Συντάκτης: Eksegersi.gr

Για δεύτερη συνεχή χρονιά, φίλοι και ομότεχνοι του φυλακισμένου Χριστόδουλου Ξηρού οργανώνουν στη γενέτειρά του Ικαρία έκθεση με έργα του. Πρόκειται για έργα που ο Χρ. Ξηρός έχει κατασκευάσει στη φυλακή (πρότυπα εφευρητικότητας και μινιμαλισμού, μεταξύ των οποίων κυρίαρχη θέση καταλαμβάνουν τα «Ξηρόμετρα» – πρωτότυπα υγρασιόμετρα), καθώς και για μουσικά όργανα που είχε κατασκευάσει πριν τη φυλάκισή του, τα οποία βρίσκονται στα χέρια γνωστών καλλιτεχνών που τα παραχωρούν για να επιδειχτούν.   Η περσινή πρώτη έκθεση σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Χιλιάδες Ικαριώτες και παραθεριστές την επισκέφτηκαν, ενώ από τις πρώτες μέρες αγοράστηκαν όλα τα προς πώληση έργα (Ξηρόμετρα, ρολόγια και μοντέλα ιστιοφόρων). Φέτος η έκθεση θα ξεκινήσει από τις Ράχες (από 1 έως 8 Αυγού-στου) και θα συνεχιστεί στον Εύδηλο (από 10 έως 20 Αυγούστου).

Με πραγματικά ασήμαντες ταινίες κλείνει ο κινηματογραφικός Ιούλιος. Στη μόνη που αξίζει να γίνει αναφορά είναι το «Εγώ» του Ισπανού Ράφα Κορτές. Στην ταινία αυτή οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας γερμανός μετανάστης εργάτης στην Μαγιόρκα γίνονται αφορμή για μια ενδοσκόπηση του βαθύτερου εγώ του. Στην πορεία όμως τα προβλήματα που αναδεικνύει η αυτοπαρατήρηση εμπλέκονται με στοιχεία θρίλερ, μυστικισμού και μετενσάρκωσης, έτσι που ο θεατής μάταια προσπαθεί να βρει το μίτο αυτής της ανερμάτιστης ιστορίας που ξεκινά καλά για να καταλήξει με ερωτηματικά και πολλά «αλλά…».   Πέρα από τις, όπως προείπαμε, ασήμαντες νέες κυκλοφορίες, έχουμε και δυο επανεκδόσεις που αξίζουν τον κόπο, είναι όμως τόσο χιλιοπαιγμένες που αν υπήρχε κάτι άλλο αξιόλογο αυτή τη βδομάδα, δεν θα κάναμε ούτε σ` αυτές αναφορά. Η μία είναι «Οι μπανάνες» του Γούντι Αλλεν, μια πραγματικά φευγάτη κωμωδία του 1971, πολιτική σάτιρα των δικτατοριών της Λατινικής Αμερικής, που για πολλούς θεωρείται η καλύτερη ταινία…

Το «Caravan Stage Company Tall Ship Theatre» είναι ένα τρελό, πειρατικό θαρρείς ιστιοφόρο που ξεκίνησε τον Ιούνη από τη Θάσο και κατηφορίζει στο χάρτη, δίνοντας παραστάσεις σε διάφορα λιμάνια, μαγεύοντας αλλά και προπαγανδίζοντας υπέρ του περιβάλλοντος (και όχι μόνο).   Το εγχείρημα των Paul Kirby και Adriana Kelder, ξεκίνησε από ένα περιπλανώμενο κάρο στον Καναδά, στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ενας γκροτέσκος θίασος φτιαγμένος από καναδούς αναρχικούς, που εξέδιδαν και περιοδικά στο Μόντρεαλ. Κυνηγήθηκαν, φυλακίστηκαν κι αποφάσισαν να σαλπάρουν για τον κόσμο, αφού πρώτα το κάρο αντικαταστάθηκε από ένα μικρό ιστιοφόρο. Ζώντας στο πλοίο, παρουσιάζουν πάνω του ένα πολιτικό-οικολογικό θέατρο που έχει απ’ όλα, δεμένα σ’ ένα φαινομενικά ετερόκλητο μα τόσο αρμονικό πλέγμα: Από Tiger Lilies, γαλλικά καμπαρέ, τσίρκο-ακροβατικά (ιδιαίτερα επικίνδυνα) και όπερα, μέχρι στοιχεία των Brecht-Weil, επιθεώρησης του μεσοπολέμου, χιπισμού και σκληρής ή ψυχεδελικής ροκ! Οι ηλικιακά μεγαλύτεροι στο πλοίο είναι οι ιδρυτές Paul Kirby και Adriana Kelder…

