♦ Πανευρωπαϊκή επίθεση
Εργάτες μεγάλων κλάδων στη Γαλλία βρίσκονται από την προηγούμενη εβδομάδα σε απεργία. Αντιστέκονται στην προσπάθεια της διοίκησης Σαρκοζί (ο πρωθυπουργός Φιγιόν είναι διακοσμητικό πρόσωπο) να καταργήσει το ειδικό καθεστώς πρόωρης συνταξιοδότησης που έχουν κατακτήσει εδώ και πολλά χρόνια (κάτι σαν τα δικά μας βαρέα και ανθυγιεινά). Για τον ίδιο λόγο απεργούν οι δεκάδες χιλιάδες σιδηροδρομικοί στη Γερμανία.
Οπως βλέπετε, η αντιασφαλιστική επίθεση έχει πανευρωπαϊκά χαρακτηριστικά. Δεν έχει να κάνει με την πολιτική της μιας ή της άλλης κυβέρνησης, αλλά με την προσπάθεια της κεφαλαιοκρατίας να αυξήσει την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης. Δεν είναι τυχαίο ότι η UNICE, η πανίσχυρη ένωση των συνδικάτων των καπιταλιστών της ΕΕ, που επέβαλε τη λεγόμενη «στρατηγική της Λισαβόνας», έχει αναγορεύσει την «πρόωρη συνταξιοδότηση» (καθεστώτα μείωσης των ορίων ηλικίας, που έχουν κατακτήσει οι εργάτες, διαφορετικά από χώρα σε χώρα), σαν κεντρική κατεύθυνση στην «αναμόρφωση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης».
♦ Σαλαμοποίηση
Η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως αποκάλυψε ο Μαγγίνας, σκοπεύει να βάλει χέρι στα ασφαλιστικά δικαιώματα των προσληφθέντων μεταξύ 1983 και 1992, που είχαν εξαιρεθεί με το νόμο Σιούφα. Ανεξάρτητα από την έκταση της επίθεσης που θα επιχειρήσει και το τι θα καταφέρει τελικά, η προσπάθεια που ξεκινά συνιστά μια άκρως διδακτική διαδικασία για τη σκοπιμότητα των περιβόητων «μεταβατικών διατάξεων», μέσω των οποίων επιχειρείται η «σαλαμοποίηση», η διάσπαση των εργαζόμενων ανά κλάδους ή ανά ηλικία.
Το 2002, η ΓΣΕΕ δέχτηκε το διαχωρισμό των εργαζόμενων στα Βαρέα και Ανθυγιεινά σε «παλιούς» και «νέους» (νόμος Ρέππα). Η εξαίρεση από τα ΒΑΕ -είπαν- θα αφορά μόνο τους νεοπροσλαμβανόμενους. Οι παλιοί δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Πέρα από το ζήτημα αρχής που υπάρχει εδώ (εργάτες να «πουλάνε» τα παιδιά τους), αυτή η τακτική είναι και κοντόφθαλμη. Γιατί η αστική εξουσία έχει σχέδιο και το σχέδιο περιλαμβάνει στάδια. Σε πρώτη φάση ανοίγουν το δρόμο, πετώντας έξω κάποιες κατηγορίες. Σε επόμενη φάση καθαρίζουν εντελώς το δρόμο, πετώντας έξω και τους υπόλοιπους. Πόσες φορές δεν έχει γίνει αυτό μέχρι τώρα;
Αντί, λοιπόν, να συζητάμε για «ώ-ριμες προσδοκίες» και «μεταβατικές διατάξεις», ας ενωθούμε όλοι μαζί, με κοινά αιτήματα και κοινή στάση.
♦ Χαράτσι και κοροϊδία
Λακωνική η ανακοίνωση του υπουργείου Εργασίας: «Με απόφαση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ) άρχισε σήμερα 19-11-2007, η καταβολή επιδότησης ενοικίου, για το οικονομικό έτος 2007, σε 33.098 δικαιούχους. Το συνολικό ποσό της επιδότησης είναι 60.274.528,25 ευρώ».
