλίτες σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Η ανακοίνωση της μετάβασης πέντε εισαγγελέων στη ΓΑΔΑ, για να εποπτεύσουν της προανάκρισης, και η ανάθεση της υψηλής εποπτείας στον εισαγγελέα Εφετών Ισ. Ντογιάκο δεν μας καθησύχασε. Για να πούμε την αμαρτία μας, όμως, δεν φανταζόμασταν ότι οι εισαγγελείς θα ξεπερνούσαν τους μπάτσους και θα έπαιρναν αυτοί στα χέρια τους την υπόθεση μαζικής κατασκευής κατηγορούμενων με βάση το ναζιστικό δόγμα της συλλογικής ευθύνης. Τα όσα διαδραματίστηκαν στη ΓΑΔΑ (όπου είχε μεταφερθεί η έδρα της Εισαγγελίας) και στην Ευελπίδων, από το βράδυ της Πέμπτης 9 Μάρτη μέχρι το βράδυ της Δευτέρας 12 Μάρτη αποκάλυψαν μια Δικαιοσύνη με πηλίκιο, μια εκδοχή αστυνομικού κράτους,…
«Εκτός των τειχών» είναι ο εύγλωττος τίτλος ενός από τους συνδυασμούς που «κατέβηκαν» στις εκλογές του σωματείου εργαζόμενων του Δήμου Καλλιθέας. Πρόκειται για μια συλλογικότητα στην οποία συμμετέχουν και σύντροφοι της «Κόντρας», η οποία έρχεται σε ρήξη με ό,τι βρίσκεται μέσα στα τείχη: καπιταλιστικό σύστημα, δημοτική αρχή, συνδικαλιστική γραφειοκρατία, πρακτικές «ανάθεσης», λογικές ιδιώτευσης. Η διακήρυξη της συλλογικότητας, την οποία δημοσιεύουμε ολόκληρη, δίνει το στίγμα της και καθιστά περιττό κάθε δικό μας σχόλιο. Προσθέτουμε ότι στις εκλογές του συγκεκριμένου σωματείου «κατεβαίνουν» ακόμα συνδυασμοί του ΚΚΕ, του ΠΑΣΟΚ και από κοινού ΣΥΝ-ΝΑΡ. Γέμισε με τείχη και κάγκελα η κοινωνία που ζούμε. Γέμισε με τείχη και κάγκελα η ζωή. Τι άλλο εκτός από τείχος είναι: ♦ Η – επί 22 συναπτά έτη – σκληρή λιτότητα που γίνεται για το καλό μας, που κάνει εμάς συνεχώς φτωχότερους, συνεχώς φτηνότερους στην αγορά εργασίας, συνεχώς πιο αναλώσιμους. Που κάνει τους πλούσιους βαθύπλουτους και τα…
Μαοϊκοί αντάρτες, που πολεμούν εδώ και 30 χρόνια σε αρκετές περιοχές της Ινδίας, επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά σε ένα αστυνομικό φυλάκιο στην κεντρική Ινδία, στο οποίο βρίσκονταν 75 αστυνομικοί, και σκότωσαν 50 απ’ αυτούς. Η επίθεση έγινε το βράδυ της περασμένης Τετάρτης στην περιοχή Dantewada του κρατιδίου Chhattisgarh, που αποτελεί προπύργιο των ανταρτών. Οι αντάρτες έχουν ισχυρή παρουσία σε οχτώ από τις 16 περιφέρειες του κρατιδίου αυτού. Στο πεδίο της μάχης δεν βρέθηκαν πτώματα ανταρτών, σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργού Εσωτερικών του κρατιδίου. Στις αρχές Μαρτίου σκοτώθηκαν στην ίδια περιοχή 5 ακόμη αστυνομικοί από έκρηξη νάρκης. Οι αντάρτες, που είναι γνωστοί με το όνομα Ναξαλίτες, έχουν γίνει τόσο ισχυροί σε μερικές περιοχές ώστε έχουν σχηματίσει δικές τους παράλληλες διοικήσεις και σύστημα απονομής δικαιοσύνης.
