Συντάκτης: Eksegersi.gr

Για μια ιταλική ταινία που επίσης βγαίνει αυτή τη βδομάδα αξίζει να πούμε δυο λόγια παραπάνω. ΝΤΑΝΙΕΛΕ ΛΟΥΚΕΤΙ – Ο αδελφός μου είναι μοναχοπαίδι Δυο αδέλφια που μεγαλώνουν σε μια συνηθισμένη εργατική ιταλική οικογένεια ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους. Ο ένας αρχικά παπαδοπαίδι και μετά φασίστας, ο άλλος συνδικαλιστής και κομμουνιστής. Οι ζωές τους αλλάζουν παράλληλα με τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στη γειτονική χώρα. Ο πρώτος παραείναι έξυπνος και φτωχός για να παραμείνει φασίστας και ο άλλος παραείναι προβληματισμένος για να παραμείνει μέλος ενός συμβιβασμένου Κ.Κ., με αποτέλεσμα να περάσει σε μια, μοιραία για τη ζωή του, παράνομη πολιτική δράση. Τελικά, τα δυο αδέλφια μοιάζουν να μοιράζονται περισσότερα απ’ όσα νομίζουν, πόσο μάλλον που αγαπούν την ίδια γυναίκα. Αν και η ταινία του Λουκέτι διαδραματίζεται στο κοινωνικοπολιτικό υπόβαθρο των δεκαετιών 60-70, πράγμα που της προσδίδει αρκετό ενδιαφέρον, εστιάζεται στην ανθρώπινη πλευρά των χαρακτήρων, τους οποίους παρουσιάζει με φρεσκάδα και την ιδιαίτερη ιταλική ανεμελιά.…

Χρειάζεται ταξικά ασφαλιστικά αιτήματα το εργατικό κίνημα; Ισως αρκετοί να απορήσουν που μετατρέπουμε σε ερώτημα το αυτονόητο, όμως δυστυχώς πολλά είναι τα αυτονόητα που σήμερα έχουν μετατραπεί σε ερωτήματα. Είτε από πολιτική μυωπία είτε ως αποτέλεσμα του γνωστού οπορτουνισμού που απαιτεί να μη διατυπώνονται ταξικά αιτήματα για να… διευρύνεται το μέτωπο πάλης, η άποψη αυτή ακούγεται όλο και πιο συχνά σε διαδικασίες εκτός των τειχών του επίσημου (αστικού) συνδικαλισμού. Το βασικότερο επιχείρημα με το οποίο επενδύεται είναι πως αυτή τη στιγμή ο αγώνας είναι αμυντικός, ζητούμενο είναι να μην περάσει η αντιασφαλιστική επίθεση της κυβέρνησης, οπότε η διατύπωση αιτημάτων που εκφεύγουν αυτού του σκοπού δε βοηθάει στη συσπείρωση δυνάμεων, ενώ ταυτόχρονα εμποδίζει την επικέντρωση στο ζήτημα της διεκδικητικής τακτικής. Η εμπειρία, βέβαια, άλλα δείχνει. Η εμπειρία δείχνει πως η απουσία ταξικής διεκδικητικής βάσης συνέβαλε αποφασιστικά στη βαθμιαία αφαίρεση ασφαλιστικών κατακτήσεων, μέσω μιας επίθεσης που δεν είναι στιγμιαία αλλά διαρκής και…

