Συντάκτης: Eksegersi.gr

Ιδια γεύση και στα ΕΛΤΑ. Οι πάλαι ποτέ ΔΕΚΟ μετατρέπονται σε στυγνές καπιταλιστικές επιχειρήσεις, που λειτουργούν πλέον με μόνο γνώμονα το ανώτερο κέρδος με τις μικρότερες δυνατές λειτουργικές δαπάνες. Τα πάντα απαξιώνονται για να περάσουν στα χέρια ιδιωτών και το κράτος να αποποιηθεί οποιεσδήποτε ευθύνες έναντι του κοινωνικού συνόλου. Κερδοφόροι ή βιώσιμοι οργανισμοί μαραζώνουν, όχι από ανευθυνότητα αλλά ΒΑΣΕΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ κι όποιος δεν το βλέπει ακόμα, απλά έχει κάποιο λόγο (συμφέρον) να μην το βλέπει και τίποτε άλλο, μιας και είναι ορατό ακόμη και δια της αφής στους τυφλούς. Η αλληλογραφία του δημοσίου λοιπόν, θα δοθεί σε ιδιωτική επιχείρηση! Τα πιστοποιητικά, τα διαβατήρια και άλλα ευαίσθητα έγγραφα θα διακινούνται από οποιονδήποτε τυχάρπαστο «ημέτερο» που θα καρπώνεται τα χρήματα του λαού, για να κάνει όσα το κράτος οφείλει στα πλαίσια της κοινωνικής –και όχι μόνο– πολιτικής του. Και το κράτος, θα περιοριστεί σε καθήκοντα manager, θα παριστάνει τον γενικό επιβλέποντα…

Οσο καλοπροαίρετα κι αν προσπαθεί κάποιος να δει τα πράγματα, όσο κι αν προσπαθεί να πειστεί από τις εκάστοτε δηλώσεις των χειραγωγούντων, έρχονται συχνά τα γεγονότα να τον καταστήσουν δύσπιστο. Διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους οι «κεφαλές» του υπουργείου Παιδείας, απηύθυναν αιτιάσεις προς τους «κακούς» και «εθιμοτυπικώς» δρώντες εκπαιδευτικούς, δημοσιογράφους και άλλους «υπονομευτές» του έργου που επιτελεί το συγκεκριμένο υπουργείο. Βέβαια, η κατάσταση στην παιδεία μιλά (φωνάζει, καλύτερα) από μόνη της, ωστόσο καλό είναι να επισημαίνουμε και κάποια πράγματα, προς επίρρωσιν. Δεν πέρασαν δύο εβδομάδες που δεσμεύτηκαν κονδύλια για προσλήψεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών, δεν πέρασαν δέκα μέρες που προσελήφθησαν πλέον των οχτακοσίων και αυτές τις μέρες προσλαμβάνονται άλλοι 167 στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση! Η ανακοίνωση της περασμένης Παρασκευής από το ΥΠΕΠΘ ήταν σαφής μέσα στην λακωνικότητά της και δεν χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμό. Εμείς, το μόνο που έχουμε να πούμε είναι ότι τελειώνει και ο Νοέμβριος, κάποιοι «κακόβουλοι» ακόμα φωνάζουν, αλλά όλα είναι… ρόδινα…