Αν κάνετε μια απλή διαίρεση, θα βρείτε ότι κατά μέσο όρο καθένας από τους μόλις τριάντα τρεις χιλιάδες (σε σύνολο μερικών εκατομμυρίων εργαζόμενων και συνταξιούχων) δικαιούχους επιδότησης ενοικίου θα πάρει 1.821 ευρώ το χρόνο, ήτοι 150 ευρώ το μήνα, λεφτά με τα οποία δεν νοικιάζεις ούτε γκαρσονιέρα δίπλα στη χωματερή. Μιλάμε, δηλαδή, για σκέτη κοροϊδία. Γιατί τόσο λίγοι δικαιούχοι; Γιατί έχουν μπει τέτοιοι όροι που αποκλείουν τη συντριπτική πλειοψηφία. Αρκεί να σας πούμε ότι δυο εργαζόμενοι που παίρνουν το βασικό μισθό δε δικαιούνται επιδότηση ενοικίου, διότι ξεπερνούν το σχετικό πλαφόν (θεωρούνται δηλαδή επαρκώς πλούσιοι, για να πληρώνουν όλο το ενοίκιο μόνοι τους!).
Εκείνο που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι ο ΟΕΚ χρηματοδοτείται με χαράτσι που πληρώνει υποχρεωτικά ο εργαζόμενος (περιλαμβάνεται στις ασφαλιστικές εισφορές). Χαρατσώνονται οι εργαζόμενοι για να κονομάνε οι τράπεζες (που χειρίζονται αποκλειστικά πλέον τα επιδοτούμενα στεγαστικά δάνεια), για να κονομάνε οι εργολάβοι-συνέταιροι του ΟΕΚ (πόσα δεν είναι τα σκάνδαλα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας) και για να γίνονται χοντρές κομπίνες, όπως αυτή της κατασκευής του Ολυμπιακού Χωριού από τον ΟΕΚ.
♦ Κάρφαρος
Είπε ο Γ. Μανώλης, πρώην κορυφαίος συνδικαλιστής της ΔΑΚΕ και νυν βουλευτής της ΝΔ: «Ακουσα τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ να ζητάει την απόσυρση του νόμου Ρέππα στο σημείο που μειώνονται οι συντάξεις από το 80% στο 70%. Τότε που εγώ διαφωνούσα, το θεωρούσε θετικό και το ψήφισε».
Ετσι είναι, όπως το λέει. Μόνο που δεν μας είπε τι θα κάνει με το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο που θα φέρει η κυβέρνηση Καραμανλή. Θα το καταψηφίσει ή θα την κάνει γυριστή «αρρωσταίνοντας» τη συγκεκριμένη μέρα, όπως συνηθίζεται;
Ετσι δρα η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Ως μακρύ χέρι των αστικών κομμάτων μέσα στο εργατικό κίνημα. Ως πέμπτη φάλαγγα του κεφαλαίου.
♦ Κρατήστε σημείωση (1)
Διαβάσαμε στον πασοκικό Τύπο: «Ο Γ. Παπανδρέου έθεσε ως πρώτη προτεραιότητα στην κομματική λειτουργία την ανανέωση του κόμματος σε πρακτικές, αντιλήψεις και πρόσωπα, που καμία σχέση δεν θα έχουν με την αλαζονεία του κυβερνητισμού ή τις πελατειακές σχέσεις».
Κρατήστε υπό σημείωση τη γιωργάκεια αναφορά και «κόψτε» τις φάτσες που οσονούπω θα προτείνει για τα όργανα. Εμείς προβλέπουμε έναν καταιγισμό βαρόνων με ολίγη από… Ματσούκα.
♦ Κρατήστε σημείωση (2)
Κατέφθασε και στην Αθήνα (τόσοι πελάτες-ψηφοφόροι κατοικοεδρεύουν εδώ) ο Δ. Χριστόφιας, για να κάνει προεκλογική εκστρατεία. Και ποιοι κάθονταν πρώτο τραπέζι πίστα στην προεκλογική συγκέντρωση; Ολόκληρη η ηγεσία του Περισσού, με επικεφαλής την ίδια την Παπαρήγα, η οποία είχε και συνάντηση με τον Χριστόφια, μετά την οποία δήλωσε: «Αυτή τη φορά τον Δημήτρη Χριστόφια τον είδαμε περισσότερο σαν τον σύντροφό μας, που ταυτόχρονα έχει θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με όλη μας την καρδιά ευχόμαστε να επιτύχει σε αυτή την αποστολή».
Και μεις ευχόμαστε το ίδιο, με όλη μας την καρδιά. Και το εννοούμε. Για να ξεφτιλιστούν ακόμα περισσότερο. Οχι τόσο ο Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ, που παίζουν εδώ και πολλά χρόνια στις κορυφές της αστικής εξουσίας στην Κύπρο, αλλά η ηγεσία του Περισσού με τον ψευτοεπαναστατικό βερμπαλισμό, τις λαϊκές εξουσίες και τις λαϊκές οικονομίες.