♦ Tous Εnsemble. Féderation des Chemino. Region NORD/PAS de CALAIS. CGT (Ολοι μαζί – Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών. Βόρειος τομέας/πέρασμα Καλαί. CGT) Ωραίο ακούγεται. Ποιοι όμως είναι αυτοί… οι όλοι; Σε ποιους αναφέρονται; Στους σιδηροδρομικούς; Στους εργάτες γενικότερα; ‘Η μήπως αυτό το όλοι χωράει τους πάντες; Τους εργάτες και τις πουλημένες συνομοσπονδίες που προσπαθούν να κλείσουν τον αγώνα, προσφέροντας άλλη μια φορά τις καλύτερες υπηρεσίες στη γαλλική αστική τάξη; Αν είναι έτσι, δεν μας τα λέει καλά για μια ακόμη φορά η CGT. Αλλά, και αν το «όλοι μαζί» αναφέρεται μόνο στους εργάτες και όχι στους εξ επαγγέλματος ξεπουλημένους γραφειοκράτες, αρκεί αυτό; Δεν αρκεί. Γιατί, για να είναι για τα συμφέροντα των εργατών, πρέπει να προσεγγίζει από ταξικές θέσεις το ζήτημα. Μπορεί να το κάνει αυτό η CGT; Υπάρχουν δύο απαντήσεις στο ερώτημα. Μια μεταφυσική και μια που πηγάζει από προσεκτική εξέταση των θέσεων της CGT (όπως και της κάθε συνδικαλιστικής οργάνωσης…

ain’t life            a bitch to the poor            strife, end up in a ditch,            for sure (c’mοn baby eat the rich) Μας ασφαληστρεύουν, ρεεε! Assassins de la police! ♦ «Παρόλο αυτό το προγραμματικό έλλειμμα, δεν αποκλείεται σε κάποιες χώρες της Λατινικής Αμερικής η Αριστερά να κατακτήσει -όπως ήδη έχει συμβεί- σημαντικές τοπικές αρχές και, πολύ περισσότερο, να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας λόγω, ανάμεσα στα άλλα, της αυξανόμενης λαϊκής δυσαρέσκειας που οφείλεται στα νεοφιλελεύθερα μέτρα που πλήττουν ολοένα και ευρύτερα λαϊκά τμήματα. Ομως υπάρχει ο κίνδυνος, αφού αναλάβει την κυβέρνηση, να περιοριστεί στη διαχείριση της κρίσης και να ακολουθήσει την ίδια πολιτική με τα κόμματα της Δεξιάς. Αυτή η συμπεριφορά δεν θα ήταν αρνητική μόνο ως προς το ότι δεν θα απάλυνε τον πόνο των λαϊκών στρωμάτων που έχουν πληγεί από το νεοφιλελεύθερο μοντέλο, αλλά και επιπλέον -και αυτό είναι επικίνδυνο- μπορεί να συντρίψει την επιλογή της Αριστεράς…

Να καλωσορίσουμε κι εμείς με τη σειρά μας τον άσχημα κηλιδωμένο (speck – hard) Δανιήλ στο λάκκο των λεόντων -μη φοβάστε καλέ- και να περάσουμε στην άκυρη και άκαιρη ενημέρωση, κατ’ αντιδιαστολήν με την έγκυρη και έγκαιρη όλων των άλλων (τόσο πολύ τους άρεσε πια αυτή η παραφθορά;). Για τα ΜΜΕ (Masturbation Media Emesis) μιλάω. Προσπαθούμε λοιπόν ν’ ανεβάσουμε το πρεστίζ (press tease, δηλαδή δια τύπου πείραγμα), αλλά συχνά μας τη δίνει. Και ξαναρωτάμε: Τώρα που μαζεύονται και υπογραφές, τι θα γίνει με τον Σάββα ρεεεεε; Ο φόβος ζώνει, α, να, τα Ζωνιανά, ζώνη κατοχής στην περήφανη –στ’ αφτιά– κι αδούλωτη χώρα. Ερχονται μέρες προϋπολογισμού, προϋπολογισμένες, την ώρα που η ΓΣΕΕ ζητάει δέκα τα εκατό, για να πάρουμε τελικά –όπως πάντα– τρία (τα εκατό ή μη). Εκτός από την καραμέλα των «θεσμικών και οικονομικών αιτημάτων», δεν βλέπω να κυκλοφορεί καμιά σε νέα, επαναστατική γεύση. Ξέρω, δεν είναι ώριμες οι συνθήκες……

