Το διάστημα των διακοπών εκμεταλλεύτηκε ο πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστήμιου (πρώην ΑΣΟΕΕ) Πραστάκος και διέταξε να εξαφανιστούν από τους διαδρόμους της Σχολής τα ταμπλό των φοιτητικών παρατάξεων, διότι… εμποδίζουν την εκπαιδευτική διαδικασία. Η πρόθεσή του είναι προφανής. Θέλει να μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε αποστειρωμένη ζώνη, όπου θα έχουν θέση μόνο οι γιάπικες συνήθειες και δε θα υπάρχει χώρος για την πολιτική αντιπαράθεση και τις κινηματικές διαδικασίες. Αυτές τις τελευταίες έχει θέσει στο στόχαστρο και όχι τη διοργάνωση εκδρομών στη Μύκονο και νυχτερινών μυσταγωγιών στα σκυλάδικα από την ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ. Με την επάνοδο των φοιτητών, η απάντηση ήρθε άμεσα και ήταν οδυνηρή για τον πρύτανη. Φοιτητές από τις αριστερές παρατάξεις μπουκάρισαν στο γραφείο του, τον προειδοποίησαν να πάρει πίσω την απόφασή του και μέχρι να επιστρέψει τα ταμπλό στη θέση τους πήραν τον υπολογιστή και το τηλέφωνό του. Τις επόμενες μέρες διέλυσαν και τη συνεδρίαση της Συγκλήτου, που πήγαινε…
Συντάκτης: Eksegersi.gr
Το τελευταίο διάστημα έχουν πυκνώσει τα δημοσιεύματα στον Τύπο για την αναγνώριση των «πτυχίων» των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών. Η προπαγάνδα μοιάζει να είναι κατευθυνόμενη, μιας και η σχετική νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Παιδείας, που θα ενσωματώνει στο ελληνικό δίκαιο την κοινοτική οδηγία 36/05, αναμένεται να είναι έτοιμη μέσα στο Μάιο. Ολο το προηγούμενο διάστημα οι επιτελείς του υπουργείου ξελαρυγγίζονταν να μας πείσουν ότι πρόκειται για μια απλή τακτοποίηση της άναρχης κατάστασης που υπάρχει στο χώρο των λεγόμενων κολεγίων, ενώ προσπαθούσαν να μας αγγίξουν και στο φιλότιμο, δηλώνοντας ότι νοιάζονται για τους 20.000 περίπου απόφοιτους αυτών των δομών, που έχουν συνάψει συμφωνίες δικαιόχρησης με πανεπιστήμια του εξωτερικού (τους οποίους βεβαίως προηγουμένως είχαν φροντίσει να πετάξουν έξω από τη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση, μέσω της καρμανιόλας των πανελληνίων εξετάσεων και στη συνέχεια να τους παραδώσουν στους εμπόρους της γνώσης για να τους μαδήσουν και να τους ταΐσουν όνειρα σε σελοφάν επί μια εικοσαετία…