Τα διαπιστευτήριά του έδωσε στους αρμόδιους εκπροσώπους των αφεντικών της ΕΕ, επιτρόπους για θέματα Εκπαίδευσης και Πολιτισμού, ο υπουργός Παιδείας Ε. Στυλιανίδης. Τους έδωσε πλήρη αναφορά για το πώς προχωράει η «μεταρρύθμιση» στην Ελλάδα και τους ανακοίνωσε ότι «τα περισσότερα σημεία της Μπολόνια τα έχουμε εναρμονίσει στην εσωτερική μας νομοθεσία, στο θεσμικό μας πλαίσιο». Ο Στυλιανίδης ανέφερε ότι «η μεταρρύθμιση έχει αρχίσει να εφαρμόζεται σε πολλά σημεία του νόμου πλαισίου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη αντίστοιχη πρωτοβουλία και στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια». Προφανώς, ο υπουργός Παιδείας εννοεί τους νόμους για το ΔΟΑΤΑΠ, την αξιολόγηση των Ιδρυμάτων, το Σύστημα Μεταφοράς Πιστωτικών Μονάδων και το Συμπλήρωμα Διπλώματος και βεβαίως το νόμο πλαίσιο, που αποτυπώνει με σαφήνεια τη λειτουργία του Πανεπιστήμιου με ανταποδοτικά, επιχειρηματικά κριτήρια σε ένα καθεστώς ανελευθερίας και αυταρχισμού. Το πλαίσιο εναρμόνισης της ελληνικής νομοθεσίας στις κατευθύνσεις της Μπολόνια συμπληρώνεται με τα νομοσχέδια για την έρευνα και τα μεταπτυχιακά,…

Αθόρυβα όπως ξεκίνησαν σταμάτησαν η μία μετά την άλλη οι καταλήψεις των μαθητών. Δεν προέκυψε δυναμική, δεν συγκροτήθηκε κίνημα. Αυτό, όμως, δεν είναι προς θάνατον. Στο διάστημα των τεσσάρων βδομάδων που πάρα πολλά σχολεία βρέθηκαν υπό κατάληψη, οι μαθητές πήραν μερικές βαθιές ανάσες. Το γκρίζο τοπίο των σχολικών νεκροταφείων ζωντάνεψε και οι έγκλειστοί του μπόρεσαν να ζήσουν ένα διάλειμμα κανονικής ζωής. Γιατί δεν βγήκε δυναμική (και) απ’ αυτό το μαθητικό κίνημα; Γιατί δεν υπήρξε αίτημα ή αιτήματα αιχμής. Αν κοιτάξουμε τα μαθητικά κινήματα της μεταπολίτευσης, θα δούμε πως είχαν έκταση, ένταση, ορμή και διάρκεια μόνο τότε που προκλήθηκαν από συγκεκριμένο πρόβλημα και συσπειρώθηκαν γύρω από συγκεκριμένα αιτήματα. Το 1990-91 ήταν τα αυταρχικά-φασιστικά μέτρα του Κοντογιαννόπουλου (point system κ.λπ.) που δημιούργησαν ένα τόσο πλατύ κίνημα. Το 1998 και το 1999 ήταν ο νόμος Αρσένη που οδήγησε σ’ ένα κίνημα καταλήψεων που κράτησε μήνες, με πολύμορφες εκδηλώσεις και εκτός σχολείων. Καταλήψεις είχαμε…

Στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας βρίσκεται από το περασμένο Σάββατο ο Χριστόδουλος Ξηρός. Εφριξαν οι γιατροί μπροστά στην εικόνα που αντίκρισαν και έκοψαν το βήχα των ανθρωποφυλάκων, που ήθελαν να τον γυρίσουν άρον-άρον στη φυλακή. Το νέο επεισόδιο στην περιπέτεια της υγείας του πολιτικού κρατούμενου συνέβη στο επισκεπτήριο εκείνης της μέρας. Συζητώντας με συγγενείς του μαζί με τ’ αδέρφια του Σάββα και Βασίλη, ο Χριστόδουλος αισθάνθηκε αδιαθεσία. Σηκώθηκε να φύγει, αλλά δεν πρόλαβε να φτάσει στο κελί του. Κατέρρευσε στο διάδρομο. Συγκρατούμενοί του έσπευσαν και τον κουβάλησαν, ενώ έβαλαν τις φωνές στους φύλακες για μια ακόμη φορά. Δεν είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να ταλαιπωρείται τόσους μήνες, να μην ξέρει τι έχει κι αυτοί να τον κοροϊδεύουν. Στο κατ’ ευφημισμόν νοσοκομείο των φυλακών, όπου τον μετέφεραν, διεξήχθη ο καθιερωμένος τραγέλαφος που τη συγκεκριμένη μέρα πήρε άλλα χαρακτηριστικά. Ο υπεύθυνος γιατρός αρνιόταν να τον στείλει σε πραγματικό νοσοκομείο, επειδή -άκουσον, άκουσον!- ήταν… 17…