♦ Πανευρωπαϊκή επίθεση Εργάτες μεγάλων κλάδων στη Γαλλία βρίσκονται από την προηγούμενη εβδομάδα σε απεργία. Αντιστέκονται στην προσπάθεια της διοίκησης Σαρκοζί (ο πρωθυπουργός Φιγιόν είναι διακοσμητικό πρόσωπο) να καταργήσει το ειδικό καθεστώς πρόωρης συνταξιοδότησης που έχουν κατακτήσει εδώ και πολλά χρόνια (κάτι σαν τα δικά μας βαρέα και ανθυγιεινά). Για τον ίδιο λόγο απεργούν οι δεκάδες χιλιάδες σιδηροδρομικοί στη Γερμανία. Οπως βλέπετε, η αντιασφαλιστική επίθεση έχει πανευρωπαϊκά χαρακτηριστικά. Δεν έχει να κάνει με την πολιτική της μιας ή της άλλης κυβέρνησης, αλλά με την προσπάθεια της κεφαλαιοκρατίας να αυξήσει την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης. Δεν είναι τυχαίο ότι η UNICE, η πανίσχυρη ένωση των συνδικάτων των καπιταλιστών της ΕΕ, που επέβαλε τη λεγόμενη «στρατηγική της Λισαβόνας», έχει αναγορεύσει την «πρόωρη συνταξιοδότηση» (καθεστώτα μείωσης των ορίων ηλικίας, που έχουν κατακτήσει οι εργάτες, διαφορετικά από χώρα σε χώρα), σαν κεντρική κατεύθυνση στην «αναμόρφωση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης». ♦ Σαλαμοποίηση Η κυβέρνηση της…

Από τη Γαλλία μας έρχονται αυτή τη φορά τα διδάγματα. Διδάγματα επίκαιρα και πολύ χρήσιμα, καθώς αφορούν το μείζον πρόβλημα με το οποίο βρισκόμαστε αντιμέτωποι αυτή τη στιγμή και στην Ελλάδα, το Ασφαλιστικό. Το 2003, ο Σιράκ έπληξε τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζόμενων του δημόσιου τομέα, εξαιρώντας μερικούς κλάδους (μεταφορές, ενέργεια), που είχαν μεγάλη δύναμη απεργιακού πυρός. Τώρα, ήρθε η σειρά αυτών των κλάδων. Ο Σαρκοζί έβαλε μπροστά το χτύπημα των θεμελιωδέστερων ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων (όρια ηλικίας, ύψος συντάξεων). Οι εργαζόμενοι αντέδρασαν, πλην όμως η συνδικαλιστική γραφειοκρατία είχε άλλη γνώμη. Αναγκάστηκε να κάνει μια 48ωρη απεργία στα μέσα Οκτώβρη και άφησε να περάσει ένας μήνας χωρίς να γίνει τίποτα. Το ‘ριξε στο «διάλογο» με την κυβέρνηση, «πουλώντας» την αύξηση των ορίων ηλικίας και διαπραγματευόμενη το ύψος των συντάξεων. Και μάλιστα, ζητώντας διαπραγματεύσεις ανά κλάδο και όχι συνολικά! Ο Σαρκοζί το ‘παιξε σκληρός, αρνούμενος κάθε συζήτηση. Ετσι, τα συνδικάτα αναγκάστηκαν να…

