Συντάκτης: Eksegersi.gr

Ο κριτικός πρέπει να είναι έντιμος με τους αναγνώστες του. Εκ προοιμίου, λοιπόν, οφείλουμε να πούμε ότι τούτη η κριτική έχει να αντιμετωπίσει δυο μεγάλες δυσκολίες, που αφορούν την αντικειμενικότητά της. Ερχεται να κρίνει την παράσταση μιας «δικής της» θεατρικής ομάδας, που ανέβηκε στο «δικό της» χώρο.   Η θεατρική ομάδα Ε.Ρ.Ε.Τ.Α. με το όνομά της δίνει το στίγμα της: Είμαστε Ρεαλιστές Επιδιώκουμε Το Αδύνατο. Επέλεξε να κάνει θέατρο εκτός των τειχών, στην κυριολεξία. Εξω από κάθε εμπορευματικότητα και έξω από το ελιτίστικο θεατρικό κύκλωμα, αντιμετωπίζοντας το θέατρο ως αντανάκλαση της υλικής και πνευματικής ζωής της κοινωνίας (παραπέμπουμε στο κατατοπιστικό για τις απόψεις της ομάδας σημείωμα που συνοδεύει το πρόγραμμα της παράστασης). Γι’ αυτό τη θεωρούμε «δική μας». Οταν μια παράσταση αυτής της ομάδας εγκαινιάζει τη σάλα της «Κόντρας» ως θεατρικό χώρο, η δυσκολία του κριτικού διπλασιάζεται. Ομως, η κριτική είναι το οξυγόνο στις γραμμές των επαναστατών και πρέπει να…

Πρόσφατα, σχολιάζοντας τις δηλώσεις του Κ. Κιλτίδη στην άτυπη συνάντησή του με τους διαπιστευμένους συντάκτες του υπουργείου Γεωργίας, είχαμε επισημάνει, ανάμεσα στ’ άλλα, τα προσωπικά του παιχνίδια και τις προσπάθειές του να χτίσει το προσωπικό του προφίλ ως υπερασπιστή του περιβάλλοντος και του δασικού πλούτου της χώρας. Είχαμε επισημάνει ακόμη, ότι πολύ γρήγορα θα ξεσκιστεί η μάσκα του. Με τη ρυθμιστική απόφαση για την κυνηγετική περίοδο 2007-2008, που υπέγραψε ο Κ. Κελτίδης, στις 14 Νοέμβρη, ξεσκίζει ο ίδιος την περιβαλλοντική του μάσκα. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.   Οταν στις αρχές Αυγούστου ο Ε. Μπασιάκος υπέγραφε τη Ρυθμιστική Απόφαση για την κυνηγετική περίοδο 2007-2008, δεν είχαν ξεσπάσει οι μεγάλες πυρκαγιές σε Πελοπόννησο, Αττική και Εύβοια. Οταν όμως ξέσπασαν οι πυρκαγιές, το αρμόδιο τμήμα της Διεύθυνσης Αισθητικών Δασών, Δρυμών και Θήρας με ενημερωτικό σημείωμα και σχέδιο απόφασης ζητούσε να τροποποιηθεί η Ρυθμιστική για το κυνήγι. Ο Μπασιάκος αρνήθηκε να…