♦ Ποιον δουλεύουν;
150 επιστήμονες δούλεψαν -λέει- αφιλοκερδώς και έφτιαξαν μια μελέτη 2.500 σελίδων για τα καμμένα σε 7 νομούς. Η δουλειά δεν πήρε περισσότερους από δυο μήνες. Παρά ταύτα -πάντα σύμφωνα με τις ανακοινώσεις- η μελέτη κόστισε 600.000 ευρώ, δωρεά του Ιδρύματος Λάτση και της Eurobank. Kaι μεις, που δεν γουστάρουμε να μας δουλεύει ούτε η κυβέρνηση, ούτε οι Λάτσηδες, ούτε διάφορα λαμόγια με πανεπιστημιακές τηβέννους, θυμηθήκαμε τη γνωστή σάτιρα του Τζιμάκου για τις (υποτιθέμενες) δωρεάν συναυλίες γνωστού αστέρα του τραγουδιού: «Εγώ δεν θέλω τίποτα, αλλά η ορχήστρα πρέπει να πληρωθεί»…
♦ Αισχρή εμπορευματοποίηση
Μπορεί να γίνεται για έβδομη συνεχή χρονιά και να πάει να γίνει θεσμός, όμως αυτό δεν πρέπει να στομώνει την κριτική μας. Το να θυμίζει τη σημασία της στοματικής υγείας η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία είναι καθήκον της. Το να συμμετέχουν σε σχετικές καμπάνιες οι Οδοντιατρικές Σχολές είναι επίσης καθήκον τους. Οταν, όμως, στη σχετική καμπάνια («Νοέμβριος – Μήνας Στοματικής Υγείας») συμμετέχει γνωστή πολυεθνική επιχείρηση που εμπορεύεται προϊόντα στομαστικής υγιεινής, η οποία θα μπει στα σχολεία και θα κάνει διαφήμιση των προϊόντων της, το πράγμα αλλάζει. Τότε, δεν έχουμε εκστρατεία για την ενημέρωση των παιδιών και των γονέων για τη φροντίδα της στοματικής υγείας, αλλά πρόστυχη διαφημιστική καμπάνια της εν λόγω πολυεθνικής, με την κάλυψη της ΕΟΟ και των Οδοντιατρικών Σχολών.
♦ Κέρδη βγαλμένα με αίμα
Αυτή τη φορά το γνωστό εργατικό σλόγκαν κυριολεκτεί. Εχουμε κέρδη βγαλμένα με αίμα, στην κυριολεξία.
Το ανθρακωρυχείο «Ζασιάντκο», στην περιοχή του Ντονέτσκ της Ουκρανίας είναι το πιο κερδοφόρο της χώρας. Σ’ αυτό εξορύσσεται περίπου το 5% του ουκρανικού κάρβουνου. Τα καθαρά κέρδη των ιδιοκτητών του υπολογίζονται στα 250 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Το ορυχείο αυτό θεωρείται ταυτόχρονα το πιο επικίνδυνο της χώρας. Περισσότεροι από 200 ανθρακωρύχοι έχουν σκοτωθεί τα τελευταία 10 χρόνια.
Το πρωί της περασμένης Κυριακής (η κυριακάτικη αργία δεν ισχύει για τους σύγχρονους δούλους αυτών των καπιταλιστικών κατέργων), μια έκρηξη (προφανώς από συσσωρευμένο μεθάνιο, το οποίο κανείς δε μπήκε στον κόπο να μετρήσει) τύλιξε στις φλόγες μια στοά σε βάθος περίπου 1.000 μέτρων. 69 εργάτες ανασύρθηκαν νεκροί. 27 τραυματίες, από τους οποίους ένας σε κρίσιμη κατάσταση. 350 κατάφεραν να γλιτώσουν. Και περισσότεροι από 40 αγνοούνται, χωρίς να υπάρχει καμιά ελπίδα για τη ζωή τους.
Η είδηση, φυσικά, πέρασε στα ψιλά των αστικών ΜΜΕ. Αρκετά δεν την είχαν καθόλου. Ο,τι εξάπτει την οργή των εργατών, ό,τι αυξάνει το ταξικό μίσος δεν αποτελεί είδηση. Ακόμα κι όταν αφορά ένα τόσο φρικτό μαζικό έγκλημα. Ατύχημα θα πουν και θα κλείσουν το φάκελο.