«Και η πιο δημοκρατική αστική δημοκρατία είναι δικτατορία της αστικής τάξης». Καρλ Μαρξ Η ομαδική παραίτηση του προέδρου και των μελών της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και ο τρόπος με τον οποίο έγινε δεκτή από την κυβέρνηση (συνοδευόμενη από απαξιωτικά σχόλια) διαλύουν και τις τελευταίες αυταπάτες περί προστασίας στοιχειωδών ατομικών δικαιωμάτων από τα όργανα της αστικής δημοκρατίας. Ο λόγος πλέον περνά στον ελληνικό λαό, ο οποίος με κάθε μέσο πρέπει να βάλει φρένο στο «μεγάλο αδελφό». Κάθε δράση ενάντια στις χαφιεδοκάμερες είναι κοινωνικά και πολιτικά νόμιμη. Το ιστορικό είναι γνωστό. Μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων, στη διάρκεια των οποίων οι κάμερες λειτούργησαν κανονικότατα ως ρουφιάνοι, το Συμβούλιο της Επικρατείας, στο οποίο υπήρξε προσφυγή, αποφάσισε την προσωρινή λειτουργία τους, με αντικείμενο μόνο τη ρύθμιση της κυκλοφορίας. Γι’ αυτό και διατάχτηκε η αποσύνδεση των καμερών που καταγράφουν και ήχο. Η αρμόδια Αρχή θέλησε να διατηρήσει ένα φερετζέ νομιμότητας. Δυο φορές έπιασε…

Η επιβάρυνση του πόσιμου νερού εξαιτίας της ρίψης βιομηχανικών αποβλήτων με ουσίες στη Βοιωτία, την Ανατολική Αττική και την Εύβοια έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Το αποδεικνύουν τα αποτελέσματα των αναλύσεων των χημικών παραμέτρων χρωμίου και νιτρικών. Για ορισμένες περιοχές του δήμου Οινοφύτων έχουμε τα παρακάτω: Το καρκινογόνο χρώμιο έχει κάνει τόσο καιρό τη δουλειά του και το ποσοστό εμφάνισης καρκίνου στα Οινόφυτα έχει αυξηθεί πάρα πολύ σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα. Οι κομισάριοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης έχουν θεσπίσει ορισμένα όρια χημικών παραμέτρων τα οποία έχει υιοθετήσει και η ελληνική κυβέρνηση. Για το χρώμιο το όριο είναι 50mg/lt ενώ για τα νιτρικά 50mg/lt. Αλλά κι αυτά τα όρια είναι εγκληματικά, διότι δεν στηρίζονται στην απαίτηση για την προστασία της δημόσιας υγείας, αλλά υιοθετούνται μετά από αναλύσεις κόστους-οφέλους δηλαδή μετά από αναλύσεις για την αποκόμιση του μέγιστου κέρδους. Γι’ αυτό και εφαρμόζεται η πρακτική του ανεκτού κινδύνου. Ετσι, θεωρείται ανεκτός ο…