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι από τα όσα γράφαμε την περασμένη εβδομάδα για τους Μεσογειακούς Αγώνες και τα γεγονότα έρχονται να πείσουν και τον πιο δύσπιστο. Μετά την ανακοίνωση ανάληψης της τριτοκλασάτης διοργάνωσης από το Βόλο και τη Λάρισα, οι μάσκες βγαίνουν. Στο παιχνίδι της διεκδίκησης ενός κομματιού από την πίτα των αγώνων ρίχτηκαν και οι νομάρχες της δυτικής Θεσσαλίας, καθώς Τρίκαλα και Καρδίτσα ενώνουν τις δυνάμεις τους, διεκδικώντας τη διεξαγωγή ορισμένων αθλημάτων στις πρωτεύουσες των δύο νομών. Και εφόσον ζητούν διεξαγωγή αθλημάτων και μόνον, καταλαβαίνετε πού πάνε έστω και οι περί ανάπτυξης πομφόλυγες που ακούγαμε όλο αυτό τον καιρό.   Για το συγκεκριμένο ζήτημα πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ των νομαρχών Τρικάλων και Καρδίτσας. Πάρθηκε απόφαση για αποστολή επιστολής προς τον πρόεδρο της επιτροπής διεκδίκησης των αγώνων Ισίδωρο Κούβελο (σύζυγο της ΥΠΕΞ), στην οποία θα ζητείται οι Μεσογειακοί να γίνουν υπόθεση όλων των Θεσσαλών. Ετσι, θα κατατεθεί και γραπτώς το αίτημα…

292 ψυχές (224 άνδρες, 31 γυναίκες και 37 παιδιά, κουρδικής καταγωγής) ήταν στοιβαγμένες στ’ αμπάρια ενός τούρκικου σαπιοκάραβου που έμεινε ακυβέρνητο εν πλω προς την Ιταλία. Τυχεροί και άτυχοι συνάμα. Τυχεροί γιατί ο καπετάνιος εξέπεμψε SOS και τους μάζεψαν κάποια παραπλέοντα σκάφη, γεγονός που απέτρεψε τους «Ράμπο» του Λιμενικού από το να τους υποβάλουν στα γνωστά βασανιστήρια. Ατυχοι γιατί η ταλαιπωρία που υπέστησαν και τα χρήματα που πλήρωσαν θα πάνε χαμένα. Το όνειρο για πέρασμα, μέσω Ιταλίας στην Ευρώπη, όπου κάποιοι δικοί τους θα τους περίμεναν, θα παραμείνει ανεκπλήρωτο. Ηδη, τους κλείδωσαν σε κάποια δωματιάκια του παλιού νοσοκομείου του Πύργου (50 άτομα σε κάθε δωμάτιο!), μέχρι να τους απελάσουν.

Η νέα Κοινή Οργάνωση Αγοράς (ΚΟΑ) Βάμβακος, που άρχισε να εφαρμόζεται από την καλλιεργητική περίοδο του 2006, ακυρώθηκε από το Δικαστήριο της ΕΕ στις 7 Σεπτέμβρη του 2006, μετά από προσφυγή της Ισπανίας. Ετσι, η Κομισιόν αναγκάστηκε να ετοιμάσει άλλη πρόταση για την ΚΟΑ Βάμβακος, την οποία δημοσιοποίησε στις 9 Νοέμβρη του 2007. Και στη νέα ΚΟΑ, όμως, όλα τα οικονομικά και αριθμητικά μεγέθη παραμένουν τα ίδια μ’ αυτά της ισχύουσας ΚΟΑ. Αλλαξαν μόνο οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για να μπορεί ένας βαμβακοπαραγωγός να πάρει τη συνδεδεμένη ενίσχυση.   Συγκεκριμένα, με την ισχύουσα ως τώρα ΚΟΑ, για να πάρει κάποιος βαμβακοπαραγωγός τη συνδεδεμένη ενίσχυση, έπρεπε να συνεχίσει την καλλιέργεια μέχρι το άνοιγμα της κάψας του βαμβακιού. Δεν ήταν δηλαδή υποχρεωμένος να παραδώσει σύσπορο βαμβάκι.Τώρα όμως, για να πάρει τη στρεμματική ενίσχυση, θα πρέπει να παράγει βαμβάκι «ποιότητας υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη». Από τη στιγμή που παράγει,…