Μαζεύτηκαν εβδομήντα «επώνυμοι» και υπέγραψαν «Διακήρυξη της 24ης Ιουλίου 2008» με την οποία ζητούν «την άμεση δημιουργία νέων πολιτικών σχηματισμών», διότι «οι κυρίαρχες σήμερα πολιτικές δυνάμεις χαρακτηρίζονται από ηθική έκπτωση και πολιτική χρεοκοπία και αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τα τεράστια προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας».   Μαζεύτηκαν 70 «σελέμπριτις» της αστικής διανόησης και τέχνης, προερχόμενοι μάλιστα απ’ όλα σχεδόν τα αστικά κόμματα, για να παραγγείλουν νέα κόμματα, λες και παραγγέλλουν πίτσες. Ποιοι θα τα φτιάξουν τα νέα κόμματα, τι χαρακτήρα θα έχουν, ποια θα είναι η σχέση τους με τις τάξεις της κοινωνίας μας; Α, αυτά δεν ενδιαφέρουν, σημασία έχει να γίνουν νέα κόμματα. Το μόνο που επιδιώκει η δράκα των «επωνύμων» είναι να κάνει θόρυβο γύρω από τ’ όνομά της. Δεν αντέχουν το γεγονός ότι σχεδόν όλοι τους είναι συνταξιούχοι των παρυφών της πολιτικής και τα κόμματα τους έχουν «γραμμένους» κανονικότατα.

Τον ίδιο νταλκά έχει και ο Γιάννης ο Βαρβιτσιώτης, ο βαρόνος της ΝΔ στον οποίο εν πολλοίς οφείλει ο Καραμανλής την αναρρίχησή του στην αρχηγία της ΝΔ (ποιος ξεχνάει εκείνη την παλιά σύσκεψη των Καραμανλικών σε μια βίλα στη Φιλοθέη). Αυτός έβαλε το γιο του στη Βουλή, εξορίστηκε ο ίδιος στο Στρασβούργο για να του αφήσει ελεύθερο το πεδίο, αλλά ο Μιλτιάδης υφυπουργείο δεν έχει δει, ενώ η ΝΔ διάγει το πέμπτο έτος της κυβερνητικής της θητείας. Εγινε υφυπουργός Ναυτιλίας εκείνος ο απίθανος ο Καμμένος, που δεν είχε ιδέα από ναυτιλία, όταν ο Μιλτιάδης ασχολούνταν μ’ αυτά τα θέματα. Τι να κάνει ο μπαρμπα-Γιάννης, άρχισε τις προειδοποιητικές βολές για όσους «δεν έχουν την ευαισθησία να παραιτηθούν». «Οταν ήμουν υπουργός Παιδείας –είπε– «και έγινε η μεγάλη διαρροή θεμάτων, υπέβαλα την παραίτησή μου στον τότε πρωθυπουργό, παρά το γεγονός ότι η διαρροή είχε γίνει από την κεντρική επιτροιπή εξετάσεων, που την όριζε…

Από τα ΜΜΕ έχει επισημανθεί η εκκωφαντική σιωπή όλων των πρωτοκλασάτων στελεχών της κυβέρνησης για τον περιβόητο Βουρλούμη του ΟΤΕ. Ο Αλογοσκούφης, όμως, βρήκε απρόσμενο σύμμαχο στο πρόσωπο του Μαγγίνα, που είναι ο μόνος (εκτός του ίδιου του Αλογοσκούφη) που χαρακτήρισε τον Βουρλούμη «επιτυχημένο μάνατζερ». Βέβαια, ο Βουρλούμης του έχει διορίσει την κόρη στον ΟΤΕ και οι κακές γλώσσες λένε ότι πρόσφατα προήχθη σε υπεύθυνη διεθνών σχέσεων, όμως εμείς δεν πιστεύουμε ότι ο Βασίλης Μαγγίνας κινήθηκε από οτιδήποτε άλλο εκτός από αγνό πολιτικό ενδιαφέρον.

