Σε προηγούμενο φύλλο είχαμε σχολιάσει την υπόθεση του στημένου αγώνα σε όμιλο του Champions League (αφορά την αναμέτρηση Παρί Σεν Ζερμέν-Ερυθρός Αστέρας 6-1) και το σκάνδαλο με τους στημένους αγώνες στο Βέλγιο, τα οποία αποτελούν ένα σημαντικό πονοκέφαλο για την ΟΥΕΦΑ. Ιδιαίτερα η περίπτωση του αγώνα Παρί Σεν Ζερμέν-Ερυθρός Αστέρας, που θέτει υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία της κορυφαίας ποδοσφαιρικής ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Το φως της δημοσιότητας είδε και ένα ακόμη εν δυνάμει σκάνδαλο που έχει άμεση σχέση με τον νυν πρόεδρο της ΟΥΕΦΑ Τζιάνι Ινφαντίνο και τον προκάτοχό του Μισέλ Πλατινί, οι οποίοι σύμφωνα με δημοσιεύματα του «Spiegel» που συνεργάζεται με τα «Football Leaks», βοήθησαν την Παρί Σεν Ζερμέν και την Μάντσεστερ Σίτι, να γλιτώσουν τιμωρίες για παραβάσεις του οικονομικού «Fair Play».
Η υπόθεση ξεκινάει την περίοδο 2011-2013, οπότε ο νυν πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ ήρθε σε επαφή με τους άραβες (Κατάρ) ιδιοκτήτες των δυο ομάδων, προκειμένου να τους δώσει οδηγίες για να ξεπεράσουν τις διαδικασίες του Fair Play και να μην τιμωρηθούν οι ομάδες τους. Για την υπόθεση της Παρί Σεν Ζερμέν, το ποσό που μπήκε στο ταμείο της ομάδας είναι 1.800.000.000 ευρώ και θα έπρεπε να προκαλέσει την τιμωρία της ομάδας (ίσως και την πώληση των Εμπαμπέ και Νεϊμάρ, που η μεταγραφή τους κόστισε τεράστια ποσά) για υπερτιμημένο πακέτο χορηγιών. Στην περίπτωση της Μάντσεστερ Σίτι, το ποσό ανέρχεται στα 2.700.000.000 ευρώ, επίσης από υπερτιμημένα πακέτα χορηγίας, αλλά και από παράτυπα έσοδα, και σύμφωνα με το γερμανικό Μέσο στη συγκάλυψη των παρατυπιών της Μάντσεστερ Σίτι φέρεται να έχει ρόλο και ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί που για πολιτικούς λόγους αβαντάρησε τους σεΐχηδες από το Κατάρ.
Τις μυστικές συναντήσεις και τα διαδικαστικά με τους ιδιοκτήτες των δυο ομάδων οργάνωσε ο Ινφαντίνο. Τον Μάη του 2014, ο νυν πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ είχε στείλει με e-mail στο αφεντικό της Μάντσεστερ Σίτι, Αλ Μουμπαράκ, οδηγίες, προτείνοντάς του τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να ξεγελάσει το οικονομικό Fair Play. Τη συνεργασία με τον ιδιοκτήτης της Παρί και πρόεδρο της «Qatar Sports Investments» Νάσερ Αλ Κελαϊφί και τον άνθρωπο εμπιστοσύνης του Ζαν Κλοντ Μπλανκ την είχε ο Μισέλ Πλατινί (την εποχή εκείνη ήταν πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ). Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες της ΟΥΕΦΑ είχαν ξεκινήσει έρευνα για τη μη τήρηση του οικονομικού Fair Play, η οποία τερματίστηκε το 2017 χωρίς λόγο και χωρίς να καταλήξει σε συμπεράσματα (κύκλοι της ΟΥΕΦΑ αφήνουν να εννοηθεί ότι δεν κατέληξαν σε πόρισμα λόγω πολιτικής σκοπιμότητας). Η ηγεσία της ευρωπαϊκής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας θα πρέπει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις και να πείσει ότι δεν είχε αβαντάρει τις δυο ομάδες.
Ούτε όμως και από την πλευρά των ομάδων υπάρχει κάποια αντίδραση και αυτή η σιωπή για πολλούς σημαίνει ότι οι αποκαλύψεις του «Spiegel» έχουν βάση. Υπάρχουν όμως και αυτοί που θεωρούν την υπόθεση μέρος του πολέμου ανάμεσα στις οικονομικές φατρίες που παρασιτούν στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Η Μάντσεστερ Σίτι και η Παρί Σεν Ζερμέν είναι αυτή τη χρονική περίοδο από τις καλύτερες και πιο αποτελεσματικές ομάδες στην Ευρώπη, έχουν αφήσει πίσω τους τις παραδοσιακά μεγάλες ομάδες και είναι -ιδιαίτερα η αγγλική ομάδα- τα φαβορί για την κατάκτηση του Champions League. Για να δημιουργηθούν, ξοδεύτηκαν παρά πολλά χρήματα από τους σεΐχηδες και είναι πολύ πιθανό να έχουν ξεπεράσει τα όρια του οικονομικού Fair Play το οποίο εφαρμόστηκε από την ΟΥΕΦΑ για να αποτρέψει την είσοδο στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο στα πετροδολάρια των σεΐχηδων και στους ρώσους πολυεκατομμυριούχους. Βρήκαν λοιπόν την ευκαιρία οι ανταγωνιστές των δυο ομάδων, είτε να δημοσιοποιήσουν στοιχεία που είχαν στη διάθεσή τους, αλλά δεν είχαν κανένα λόγο να τα δημοσιοποιήσουν όσο οι δυο ομάδες δεν αμφισβητούσαν την κυριαρχία τους και την κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, είτε να πλασάρουν στην ποδοσφαιρική πιάτσα ένα αληθοφανές σενάριο για να αμαυρώσουν την εικόνα τους και να στριμώξουν τον Ινφαντίνο και την παρέα του.