Αστυνομικό συναισθηματικό δράμα, με ήρωα ένα διευθυντή διάσημου νυχτερινού κέντρου, που ανήκει στη ρώσικη μαφία, ο οποίος αναγκάζεται να αλλάξει προσανατολισμό στη ζωή του, όταν οι μαφιόζοι βάζουν στο στόχαστρο τον πατέρα του και τον αδερφό του που είναι αστυνομικοί.   Τέτοια αποθέωση της εντιμότητας των αστυνομικών σπάνια βλέπει κανείς σε ταινία και φυσικά είναι το τελευταίο πράγμα που θα περίμενε κάποιος από τον σκηνοθέτη της «Μικρής Οδησσού» και του «The yards». Πραγματικά, μια απογοητευτική ταινία που διασώζεται λιγάκι μόνο χάρη στις ερμηνείες των Χοακίν Φίνιξ και Μαρκ Γουόλμπεργκ.

Το 1995 ο Ζαν-Ντομινίκ Μπομπί, εκδότης του γαλλικού ELLE, μένει παράλυτος σε όλο του το σώμα σε ηλικία 42 χρονών, μετά από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο μόνος τρόπος επικοινωνίας που του έχει απομείνει με τον έξω κόσμο είναι το ανοιγόκλεισμα του αριστερού του ματιού. Ωστόσο, με υπεράνθρωπες προσπάθειες και τη βοήθεια μιας λογοθεραπεύτριας, καταφέρνει να υπαγορεύσει τον απολογισμό της ζωής του σ΄ ένα βιβλίο που εκδόθηκε 10 μόλις μέρες πριν το θάνατό του το 1997.   Δύο είναι τα αξιοσημείωτα στοιχεία αυτής της ταινίας. Το ένα αφορά την πρωτότυπη κινηματογράφηση του Τ. Σχνάπελ (βραβείο σκηνοθεσίας στο τελευταίο φεστιβάλ των Καννών), αφού το πρώτο μέρος της ταινίας δίνεται από την οπτική γωνία του παράλυτου Μπομπί, με το κοινό να αποτελεί το μοναδικό ακροατή του, ενώ το δεύτερο καταγράφει την προσαρμογή του στη νέα του ζωή. Το άλλο αφορά το μήνυμα που ο σκηνοθέτης θέλει να περάσει στους θεατές, που δεν είναι άλλο από…

Η πιο ώριμη και πιο πολιτική ταινία του Ρόμπερτ Ρέντφορντ βγαίνει αυτή τη βδομάδα στις κινηματογραφικές αίθουσες. Μέσα από τρεις παράλληλες ιστορίες που διαδραματίζονται στη διάρκεια μιας μέρας όχι μόνο δίνεται η αφορμή για το σχολιασμό της τρέχουσας επικαιρότητας στην Αμερική, αλλά επίσης καλούνται οι θεατές να προβληματιστούν για το τι σημαίνουν έννοιες όπως καθήκον, δέσμευση, επιλογή, ρίσκο.   Η ταινία εκτυλίσσεται κυρίως μέσα σε δύο γραφεία και ασφαλώς δεν πρόκειται για πολεμικό δράμα, παρ’ όλο που έχει πολεμικές σκηνές. Ο θεατής παρακολουθεί ταυτόχρονα την προσπάθεια ενός φέρελπι γερουσιαστή του Ρεπουμπλικανικού κόμματος να αναλύσει σε μια παλαίμαχη δημοσιογράφο την, δικής του έμπνευσης, νέα πολεμική τακτική των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, την ίδια στιγμή που μια αερομεταφερόμενη μονάδα του αμερικανικού στρατού πέφτει σε θανάσιμη ενέδρα των Ταλιμπάν σε μια απρόσιτη χιονισμένη βουνοκορφή της «αφιλόξενης» χώρας, υλοποιώντας ακριβώς αυτή τη νέα τακτική. Παράλληλα, ένας προοδευτικός καθηγητής πανεπιστημίου προσπαθεί να πείσει ένα προικισμένο φοιτητή του…