Η ΠΟΑΣΥ, η Ομοσπονδία των μπατσοσυνδικάτων, πνέει μένεα κατά της ΝΔ, διότι καταψήφισε τροπολογία που προέβλεπε την ένταξή της στην ΑΔΕΔΥ. Και ποιο κόμμα κατέθεσε την τροπολογία; Το ΚΚΕ! Και τη στήριξαν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και το μπατσοσυνδικάτο ευχαρίστησε δημόσια το ΚΚΕ για την πρωτοβουλία του!   Ετσι εξηγείται και η συνάντηση που είχαν οι μπατσοσυνδικαλιστές με τον Α. Σκυλλάκο, γραμματέα της ΚΟ του ΚΚΕ, ο οποίος (αντιγράφουμε από το «Ριζοσπάστη») «συμφώνησε με το αίτημά τους για βασικό μισθό 1.300 ευρώ, τονίζοντας ότι πρέπει να εφαρμοστεί η εργατική νομοθεσία για τους εργαζόμενους στα Σώματα Ασφαλείας όσον αφορά την υπερεργασία, τις υπερωρίες και τη δουλειά στις αργίες». Σωστό είν’ αυτό. Διότι καμιά φορά οι διαδηλωτές το τραβάνε μέχρι αργά, άλλη φορά αποφασίζουν να κάνουν πορεία Κυριακή και τα ΜΑΤ πρέπει να είναι εκεί για να τους δείρουν. Να μη πληρωθούν οι άνθρωποι για τον κόπο τους;…

Μια σύντομη δήλωση, η λακωνικότητα της οποίας είναι αντιστρόφως ανάλογη προς τη σκληρότητά της, ήταν η πρώτη απάντηση του Δημήτρη Κουφοντίνα στη νέα, καθαρά χαφιέδικη «παρέμβαση» του δίδυμου Γιωτόπουλου-Τζωρτζάτου. Ο Κουφοντίνας, φυσικά, δεν απάντησε στο Τζωρτζάτο, γιατί αυτός είναι απλό ενεργούμενο. Απάντησε ευθέως στο Γιωτόπουλο. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της δήλωσής του.   Ο κ. Γ. στην κατηφορική πορεία που επέλεξε, αλλάζει συνεχώς πρόσωπα, μεταμορφώνεται διαρκώς, ακολουθώντας την αντίστροφη πορεία των μεταμορφώσεων της πεταλούδας. Από τη συνέντευξη στο “Λαμιακό Τύπο” και τη δειλή έστω αιτιολόγηση των ενεργειών της 17Ν, πέρασε στις επανειλημμένες αποκηρύξεις και δηλώσεις καταδίκης της στο δικαστήριο, για να φτάσει στο σημείο με το τελευταίο κείμενό του (διά χειρός…) σε συνέντευξη στα “Νέα” να διεκδικεί το ρόλο σύγχρονου κουκουλοφόρου και με υψωμένο το δάχτυλο να προσπαθεί να παραδώσει κι άλλους ανθρώπους βορά στην εκδικητική μανία αμερικανών πρακτόρων και παρακρατικών.   Ο κ. Γ. δεν ξέρει ότι τα “παράσημα”…

Ο τελευταίος που είπε αυτή την παπαριά ήταν ο Απ. Κακλαμάνης του ΠΑΣΟΚ. Με το γνωστό στόμφο που ταιριάζει σ’ έναν έμπειρο κοινοβουλευτικό, όταν ξέρει ότι τον γράφει η τηλεόραση και η ατάκα του θα παίξει στα δελτία ειδήσεων. Να μην ήξερε; Πολύ δύσκολο το βλέπουμε, ειδικά για τον συγκεκριμένο πολιτικό. Απλά, έκανε το αντιπολιτευτικό του κομμάτι.   Το γεγονός είναι ότι πολλοί άνθρωποι του λαού, όσοι έχουν την υπομονή να παρακολουθούν ακόμη τα σχετικά με το σκάνδαλο Siemens, εξεπλάγησαν από την απόφαση της γερμανικής Δικαιοσύνης για τον Μ. Ζίχατσεκ, τον «άρχοντα των μαύρων ταμείων» της Siemens, όπως ο ίδιος ο πρόεδρος του δικαστηρίου τον είχε χαρακτηρίσει. Διότι ακούγοντας τις παπαριές για την «ανεξάρτητη γερμανική Δικαιοσύνη» που «κάνει ανεπηρέαστη και ατρόμητη τη δουλειά της», εν αντιθέσει με την ελληνική, είχαν πειστεί ότι ο Ζίχατσεκ θα περάσει το υπόλοιπο της ζωής του στη φυλακή ή τουλάχιστον μια δεκαπενταετία, όπως ο δικός…