Οποιος διάβαζε στα «Νέα» της 25.4.08 το «ρεπορτάζ» του Δ. Τζάθα για τη δίκη του ΕΛΑ, με τον τίτλο «δεν αντέχουν δίκη με ακροατήριο», πάθαινε την πλάκα του. Ο Χρ. Τσιγαρίδας, ο πρώτος από τους κατηγορούμενους, είχε εξαφανιστεί τελείως. Και από το «ρεπορτάζ» και από τη φωτογραφία που το συνόδευε, η οποία περιλάμβανε τους τρεις άλλους κατηγορούμενους. Μας «πληροφορούσε» ο κ. Τζάθας ότι ο ορισμός του Κορυδαλλού ως χώρου διεξαγωγής της δίκης «δημιουργεί αντιδράσεις από την πλευρά των Κώστα Αγαπίου, Ειρήνης Αθανασάκη και Αγγελέτου Κανά, οι οποίοι επιμένουν ότι η εκδίκαση της υπόθεσής τους «πρέπει να γίνει κανονικά σε μία από τις αίθουσες του Εφετείου Αθηνών». Αρα –συμπέραινε όποιος το διάβαζε– ο Τσιγαρίδας είτε δεν έχει κάνει έφεση και δε συμμετέχει στη δίκη είτε δεν έχει καμιά αντίρρηση για τον Κορυδαλλό. Φτηνιάρικη προβοκάτσια από ένα δημοσιογραφίσκο που έχει μετατραπεί σε φερέφωνο των λασπολόγων. Στη φτηνιάρικη αυτή προβοκάτσια αντέδρασαν οι συνήγοροι…
Σε κατάληψη του Δημαρχείου του Νέου Ηράκλειου προχώρησαν την περασμένη Δευτέρα οι εργαζόμενοι στο Βρεφονηπιακό Σταθμό (ανήκει στη Δημοτική Επιχείρηση Κοινωνικής Προστασίας) και άλλοι συμβασιούχοι του Δήμου, απαιτώντας να δοθεί άμεσα λύση στα οξύτατα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Προβλήματα συσσωρευμένα εδώ και χρόνια, που η νέα (δεξιά) δημοτική αρχή οδήγησε σε έκρηξη, επιδεικνύοντας ένα μίγμα αλαζονείας και τσαμπουκά. Οι εργαζόμενοι στο Βρεφονηπιακό Σταθμό βρίσκονται εδώ και τρεις μήνες σε επίσχεση εργασίας, γιατί ο Δήμος δεν τους πληρώνει. Στη συνέχεια κατέλαβαν το Σταθμό. Από μεριάς Δήμου, όμως, αντιμετώπισαν ψεύτικες, υποσχέσεις, κοροϊδία και στο τέλος απειλές. Με το ίδιο απειλητικό ύφος προσπάθησε ο δήμαρχος Γεωργόπουλος να αντιμετωπίσει και την κατάληψη του δημαρχείου, όμως δεν τα κατάφερε. Οι συμβασιούχοι ζητούν να περάσει το αντικείμενο (ο Σταθμός) στα νομικά πρόσωπα του Δήμου και στο προσωπικό να εξασφαλιστεί μόνιμη και σταθερή εργασία, αφού πρώτα, βέβαια, τους καταβληθούν άμεσα τα δεδουλευμένα. Με τον αγώνα τους έχουν κερδίσει…
Γύρω από το Ισλάμ σημειώνεται ένας μεγάλος βαθμός αμφισβήτησης ο οποίος στοιχειοθετείται κυρίως με την έλλειψη σημαντικών πηγών και τη θεαματική σκόνη του πολέμου. Στη λογική του κριτικού και γόνιμου διαλόγου, το Κέντρο Μελέτης και Αντιπληροφόρησης για την Μέση Ανατολή (ΜΑ.D.I.S.A.) διοργανώνει μία Ομιλία & Συζήτηση με τον ‘Αλι Φαγιάντ (Διευθυντής του Κέντρου Μελετών του Λιβάνου, καθηγητής κοινωνιολογίας των θρησκειών και μέλος του πολιτικού γραφείου της Hezbullah). Τι είναι το Ισλάμ; Βρίσκεται εντός ή πέραν του Κράτους; Ποια είναι η κοινότητα των πιστών και η πολιτική της ενότητας στην Ούμμα; Τι σημαίνει ορθολογική σκέψη και πως λογίζεται η ηθική στο Ισλαμικό Δίκαιο; Ποιες είναι οι δύο όψεις μιας προσπάθειας που ονομάζεται Τζιχάντ; Ποιες οι τρέχουσες στρατηγικές και οι απώτεροι στόχοι του σιιτικού κινήματος; Σε αυτά και άλλα καλείται ν’ απαντήσει ο ‘Αλι Φαγιάντ. Τοποθετήσεις, κρίσεις και ερωτήσεις από το κοινό είναι ευπρόσδεκτες για τη συζήτηση που θ’ ακολουθήσει. Ομιλία…