►Γίνεται πουθενά αλλού τόσο μεγάλο εμπόριο και χρήση ναρκωτικών όπως στο Κολωνάκι; Ενα σωρό λαμόγια, νούμερα, μοντέλες β’ και γ’ διαλογής, μόδιστροι του κώλου, σουλατσάρουν κάθε μέρα εκεί από το πρωί μέχρι το βράδι. Και χρήμα ατελείωτο αλλάζει χέρια κάθε μέρα. Γιατί δεν πάνε, λοιπόν, και δυο μονάδες των ΕΚΑΜ να στρατοπεδεύσουν στο Κολωνάκι; Να κάνουν ντου στις καφετερίες και στα μπαρ; Να μπουκάρουνε στα σπίτια να δούμε πόσους θα βρουν ανάσκελα να αλείφουνε ακόμα και τα παπάρια τους και τις κωλοτρυπίδες τους με ναρκωτικά μέρα μεσημέρι και ο ένας να τον χώνει στον άλλονα; Πως όμως να γίνει αυτό; Και μεγαλοδικηγόροι κυκλοφορούν κάθε μέρα στο Κολωνάκι και μεγαλοπολιτικοί και όλος ο καλός ο κόσμος. Δεν γίνεται, δηλαδή, το αφόν γκατέ της Ελλάδας να είναι εκεί πέρα και οι μπάτσοι να μπουκάρουν νταηλίκι με τα περίστροφα και τις μάσκες λες και ξαναγύρισε η χούντα του Παπαδόπουλου. Ενώ στα Ζωνιανά που…

Δεν θα υποχωρήσουμε, ούτε θα οπισθοδρομήσουμε. Η Γαλλία έχει ανάγκη από μεταρρυθμίσεις για ν’ αντιμετωπίσει τις παγκόσμιες προκλήσεις. Οι μεταρρυθμίσεις ήδη έχουν αργήσει. Επειτα από τόσους ενδοιασμούς, τόσες παλινωδίες, τόσες οπισθοχωρήσεις, μια πραγματική τομή είναι αναγκαία για ν’ αποφευχθεί η παρακμή. Νικολά Σαρκοζί

♦ Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε μέσα στη βδομάδα η ΕΣΥΕ, στο πρώτο εννιάμηνο του 2007 ο συνολικός τζίρος στην εσωτερική αγορά αυξήθηκε σε ποσοστό 1,6%, με πληθωρισμό 2,9%. Δηλαδή, σε σταθερές τιμές είχαμε πτώση του τζίρου. Το ίδιο ισχύει και για τη μεταποίηση, στην οποία η αύξηση του τζίρου στην εσωτερική αγορά είναι στο εννιάμηνο 1,8%. Παρά ταύτα, οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις (τράπεζες, βιομηχανίες, εμπορικές), που δημοσιεύουν ισολογισμούς ανά τρίμηνο, εξακολουθούν να καταγράφουν τεράστιες αυξήσεις κερδών. Το συμπέρασμα είναι εύκολο. Ο τζίρος πέφτει, όμως το ποσοστό του κέρδους ανεβαίνει, χάρη στην υπερεκμετάλλευση των εργατών (βοηθητικά «τσοντάρει» και η κερδοσκοπία με τις τιμές στην αγορά). Από την άλλη, η πτώση του τζίρου δείχνει μπλοκάρισμα των εργαζόμενων νοικοκυριών. Παραφορτώθηκαν οι πιστωτικές κάρτες και μάλλον αρχίζει γενικότερη κρίση. ♦ Κακούργα κοινωνία, που άλλους τους ανεβάζεις και άλλους τους κατεβάζεις. Πριν ένα χρόνο ήταν πανίσχυρη υπουργός που «δεν μάσαγε» και μοστράριζε τσάντες και…

