3 Υπερβολικά άνετος με τον φακό ο Ντέμης, κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις κατά την πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη. Επικοινωνιακά ο πρόεδρος της ΑΕΚ στάθηκε αρκετά καλά, όμως επί της ουσίας τα όσα είπε για το μέλλον της ΑΕΚ χωράνε πολλή συζήτηση. Πιστεύω ότι ο Ντέμης δεν έχει ακόμη καταλάβει το μέγεθος του εγχειρήματος που έχει αναλάβει και βαδίζει στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα.
Ο σχεδιασμός για την αγωνιστική πορεία μιας ομάδας σε επίπεδο τριετίας ή πενταετίας προϋποθέτει πριν απ’ όλα ότι έχουν εξασφαλιστεί οι απαραίτητοι οικονομικοί πόροι. Χωρίς αυτό το δεδομένο ο οποιοσδήποτε σχεδιασμός δεν είναι τίποτε περισσότερο από ασκήσεις επί χάρτου για να γράφουν οι εφημερίδες και να παραμυθιάζονται οι οπαδοί. Στη συνέντευξή του ο Ντέμης παραδέχτηκε ότι όχι μόνο δεν έχει εξασφαλίσει τα απαραίτητα φράγκα για το σχεδιασμό που κάνει, αλλά ότι δεν ξέρει αν θα μπορέσει να είναι εντάξει στις άμεσες οικονομικές υποχρεώσεις της ομάδας του. Η μόνη οικονομική αναφορά που έκανε ήταν για τα 5 συν 1 εκατομμύρια ευρώ που έχουν βάλει οι συνεργάτες του και αυτός μέχρι τώρα και το μοναδικό σχόλιο που μπορούμε να κάνουμε είναι ότι πολύ φτηνά αγόρασε ο Ντέμης την ΑΕΚ, αφού με αυτά τα φράγκα δεν μπορείς να αγοράσεις ούτε περίπτερο στην Ομόνοια.
Είναι ακόμη πολύ νωρίς για να μπορέσουμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για το μέλλον της ΑΕΚ και κυρίως για το μέλλον του Ντέμη στην ΑΕΚ. Τα δεδομένα που έχουμε στη διάθεσή μας μας δίνουν τη δυνατότητα να κάνουμε μια εκτίμηση. Ο ρόλος του Ντέμη δεν θα είναι να οδηγήσει την ΑΕΚ στη δόξα, αλλά απλά και μόνο να τη βγάλει από το σημερινό αδιέξοδο και να συσπειρώσει τους οπαδούς της ομάδας, δεν θα είναι δηλαδή ο οδηγός αλλά ο παρκαδόρος που θα παραδώσει την ομάδα σε κάποιον καπιταλιστή που θα διαθέσει τα απαραίτητα φράγκα για να μπορέσει η ΑΕΚ να διαδραματίσει το ρόλο που «θεσμικά» έχει στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Γιατί μπορεί τώρα σύσσωμοι οι οπαδοί, ανώνυμοι και επώνυμοι (οι επώνυμοι οπαδοί στηρίζουν θέλοντας και μη τον Ντέμη, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα βρεθούν αντιμέτωποι με το σύνολο του κόσμου της ΑΕΚ) και να του δίνουν μια πίστωση χρόνου, είναι όμως μαθηματικά βέβαιο ότι αν δεν βρεθούν φράγκα για να φτιαχτεί ομάδα ικανή να πρωταγωνιστήσει, θ’ αρχίσουν οι γκρίνιες και η αμφισβήτηση. Και επειδή ο Ντέμης δεν έχει τα φράγκα και δεν μπορεί να αποκτήσει φράγκα, ώστε να αναλάβει το οικονομικό μέρος, θα πρέπει να τα βρει με κάποιον καπιταλιστή και να του παραδώσει την ομάδα ή να του δίνει τα φράγκα και να το παίζει πρόεδρος.
Είμαι σίγουρος ότι πολλοί φίλοι της ΑΕΚ θα διαφωνήσουν με την εκτίμηση αυτή, όμως ευτυχώς ή δυστυχώς τα πάντα κρίνονται από το αποτέλεσμα και το αποτέλεσμα από τα φράγκα που μπορείς να διαθέσεις, συνεπώς δεν υπάρχουν περιθώρια αισιοδοξίας.
3 Ας ανηφορίσουμε προς Θεσσαλονίκη μεριά και ας ασχοληθούμε με τους κιτρινόμαυρους της Θεσσαλονίκης. Οπως όλοι γνωρίζουμε, ο Αρης την περσινή χρονιά βρέθηκε ένα βήμα πριν τη διάλυση, εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Η ίδια κατάσταση υπήρχε και στην έναρξη της φετινής περιόδου, όπου μετά πολλών βασάνων η προσωρινή διοίκηση της ομάδας κατάφερε να εξασφαλίσει την άδεια συμμετοχής στο πρωτάθλημα. Οι ζοφερές μέρες αποτελούν παρελθόν, αφού η ομάδα εντάχθηκε στο άρθρο 44 με αποτέλεσμα το 95% των χρεών της να εξαφανιστεί και σύμφωνα με τις δηλώσεις του οικονομικού επιτελείου της ΠΑΕ είναι πολύ πιθανό τα ταμείο στο τέλος της σεζόν (εφόσον ευοδωθούν οι επαφές της με τους ενδιαφερομένους χορηγούς) να έχει μετά από πολλά χρόνια θετικό πρόσημο.