♦ Την περασμένη Κυριακή, η Ιταλία βρέθηκε σε εμπόλεμη κατάσταση, αφού σε όλες σχεδόν τις μεγάλες πόλεις της χώρας είχαμε συγκρούσεις ανάμεσα σε οπαδούς και αστυνομικές δυνάμεις. Η είδηση πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων. Αφορμή για τις συγκρούσεις ήταν η δολοφονία του Γκαμπριέλε Σάντρι, οπαδού της Λάτσιο και γνωστού DJ σε κλαμπ της Ρώμης, από αστυνομικό, σε πάρκινγκ του αυτοκινητόδρομου Ρώμης – Μιλάνου.   Η είδηση της δολοφονίας του οπαδού, σε συνδυασμό με την απόφαση της ιταλικής Λίγκας να διεξαχθούν κανονικά οι προγραμματισμένοι αγώνες, πυροδότησε ακραίες αντιδράσεις από τους οπαδούς όλων των ομάδων και για μερικές ώρες επικράτησε πανικός. Ιδιαίτερα βίαια ήταν τα επεισόδια στη Ρώμη, όπου εκτός των άλλων είχαμε και ένα πρωτόγνωρο φαινόμενο. Οι οπαδοί της Ρόμα και της Λάτσιο άφησαν στην άκρη την αιώνια διαμάχη που υπάρχει ανάμεσά τους και από κοινού επιτέθηκαν στις αστυνομικές δυνάμεις, οι οποίες όχι μόνο δεν προσπάθησαν να τους σταματήσουν αλλά αντίθετα…

Συγκλονιστικά όσα αποκαλύφτηκαν τελευταία στο Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας, κοινωνούς των οποίων μας κατέστησε ο σύντροφος Αντώνης Καραμποΐκης, με άρθρο του στο προηγούμενο φύλλο της «Κ». Στέλεχος του Συνδικάτου, του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ διαγράφηκε, γιατί εισέπραξε από κατασκευαστική εταιρία χρήματα, με κουπόνια του Συνδικάτου, αλλά τα οικειοποιήθηκε. Οπως αποκάλυψε στη συνέλευση συνδικαλιστής, ο ίδιος είχε καταγγείλει στη διοίκηση παρόμοια φαινόμενα, την εποχή που κατασκευαζόταν το αεροδρόμιο στα Σπάτα, όμως τα στελέχη του Περισσού τον «γείωσαν» κανονικότατα.   Οι «ταξικοί» του Περισσού προσπαθούν να κλείσουν άρον-άρον το τεράστιο ζήτημα, περιφέροντας σαν αποδιοπομπαίο τράγο τον ένα που ενθυλάκωσε τα χρήματα. Ομως, αρκεί ένα απλό ερώτημα για να αποκαταστήσει τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση, που δεν είναι ατομική αλλά συλλογική: Γιατί μια κατασκευαστική εταιρία να δώσει χρήματα σε εκπρόσωπο του Συνδικάτου (αγνοώντας, φυσικά, ότι αυτός θα τα βάλει στην τσέπη του), αν δεν ήταν συνηθισμένη σε τέτοιες κινήσεις; Δεν είναι βλάκες οι…

♦ Ο σοσιαλισμός αναγκαίος και επίκαιρος. 1917 ο Οκτώβρης που συγκλόνισε τον κόσμο άνοιξε τον δρόμο. (ΚΚΕ) Η μια εξήγηση που μπορούμε να σκεφτούμε διαβάζοντας το σύνθημα είναι ότι οι του Περισσού πρέπει να έχουν πάθει ομαδική αμνησία. Πιθανόν να ξέχασαν οι άνθρωποι ότι ο δρόμος που εννοούν -που σε καμιά περίπτωση βέβαια δεν είναι ο δρόμος του Οκτώβρη-, ο δρόμος που υπερασπίστηκαν μέχρι την ακροτελεύτια σπιθαμή του, αυτός ο δρόμος που θεωρούσαν ύψιστη τιμή και μέγα χρέος να τον υποστηρίζουν και να τον προπαγανδίζουν ως ενσάρκωση της ισότητας, οδήγησε σε τραγικό και αξεπέραστο αδιέξοδο. Τώρα βέβαια κάνουν και λίγη κριτική, επιδερμική και άτολμη –σιγά μην έχουν τη δυνατότητα να αναζητήσουν με αγωνία και θάρρος την αλήθεια– αναγκασμένοι εκ των πραγμάτων. Αν όμως δεν έχουν πάθει αμνησία, τι εξήγηση μπορεί να δοθεί; Οτι το σύνθημα εκφράζει συγκεκριμένα ταξικά συμφέροντα. Τα συμφέροντα που εκφράζανε οι συγκεκριμένες κοινωνίες. Και βέβαια, την εξουσία,…