● Eπιτέλους, ο Σαρκοζί απέκτησε αντιπολίτευση ●●● Κοινωνική και όχι πολιτική ●●● Από τα κάτω και όχι από τα πάνω ●●● Ελλάς-Γαλλία-Γερμανία συμμαχία ●●● Σε ταξικό και όχι κρατικό επίπεδο ●●● Δείτε, όμως, πόσο μοιάζουν τα «λευκά κολάρα» διεθνώς ●●● Σταμάτημα της απεργίας και διάλογο, πρότειναν οι ηγεσίες των συνδικάτων στη Γαλλία ●●● Απεργία ψήφιζαν οι εργάτες ●●● Μόνο κάποιοι εδώ στην Ελλάδα δεν εννοούν να καταλάβουν πως η πλήρης ρήξη με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία είναι ζήτημα-κλειδί για μια ταξική τακτική ●●● Καινούργια τακτική ιδεολογικής τρομοκρατίας από την κυβέρνηση ●●● Δεν ανακοινώνει τίποτα επισήμως, αλλά τα λέει ο Μαγγίνας σ’ αυτούς με τους οποίους συναντιέται ●●● Αυτοί τα δημοσιοποιούν, αυτός δεν τα διαψεύδει και η δουλειά γίνεται ●●● Και δηλώνουν και ακροαριστεροί, τρομάρα τους ●●● «Οι κουκουλοφόροι του Παυλόπουλου και του Καραμανλή είναι χειρότεροι από τους ναζί που εισέβαλαν στην Κρήτη» ●●● Ο Γιάννης Κανελλάκης στην εκπομπή του Ζούγκλα ●●●…

24/11: Ημέρα διαμαρτυρίας ενάντια στα πολεμικά παιχνίδια 24/11/1929: Θάνατος Ζωρζ Κλεμανσώ 24/11/1963: Δολοφονείται από τον Τζακ Ρούμπι, ο δολοφόνος του Τζον Κέννεντυ (Λη Χάρβεϋ Οσβαλντ) 24/11/1972: Η Συνέλευση του ΝΑΤΟ ζητά αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα 24/11/1967: Εκρηξη βόμβας μέσα στο υπουργείο βιομηχανίας (ΔΕΑ) 25/11: Ημέρα για τους εν κινδύνω πληθυσμούς – ημέρα για εξάλειψη της βίας κατά γυναικών – ημέρα αγοραστικής αποχής – Σουρινάμ: Ημέρα ανεξαρτησίας (1975) 25/11/1935: Επιστροφή Γεώργιου Β’ μετά από 12ετή εξορία 25/11/1942: Ανατίναξη γέφυρας Γοργοπόταμου 26/11: Λίβανος: Ημέρα ανεξαρτησίας (1941) 26/11/1793: Το δημοκρατικό ημερολόγιο αντικαθιστά το γρηγοριανό (Γαλλία) 26/11/1924: Ανακήρυξη Λαϊκής Δημοκρατίας Μογγολίας 26/11/1822: Θάνατος Δράμαλη (Ακροκόρινθος) 27/11: Μπούρμα: Εθνική γιορτή – Κούβα: Ημέρα μαρτύρων 27/11/1925: Ο δικτάτορας Πάγκαλος εκτελεί με απαγχονισμό, παρουσία πλήθους θεατών, τους καταχραστές του δημοσίου Δρακάκο και Ζαφειρόπουλο 27/11/1921: Γέννηση Alexander Dubcek 28/11: Αλβανία, Μαυριτανία, Παναμάς: Ημέρα ανεξαρτησίας (1912) – Τσαντ, Μπουρούντι : Ημέρα δημοκρατίας (1966) 28/11/1820: Γέννηση Friedrich Engels 28/11/1905:…