Οι μετεωρολόγοι είχαν δώσει προειδοποίηση 48 ώρες πριν από τον τυφώνα, όμως η κυβέρνηση-χούντα της Μιανμάρ (πρώην Βιρμανίας) δεν ενημέρωσε τους κατοίκους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Αποτέλεσμα: ένα εκατομμύριο άστεγοι και ίσως οι νεκροί να φτάσουν τους 100.000. Η τεχνολογία δεν έχει φτάσει στις πληβειακές μάζες. Εκεί, τα ακραία (αλλά συνηθισμένα στην περιοχή) καιρικά φαινόμενα συνεχίζουν να εξαφανίζουν εκατοντάδες χιλιάδες, λες και πρόκειται για κουνούπια και όχι για ανθρώπους. Μη στεναχωριέστε όμως. Η «διεθνής κοινότητα» είναι εδώ για να δώσει άλλη μια φορά ψεύτικες υποσχέσεις και χρήματα που κανείς δεν ξέρει πόσα θα βρουν τον προορισμό τους. Οσο για την Ελλαδίτσα, η κυβέρνηση… καταξοδεύτηκε δίνοντας το… ιλιγγιώδες ποσό των 200.000 ευρώ (ούτε για μίζα δεν κάνει), δηλαδή ένα ολόκληρο διαμέρισμα!
Οξύνεται η πολιτική κρίση στη Βολιβία μετά την αναμενόμενη υπερψήφιση της αυτονομίας στο δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε από τις τοπικές αρχές στις 4 Μαΐου στη Σάντα Κρους, την πλουσιότερη και πολυπληθέστερη επαρχία της χώρας. Αναμένεται να ακολουθήσουν τον επόμενο μήνα τρεις ακόμη επαρχίες, η Ταρίχα, η Πάντο και η Μπενί. Οι επαρχίες αυτές, γνωστές ως Media Luna, καταλαμβάνουν τα πεδινά και πιο αποδοτικά εδάφη της ανατολικής Βολιβίας και διαθέτουν μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου καθώς και τεράστιες φάρμες που ανήκουν σε λευκούς γαιοκτήμονες. Είναι η «άλλη» Βολιβία, όπου βρίσκεται συγκεντρωμένη η οικονομική ελίτ, στην πλειοψηφία λευκοί απόγονοι των ευρωπαίων αποικιοκρατών, με δεξιούς κυβερνήτες, που αντιτίθενται στην πολιτική του Μοράλες, που επιχειρεί να πάρει κάποια μέτρα που θα βελτιώσουν στοιχειωδώς τη θέση και το βιοτικό επίπεδο των ινδιάνικων φυλών, που αποτελούν περισσότερο από το 60% του πληθυσμού, και της φτωχολογιάς στα αστικά κέντρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κυβερνήτες των επαρχιών…
Η υπογραφή της νέας συλλογικής σύμβασης με το συνδικάτο των εργατών της πολυεθνικής Ternium Sidor, ένα μήνα μετά την ανακοίνωση του περάσματος της πλειοψηφίας των μετοχών της εταιρίας στο κράτος, αποτελεί αναμφισβήτητα μια νίκη του αγώνα των εργατών της Σιδόρ που διαρκεί εδώ και 16 μήνες. Μετά από τις σφοδρές συγκρούσεις που έγιναν τον περασμένο Μάρτη, όταν τα «σοσιαλιστικά ΜΑΤ» έστειλαν στο νοσοκομείο 15 εργάτες και συνέλαβαν