Η πρώτη 24ωρη απεργία εργαζομένων στις δομές ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης του προγράμματος «Ψυχαργώ» είναι γεγονός. Πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη Τρίτη, ύστερα από κοινό κάλεσμα τεσσάρων σωματείων, και περιλάμβανε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Υγείας. Η συμμετοχή του κόσμου στη συγκέντρωση πλησίασε τους διακόσιους ανθρώπους ανάμεσα στους οποίους και ιδιοκτήτες δομών αποασυλοποίησης! Αφεντικά και εργαζόμενοι παρέα και στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε με την ηγεσία του υπουργείου. Το αποτέλεσμα ήταν η δήλωση Αβραμόπουλου για την εξασφάλιση άλλων 10 εκατ. ευρώ (6,5 εκατ. για το 2005 και το 2006 και 3,5 για το 2007), όπως και την εγγραφή  στον προϋπολογισμό του 2008 κονδυλίου ύψους 38 εκατ. ευρώ. Το έλλειμμα όμως μόνο για το 2007 πλησιάζει τα 20 εκατ. ευρώ ενώ και οι ανάγκες για το 2008 υπολογίζονται γύρω στα 70 εκατ. ευρώ. Για πάνω από δυο χρόνια, περίπου 2.500 εργαζόμενοι αγωνιούν και δε γνωρίζουν πότε και αν θα καταβληθούν τα δεδουλευμένα τους. Σε δομή αποασυλοποίησης στην…

Είπε ο υπουργός Εργασίας Β. Μαγγίνας, απαντώντας στον κυβερνητικό βουλευτή Γ. Μανώλη, ο οποίος τον κάλεσε να τοποθετηθεί επί των όσων γράφουν οι εφημερίδες σχετικά με τις ρυθμίσεις που ετοιμάζει η κυβέρνηση στο Ασφαλιστικό: «Κύριε συνάδελφε, γράφονται πολλά. Η κυβέρνηση δεν είναι δυνατόν να μπει σ’ αυτή τη λογική, να σπεύδει να διαψεύδει κάθε θέμα που δημοσιεύεται, κάθε τι που ο καθένας σκαρφίζεται, κάθε τι το οποίο κατάγεται από κύκλους υπαρκτούς, όχι σήμερα, από 10ετίες, οι οποίοι δεν επιθυμούν την αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος. Εκείνο που έχει αξία είναι τι λέγεται από επίσημα κυβερνητικά χείλη. Αλλοίμονο αν μπούμε σε αυτή την προβοκατόρικη λογική, κάθε τι που δημοσιεύεται να το εκλαμβάνουμε ως υπεύθυνο και σοβαρό και να σπεύδουμε να το διαψεύσουμε. Ευθύνη για τα γραφόμενα έχουν οι γράφοντες. Η κυβέρνηση δεν έχει καμία σχέση». Αυτά λέχθηκαν στη Βουλή, την Πέμπτη 15.11.07. Από τη Δευτέρα 20.11.07, ο Μαγγίνας άρχισε να συναντιέται με…

Το παράδειγμα του ΙΚΑ και του ΕΤΕΑΜ επικαλείται ως αρνητικό προηγούμενο ο Γ. Μέγας («Ελευθεροτυπία», 18.11. 2007), για να επιχειρηματολογήσει ενάντια στην προωθούμενη από την κυβέρνηση ενοποίηση Ταμείων. Γράφει: «Το ταμείο κύριας σύνταξης του ιδιωτικού τομέα έχει “δανειστεί”, σε απόλυτους αριθμούς, 2,7 δισ. ευρώ από το 1984 μέχρι σήμερα, (κάπου 6 δισ. με τις αποδόσεις), από το Επικουρικό. Και αυτό καθώς λειτουργούσε κάτω από ενιαία διοίκηση (του ΙΚΑ), έστω και αν είχε ξεχωριστή δομή. Αυτά τα χρήματα δεν πρόκειται να επιστραφούν». Δε μπορούμε να μη συμφωνήσουμε. Οπως γνωρίζουν οι αναγνώστες μας, για το συγκεκριμένο θέμα έχουμε γράψει κατ’ επανάληψη, πλην όμως φωνάζαμε «εις ώτα μη ακουόντων». Ομως, ο Γ. Μέγας, γνωστός «πράσινος» προπαγανδιστής, κάπως αργά δεν ανακάλυψε τις «τραβηχτικές» του ΙΚΑ από το ΕΤΕΑΜ; Με κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ επί τόσα χρόνια δεν είχε πάρει χαμπάρι τίποτα; Μόνος του το ανακάλυψε ή του το είπαν κάποιοι συνδικαλιστές; Οπως και να ‘ναι, γιατί…