Ποια είναι η αλήθεια; Το πιθανότερο είναι να μείνουμε με την απορία, αφού σε τέτοιου είδους σκάνδαλα συνήθως οι αντιμαχόμενες πλευρές έρχονται σε συμβιβασμό. Δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι το επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι επί της ουσίας μια πολύ κερδοφόρα καπιταλιστική μπίζνα, πάνω από τις συλλογικές αντιπαραθέσεις και τη διαμάχη των ομάδων για την κορυφή, η οποία θα πρέπει με κάθε τρόπο να διατηρήσει την ιλουστρασιόν εικόνα της για να μπορεί να πουλάει στους πελάτες-φιλάθλους.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
Ασπίδα προστασίας
Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να κερδίσει τον Παναθηναϊκό στο ποδοσφαιρικό ντέρμπι (οι ερυθρόλευκοι έσωσαν την παρτίδα ισοφαρίζοντας στις καθυστερήσεις σε 1-1) και στο λιμάνι άρχισαν τα όργανα. Μετά τη λήξη του ντέρμπι, οι οργανωμένοι οπαδοί της Θύρας 7 γιούχαραν τους παίχτες όταν πήγαν να τους χαιρετήσουν, θεωρώντας ότι έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την αγωνιστική εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα.
Οπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις το διαδίκτυο πήρε φωτιά και ανάμεσα στους ερυθρόλευκους οπαδούς ξεκίνησε ένας ιδιότυπος «εμφύλιος» μεταξύ των υποστηρικτών και των επικριτών της ενέργειας της Θύρας 7. Διαβάζοντας τα σχόλια των ερυθρόλευκων οπαδών, γίνεται φανερό ότι το αντικείμενο της συζήτησης, ανεξάρτητα με τη θέση υπέρ ή κατά της Θύρας 7, αφορά αν είναι ή όχι αδιάφοροι οι παίχτες της ομάδας και αν πρέπει να δοθεί ή όχι χρόνος, αφού είναι πολλοί οι νέοι παίχτες και δεν έχουν ακόμη «δέσει» σαν ομάδα. Οι αρνητικές αναφορές για τον ισπανό προπονητή του Ολυμπιακού, Πέδρο Μαρτίνς ήταν πολύ λίγες και για την ερυθρόλευκη διοίκηση και τον Βαγγέλη Μαρινάκη από ελάχιστες έως μηδενικές.
Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το ότι η Θύρα 7 είναι απόλυτα ελεγχόμενη από τον Μαρινάκη, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η αντίδραση των οργανωμένων οπαδών του Ολυμπιακού δεν ήταν και τόσο αυθόρμητη. Για μια ακόμα φορά ύψωσαν ασπίδα προστασίας στον ισχυρό άντρα της ερυθρόλευκης ΠΑΕ, αποπροσανατολίζοντας τη συζήτηση από την πραγματική της βάση που θα έπρεπε καταρχάς να είναι η «ποιότητα» του έμψυχου δυναμικού της ομάδας (ευθύνη της διοίκησης) και η διαχείριση και η αξιοποίησή του (ευθύνη του προπονητή).
Συγκρίνοντας τον περσινό με το φετινό Ολυμπιακό, μια μεγάλη διαφορά που μπορούμε να εντοπίσουμε είναι η αναποτελεσματικότητα της ομάδας και η αδυναμία της να «τελειώσει» τις φάσεις που δημιουργεί. Σε απλά ελληνικά, έχει πρόβλημα στο γκολ και όχι στη δημιουργία ευκαιριών. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι όσο περισσότερο «δένει» αγωνιστικά η ομάδα τόσο θα αυξάνεται η αποτελεσματικότητά της, όμως η ιστορία δείχνει ότι ένας πρωτοκλασάτος επιθετικός με «αίσθηση» του γκολ δε χρειάζεται την ομοιογένεια της ομάδας για να το «παστελώσει». Συνεπώς, οι ερυθρόλευκοι οπαδοί θα πρέπει να πιέσουν να βάλει το χέρι στην τσέπη ο Μαρινάκης και να φέρει στην ομάδα ένα καλό σέντερ φορ και όχι να την πέφτουν στους παίχτες και να περιμένουν «να δέσει το βύσσινο».
Μάταια προσπαθούν τα «γατάκια» του ΣΥΡΙΖΑ να πείσουν ότι μπορούν να γίνουν ΠΑΣΟΚ στη θέση του ΠΑΣΟΚ. Εκτός από το γεγονός ότι οι εποχές είναι διαφορετικές και εν μέσω οικονομικής κρίσης δεν μπορούν να κάνουν «παροχές» για το πόπολο, η κουλτούρα τους είναι τελείως διαφορετική από το DNA του Κινήματος (απεικονίζεται επακριβώς στη φωτογραφία που φιλοξενεί η στήλη), το οποίο του επέτρεψε να αποκτήσει ισχυρούς δεσμούς με τα λαϊκά στρώματα.