άλλους 53, και τις απεργίες που ακολούθησαν (έξι απεργίες έγιναν μόνο μέσα στο 2008), αλλά και την άκαρπη προσπάθεια του πρώην υπουργού Εργασίας να τιθασεύσει τους εργάτες, ο Τσάβες, προκειμένου να σώσει το γόητρό του, υποχώρησε και αποφάσισε να κάνει αποδεκτή την τελευταία πρόταση για αυξήσεις που είχαν κάνει οι εργάτες. Λέμε για την τελευταία πρόταση του συνδικάτου, γιατί κατά την πορεία του αγώνα το συνδικάτο έκανε αρκετά βήματα πίσω στις διεκδικήσεις του, προκειμένου να πετύχει συμβιβασμό με την εταιρία για να υπογραφεί…
Δώδεκα χρόνια (από το 1996) έχει να αυξηθεί ο βασικός μισθός στον Λίβανο. Παραμένει κολλημένος στις 300.000 λιβανέζικες λίρες (130 ευρώ), δηλαδή όσο πωλούνται τρία ζευγάρια αντρικές μπότες στα μαγαζιά της Βηρυτού, λιγότερο από ένα νοίκι μιας οικογένειας (μπορεί να φτάσει και τις 500.000 λίρες). Κι όμως, η κυβέρνηση, διά στόματος του πρωθυπουργού Φουάντ Σινιόρα μάλιστα, εξακολουθεί να μιλά για «ανταρσία της Χεζμπολά», χειρότερη μάλιστα «από αυτό που έκανε το Ισραήλ (sic!) κατά την εισβολή του 1982», αναφερόμενη στις συγκρούσεις που έλαβαν χώρα την Τετάρτη στις γειτονιές και το αεροδρόμιο της Βηρυτού. Ολα ξεκίνησαν από την απεργία του Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών, η οποία ζητά αύξηση του βασικού μισθού στις 960.000 λίρες (412 ευρώ), για να αντισταθμιστεί η ραγδαία αύξηση των ειδών διατροφής. Η κυβέρνηση αποφάσισε αύξηση κατά 150.000 λίρες (64 ευρώ), ώστε ο βασικός μισθός να φτάσει στις 450.000 λίρες (193 ευρώ). Το συνδικάτο, όμως, δε δέχτηκε την αύξηση και…
Εξίμιση χρόνια χρειάστηκαν για να «πειστούν» οι Αμερικάνοι ότι ο Sami al-Hajj δεν ήταν «τρομοκράτης». Ολα αυτά τα χρόνια, ούτε από δίκη πέρασε ούτε του αποδόθηκαν ποτέ κατηγορίες. Ο εικονολήπτης του Αλ-Τζαζίρα απελευθερώθηκε την προηγούμενη Παρασκευή από το Γκουαντανάμο, έχοντας υποστεί περισσότερες από 130 ανακρίσεις, οι 95 από τις οποίες αφορούσαν τη δουλειά του στο Αλ-Τζαζίρα, ενώ τον πίεσαν να γίνει πράκτοράς τους κι αυτός αρνήθηκε, όπως δήλωσε ο ίδιος στη γιορτή που έγινε στην πρωτεύουσα του Σουδάν, Χαρτούμ, στην οποία παραβρέθηκε και ο γενικός διευθυντής του τηλεοπτικού σταθμού. Ο Hajj υποβλήθηκε επανειλημμένα σε βασανιστήρια, εξευτελισμούς και ξυλοδαρμούς από τους «προστάτες των ιδανικών της ελευθερίας». Σκεφτείτε, δεν ήταν καν «ένοχος»…