«Θα μου επιτρέψετε να χρησιμοποιήσω την έκφραση “δουλευόμαστε εδώ”. Κάποιοι μας “δουλεύουν”». Θα συμφωνήσουμε απόλυτα με το πρώτο σκέλος της ατάκας που «διέφυγε του έρκους των οδόντων» της Μ. Δαμανάκη, στη διάρκεια της κοινής συνεδρίασης των διαρκών κοινοβουλευτικών επιτροπών Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων, την Πέμπτη 15 Νοέμβρη, στις οποίες υποτίθεται ότι διεξάγεται ο «εθνικός διάλογος» για το Ασφαλιστικό. Οντως, «δουλεύονται» εκεί μέσα. Κανένα μέρος δεν «δουλεύει» το άλλο. Ολοι μαζί «δουλεύουν» τον ελληνικό λαό, εργαζόμενους και συνταξιούχους, εμμένοντας σε μια φαρσοκωμωδία. Ποιον βολεύει αυτή η φαρσοκωμωδία; Την κυβέρνηση, βέβαια, που θέλει ένα άλλοθι, ώστε, όταν χτυπήσει αιφνιδιαστικά με νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, να επικαλείται τον «διάλογο», που ήταν «ελεύθερος και ανοιχτός». Το έργο το έχουμε ξαναδεί, οπότε δεν χρειάζεται να αναλωνόμαστε σε αναλύσεις. Το μόνο ερώτημα που τίθεται είναι τι γυρεύει σ’ αυτόν τον διάλογο το ΠΑΣΟΚ. Γιατί εξακολουθεί να συμμετέχει κανονικότατα, ακόμα και μετά την αποχώρηση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΓΣΕΕ…

Η διοργάνωση μιας συζήτησης για την απάντηση του εργατικού κινήματος στην αντιασφαλιστική επίθεση είναι εκ πρώτης όψεως κάτι το θετικό. Αυτό όμως μόνο εκ πρώτης όψεως. Γιατί για να «πιάσει τόπο» αυτή η συζήτηση, θα πρέπει να ικανοποιούνται τουλάχιστον δύο βασικοί όροι: 1. Η συζήτηση να καταλήγει σε ένα ταξικό «διά ταύτα», σε μια λογική που θα είναι στον αντίποδα της κυρίαρχης (με όλη την ποικιλομορφία που αυτή παρουσιάζεται), πέρα από τον «ρεαλισμό» της κυρίαρχης τάξης που έχει δηλητηριάσει το εργατικό κίνημα. 2. Η συζήτηση να ανοίγει δρόμους για να πλαισιωθεί από όσο το δυνατό πλατύτερα τμήματα των εργαζομένων και όχι ένα στενό κύκλο συνδικαλιστών, τη στιγμή που το συνδικαλιστικό κίνημα έχει αποδειχτεί τουλάχιστον αναξιόπιστο στα μάτια της εργατικής τάξης (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ταξικοί συνδικαλιστές, οι οποίοι όμως δυστυχώς είναι η εξαίρεση στον κανόνα). Από αυτή την άποψη, η σύσκεψη που διοργανώθηκε την περασμένη Δευτέρα στα…