Αυτό κι αν είναι υποκρισία. Κατηγορούν το Ιράν για την ανάπτυξη πυρηνικής βιομηχανίας, όταν είναι έτοιμοι να δώσουν χέρι βοήθειας στην πάλαι ποτέ «τρομοκρατική» Λιβύη για να ανοίξει το πρώτο της πυρηνικό εργοστάσιο! Ο λόγος για τους Αμερικάνους, φυσικά, που σύμφωνα με το επίσημο ειδησεογραφικό πρακτορείο της χώρας πρόκειται να συνάψουν συμφωνία με τη Λιβύη για παροχή βοήθειας στην ανέγερση πυρηνικού εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρισμού και αφαλάτωσης νερού. Οι Αμερικάνοι φυσικά λένε ότι δε φοβούνται, γιατί η Λιβύη δεσμεύτηκε ότι δεν πρόκειται να παράγει πυρηνικά όπλα. Το ίδιο βέβαια κάνει και το Ιράν, το οποίο όμως βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα, αν και χρειάζεται τουλάχιστον μια πενταετία για να αποκτήσει αυτή τη δυνατότητα. Η Λιβύη όμως δεν είναι Ιράν. Αφότου έδωσε γη και ύδωρ στους Αμερικάνους, έχει το ΟΚ να κάνει ό,τι θέλει (φυσικά υπό την υψηλή εποπτεία τους).
Η με το συμπάθειο… κομμουνιστική Κίνα (τόσο… κομμουνιστική όσο επαναστάτης είναι ο Μπους) έδειξε για μια ακόμα φορά το πραγματικό της πρόσωπο. Αγρια καταστολή που είχε σαν αποτέλεσμα ένα νεκρό και 60 τραυματίες στην επαρχία Χουνάν που επί τέσσερις μέρες συγκλονίστηκε από βίαιες συγκρούσεις χιλιάδων διαδηλωτών με την αστυνομία. Οι συγκρούσεις ξεκίνησαν την περασμένη Παρασκευή μετά από απόφαση της κυβέρνησης να υπερδιπλασιάσει τα κόμιστρα των λεωφορείων, με τους διαδηλωτές να στήνουν οδοφράγματα και να πετάνε πέτρες στην «Ενοπλη Λαϊκή Αστυνομία» που ήρθε για να ενισχύσει τις τοπικές δυνάμεις ασφαλείας που δε μπορούσαν να μαζέψουν τη λαϊκή αγανάκτηση. Σύμφωνα με το «Αλ Τζαζίρα» (13/3/07), «η αγανάκτηση για την εκτεταμένη διαφθορά, τις απαλλοτριώσεις γης και τις αυξήσεις των τιμών υποδαύλισαν χιλιάδες “μαζικά περιστατικά” τον περασμένο χρόνο, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, και οι ηγέτες της χώρας έχουν θέσει σαν πρώτη προτεραιότητα να κάνουν πιο εναρμονισμένη την κοινωνία». Καλή επιτυχία, κύριοι, αλλά δε νομίζουμε…
Τελικά είναι πολύ… αχάριστοι οι λαοί της Λατινικής Αμερικής! Χωρίς να εκτιμήσουν το ότι καταδέχτηκε να τους επισκεφτεί ο «πλανητάρχης», ο οποίος δήλωσε συνεχιστής της επανάστασης του Σιμόν Μπολίβαρ (!) και έχυσε κι ένα δάκρυ για την οικτρή κατάσταση που βρίσκονται, αποκαλώντας «σκάνδαλο» τη φτώχεια που μαστίζει την περιοχή και υποσχόμενος να φέρει έναν άνεμο «αλλαγής» κι ένα καπιταλισμό για τους «καμπεσίνος», οι «βάρβαροι» τα έκαναν γυαλιά καρφιά σε όλες τις χώρες που πάτησε το πόδι του ο Μπους. Από τη Βραζιλία (την πρώτη χώρα που επισκέφτηκε) μέχρι το Μεξικό (την τελευταία) χιλιάδες ήταν εκείνοι που διαδήλωσαν εξαγριωμένοι ενάντια στον Μπους και την αμερικάνικη πολιτική. Αντιαμερικάνικες διαδηλώσεις έγιναν ακόμα και εκεί που δεν πάτησε το πόδι του ο Μπους, όπως στην Αργεντινή. Στο Μεξικό μάλιστα οι εξαγριωμένοι διαδηλωτές δε… σεβάστηκαν ούτε την αμερικάνικη Πρεσβεία (αν είναι ποτέ δυνατόν!) και πέταξαν πέτρες στους μπάτσους που τη φυλούσαν, ενώ από τη…