Από την περασμένη Κυριακή ζούμε στον αστερισμό του «μεγάλου συνασπισμού». Το σωστότερο θα ήταν να πούμε «ζουν», γιατί δε νομίζουμε ότι ο ελληνικός λαός ασχολείται και πολύ με τις καντρίλιες των επαγγελματιών της αστικής πολιτικής (πολιτικών, εκδοτών, δημοσιογράφων, καπιταλιστών). Μια φράση του Αλογοσκούφη, σε συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία», περί δυνατότητας κυβερνητικής συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αν προκύψει αδυναμία αυτοδυναμίας, ήταν αρκετή για να τροφοδοτήσει δηλώσεις και αντιδηλώσεις, σενάρια και κόντρα-σενάρια. Οι δημοσιογράφοι, που μετρούν τις μέρες για να φύγουν με άδεια, βρήκαν θέμα να γεμίσουν τις στήλες των φυλλάδων και διάφοροι πολιτικοί αστερίσκοι βρήκαν την ευκαιρία για να προβάλλουν την ασημαντότητά τους, μπας και τους προσέξει ο αρχηγός και τους δώσει κάποια στιγμή το πολυπόθητο υφυπουργείο, που εξασφαλίζει επανεκλογή με την παλιά δοκιμασμένη μέθοδο του ρουσφετιού (έτσι δεν είναι, Μανώλη;).   Ας παραθέσουμε, όμως, τη δήλωση Αλογοσκούφη, για να μη μιλάμε στα κουτουρού: «Η μόνη περίπτωση που θα είχε κάποια αξία μια…

Στις 23 Ιούλη η εταιρία Κτηματολόγιο ΑΕ προκήρυξε τον διαγωνισμό για τη σύνταξη των δασικών χαρτών των 113 υπό κτηματογράφηση δήμων, στους νομούς Αττικής και Θεσσαλονίκης και στις πρωτεύουσες-δήμους των νομών που κηρύχθηκαν υπό κτηματογράφηση. Το έργο χωρίστηκε σε έξι υποέργα και θα υπογραφούν 6 συμβάσεις με τις εταιρίες-αναδόχους στις οποίες θα κατακυρωθούν τα υποέργα. Η συνολική προεκτιμώμενη αμοιβή ανέρχεται σε 4.293.871,20 ευρώ και με το ΦΠΑ σε 5.109.706,7 εκατ. ευρώ. Προθεσμία για την υποβολή των φακέλων από τις εταιρίες που θα πάρουν μέρος στο διαγωνισμό είναι η 25η Σεπτέμβρη του 2008 και «η συνολική προθεσμία για την περαίωση του αντικειμένου της κάθε σύμβασης ορίζεται σε 24 μήνες (24) από την υπογραφή του αντίστοιχου ιδιωτικού συμφωνητικού». Δηλαδή, στα τέλη περίπου του 2010 θα πρέπει οι εταιρίες που θα αναλάβουν το έργο να παραδώσουν τους δασικούς χάρτες των υπό κτηματογράφηση 113 δήμων. Θυμίζουμε ότι η απόφαση του Κ. Κιλτίδη, της 1ης Ιούλη, για…

Πάει και η Ρόδος. 70.000 στρέμματα ενός πανέμορφου πευκοδάσους κάηκαν μέσα σε μια βδομάδα και πλέον κινδυνεύει με αφανισμό και το μοναδικό ελάφι της Ρόδου. Ενώ έγινε πασιφανές, ότι ο μηχανισμός δασοπυρόσβεσης αποκάλυψε και στη Ρόδο το μπάχαλό του, την αδυναμία του να ανταποκριθεί στοιχειωδώς σχεδιασμένα και οργανωμένα, ο Παυλόπουλος θύμισε Πολύδωρα, αποφαινόμενος ότι «έγινε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν»!   Κανένας δε φταίει, λοιπόν, για την τεράστια οικολογική καταστροφή που βλέπουμε και φέτος να ξετυλίγεται καθημερινά μπροστά στα μάτια μας. Ούτε η εγκατάλειψη της δασοπροστασίας ούτε η μπαχαλοποίηση του μηχανισμού καταστολής. Για τη δασοπροστασία τα ‘χουμε γράψει τόσες φορές. Με στοιχεία και αριθμούς για το τι ζητούν οι υπηρεσίες για στοιχειώδη μόνο έργα και τι παίρνουν. Για τη δασοπυρόσβεση και το μπάχαλό της μιλούν τα τεράστια κενά της Πυροσβεστικής, μι-       λούν οι δηλώσεις των ίδιων των πυροσβεστών (μόνιμων και εποχικών), μιλούν οι ανακοινώσεις των συνδικαλιστικών τους οργάνων, αλλά και οι δηλώσεις…

