Πριν από μερικές μέρες, με αφορμή την επιστολή ΦΙΦΑ-ΟΥΕΦΑ προς την ΕΠΟ σχετικά με το νέο αθλητικό νόμο, είχαμε κάνει μια εκτίμηση για τις εξελίξεις στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο και τις επικείμενες εκλογές στην ΕΠΟ. Ανάμεσα στα άλλα, είχαμε σχολιάσει τη δήλωση του υφυπουργού Αθλητισμού, Λευτέρη Αυγενάκη, για την προσπάθεια της κυβέρνησης προκειμένου η επόμενη μέρα στο ελληνικό ποδόσφαιρο να έχει την αποδοχή των τεσσάρων μεγάλων ομάδων, μέσω της εκλογής «οικουμενικής» διοίκησης. Αξιολογώντας τα δεδομένα από το χώρο του ποδοσφαίρου και πολύ περισσότερο από τις επιχειρηματικές μπίζνες Μελισσανίδη, Σαββίδη και Μαρινάκη, τονίσαμε ότι δεν επιβεβαιώνουν την αισιοδοξία του Αυγενάκη και κάναμε την εκτίμηση ότι με τη δήλωσή του ήθελε να εκφράσει τους ευσεβείς πόθους του και να δείξει ότι προσπαθεί να βρει λύσεις για να βγει το ποδόσφαιρο από τη μίζερη κατάσταση στην οποία βρίσκεται.
Τα όσα κωμικοτραγικά διαδραματίζονται μετά το ντέρμπι Αρη-ΠΑΟΚ, με την υπόθεση δωροδοκίας του τερματοφύλακα του Αρη, Μάριου Σιαμπάνη, επιβεβαιώνουν την άποψή μας ότι η επιχειρηματική κόντρα Σαββίδη–Μαρινάκη παραμένει «ενεργή» και σε μεγάλη ένταση και δεν αφήνει περιθώρια για λύσεις κοινής αποδοχής.
Οι διοικήσεις του Ολυμπιακού και του ΠΑΟΚ έχουν επιδοθεί σε ένα αγώνα χωρίς αύριο. Με δηλώσεις πρωτοκλασάτων στελεχών τους και εκατέρωθεν ανακοινώσεις κατηγορούν η μια την άλλη ως υπεύθυνη της απόπειρας δωροδοκίας του νεαρού τερματοφύλακα του Αρη και ζητούν από την αθλητική Δικαιοσύνη να σταθεί στο ύψος της και να τιμωρήσει με βαριά ποινή τους υπεύθυνους.
Από τα μέχρι στιγμής δεδομένα, το τοπίο είναι αρκετά «θολό», καθώς οι άμεσα εμπλεκόμενοι, Αρης και Σιαμπάνης, αντέδρασαν και ανακοίνωσαν την απόπειρα δωροδοκίας μετά τη δημοσιοποίηση της υπόθεσης από τον αντιπρόεδρο της ερυθρόλευκης ΠΑΕ, Κώστα Καραπαπά, και την πρώτη ανακοίνωση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, που εμμέσως πλην σαφώς κατηγορούσε τους ερυθρόλευκους για προβοκάτσια. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η διαλεύκανση τέτοιου είδους υποθέσεων συνήθως είναι πολύ χρονοβόρα, «ξεχνιέται» μόλις φύγει από την επικαιρότητα και δε φτάνει ως το τέλος (όπως συμβαίνει και με την υπόθεση ξυλοδαρμού του διαιτητή Τζήλιου).
Προς το παρόν και εν αναμονή των εξελίξεων, αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι για μια ακόμη φορά οι καπιταλιστές ιδιοκτήτες των ομάδων χρησιμοποιούν το ποδόσφαιρο για να αποκτήσουν μέσα από αυτό δύναμη και πολιτική επιρροή, ώστε να προωθήσουν τα επιχειρηματικά τους σχέδια, αδιαφορώντας για τη μπόχα που αναδύεται από το βούρκο που το έχουν βυθίσει.