Τελικά δεν ήταν Μπένι αλλά βγαίνει-ζέλος… 17Ν Ουφ! Λύθηκε, επιτέλους, το ζήτημα του χοντρομαλάκα Δηλαδή, σήμερα στους δρόμους θα ξεδιπλωθούν οι «φοβερές σημαίες των κρατών»; «Η διαθήκη μου» (Μ. Κατσαρού): αφιερωμένο όπου δει Αλληλεγγύη-Λευτεριά στους ομήρους του κράτους Για άλλη μια φορά: π(ρ)υτάνε(ι)ς   ♦ «Πίστευαν πραγματικά πως θα μιλάγαμε για ανάπτυξη της ταξικής πάλης και ανασύνταξη του προλεταριάτου χωρίς ταυτόχρονα να οπλιστούμε; Μήπως οι μπάτσοι που έριξαν τον πρώτο πυροβολισμό, πίστευαν πως θα αφηνόμαστε να μας σφάξουν σαν τα πρόβατα, χωρίς καν να αντιδράσουμε; Οσοι δεν υπερασπίζονται τον εαυτό τους πεθαίνουν, όσοι δεν πεθαίνουν θάβονται ζωντανοί μέσα στις φυλακές, στα αναμορφωτήρια, στα χαμόσπιτα των εργατικών συνοικιών, στα πέτρινα φέρετρα των πολυκατοικιών, στα ασφυκτικά νηπιαγωγεία και σχολεία, μέσα σε ολοκαίνουριες κουζίνες και κρεβατοκάμερες γεμάτες με φανταχτερά έπιπλα αγορασμένα επί πιστώσει» (υπάρχει και συνέχεια). (Ουλρίκε Μάινχοφ, Φεβρουάριος 1970).   ♦ «Η τακτική κατανάλωση οινοπνεύματος κατά την εφηβεία συσχετίζεται με μελλοντική εξάρτηση…

Βαριά η καλογερική, βαρύτεροι οι στίχοι σαν πρόκειται να υμνηθούν στιγμές εκπάγλου δόξης. Νοιώθω σαν τον Δημόδοκο στης Ναυσικάς το πάρτι -τότε που ο πολυμήχανος της γυάλισε ‘Δυσσέας- αναπολώ τον Πίνδαρο, τον Ομηρο θυμάμαι, τον Ρωμανό τον μελωδό, τον Μίκη, τον Καρβέλα. Ομως εδώ αδέρφια μου, βαρύ το χρέος είναι και πρόκειται να υμνηθεί μεγάλη ιστορία.   Ξύπνα παππού, σήκω γιαγιά κι εσείς νεκροί ξυπνήστε να δείτε με τα μάτια σας το θάμα το μεγάλο: Καριόφιλο και σισανές, μάνλιχερ και πιστόλι τα ‘φαγε όλα η κάμερα, το όπλο του αιώνα. Ποιες δοκιμές πυρηνικές και ποια νησιά Μπικίνι όλα ωχριούν μπρος στο φακό, το πήρανε χαμπάρι στις κομητείες της ΕΛΑΣ, στων μπάτσων τα δουκάτα. Ξυπνάτε ρε οι ζωντανοί, σηκώστε και τους άλλους να δείτε τους οπερατέρ πλάι στους σκηνοθέτες να κάνουν τα επεισόδια ταινίες και φιλμάκια! Πάει το ΠΑΜΕ στο Odeon, ο Σύριζα στα Village, οι αναρχικοί στα Multiplex, στα Ster…