Η περιοδεία του Μπους στη Λατινική Αμερική και ο εναγκαλισμός του με τον «σοσιαλιστή» πρόεδρο της Βραζιλίας Λούλα Ντα Σίλβα, μετά από τη συνυπογραφή μνημόνιου συνεργασίας από τους υπουργούς Εξωτερικών των δύο χωρών για τα βιοκαύσιμα, έβγαλε ξανά στο προσκήνιο τη μεσαιωνική εκμετάλλευση των εργατών στα ζαχαροκάλαμα της Βραζιλίας, που η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση Λούλα κάνει πως δεν βλέπει. 200.000 αγροτοεργάτες δουλεύουν για πάνω από 12 ώρες την ημέρα στις φυτείες των ζαχαροκάλαμων κερδίζοντας μόλις 1 δολάριο για κάθε τόνο ζαχαροκάλαμου που θα κόψουν, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα Guardian (9/3). Εξαναγκασμένοι από την ανεργία που μαστίζει τις περιοχές των άνυδρων βορειοανατολικών περιοχών της χώρας, οι αγροτοεργάτες μεταναστεύουν στις περιοχές που καλλιεργούνται τα ζαχαροκάλαμα, αναζητώντας καλύτερη μοίρα. Βρίσκονται όμως αντιμέτωποι με άθλιες συνθήκες δουλειάς σε υψηλές θερμοκρασίες που ορισμένους θα τους στείλουν ακόμα και στο θάνατο. Σύμφωνα με το «Pasto-ral do Migrante» (δίκτυο της Καθολικής Εκκλησίας για τους μετανάστες) μόνο στο…
Η δεύτερη μέσα σ’ ένα μήνα συνάντηση του Παλαιστίνιου Προέδρου Μαχμούντ Αμπάς με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Εχούντ Ολμέρτ δεν κατέληξε πουθενά αλλού παρά στη συμφωνία να… συνεχιστούν οι συζητήσεις. Ταυτόχρονα όμως ο Ολμέρτ είπε στον Αμπάς να ξεχάσει το δικαίωμα επιστροφής των Παλαιστίνιων προσφύγων στη γη τους, ενώ με αποικιοκρατική ξετσιπωσιά απαίτησε από τον Αμπάς να του δώσει λογαριασμό πού ξόδεψε τα 100 εκατ. δολάρια που του έδωσε το Ισραήλ από τα χρήματα που παράνομα κατακρατά μετά από τον σχηματισμό της κυβέρνησης της Χαμάς το περασμένο καλοκαίρι. Ζήτησε δηλαδή από τον Αμπάς να του δώσει λογαριασμό πού ξόδεψε τα χρήματα που δικαιωματικά ανήκουν στην Παλαιστινιακή Αρχή, εφόσον προέρχονται από φόρους και δασμούς που συλλέγει το Ισραήλ για λογαριασμό της, σύμφωνα με τις συμφωνίες του Οσλο. Γιατί αν τα ξόδεψε για να πληρώσει μισθούς (ιδιαίτερα σε υπαλλήλους που είναι μέλη της Χαμάς), τότε αυτό είναι αντίθετο στη μεταξύ τους συμφωνία! …
Ο αμερικάνικος στρατός μένει πίσω από τους αντάρτες στο Ιράκ στην τακτική σ’ ένα πόλεμο που χαρακτηρίζεται από ανώτερους Αμερικάνους αξιωματικούς ως η μεγαλύτερη πρόκληση από τον πόλεμο της Κορέας πριν από 50 χρόνια. Η απαισιόδοξη αυτή εκτίμηση έγινε, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα «The Observer» (11/3/07), από ανώτατους Αμερικάνους αξιωματικούς που πήραν μέρος σε μια σύσκεψη που έγινε στις ΗΠΑ στις αρχές Μαρτίου, οι οποίοι περιέγραψαν τους αντάρτες στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν ως «ευφυείς, εύστροφους και πανούργους». Το πιο καταστρεπτικό είναι ότι η μόνη υπερδύναμη στον κόσμο κινδυνεύει να υποχωρήσει από λίγες δεκάδες χιλιάδες ελαφρά οπλισμένους άτακτους, που έχουν αναπτύξει μεθόδους ικανές να καταστρέψουν οχήματα και αεροσκάφη αξίας πολλών εκατομμυρίων δολαρίων. Αντίθετα, ο αμερικάνικος στρατός καθυστερεί να απαντήσει στις προκλήσεις του πολέμου εναντίον της εξέγερσης. Οι αντάρτες έχουν τη δυνατότητα να προσαρμόζονται γρήγορα, να εκμεταλλεύονται τους αμερικάνικους κανόνες μάχης, να τους στρέφουν εναντίον των αμερικάνικων δυνάμεων και…