Κόπτεται ο Στυλιανίδης για το «έξυπνο σχολείο» και κάνει απανωτές φιέστες και δηλώσεις για να διαφημίσει τα «έξυπνα αναλυτικά προγράμματα», τα προγράμματα στέγης (με συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα βεβαίως-βεβαίως), τις νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση και τα ρέστα (από τα οποία επωφελούνται κάποιοι καπιταλιστικοί όμιλοι της αλλοδαπής και ημεδαπής). Εν ολίγοις πάσχει να αποδείξει ότι συντελείται μια κοσμογονία (κοσμογονία ναι, αλλά από την ανάποδη, με το ξεθεμελίωμα των πάντων) στην εκπαίδευση, που εμείς οι άχρηστοι δεν την έχουμε πάρει χαμπάρι. Και πώς να την πάρουμε, όταν καθημερινά δεχόμαστε γροθιές στο στομάχι, αντικρίζοντας τη γκρίζα πραγματικότητα των σχολείων και της εκπαίδευσης; Ελάχιστο παράδειγμα η εγκατάλειψη του προγράμματος των σχολικών βιβλιοθηκών. Κάποτε, θυμάστε, μας είχαν πρήξει με αυτό το φιλόδοξο πρόγραμμα, που θα γέμιζε με βιβλιοθήκες όλα τα σχολεία. Το ΠΑΣΟΚ ακόμα διαφήμιζε την ίδρυση 3.500 σχολικών βιβλιοθηκών, ενώ για το 2007 επρόκειτο να δοθούν 19 εκατ. ευρώ για βιβλία μέσω κοινοτικών προγραμμάτων. Ε, λοιπόν,…

Αύξηση της πελατείας τους αναμένουν τα κολέγια, μετά τη λυπητερή της ανακοίνωσης των βάσεων εισαγωγής (τέλος Αυγούστου) και το φωτοστέφανο που τους φόρεσε ο Στυλιανίδης, εντάσσοντάς τα στο υπουργείο Παιδείας, με το νομοσχέδιο που κατέθεσε στη βουλή, στο οποίο υποκρύπτεται ο στόχος της μετατροπής τους σε ιδιωτικά «πανεπιστήμια», μετά και την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας. Στη «μη τυπική εκπαίδευση» τα ενέταξε το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας, ο όρος όμως «κολέγια» που τους αποδίδει, είναι διεθνώς όρος τυπικής εκπαίδευσης και μάλιστα προσδιορίζει ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης (Μπόλαρης, εισηγητής της μειοψηφίας, κατά τη συζήτηση στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής). Το υπουργείο βεβαίως αυτό δεν το κάνει τυχαία. Από τώρα προετοιμάζει το έδαφος, γιατί ξέρει πως η ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας, που θα φέρει την ισοτιμία των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων τους με αυτά των αποφοίτων των ΑΕΙ-ΤΕΙ, αναπόφευκτα θα οδηγήσει και στην ισοτιμία των πτυχίων, ενώ το ελληνικό κράτος ουδεμία ουσιαστική παρέμβαση…