Η  ιστορία που ακολουθεί είναι φανταστική, βγαλμένη σ’ ένα βιαστικό στύψιμο του μυαλού. Το επιμύθιον, στο τέλος… Ετος 2100. Στο παγκόσμιο χωριό βασιλεύει –όπως πάντα τις τελευταίες δεκαετίες– απόλυτη ευταξία. Ο κυρίαρχος λαός, οι γκρίζοι, σκυφτοί και φοβισμένοι άνθρωποι ξοδεύουν εποικοδομητικά τις ζωές τους μπροστά σε οθόνες (υπολογιστών στη δουλειά, τηλεοπτικές στο σπίτι). Οι υπηρέτες του λαού, οι καλοζωισμένοι, γυαλιστεροί και άφοβοι άνθρωποι, τρέχουν διαρκώς σε δεξιώσεις, γεύματα και ταξίδια. Χθες εκτελέστηκε ένας δωδεκάχρονος έλληνας τρομοκράτης, διότι κατείχε ημερολόγιο του παππού του με παράνομο και υβριστικό για το νέο πολιτισμό υλικό. Ιδού μερικά αποσπάσματα: Τέλη δεκαετίας ’60: «Κοσμογονία! Η ανθρωπότητα σε αναβρασμό, ειρηνικές και μη επαναστάσεις ζώνουν τον πλανήτη. Η τεχνολογία μπαίνει πια σε κάθε σπίτι του ανεπτυγμένου κόσμου, τα παιδιά της Μπιάφρας στοιχειώνουν τα όνειρα για το μέλλον, ο άνθρωπος βολτάρει στη Σελήνη και στο διάστημα σπάζοντας τα όρια του κόσμου. Η κραυγή της ανθρώπινης κορύφωσης ακούγεται στο σύμπαν.…

O δασολόγος Ι. Σωτηρίου από τον Απρίλη του 2004 μέχρι τον Ιούνη του 2006 που συνταξιοδοτήθηκε υπήρξε σύμβουλος του πρώην υπουργού Γεωργίας Ε. Μπασιάκου. Ταυτόχρονα και για κάποια χρονικά διαστήματα υπήρξε προϊστάμενος της Διεύθυνσης Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος και ΑΑ γενικός διευθυντής Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος. Είχε δραστήρια ανάμιξη στη σύνταξη της δασοκτόνου εγκυκλίου 1099 του Ε. Μπασιάκου και στην ασκηθείσα απ’ αυτόν δασοκτόνα πολιτική. Μετά τη συνταξιοδότησή του παρέμεινε στο πόστο του συμβούλου του Ε. Μπασιάκου και τώρα του Α. Κοντού. Για την παραμονή του αυτή ο Ε. Μπασιάκος δεν έβγαλε υπουργική απόφαση, όπως όφειλε, και ο Ι. Σωτηρίου εμφανιζόταν ως άτυπος και άμισθος σύμβουλος. Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική. Ο κύριος αυτός φέρεται ως σύμβουλος του Ν. Αμανατίδη που είναι πρόεδρος του ελληνικού Δικτύου Leader. Λέγεται, χωρίς αυτό να το έχουμε επιβεβαιώσει, ότι οι αποδοχές του ανέρχονται σε δύο χιλιάδες ευρώ το μήνα.…

Οπως ενημέρωσε τη Βουλή ο υπουργός Δικαιοσύνης Σ. Χατζηγάκης, το πόρισμα Ζορμπά για το δομημένο ομόλογο του ΤΕΑΔΥ τέθηκε στο αρχείο «για νομικούς και ουσιαστικούς λόγους, που αναφέρονται στην πράξη». Ούτε τα προσχήματα δεν τηρούν πια. Πέταξαν έξω από τη δικογραφία τις κρίσεις ενός δικού τους ανθρώπου, μόνο και μόνο επειδή με τυπικό γραφειοκρατικό τρόπο κατέγραψε όλες τις μαρτυρίες που πήρε, μεταξύ των οποίων και κάποιες που μιλούσαν για χρήματα που κατευθύνθηκαν σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο (δηλαδή τη ΝΔ). Η συγκεκριμένη εξέλιξη, σε συνδυασμό με την εξώθηση σε παραίτηση του προέδρου και των μελών της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, δείχνουν μια σκλήρυνση της κυβέρνησης, η οποία θέλει να απαλλαγεί από κάθε ενόχληση και να κυβερνήσει με σιδερένια πυγμή. Οποιος δεν προσαρμόζετα ολοκληρωτικά στις απαιτήσεις της, ακόμα και άνθρωποι απόλυτα πιστοί στο σύστημα, θα λοιδορείται, θα περιθωριοποιείται, θα εξοστρακίζεται από την εξουσία.