Συνεχίζονται με αμείωτη ένταση από τα τέλη Μαρτίου οι συγκρούσεις στη Σαντρ Σίτι ανάμεσα στους μαχητές του Στρατού του Μεχντί από τη μια και τον ιρακινό και τον αμερικάνικο στρατό από την άλλη. Παράλληλα, συνεχίζεται ο βομβαρδισμός της Πράσινης Ζώνης με ρουκέτες και όλμους, ενώ η σθεναρή αντίσταση των σαντριστών μαχητών αναγκάζει τα αμερικάνικα στρατεύματα να εμπλέκονται όλο και περισσότερο, αναλαμβάνοντας το μεγαλύτερο βάρος των στρατιωτικών επιχειρήσεων, αφού οι ιρακινοί στρατιώτες αρκετές φορές εγκατέλειψαν τις θέσεις τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τους 51 αμερικάνους στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους τον Απρίλιο στο Ιράκ, οι 23 σκοτώθηκαν σε μάχες στη Σαντρ Σίτι. Στο χρονικό διάστημα από τα τέλη Μαρτίου μέχρι σήμερα, τα αμερικάνικα στρατεύματα κατάφεραν να προωθηθούν από τα περίχωρα της Σαντρ Σίτι στο νότιο τμήμα της, όπου προσπαθούν να σηκώσουν ένα τείχος με μπλόκα μπετόν, μήκους 3 μιλίων και ύψους 4 μέτρων, για να το αποκλείσουν από την…
Αφού η αμερικανίδα ΥΠΕΞ, Κοντολίζα Ράις, ήλθε, είδε και απήλθε για μια ακόμα φορά στη Δυτική Οχθη και το Ισραήλ, χωρίς να πετύχει απολύτως τίποτα, τη σκυτάλη ανέλαβε η αστυνομία της Παλαιστινιακής Αρχής, που έκανε την εμφάνισή της στη Τζενίν (μετά τη Ναμπλούς, όπου είχε εμφανιστεί πριν από μερι- κούς μήνες). Σ’ αυτή την αστυνομία βασίζει τις προσδοκίες της και η Ράις που κάλεσε τους Σιωνιστές να μην την υποτιμούν και να λάβουν κάποια μέτρα για να… βελτιώσουν τη ζωή των Παλαιστίνιων στην Δυτική Οχθη, μειώνοντας τα μπλόκα που έχουν στήσει (πάνω από 500) και δίνοντας αυξημένο ρόλο στους μπάτσους του Αμπάς. Ο τελευταίος, αφού συναντήθηκε για μια ακόμα φορά με τον ισραηλινό πρωθυπουργό Εχούντ Ολμέρτ (χωρίς να προκύψει καμία ουσιαστική πρόοδος, σύμφωνα με τον διαπραγματευτή της Παλαιστινιακής Αρχής, Σαέμπ Ερεκάτ), κάλεσε τη Χαμάς να συμφωνήσει να γίνουν εκλογές, χωρίς αποτέλεσμα. Την ίδια στιγμή, οι Σιωνιστές ετοιμάζονται για τον εορτασμό…
Η Σομαλία είναι η πέμπτη κατά σειρά χώρα της Αφρικής, μετά την Αίγυπτο, τη Σενεγάλη, το Καμερούν και τη Μπουρκίνα Φάσο, όπου, το τελευταίο διάστημα, έχουμε μια ακόμη εξέγερση των πεινασμένων, παρόλο που η χώρα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση. Αψηφώντας τις συγκρούσεις ανάμεσα στους ισλαμιστές μαχητές και τις υποστηριζόμενες από τον αιθιοπικό στρατό εισβολής κυβερνητικές δυνάμεις, δεκάδες χιλιάδες εξοργισμένοι Σομαλοί, άντρες, γυναίκες και παιδιά, κατέβηκαν στους δρόμους της σομαλικής πρωτεύουσας την περασμένη Δευτέρα, 5 Μαϊου, διαμαρτυρόμενοι για τις τεράστιες αυξήσεις στις τιμές βασικών προϊόντων, την κατάρρευση του εθνικού νομίσματος και την άρνηση των εμπόρων να το δέχονται στις συναλλαγές τους. Οι τιμές των δημητριακών αυξήθηκαν την περασμένη χρονιά από 110 μέχρι 375% και συνεχίζουν να αυξάνονται. Για παράδειγμα, τον Ιανουάριο του 2008, το καλαμποκάλευρο αυξήθηκε από 12 σε 25 σεντς το κιλό και το 50κιλο σακί ρύζι από 26 σε 47.50 δολάρια. Παράλληλα, μέσα σε ένα χρόνο, το εθνικό νόμισμα,…