Η ΕΔΕΛ (Επιτροπή Δημοσιονομικού Ελέγχου, που υπάγεται στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους) ήλεγξε (αριθ. εγγράφου 926/14/03/2008) το Μάρτη του 2008 τη δαπάνη μισθοδοσίας του συνταξιούχου Ι. Σωτηρίου και έκρινε ότι αυτή η δαπάνη δεν είναι επιλέξιμη. Στη συνέχεια, υποβλήθηκε ένσταση στην ΕΔΕΛ για να ξανακρίνει τη συγκεκριμένη δαπάνη. Θυμίζουμε ότι ο Ι. Σωτηρίου είχε συνταξιοδοτηθεί από τις 3 Ιούλη του 2005, συνέχισε όμως να εργάζεται άτυπα ως σύμβουλος του πρώην υπουργού Γεωργίας Ε. Μπασιάκου, μέχρι την 1η Νοέμβρη του 2005. Ενώ στα χαρτιά προσλήφθηκε από το ελληνικό δίκτυο Leader ως υπάλληλός του, στην πραγματικότητα εξακολουθούσε να δουλεύει ως σύμβουλος του Ε. Μπασιάκου και συνέχισε να μην αφήνει σε χλωρό κλαρί πολλούς από τους δασολόγους των Διευθύνσεων της Γενικής Διεύθυνσης Προστασίας και Ανάπτυξης Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος.   Σύμφωνα με δήλωση που μας έκανε ο Ειδικός Γραμματέας Κοινοτικών Πόρων και Υποδομών του υπουργείου Γεωργίας Δ. Παπαγιαννίδης, ενέκρινε την πρόσληψη του Ι.…

Ενας 65χρονος εργάτης βρήκε τραγικό θάνατο τη Δευτέρα, στο Αδενδρο Θεσσαλονίκης. Παρασύρθηκε από αμαξοστοιχία που έτρεχε με 160 χιλιόμετρα την ώρα και ο μηχανοδηγός της δε μπορούσε να κάνει τίποτα όταν τον είδε. Ο εργάτης δούλευε σε εταιρία που έχει αναλάβει εργολαβικά τον καθαρισμό των γραμμών του ΟΣΕ. Την ώρα που παρασύρθηκε από το τρένο, έκοβε χόρτα δίπλα στη γραμμή με φορητό βενζινοκίνητο θαμνοκοπτικό. Ο ήχος του θαμνοκοπτικού, σε συνδυασμό με την κούραση και την ηλικία, βέβαια, δεν του επέτρεψε ν’ ακούσει τον ήχο του τρένου. Και τσιλιαδόρος δεν υπήρχε να παρακολουθεί τη γραμμή.   Αυτή την εργασία παλαιότερα την έκανε ο ΟΣΕ με δικούς του εργάτες. Ο κανονισμός ήταν σαφής: εργασία στις γραμμές γίνεται πάντοτε με ζευγάρι. Ενας εργάζεται και ένας παρακολουθεί τη γραμμή για λόγους ασφάλειας. Ο ΟΣΕ έδωσε τη δουλειά σε εργολάβους, για να του ‘ρθει πιο φτηνά. Και οι εργολάβοι την κάνουν με το μισό κόσμο.…

«Η πάλη για την προστασία της ασφάλειας και της ζωής στους χώρους δουλειάς είναι καθήκον αυτής της στιγμής», είπε το μέλος της ανώτατης ηγεσίας και βουλευτής του Περισσού Γ. Μαρίνος, μιλώντας σε εργάτες εργοστασίων της Εύβοιας. Και πώς θα αναπτυχθεί αυτή η πάλη; «Μέσα στον αγώνα για κάθε πρόβλημα, το πολύτιμο στοιχείο που θα δώσει δύναμη, που θα πολλαπλασιάσει τη δύναμή μας είναι η ισχυροποίηση των δεσμών των εργατών και των εργατριών με το ταξικό κίνημα και το δικό τους κόμμα, το ΚΚΕ».   Πες τα, χρυσόστομε. Ετσι χοντρά, μπρούτα, χωρίς περικοκλάδες. Αν δεν ψηφίσετε Περισσό, δε βλέπετε χαΐρι. Καλοί οι αγώνες, αλλά έχουν όρια, γι’ αυτό και δεν χρειάζεται να το παρατραβάμε. Απλώς να υπενθυμίζουμε την ύπαρξή μας. Μόνο η ψήφος και η αλλαγή των κοινοβουλευτικών συσχετισμών μπορεί να φέρει λύσεις…