Από τα τέλη της δεκαετίας του ‘80, όταν οι κυβερνήσεις άρχισαν να πιέζουν για αντιασφαλιστικές ανατροπές, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία λανσάρισε την πρόταση για τριμερή χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης. Πρότεινε, μάλιστα, και συγκεκριμένα ποσοστά: 2/9 ο εργαζόμενος, 4/9 ο εργοδότης, 3/9 το κράτος. Το 1992, ψηφίζοντας το νόμο Σιούφα με τις σαρωτικές ανατροπές, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δέχτηκε αυτό το αίτημα, με την αναλογία που πρότεινε η ΓΣΕΕ. Μόνο που το δέχτηκε μόνο για τους νεοεισερχόμενους στην ασφάλιση (από 1.1.1993). Ολα τα υπόλοιπα χρόνια, μολονότι οι νέοι ασφαλισμένοι ήταν μειοψηφία, το κράτος δεν πλήρωνε στο ακέραιο τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις του, που απέρρεαν από νόμο. Το 2002, όταν πια τα χρήματα που έπρεπε να πληρώνει το κράτος είχαν γίνει κάμποσα και χρόνο με το χρόνο θα αυξάνονταν, ήρθε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και άλλαξε τη μορφή συμμετοχής του κράτους. Αντί για 3/9 στις εισφορές, θα δίνουμε -είπαν- 1% του ΑΕΠ το χρόνο. Το…

«Η χρηματοδότηση του συστήματος εξασφαλίζεται μέσα από τη δέσμη μέτρων που ανέφερα και βέβαια μέσα από τη σταθερά ανοδική πορεία της οικονομίας, χωρίς πρόσθετες εισφορές, χωρίς αύξηση των ορίων ηλικίας και χωρίς μείωση των συντάξεων». Κ. Καραμανλής, προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, 28.9.07 Δεν χρειάζεται να πάμε στις προεκλογικές εξαγγελίες της κυβέρνησης, ούτε στα όσα επαναλάμβαναν σαν χαλασμένα γραμμόφωνα ο αλήστου μνήμης Τσιτουρίδης και ο Μαγγίνας που τον διαδέχτηκε. Μας αρκούν τα όσα είπε ο Καραμανλής 12 μέρες μετά την πρόσφατη εκλογική του νίκη: όχι αύξηση ορίων ηλικίας, όχι μείωση συντάξεων. Δυο μήνες από τότε, ο Μαγγίνας επέλεξε τη μέθοδο του κοινού προβοκάτορα για να διαρρεύσει τις κυβερνητικές «σκέψεις», με στόχο τη δημιουργία κλίματος και την έναρξη ενός παζαριού που ως κατάληξή του θα έχει την αφαίρεση όσο το δυνατόν περισσότερων ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Σε μια συνάντηση με τους συνδικαλιστές των δημοσιογραφικών ενώσεων, με αντικείμενο τη συγχώνευση του Ταμείου τους στο υπό…

Ο αριθμός των κατοίκων της Νότιας Αφρικής που ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα υπερδιπλασιάστηκε στη δεκαετία που ακολούθησε την πτώση του απαρτχάιντ. Σύμφωνα με έρευνα του Νοτιοαφρικανικού Ινστιτούτου Φυλετικών Σχέσεων, οι άνθρωποι που ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα αυξήθηκαν από 1,9 εκατομμύρια το 1996 σε 4,2 το 2005.  Η αύξηση της φτώχειας αποδίδεται στη διάδοση του ιού του AIDS και στην ανεργία, η οποία, όπως επισημαίνεται από την έρευνα, παρά την οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων χρόνων παραμένει σταθερά γύρω στο 26%. Ενα άλλο ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο που καταγράφηκε από την έρευνα είναι η αύξηση της κοινωνικής ανισότητας ανάμεσα στο μαύρο πληθυσμό, που σημαίνει ότι στη δεκαετία διακυβέρνησης της Νότιας Αφρικής από το  Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο, που εκλέγεται και υποτίθεται ότι εκπροσωπεί τα συμφέροντα της μαύρης πλειοψηφίας του πληθυσμού, όχι μόνο δε βελτιώθηκε η οικονομική και κοινωνική κατάσταση της μαύρης φτωχολογιάς, αλλά έγινε πιο σαφής…