Αυτό που σε δεκάδες χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου εμφανίζεται με τη μορφή της πείνας και τροφοδοτεί λαϊκές εξεγέρσεις, σε μας εμφανίζεται με τη μορφή της ακρίβειας και, δυστυχώς, δεν τροφοδοτεί ούτε απεργίες. Τροφοδοτεί μόνο πολιτική σπέκουλα και ακτιβιστικά καραγκιοζιλίκια. Πίσω από τις συνεχείς ανόδους των τιμών στα προϊόντα και της γεωργίας και της βιομηχανίας βρίσκεται η προσπάθεια του καπιταλισμού να διαχειριστεί την κρίση του, φορτώνοντας τα βάρη στις πλάτες των εργαζόμενων. Για την επισιτιστική κρίση που μαστίζει ήδη περισσότερες από τριάντα χώρες και απλώνεται συνεχώς σε νέες δεν είναι υπεύθυνες οι κλιματικές αλλαγές, αλλά η στροφή του χρηματιστικού κεφάλαιου στις αγορές τροφίμων. Μετά την κατάρρευση των χρηματιστηρίων οι χρηματιστές έπεσαν με τα μούτρα στα χρηματιστήρια τροφίμων, μετατρέποντας ό,τι τρώγεται σε χρυσό ή πετρέλαιο. Ενας από τους αναλυτές της AgResource Co, εταιρίας συμβούλων που δραστηριοποιείται στο χρηματιστήριο γεωργικών προϊόντων του Σικάγο, περιγράφει ως εξής την κατάσταση των τελευταίων μηνών: «Στην…
ΦΑΤΙΧ ΑΚΙΝ Βαθιά, κοφτά, ανθρώπινα Η πρώτη ταινία του Φατίχ Ακίν, γυρισμένη το 1998, προβάλλεται φέτος στην Ελλάδα. Θέμα της η σχέση τριών ανδρών διαφορετικής εθνικής καταγωγής: ενός Τούρκου, ενός Eλληνα και ενός Σέρβου. Δεύτερης γενιάς μετανάστες, μεγαλώνοντας στο περιθώριο του γερμανικού οικονομικού θαύματος, παραπαίοντας ανάμεσα στον ατομικισμό και μια δυνατή ανδρική φιλία, οδηγούνται από τις συνθήκες και τον παρορμητισμό της νεότητας στην παρανομία. Το φινάλε είναι και προβλέψιμο και απρόβλεπτο… Παρότι η ταινία αυτή του Φατίχ Ακίν δεν είναι καλύτερη από τις τελευταίες του (τουλάχιστον από την «Ακρη του ουρανού), είναι όμως χαρακτηριστική του πολύπλευρου ταλέντου και των χαρισμάτων του δημιουργού της. Γερμανός πολίτης ο ίδιος, από τούρκους γονείς, μεγάλωσε μαζί με τους πρωταγωνιστές της ταινίας του. Προϊόν μιας πολυπολιτισμικής Ευρώπης, που ωστόσο δεν ξεχνά τις ανατολίτικες ρίζες του, αναδεικνύει στις ταινίες του τη δυσοσμία, τη βιαιότητα και τα αδιέξοδα της κοινωνίας που ζει. Ελάχιστοι σκηνοθέτες έχουν περιγράψει όπως…