Μαυρισμένος από τις βόλτες με το καινούργιο του κότερο (η «σεμνότητα και ταπεινότητα» της «νέας διακυβέρνησης» επιβάλλει πέρασμα από το φουσκωτό σε γιοτ), με επιτηδευμένα θλιμμένο ύφος, ο άνθρωπος που χαρακτήρισε το νέο έγκλημα του Περάματος απλώς «περιστατικό», ο υπουργός που δεν ήξερε ούτε πόσοι ήταν οι νεκροί και μιλούσε για «πέντε» (έξω από το Μαξίμου), φώναξε τις κάμερες και επιδόθηκε μπροστά τους σ’ ένα καλά προβαρισμένο μονόλογο, προσφέροντας φιλανθρωπικού τύπου διορισμούς στο Λιμενικό σε μέλη των οικογενειών των δολοφονημένων.   Την πρόκληση, όμως, την έχει στο πολιτικό του DNA ο Βουλγαράκης. Με τις πρώτες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν «έδωσε ρέστα». Οι εργάτες της Ζώνης που διαδηλώνουν έξω από το ΥΕΝ –είπε– είναι… σαν τους ΠΑΟΚτζήδες που διαδηλώνουν έξω από το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Βρίσκουν μπροστά τους ένα υπουργείο και διαδηλώνουν, χωρίς να ξέρουν ότι αυτό το υπουργείο δεν είναι το κυρίως αρμόδιο! Οι άνθρωποι που αγωνίζονται για την ίδια τους…

Αναδιάρθρωση. Αυτή είναι η μαγική λέξη που προφέρεται πιο συχνά από τα χείλη των μανατζαραίων των εταιριών κινητής τηλεφωνίας. Οπου αναδιαρθρώσεις σημαίνει μείωση προσωπικού και outsourcing. Δηλαδή, εκχώρηση τομέων σε εργολάβους, ώστε αυτοί να εφαρμόσουν μεσαιωνικές εργασιακές σχέσεις και να ρίξουν τους μισθούς στα τάρταρα.   Μολονότι το θέμα αφορά όλες τις εταιρίες (ο ερχομός της Deutsche Telekom σήμανε συναγερμό), αυτή που ξεκίνησε πρώτη είναι η Vodafone. Στις αρχές Ιουλίου προχώρησε σε 84 απολύσεις εργαζομένων από όλα τα τμήματα. Ακόμη και ο τρόπος που έγιναν οι απολύσεις ήταν προκλητικός. Τους καλούσαν κατά ομάδες στα κεντρικά γραφεία στο Χαλάνδρι και τους φώναζαν έναν-έναν στο γραφείο διεύθυνσης προσωπικού προτείνοντας τους να υπογράψουν παραίτηση και σαν δωράκι να πάρουν αποζημίωση μεγαλύτερη από αυτή που ορίζει η νομοθεσία.   Η αντίδραση ήρθε με μια ανακοίνωση την οποία υπέγραφαν «εργαζόμενοι στη Vodafone», η οποία καλούσε «όλους τους συναδέλφους να αντισταθούν στο κλίμα τρομοκρατίας, να μην υπογράψουν…

Μιθριδατισμός. Αυτή είναι η λέξη που μπορεί να περιγράψει την αντιμετώπιση της κατάστασης στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη του Περάματος. Ολοι ξέρουμε ποια είναι η κατάσταση, όλοι ξέρουμε πως ο θάνατος παραμονεύει κάθε μέρα, σε κάθε βήμα των εργατών, αλλά το ‘χουμε συνηθίσει και πλέον το θεωρούμε περίπου ως δεδομένο, σαν κάτι που δε μπορεί ν’ αλλάξει. Γι’ αυτό και το ξεχνάμε λίγες μέρες μετά από κάθε έγκλημα.   Αυτή τη φορά η ρουλέτα σταμάτησε στο 8. Εφτά οι νεκροί μεταλλεργάτες και ένας ο φιλιππινέζος υποπλοίαρχος του «Friendship Gas», του αεράδικου που έγινε ο τάφος τους. Τα ακριβή αίτια της φωτιάς δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστά, αν και η πλοιοκτήτρια εταιρία έσπευσε να βγάλει πόρισμα, δείχνοντας ως αποκλειστικά υπαίτιους τους εργολάβους και καταφέρνοντας να βγάλει προσωρινή διαταγή σε βάρος τους, από τα πάντα πρόθυμα να εξυπηρετήσουν τους εφοπλ(η)στές δικαστήρια του Πειραιά. Η Εισαγγελία του λιμανιού, έμπειρη κι αυτή στη διαχείριση τέτοιων υποθέσεων,…