Με συνεχείς βομβαρδισμούς, από τις 16 Νοεμβρίου, πολεμικά αεροσκάφη της Αιθιοπίας αφανίζουν ολόκληρα χωριά και νομαδικές εγκαταστάσεις στην απομακρυσμένη αλλά πλούσια σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο περιοχή Ογκαντέν, σύμφωνα με ανακοίνωση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου της Ογκαντέν (ΕΑΜΟ), που μεταδόθηκε από τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία. Η είδηση δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί από δημοσιογραφικές πηγές, γιατί η Αιθιοπική κυβέρνηση απαγορεύει την πρόσβαση δημοσιογράφων, ανθρωπιστικών οργανώσεων και του Ερυθρού Σταυρού, για να αποκρύψει τη γενοκτονία του πληθυσμού της περιοχής, η οποία ξεκίνησε μετά την επίθεση ανταρτών του ΕΑΜΟ σε κινέζικες εγκαταστάσεις άντλησης πετρελαίου, με 77 νεκρούς. Οι μόνες πηγές πληροφόρησης είναι οι χιλιάδες πρόσφυγες που καταφεύγουν στη γειτονική Σομαλία κυρίως και στη βόρεια Κένυα για να γλιτώσουν. Στην εφημερίδα «Sunday Herald» (22/10/07) δημοσιεύτηκε ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ με βάση τις μαρτυρίες και τις καταγγελίες προσφύγων που βρίσκονται γύρω από τη σομαλική πόλη Μποσάσο. Οι άνθρωποι αυτοί καταγγέλλουν ότι η αιθιοπική κυβέρνηση προσπαθεί να…

Σε εφιάλτη για την κυβέρνηση της Αιθιοπίας και τους Αμερικάνους πάτρωνές της  εξελίσσεται η εισβολή του αιθιοπικού στρατού στη Σομαλία τον περασμένο Δεκέμβριο και η εύκολη ανατροπή από την εξουσία της Ενωσης Ισλαμικών Δικαστηρίων. Την περασμένη Πέμπτη 8 Νοεμβρίου, ζωντάνεψαν στην πρωτεύουσα Μογκαντίσου οδυνηρές μνήμες για το Λευκό Οίκο. Εκατοντάδες διαδηλωτές, κυρίως γυναίκες και παιδιά, έσυραν σε δρόμους της πόλης τα πτώματα δύο αιθιόπων στρατιωτών φωνάζοντας συνθήματα εναντίον της Αιθιοπίας. Το ίδιο είχε συμβεί το 1993 με αμερικάνους στρατιώτες, γεγονός που ανάγκασε το Λευκό Οίκο να αποσύρει άμεσα την αμερικάνικη στρατιωτική «ειρηνευτική» δύναμη που είχε αποστείλει στη Σομαλία. Από τον περασμένο Οκτώβριο, ύστερα από μια σύντομη καλοκαιρινή ανάπαυλα, η Μογκαντίσου έχει μετατραπεί ξανά σε πεδίο των πιο σφοδρών συγκρούσεων στα 16 χρόνια του εμφύλιου πολέμου, ενώ η χώρα αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση στην Αφρική. Σύμφωνα με στοιχεία της Υπηρεσίας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, μόνο μέσα στις δύο τελευταίες…