Χωρίς εκπλήξεις ο εκλογικός νόμος που με συνοπτικές διαδικασίες ετοιμάζεται να ψηφίσει στη Βουλή η κυβέρνηση (η εντολή του Καραμανλή είναι να ψηφιστεί πριν από τον προϋπολογισμό). Εκλογικός νόμος κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του δικομματισμού: ο πρώτος τα παίρνει όλα, ο δεύτερος περιορίζεται σε δύναμη, οι μικροί θίγονται λίγο, οπότε δεν θα έχουν λόγο να κάνουν μεγάλο ντόρο. Οπως είπε ο Παυλόπουλος στην εισήγησή του στην κυβερνητική επιτροπή «το πρόσφατο αποτέλεσμα των εκλογών της 16ης Σεπτεμβρίου απέδειξε, κατά τρόπο αναμφισβήτητο, ότι ο ισχύων εκλογικός νόμος δεν πραγμάτωσε τον ένα εκ των δύο βασικών στόχων του, δηλαδή τη διασφάλιση ικανής πλειοψηφίας εδρών για το πρώτο κόμμα, παρά το γεγονός ότι τούτο υπερτέρησε του επόμενου, σε αριθμό ψήφων, κατά ποσοστό 4%». Για να μην τρέμει, λοιπόν, το φυλλοκάρδι του μεθεπόμενου πρωθυπουργού με πλειοψηφίες – γκραν γκινιόλ της τάξης των 151 και 152 βουλευτών, το μπόνους των 40 εδρών γίνεται 50. Εχει,…

Στα ελληνικά κανάλια έπαιζε συνεχώς το βίντεο με τον Καραμανλή και τον Ερντογάν. Ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίεφ παρουσιάστηκε σαν φτωχός συγγενής. Οσο για τον αμερικανό υπουργό Ενέργειας, σχεδόν εξαφανίστηκε. Κι όμως, αυτός ήταν ο μέγας πρωταγωνιστής της φιέστας των εγκαινίων του ελληνοτουρκικού αγωγού φυσικού αερίου. Δεν έκανε, άλλωστε, τον κόπο να κουβαληθεί από την άλλη άκρη του Ατλαντικού μόνο για λόγους δημόσιων σχέσεων. Μπορεί η κυβέρνηση να προσπαθεί να κρατήσει αποστάσεις από τα όσα είπε ο απεσταλμένος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού («στα εγκαίνια ζήτησε το λόγο και έκανε ένα χαιρετισμό ο ίδιος, ως εκ τούτου δεν ήταν κλειδί η παρουσία του», δήλωσε ο υπουργός Ανάπτυξης Χ. Φώλιας, λες και είναι τόσο σύνηθες να παραβιάζεται χοντροειδώς το διπλωματικό πρωτόκολλο), όμως αυτός δεν άφησε περιθώρια για παρερμηνείες. Μίλησε με την κυνική γλώσσα του αυτοκρατορικού απεσταλμένου, ξεκαθαρίζοντας ότι ο συγκεκριμένος αγωγός κατασκευάζεται ως τμήμα των γεωστρατηγικών συμφερόντων των ΗΠΑ στην περιοχή. «Το…