Με τον τίτλο αυτό δημοσιεύτηκε πρόσφατα ένα άρθρο στο «The Jamestown Foundation» αρχικά και στη συνέχεια στην ιστοσελίδα των «Asia Times». Συγγραφέας του ο Michael Scheuer, που υπηρέτησε στη CIA για 22 χρόνια και παραιτήθηκε το 2004.Υπηρέτησε επίσης ως επικεφαλής της Μονάδας για τον Μπιν Λάντεν του Αντιτρομοκρατικού Κέντρου από το 1996 μέχρι το 1999. Είναι συγγραφέας των βιβλίων: «Αυτοκρατορική Υβρις: Γιατί η Δύση χάνει τον Πόλεμο ενάντια στην Τρομοκρατία» και «Μέσα από τα μάτια των εχθρών μας: ο Οσάμα μπιν Λάντεν, το Ριζοσπαστικό Ισλάμ και το Μέλλον της Αμερικής». Για ευνόητους λόγους, το άρθρο αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γι’ αυτό και δημοσιεύουμε εκτεταμένα αποσπάσματα. «Το Αφγανιστάν χάνεται ξανά για τη Δύση, παρόλο που μια συμμαχική δύναμη 5.000 στρατιωτών έχει εξαπολύσει μια μεγάλη εαρινή επίθεση στο νότο της χώρας. Η εξέγερση μπορεί να τραβήξει για πολλούς μήνες ή μερικά χρόνια, αλλά το ρεύμα έχει πάρει τη στροφή. Οπως…
Ενα μπερδεμένο δράμα φαντασίας συντιθέμενο από τρεις παράλληλες ιστορίες που διαδραματίζονται στη διάρκεια χίλων χρόνων: τη μια ισπανός κατακτητής, την άλλη επιστήμονας και την τρίτη αστροναύτης του 26ου αιώνα, ένας άνδρας κάνει τα πάντα για να σώσει την αγαπημένη του από το θάνατο. Με όλα αυτά ο σκηνοθέτης του «Ρέκβιεμ για ένα όνειρο» κάνει μια μάλλον αποτυχημένη προσπάθεια να μιλήσει για θεμελιώδη ζητήματα της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως η αγάπη και ο θάνατος. Ελένη Σταματίου
Ενας νεαρός δάσκαλος, τσιγγάνικης καταγωγής, επιστρέφει στον καταυλισμό των παιδικών του χρόνων προκειμένου να κηδέψει τον πατέρα του, με τον οποίο είχε αποξενωθεί τα τελευταία χρόνια. Η επαφή του με τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των τσιγγάνων θα του δημιουργήσει αίσθημα αποστροφής και ευθύνης ταυτόχρονα. Παράλληλα, θα αναβιώσει ένας παιδικός του έρωτας… Οι δημιουργοί της ταινίας έστησαν ένα εξαιρετικά σκληρό και ρεαλιστικό σκηνικό, ώστε να αναδείξουν το άθλιο περιβάλλον, στο οποίο είναι αναγκασμένη να ζει αυτή η μειονότητα. Το σκηνικό αυτό δεν απέχει καθόλου από την πραγματικότητα, αφού όντως κάπου στην Τρανσυλβανία, πολύ κοντά στο Βουκουρέστι, ο καταυλισμός αυτός υπάρχει στις παρυφές μια τεράστιας χωματερής, από την οποία όλη μέρα οι τσιγγάνοι συλλέγουν ανακυκλώσιμα σκουπίδια που πουλούν σε αδίστακτους τύπους για πενταροδεκάρες. Βία, βαρβαρότητα, κλεψιά, προλήψεις, πορνεία και μύρια άλλα παρόμοια χαρακτηρίζουν την καθημερινή ζωή αυτών των ανθρώπων και πραγματικά είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πώς ο κεντρικός ήρωας, ένας…