Απεργία στους σιδηροδρόμους δεν γίνεται μόνο στη Γαλλία. Από την προηγούμενη βδομάδα ξεκίνησαν απεργίες (που διήρκησαν μέχρι και 62 συνεχόμενες ώρες) στους γερμανικούς σιδηροδρόμους, με αίτημα την αύξηση των μισθών κατά 31%. Ηταν η μεγαλύτερη εργατική αναταραχή στην ιστορία της μεταπολεμικής Γερμανίας (σύμφωνα με τον Independent 20/11/07). Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία έδειξε κι εκεί την «υπεύθυνη» στάση της. Σε δήλωσή του ο επικεφαλής του συνδικάτου GDL, με 34.000 μέλη, Manfred Schell, υποστήριξε ότι επίκειται συμβιβασμός που θα σημάνει τη λήξη της απεργίας μέχρι τα χριστούγεννα, αλλά απέκλεισε την πιθανότητα να κάνει υποχώρηση μεγαλύτερη από μια αύξηση της τάξης του 10%. Τα ΜΜΕ βγήκαν κι εκεί με το όπλο των…. δημοσκοπήσεων που εμφανίζουν το 64% των Γερμανών να αντιτίθεται στις απεργίες και το 33% να είναι πρόθυμο να πληρώσει μεγαλύτερα εισιτήρια για να υπάρξουν αυξήσεις στους μισθούς. Λες και είναι ζήτημα εισιτηρίων που δεν δίνουν περισσότερα λεφτά στους Γερμανούς σιδηροδρομικούς…

Ταυτόχρονα με τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων, συνεχίζεται ο αγωνιστικός αναβρασμός στα γαλλικά Πανεπιστήμια. Παραθέτουμε όσα μας ανέφερε η ανταποκρίτριά μας στο Παρίσι: Το Πανεπιστήμιο Paris 8 στο Σαν Ντενί (στις βόρειες παρυφές του Παρισιού), ένα από τα 13 μεγάλα πανεπιστήμια της πόλης (30.000 εγγεγραμμένοι φοιτητές), τελεί από την Τρίτη 13/11 υπό κατάληψη, με καθημερινές γενικές συνελεύσεις. Η μαζικότερη των συνελεύσεων φτάνει τα 1.000 άτομα, οι πιο μαζικές συνελεύσεις είναι γύρω στα 500 άτομα. Υπάρχει σημαντικό ρεύμα φοιτητών που είναι κατά του μπλοκάζ και κάνουν φασαρία στην είσοδο:«αφήστε μας να μπούμε, θέλουμε να κάνουμε μάθημα». Εδώ και τρεις περίπου εβδομάδες, στο μεγαλύτερο κτίριο της Σορβόνης (Πανεπιστήμιο Paris 1), στα νότια του Παρισιού, γίνεται κατάληψη η οποία διαρκώς σπάει από αντικαταληψίες και τη διοίκηση και διαρκώς ξαναεπιχειρείται. Η Πρυτανεία της Σορβόνης στέλνει καθημερινά e-mail σε όλους τους φοιτητές και τους ζητά να πούνε τη γνώμη τους για το μπλοκάζ, ενώ οργάνωσε μια…

Σε κρίσιμη καμπή βρίσκεται η απεργία των γάλλων εργατών και εργαζόμενων στις δύο δημόσιες επιχειρήσεις των μέσων μαζικής μεταφοράς, τη SNCF (σιδηρόδρομοι) και τη RATP (μετρό, υπόγειος σιδηρόδρομος, λεωφορεία και τρεις γραμμές τραμ του Παρισιού), που συνεχίζεται για 8η μέρα τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (Τετάρτη βράδυ). Ανεξάρτητα από την κατάληξή της, αυτή η απεργία, όπως και όλο το σκηνικό των κινητοποιήσεων που εξαπλώθηκαν στο δημόσιο τομέα, αποκτά εξαιρετική σημασία και είναι ιδιαίτερα διδακτική απ’ όλες τις απόψεις. Και από την άποψη της υπονομευτικής τακτικής της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και από την άποψη της δράσης των εργαζομένων, ιδιαίτερα όταν ξεπερνούν τις συνδικαλιστικές «τους» ηγεσίες και αποφασίζουν να εντείνουν τον αγώνα, αλλά και από την άποψη των ορίων αυτού του ξεπεράσματος. Ας ξεκινήσουμε, όμως, από ένα σύντομο χρονικό των πρόσφατων κινητοποιήσεων των γάλλων εργαζομένων. ♦ Το χρονικό Η απόφαση της κυβέρνησης Φιγιόν (ας τη λέμε κυβέρνηση Σαρκοζί, για να είμαστε…