► Οι πασχαλιάτικες διακοπές τελείωσαν και τα κεφάλια μέσα μέχρι το τριήμερο του αγίου οινο-πνεύματος. Την περίοδο που δεν κυκλοφόρησε η «Κ» τα θέματα που απασχόλησαν τη φίλαθλη κοινή γνώμη ήταν η ολοκλήρωση του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος και οι εξαγγελίες του Τζίγγερ για τον πολυμετοχικό Παναθηναϊκό, ενώ το θέμα του ντόπινγκ στην Αρση Βαρών προς το παρόν «ξεχάστηκε» και αναμένονται εξελίξεις τη βδομάδα που διανύουμε, αφού θα ξεκινήσει ξανά η δικαστική διερεύνηση του θέματος (απολογίες εμπλεκομένων). Πριν ένα χρόνο περίπου, σχολιάζοντας την έναρξη του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος, είχαμε γράψει ότι η πορεία απαξίωσής του θα συνεχιστεί, αφού δεν έγιναν οι αναγκαίες κινήσεις για να ξεκινήσει η πορεία ανάκαμψής του. Η κυριαρχία του Ολυμπιακού στο παρασκήνιο, οι πελατειακές σχέσεις της ΕΠΟ με κάποιες ομάδες, οι κρατικοδίκαιες ομάδες, η έλλειψη πρωτοκλασάτων παιχτών, είναι κάποιες από τις αιτίες που δε μας επέτρεπαν να είμαστε αισιόδοξοι. Τα όσα διαδραματίστηκαν, όμως, στους αγωνιστικούς χώρους και κυρίως έξω…
Τη διακοπή της συνεδρίασης για τις 21 Μάη αποφάσισε το Β' Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων, που δικάζει σε δεύτερο βαθμό τις δυο υποθέσεις του ΕΛΑ (πρωτοδίκως είχαμε μια καταδικαστική και μια αθωωτική απόφαση), λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας που αντιμετώπισε πριν μερικές μέρες ο Αρης Κωνσταντάκης, συνήγορος της Ειρ. Αθανασάκη. Ο συνήγορος υποβλήθηκε σε σοβαρή εγχείρηση και διανύει τις πρώτες μέρες της ανάρρωσής του. Είναι, λοιπόν, εξαιρετικά αμφίβολο –για να μην πούμε βέβαιο– αν ο Α. Κωνσταντάκης θα είναι σε θέση να ασκήσει τα καθήκοντά του μετά από δύο εβδομάδες. Το πιθανότερο είναι ότι θα οδηγηθούμε σε νέα διακοπή. Αυτό παρατήρησε, απευθυνόμενος προς το δικαστήριο ο Χρ. Τσιγαρίδας, ζητώντας να εξαντλήσει τα χρονικά περιθώρια που έχει, γιατί η εγχείρηση στην οποία υποβλήθηκε ο συνήγορος είναι εξαιρετικά σοβαρή και απαιτείται μεγάλος χρόνος ανάρρωσης. Εμείς ευχόμαστε περαστικά στον Αρη Κωνσταντάκη και να γυρίσει σιδερένιος στην εργασία του. Πριν την απόφαση της διακοπής, ο Ν.…
Χαιρετίζουμε τη συγκέντρωσή σας, αυτή την ανοιξιάτικη μέρα, τη 17 Απρίλη, τη Διεθνή Μέρα Αλληλεγγύης στους Πολιτικούς Κρατούμενους. Της αλληλεγγύης όσων αγωνίζονται για έναν άλλο κόσμο, μ’ αυτούς που πιάστηκαν αιχμάλωτοι στον αγώνα για ν’ αλλάξει ο κόσμος. Σήμερα, αυτή τη δίσεκτη εποχή, που παγκοσμιοποιείται η εκμετάλλευση και η φτώχεια, ο φόβος και η καταστολή, την εποχή που προελαύνει η βαρβαρότητα, την εποχή των Γκουαντάναμο και των Αμπού Γκράιμπ, των μυστικών φυλακών της CIA και της νομιμοποίησης των βασανιστηρίων, των ειδικών συνθηκών φυλάκισης των πολιτικών κρατούμενων στην απομόνωση, την εποχή της