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες. 89 χρόνια ζωής κλείνει σήμερα το ΚΚΕ, στην πιο μακρά περίοδο εφηβείας που γνώρισε ποτέ η επιστήμη! Μιας εφηβείας όπου πέρα από την χαρακτηριστική ανωριμότητα και τις βουβές πλην θυελλώδεις εσωτερικές συγκρούσεις, τα σπυράκια δεν τα βγάζει ο έφηβος αλλά τα απολιθώματα που ως μονοδιάστατες κορασίδες του κατηχητικού ή της Φρειδερίκης, κάθονται και τον ακούνε πλέκοντας την προίκα των. Πρόκειται για ένα ακόμη επιστημονικό παράδοξο, από τα πολλά που συγκεντρώνει η συγκεκριμένη εφηβεία. Τα άλλα τα βρίσκετε συχνά σε άλλες στήλες, μην κλέβουμε και το ψωμί των Κοντράστ συναδέλφων.   Τα μάθαμε τα νέα, habemus papam, Papan-dreou. Με ανανεωμένη την e-mail λαϊκή εντολή, ο Giorgakis είναι έτοιμος για (φ)όλα. Κρίμα στον Μάκη Κουρή και στα οχτάστηλά του. Λίγες μέρες ακόμα να έμεναν, θα τον έφτανε τον Μπενίτο στο 100% της πρόθεσης ψήφου… Το όλον ΠΑΣΟΚ της νέας αλλαγής του εκσυγχρονισμού της παλιάς αλλαγής (διαβάζεται απνευστί) είναι…

Βρέθηκε, λοιπόν, ο ένοχος για κάθε μορφή εγκληματικότητας που μαστίζει τη σύγχρονη καπιταλιστική Ελλάδα. Είναι σύμπας ο πληθυσμός ενός ορεινού χωριού της επαρχίας Μυλοποτάμου, του νομού Ρεθύμνης, της περιφέρειας Κρήτης. Στα Ζωνιανά γίνεται η καλλιέργεια του χασίς που πουλιέται στην Ελλάδα. Στην Ηλεία, τη Μεσσηνία, την Αχαΐα,την Καρδίτσα, τα Τρίκαλα, τη Μαγνησία και τους μισούς νομούς της Μακεδονίας δεν καλλιεργείται τίποτα. Κι εκείνο το αλβανικό, με το επικίνδυνο κάδμιο στη σύνθεσή του, που πουλιέται αβέρτα στην πιτσιρικαρία καθ’ άπασαν την επικράτεια, οι Ζωνιανοί το παράγουν και το εμπορεύονται. Από τα Ζωνιανά κατάγονται όλοι οι μπράβοι, οι προστάτες, οι νονοί της νύχτας. Κάτι συμμορίες με μανιάτικα (και όχι μόνο) ονόματα, που ξεπαστρεύουν η μια τα μέλη της άλλης με συνοπτικές διαδικασίες, από Ζωνιανούς αποτελούνται, με παραλλαγμένα ονόματα (το είπε, άλλωστε και ένας πρώην υφυπουργός, με ανοιχτούς λογαριασμούς με μαφιόζικα κυκλώματα -για ποιο λόγο άραγε;- που προσπάθησε να εμφανιστεί ως «θύμα της…