5,97 δισ. ευρώ ήταν οι νέοι φόροι στο προσχέδιο προϋπολογισμού, που παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση την 1η Οκτώβρη. Στα 6,24 δισ. εκτινάχτηκαν μέσα σε ενάμισι μήνα. Μόνο που εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με «δημιουργική λογιστική», αλλά με χαράτσια που θα κληθούν να πληρώσουν οι εργαζόμενοι, οι κυρ-Μέντιοι της δημοσιονομικής πολιτικής. Προφανώς, για τον Αλογοσκούφη, τον Καραμανλή και «τ’ άλλα παιδιά» της κυβέρνησης το να προσθέτουν 270 εκατ. ευρώ φόρους μέσα σε 45 μέρες δεν είναι τίποτα. Για εκείνους που θα κληθούν να τους πληρώσουν είναι πολλά. Το είχαμε σημειώσει και όταν σχολιάσαμε το προσχέδιο. Ο προϋπολογισμός του 2008 είναι ο πιο φορομπηχτικός από την πτώση της χούντας. Και μάλιστα ταξικά φορομπηχτικός, δεδομένου ότι το κύριο βάρος πέφτει στους έμμεσους φόρους, οι οποίοι θα αυξηθούν κατά 13,9% (13,8% στο προσχέδιο). Και από πού θα βγουν τόσα λεφτά, όταν ο τζίρος έχει αρχίσει να πέφτει; Οσο και να σφίξουν τους ελέγχους,…

Στις 6 Ιούνη του 2005 ο Ε. Μπασιάκος, ως υπουργός Γεωργίας δήλωνε αρμοδιότητα για το χαρακτήρα της οριοθέτησης των δασών και δασικών εκτάσεων για την υλοποίησή της οποίας η εταιρία Κτηματολόγιο ΑΕ προκήρυξε 6 διαγωνισμούς το Μάη του 2007. Απαντώντας στον πρόεδρο και στον διευθύνοντα σύμβουλό της εξηγούσε για ποιο λόγο η οριοθέτηση δεν είναι επιστημονική μέθοδος, γιατί το υλικό της δεν αποτελεί δασικούς χάρτες και γιατί δε μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη βάση για τη σύνταξη των δασικών χαρτών. Τους δήλωνε, τέλος, ότι η Διεύθυνση Δασικών Χαρτών του υπουργείου Γεωργίας δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσει την οριοθέτηση για την εκπόνηση των δασικών χαρτών, αλλά θα ξεκινήσει από την αρχή. Δυο χρόνια μετά και συγκεκριμένα στις 21 Ιούνη του 2007, απαντώντας στους βουλευτές του ΣΥΝ Α. Ξηροτύρη και Φ Κουβέλη, δήλωνε αναρμοδιότητα για την οριοθέτηση και τους παρέπεμπε στον Γ. Σουφλιά. Ο Ε. Μπασιάκος έδωσε αυτή την απάντηση κατ’ απαίτηση του Γ.…

Φιέστα οργάνωσε η κυβέρνηση για να παρουσιάσει τη «Μελέτη Αποκατάστασης και Ανάπτυξης του Αγροτικού Τομέα των Δασών και της Προστασίας του Περιβάλλοντος στις πυρόπληκτες περιοχές», που εκπόνησαν πανεπιστημιακοί της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και στελέχη του ΕΘΙΑΓΕ. Δυο υπουργοί (Θ. Ρουσόπουλος και Α. Κοντός) ανέλαβαν να εκθειάσουν το πόνημα, με σκοπό να καταδείξουν το μεγάλο κυβερνητικό ενδιαφέρον και τη σταθερή κυβερνητική θέληση να κάνει πράξη αυτά που δεσμεύτηκε για τις  πυρόπληκτες  περιοχές. Με  μια όμως προσεκτική ανάγνωση της περίληψης της μελέτης των 160 καθηγητάδων, ακόμη και άνθρωποι φιλικά προσκείμενοι στην κυβέρνηση, που γνωρίζουν πως φτιάχνουν τις μελέτες οι πανεπιστημιακοί, πείστηκαν ότι δεν πρόκειται για τίποτα περισσότερο από μια έκθεση ιδεών. Επικοινωνήσαμε με υπηρεσιακούς παράγοντες του ΕΛΓΑ  και του υπουργείου Γεωργίας, τόσο στο κέντρο όσο και στην περιφέρεια, για να μάθουμε τι στοιχεία έδωσαν στους καθηγητάδες. Το κάναμε επειδή γνωρίζουμε την τακτική τους να μαζεύουν στοιχεία από τις υπηρεσίες του υπουργείου…