Η τέταρτη κατά σειρά ταινία του Σωτήρη Γκορίτσα αναφέρεται στις πασχαλιάτικες διακοπές μιας παρέας Αθηναίων στο Πήλιο. Εκεί, με αφορμή ένα πτώμα που βρίσκουν στην αυλή τους, θα ξεδιπλωθούν οι ιδιαιτερότητες και τα μυστικά των σχέσεών τους, η δυσλειτουργία μεταξύ ζευγαριών και οι αναπόφευκτες συγκρούσεις μεταξύ τους. Συμπαθητική και φιλότιμη η προσπάθεια αυτή του Σωτήρη Γκορίτσα, που όμως καταπιάνεται μ’ ένα δύσκολο θέμα: Τις εσωτερικές συγκρούσεις, τις απογοητεύσεις, τα μυστικά και ψέματα της ελληνικής παρέας, που αποτελεί προέκταση, υποκατάστατο και alter ego της ελληνικής οικογένειας. Επειδή λοιπόν δεν καταφέρνει να εκμαιεύσει και να αναδείξει επαρκώς τα αδιέξοδα και τα συναισθήματα των ηρώων του, ο Γκορίτσας καταφεύγει, προκειμένου να προσδώσει περισσότερο ενδιαφέρον στην ταινία του, σε δραπέτες, φόνους, απαγωγές, ανακρίσεις που φαινομενικά δένουν με τη μυθοπλασία, στο βάθος όμως καλύπτουν την αδυναμία ανάδειξης αυτού που θα αποκαλούσαμε κρίση, μοναξιά, αλλοτρίωση των σύγχρονων κοινωνικών σχέσεων. Ελένη Σταματίου
► Το κεφάλαιο δεν έχει σύνορα και οι καπιταλιστές κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να κινείται ελεύθερα, με μοναδική προϋπόθεση να τους αυξάνει τα κέρδη τους. Πριν μερικές μέρες το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έλαβε μια ιστορική απόφαση που εξασφαλίζει την «ελεύθερη» διακίνηση του χρήματος και «χτυπάει» τα μονοπώλια (όχι, σύντροφοι, δεν έγινε λαϊκή επανάσταση στην Ευρώπη), σύμφωνα με την οποία «οι επιβαλλόμενες από την ιταλική νομοθεσία ποινικές κυρώσεις για τη συγκέντρωση στοιχημάτων από μεσολαβούντες που ενεργούν για λογαριασμό αλλοδαπών εταιριών αντιβαίνουν προς το κοινοτικό δίκαιο». Αυτό σημαίνει ότι το κράτος – μέλος είναι υποχρεωμένο να δώσει έγκριση για διοργάνωση Στοιχήματος, σε οποιαδήποτε εταιρία καταθέσει σχετική αίτηση. Αρκεί λοιπόν μια απλή αίτηση και αν η απάντηση είναι αρνητική τότε η εταιρία μπορεί να λειτουργήσει ακόμη και χωρίς άδεια, αφού καλύπτεται από την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Επί της ουσίας, με την απόφαση αυτή καταργούνται τα μονοπώλια, όπως ο ΟΠΑΠ, και…
Τελευταία μέρα της αγόρευσης Μυλωνά, ο οποίος ασχολήθηκε αρχικά με το νομικό θέμα της απλής συνέργειας. Επικαλούμενος σχετική απόφαση του Αρείου Πάγου και τη θεωρία υποστήριξε ότι «για να έχουμε απλή συνέργεια δεν αρκεί να υπάρχει παρουσία του κατηγορουμένου στον τόπο του εγκλήματος, η παρουσία του πρέπει να είναι ενεργός». Περνώντας στην υπόθεση Παπαδημητρίου, υποστήριξε καταρχάς ότι έχει γίνει λανθασμένος νομικός χαρακτηρισμός της πράξης. Δεν πρόκειται για απόπειρα ανθρωποκτονίας. «Είναι επικίνδυνη σωματική βλάβη και βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη». Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στις αντικρουόμενες καταθέσεις του ψευδομάρτυρα Βουτζαλή. Αναφέρθηκε στην τοποθέτηση του Σάββα στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που είπε ότι αυτός πυροβόλησε τον Λ. Παπαδημητρίου με δύο πιστόλια. Στην περίπτωση των Σεπολίων –είπε- το δικαστήριο δέχτηκε τα όσα είπε ο Σάββας, γιατί διευκόλυναν τον «καλό» κατηγορούμενο Κονδύλη, ενώ δεν δέχτηκε όσα είπε για την υπόθεση Παπαδημητρίου, γιατί αφορούσαν τον «κακό» κατηγορούμενο Τζωρτζάτο. Ο Ι. Μυλωνάς αναφέρθηκε ακόμα σε καίριες παρεμβάσεις της Γ.…