Η οικονομική κατάσταση της ΠΑΕ Αρης αφήνει τη στήλη παγερά αδιάφορη και αν ασχολούμαστε με το θέμα είναι για να δείξουμε το μέγεθος του ελληνικού ποδοσφαίρου. Οταν μια ομάδα από τις μεσαίες του πρωταθλήματος μπορεί από τη μια μέρα στην άλλη να βρεθεί από το χείλος της καταστροφής σε υγιή οικονομική κατάσταση εξασφαλίζοντας (με τη μεσολάβηση του υφυπουργού Αθλητισμού) 2-3 μικρομεσαίες κρατικές χορηγίες, μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε ότι το οικονομικό μέγεθος του ελληνικού ποδοσφαίρου στην ευρωπαϊκή αγορά είναι αντίστοιχο με αυτό επαρχιακού συνοικιακού μπακάλικου. Και επειδή, όπως όλοι γνωρίζουμε, το ποδοσφαιρικό θέαμα που προσφέρει ένα πρωτάθλημα είναι ανάλογο με τα φράγκα που διακινούνται σε αυτό, ας αναφωνήσουμε όλοι: «μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά…».
3 Εφόσον αποφασίσαμε σήμερα να ασχοληθούμε με τα «οικονομικά» του ελληνικού ποδοσφαίρου, ας αναφέρουμε και μια είδηση που μπορεί να θεωρηθεί ως ευχάριστη και ελπιδοφόρα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ σύσσωμου του τύπου, αθλητικού και πολιτικού, η ΠΑΕ Αιγάλεω θα υποβάλει αίτημα για να ενταχθεί στο Χρηματιστήριο στα πρότυπα των ευρωπαϊκών συλλόγων. Για τρίτη συνεχόμενη χρόνια ο οικονομικός απολογισμός της ΠΑΕ είναι θετικός και συνεπώς η ομάδα καλύπτει όλες τις νομικές προϋποθέσεις για να ενταχθεί στην Κεφαλαιαγορά. Το «μοντέλο Αιγάλεω» προβάλλεται σαν η προοπτική για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Οπως με σοφία αναλύουν τα δεδομένα οι αγαπητοί συνάδελφοι, προκύπτει ότι αν υπάρχει υγιής διοίκηση, με επιχειρηματικό πνεύμα και σωστές επιλογές σε μια ομάδα, αυτή μπορεί να μεγαλουργήσει.
Ολοι βεβαίως ξεχνάνε ηθελημένα κάποια δεδομένα. Πρώτα απ’ όλα, το Αιγάλεω είναι μια μικρομεσαία ομάδα που από την δυναμική της έχει περιορισμένους στόχους που δεν ξεπερνούν τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ. Δεύτερο, το έμψυχο υλικό της ομάδας δεν είναι τέτοιο που να επιτρέπει όνειρα και προσδοκίες για κάτι περισσότερο, αφού στην πλειοψηφία τους οι παίχτες της δε μπορούν να θεωρηθούν κάτι περισσότερο από καλοί. Τρίτο και κυριότερο, η οικονομική θέση της ομάδας, παρά το θετικό πρόσημο που έχει το ταμείο της, είναι τέτοια που δεν επιτρέπει προσδοκίες για κάτι πολύ καλό, αφού υπολείπεται σημαντικά από αυτή που πρέπει να έχει μια ομάδα που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό και να έχει μια αξιοπρεπή παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Το συμπέρασμα που μπορούμε να βγάλουμε είναι ότι αυτοί που διοικούν το Αιγάλεω έχουν αρκετές ικανότητες στο να εκμεταλλεύονται το επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου και να βγάζουν κέρδη. Η ομάδα της Δυτικής Αθήνας κατάφερε να φτιάξει με χαμηλό μπάτζετ ένα αξιόμαχο σύνολο το οποίο εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο το χαμηλό επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου και με αυτό τον τρόπο καταφέρνει να βρίσκεται μέσα στις ομάδες που εκπροσωπούν τη χώρα στο ΟΥΕΦΑ. Με άλλα λόγια, ξοδεύοντας όσο το δυνατόν λιγότερα χρήματα οι διοικούντες της ομάδας κατάφεραν να πετύχουν το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα και να μπορούν να φιγουράρουν στην «ελίτ» του ποδοσφαίρου μας. Θα πρέπει συνεπώς να δοθούν συγχαρητήρια στους καπιταλιστές που διοικούν την ομάδα για τις επιχειρηματικές τους ικανότητες, αλλά αυτό απέχει πάρα πολύ από το να θεωρηθεί σαν το πρότυπο και το μοντέλο του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Κος Πάπιας