♦ Ποια δημοκρατία;   Κακοποίηση λέξεων και εννοιών, για μια ακόμη φορά. Κορυφαία δημοκρατική διαδικασία χαρακτηρίζουν οι Πασόκοι τον εξαμερικανισμό της αστικής πολιτικής, που προώθησαν με τη διαδικασία εκλογής αρχηγού, και καλούν και τα άλλα αστικά κόμματα να εφαρμόσουν την ίδια διαδικασία. Πόσο δημοκρατική, όμως, ήταν αυτή η διαδικασία, με την αστική έννοια του όρου;   Διέλυσαν την οργάνωση του κόμματος και την αντικατέστησαν μ’ έναν απροσδιόριστο πολτό «μελών και φίλων». Δεν κλήθηκαν οι κομματικές οργανώσεις να συζητήσουν επί προγραμματικών προτάσεων, να στείλουν αντιπροσώπους σε ανώτερα όργανα και να φτάσουν σ’ ένα συνέδριο εκλογής προέδρου. Ολη η διαδικασία διαμεσολαβούνταν από τα ΜΜΕ και είχε το χαρακτήρα μιας αλυσίδας ρωμαϊκών φιεστών, που οργάνωναν τα επιτελεία των υποψηφίων συνεργαζόμενα με εταιρίες διαφήμισης και πολιτικού μάρκετινγκ. Τέλος, ο εκλεγείς αρχηγός (και όχι πρόεδρος) αποτελεί έναν ανεξέλεγκτο ανώτερο πόλο εξουσίας, που δεν λογοδοτεί σε κανένα κομματικό όργανο, παρά μόνο στο χυλώδες εκλογικό σώμα που…

«Λοιπόν, για να συνεννοούμαστε, αυτό θα συμβεί και στην Ελλάδα, θα γίνει της Γαλλίας…! Η ΓΣΕΕ, ο κορυφαίος συλλογικός θεσμός των εργαζομένων, δεν θα επιτρέψει καμία περικοπή των ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, ξεκινώντας απεργιακές κινητοποιήσεις από τις 12 Δεκέμβρη». Δήλωση του προέδρου της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλου, την περασμένη Πέμπτη, μέρα που η κυβέρνηση συγκάλεσε και πάλι τις κοινοβουλευτικές επιτροπές Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων, για να προχωρήσουν στο δεύτερο θέμα του «εθνικού διαλόγου» για το Ασφαλιστικό, γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια την έκκληση της ΓΣΕΕ να επανέλθει στο πρώτο θέμα, για να ‘χει κι αυτή άλλοθι να επανέλθει στο «διάλογο».   Η κυβέρνηση έδειξε ότι βιάζεται να τελειώσει, χωρίς να παρακολουθήσει τις καντρίλιες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Οσο για την τελευταία, κάνει αυτό που ξέρει να κάνει. Προσπαθεί να ελέγξει το εργατικό κίνημα, να το μετατρέψει σ’ ένα κίνημα διαμαρτυρίας, να το εκτονώσει με κάποιες απεργιακές τουφεκιές για την τιμή των…

►Ατιμώρητοι παραμένουν, έναν χρόνο μετά, οι επτά από τους οκτώ αστυνομικούς της υπόθεσης «ζαρντινιέρα». Με μοναδική εξαίρεση τον αρχιφύλακα που πρωταγωνίστησε στην επίθεση με θύμα τον φοιτητή Αυγουστίνο Δημητρίου, οι υπόλοιποι επτά κατηγορούμενοι αστυνομικοί είτε έχουν επιστρέψει στις θέσεις τους ή, ακόμη χειρότερο, έχουν προαχθεί. Ο βασικός κατηγορούμενος για τις αγριότητες εις βάρος του φοιτητή παραμένει μεν σε διαθεσιμότητα, αλλά έχει δηλώσει την επιθυμία του να αποχωρήσει από την ΕΛ.ΑΣ. καθώς έχει θεμελιώσει δικαίωμα συνταξιοδότησης.   Νέα   ►Σήμερα με ήλεγξαν έξι φορές. Στην έκτη… μου άλλαξαν τα φώτα. Με ξάπλωσαν κάτω με το αυτόματο στο κεφάλι. Εβρισαν τη μάνα και τη γυναίκα μου. Αυτό δεν θα το ανεχτούμε. Χθες ΕΚΑΜίτης φλέρταρε μια συγχωριανή μου και εκείνη προσβεβλημένη του άστραψε χαστούκι. Εγινε επεισόδιο. Εφαγαν ξύλο οι δύο αστυνομικοί. Πού νομίζουν ότι βρίσκονται;   Κώστας Παρασύρης (κάτοικος Ζωνιανών)   ►Τα συνολικά κέρδη των τραπεζών αναμένεται να υπερβούν τα 5,2 δισ. ευρώ από…