περιστολής κατακτήσεων, δικαιωμάτων και ελευθεριών, η καθιέρωση της 17ης Απρίλη ως μέρας διεθνούς αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους είναι μια απάντηση στη σιωπή, μια κίνηση ελπίδας, μια πράξη αντίστασης και αγώνα. Σημαίνει ότι το κίνημα δεν ξεχνά τους φυλακισμένους του, δεν ξεχνά το παρελθόν, τις ρίζες, τη συνέχειά του και τους βασικούς του σκοπούς. Δεν ξεχνά το κομμάτι της ιστορίας…
Οσο κι αν φαίνεται παράξενο, νικητής των ιταλικών εκλογών δεν είναι μόνο ο Μπερλουσκόνι, που επανέρχεται για τρίτη φορά στον πρωθυπουργικό θώκο. Νικητής είναι και ο Βελτρόνι κι ας έχασε καθαρά τις εκλογές. Διότι μετά από χρόνια ένα «καθαρά κεντροαριστερό» κόμμα κατάφερε να συγκεντρώσει ένα ποσοστό κοντά στο 40%. Ο Βελτρόνι θα συγκροτήσει μια αντιπολίτευση ικανή να διεκδικήσει με περισσότερες αξιώσεις την εξουσία την επόμενη φορά, χωρίς την ανάγκη συμμάχων εξ αριστερών. Οι τελευταίοι είναι οι μεγάλοι ηττημένοι. Μαζεύτηκαν όλοι μαζί στην «Αριστερά-Ουράνιο Τόξο», προεκλογικό εφεύρημα του πολυμήχανου Φάουστο Μπερτινότι και μετά βίας συγκέντρωσαν 3,1%. Οι φιλόδοξοι ηγετίσκοι του «Arcobaleno» μένουν εκτός Βουλής, διότι οι συνδυασμοί τους δεν έπιασαν το όριο του 4%. Η κάλπη είναι πόρνη και τους κορόιδεψε. Σε ολόκληρη την προεκλογική τους εκστρατεία θύμιζαν Συνασπισμό προ οχταετίας. Τότε που τα στελέχη του είχαν βγει στη ζητιανιά και παρακαλούσαν: δώστε μας το 3% για να μη μείνουμε εκτός…
♦ Συνεχίζουμε. Απεργούμε 16 Απρίλη για: μισθούς και μεροκάματα με βάση τις ανάγκες μας. Να καταργηθούν οι αντιασφαλιστικοί νόμοι Πετραλιά-Ρέπα-Σιούφα (Ομοσπονδίες: Οικοδόμων, Λογιστών, Κλωστοϋφαντουργών, Τύπου-Χάρτου, Φαρμάκου, Γάλακτος-Τροφίμων-Ποτών, Θεάματος-Ακροάματος, Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων) Είναι πολύ ανησυχητικό ότι ελάχιστοι, ελαχιστότατοι (πάντα υπάρχουν οι… φωτεινές εξαιρέσεις) απ’ αυτούς που έδωσαν με διάφορους τρόπους (όχι πάντα σωστούς) τη μάχη ενάντια στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο συγκινήθηκαν από το σάλπισμα των ταξικών δυνάμεων του ΠΑΜΕ για συνέχιση του αγώνα. Τι να σημαίνει αυτό άραγε; Το πιο πιθανό είναι να σημαίνει ότι πλην Λακεδαιμονίων (σόρι, πλην Περισσού) όλοι οι υπόλοιποι είμαστε απλώς οδοντόκρεμες. Αυτή είναι η πιο ήπια εκδοχή. Διότι η πιο προχωρημένη είναι ότι όλοι είμαστε εχθροί του λαϊκού κινήματος. Είτε συνειδητοί είτε ασυνείδητοι. Από ‘κει και πέρα, μένει να διερευνηθεί από πού τα πιάνει ο καθένας μας. Και καλά ο «χώρος» είναι γνωστό ότι τα παίρνει. Το ερώτημα που θέτω είναι πότε θα εμφανιστούν οι σύμμαχες με το…