♦ Νίκη της δημοκρατίας, τραγουδούσαν εν χορώ οι Πασόκοι, το βράδυ της περασμένης Κυριακής. Λίγο μετά τις 12 τα μεσάνυχτα ήρθε να επιβεβαιώσει έμπρακτα το συμπέρασμα ο κερδίσας την παράταση Γιωργάκης, με μια… λουδοβίκειου τύπου δήλωση: «Τις επόμενες μέρες, ανακοινώνω τις πρώτες μου αποφάσεις, τιμώντας την μεγάλη, καθαρή, δεσμευτική, λαϊκή εντολή που μου δώσατε σήμερα». Aποφάσεις θα ανακοινώσει, όχι προτάσεις προς κάποιο συλλογικό όργανο.   ♦ «Υπάρχουν στελέχη στο ΠΑΣΟΚ που είναι 30 χρόνια υπουργοί ή στους κομματικούς θώκους. Νομίζω ότι ο Γιώργος πρέπει να τους πει να παραμερίσουν, για να ‘ρθουν μπροστά νέα πρόσωπα», δήλωνε από το ένα τηλεοπτικό παράθυρο ο Ανδρουλάκης. «Απόψε τελειώνει ο δελφίνος, ο όποιος δελφίνος», φώναζε από άλλο τηλεπαράθυρο ο Πάγκαλος, απολαμβάνοντας όσο κανένας άλλος την ήττα του Βενιζέλου. Σας δείχνει άνθρωπος έτοιμος να πάει στη μπάντα;   ♦ Μήπως θα μπορούσε ο Μπένι να μας εξηγήσει με ποια λογική, με ποια ανάλυση, από ποια…

● Κύριε Χρήστο, κύριε Γιώργο, χάσαμε. Βαγγέλης ●●● Τι χάσαμε, τα σώβρακα μας πήραν ●●● Στο κατώτερο δυνατό εμείς, στο ψηλότερο δυνατό αυτοί ●●● Επιμύθιον: την πελατεία πρέπει να την προσέχεις, να μην την αγριεύεις ●●● Δηλαδή, τώρα που ωρίμασε θα πρέπει να τον αποκαλούμε Γιώργο; ●●● Μπαααα! Γιωργάκης και πολύ του πάει ●●● Διότι αρχηγός σε παράταση είναι ●●● Και υπό επιτροπείαν, μάλιστα ●●● Bye bye mr Kostas ●●● Χωρίς να το επιδιώξουν, σε ξεφορτώθηκαν οι Πασόκοι ●●● Ούτε για πρώην τους κάνεις πλέον ●●● Ως κάτοικος Νέου Ηρακλείου, η στήλη παρακαλεί τους συντοπίτες με φιλότιμο να βγάλουν ό,τι σκουπίδι έχουν στο δρόμο ●●● Ως πράξη αλληλεγγύης στους συμβασιούχους που ζητούν δικαίωση και στους μόνιμους που τους συμπαραστέκονται απεργώντας ●●● Να πνίξει η μπόχα το μικροαστικό προάστιο, μπας και συνέλθουμε λίγο ●●● Αν κατάλαβα καλά, απ’ όσα έγραψε στο προηγούμενο φύλλο ο σύντροφος Αντώνης, στους… ταξικούς οικοδόμους δεν έχουμε…