Αρχισαν τα όργανα για την κυβέρνηση στο χώρο του αθλητισμού. Μετά τον Αλαφούζο που σηκώνει την σημαία της «εξέγερσης» και βγάζει αντικυβερνητικές ανακοινώσεις για την απαξίωση του ελληνικού ποδοσφαίρου και τους «στημένους» αγώνες, ήρθε η σειρά του ΠΑΟΚ να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για τις κυβερνητικές επιλογές. Ας δούμε όμως πιο αναλυτικά τα δεδομένα.
Ο Αλαφούζος έχει ανοίξει τις τελευταίες βδομάδες, με αφορμή την κατάσταση στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο, ένα πόλεμο ανακοινώσεων κατά της κυβέρνησης, την οποία κατηγορεί για απραξία και συγκάλυψη. Το «έργο» ξεκινάει μετά την έκδοση της απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου με την οποία βγήκε παράνομη η επιχορήγηση των 7.000.000 ευρώ από την Περιφέρεια Αττικής για την ανακαίνιση και επέκταση του γηπέδου της Λεωφόρου, οπότε και βγαίνει η πρώτη ανακοίνωση. Μετά τη διαιτησία του Σπάθα στην Τρίπολη, στον αγώνα Αστέρας Τρίπολης – Ολυμπιακός 0-0, στον οποίο ο διαιτητής έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να κερδίσουν (ή τουλάχιστον να μη χάσουν) οι ερυθρόλευκοι, ο Αλαφούζος βγάζει και δεύτερη ανακοίνωση, με πιο συγκεκριμένες αιχμές κατά της κυβερνητικής αδιαφορίας για τα τεκταινόμενα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Την ίδια στιγμή, οι μιντιακές επιχειρήσεις του (ΣΚΑΙ και Καθημερινή) ξεκινούν έρευνα για την απαξίωση του ελληνικού ποδοσφαίρου και τους λόγους που ευθύνονται γι’ αυτή. Τα ευρήματα της έρευνας δημοσιοποιήθηκαν την περασμένη βδομάδα και απετέλεσαν την αφορμή για νέες αντικυβερνητικές δηλώσεις από την πράσινη ΠΑΕ.
Ταυτόχρονα με όλες αυτές τις ενέργειες, οι πράσινοι προσπαθούσαν να φτιάξουν ένα «κίνημα» για την εξυγίανση του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου, με τη συμμετοχή του Σαββίδη από τον ΠΑΟΚ και του Μελισσανίδη από την ΑΕΚ. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Αλαφούζου, το πράγμα έδειχνε βαλτωμένο, αφού Σαββίδης και Μελισσανίδης είχαν άλλες προτεραιότητες και παζάρευαν με διαφορετικό τρόπο με την κυβέρνηση. Τα πράγματα όμως δείχνουν να αλλάζουν, τουλάχιστον στο επικοινωνιακό επίπεδο, μετά την απόφαση της κυβέρνησης να βάλει οριστικό τέλος στην υπόθεση της ρύθμισης των χρεών της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Μετά τη γνωστοποίηση της απόφασης 1236/2014 του υπουργείου Οικονομικών, έγινε φανερό ότι η ομάδα της Θεσσαλονίκης είναι οριστικά εκτός της ρύθμισης για τα χρέη των Ανώνυμων Εταιριών. Παρά τις διαβεβαιώσεις που έδιναν κυβερνητικά στελέχη, ότι στην απόφαση θα υπάρχουν διευκρινίσεις που θα επιτρέπουν στον ΠΑΟΚ να ρυθμίσει τα χρέη του, η πραγματικότητα είναι διαφορετική και θα πρέπει τα χρέη να ρυθμιστούν συνολικά, αφού πλέον οι δικαστικές διαμάχες αφορούν συνολικά το ΑΦΜ της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Μέχρι τη στιγμή που έκλεινε η ύλη της «Κ» δεν είχε βγει επίσημη ανακοίνωση από την ΠΑΕ ΠΑΟΚ, κύκλοι όμως από το περιβάλλον του Σαββίδη τόνιζαν ότι είναι ιδιαίτερα ενοχλημένος από την απόφαση και τη στάση της κυβέρνησης και ότι σκέπτεται πολύ σοβαρά να μην προχωρήσει στην επένδυση για τη δημιουργία προπονητικού κέντρου στη Θέρμη.
Ανεξάρτητα από τις κινήσεις που θα κάνουν οι καπιταλιστές που διοικούν τις ΠΑΕ και τους τρόπους με τους οποίους θα προσπαθήσουν να πιέσουν την κυβέρνηση για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους, έχει σημασία να δούμε και τη στάση της κυβέρνησης. Μέχρι σήμερα, οι κυβερνήσεις φρόντιζαν να ικανοποιούν τα αιτήματα των μεγάλων ομάδων, προκειμένου να μην έχουν τους οπαδούς τους εναντίον τους και να μη πληρώνουν πολιτικό κόστος. Γι’ αυτό το λόγο, άλλωστε, και οι καπιταλιστές «επένδυαν» στις ομάδες. Η οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων, εκτός από την απαξίωση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, έχει ως αποτέλεσμα και ένα «χαλάρωμα» στις σχέσεις των οπαδών με τους προέδρους των ομάδων. Δεν μιλάμε, βέβαια, για το στενό πυρήνα των οργανωμένων οπαδών, που λειτουργούν διαχρονικά και θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως ιδιωτικοί οπαδικοί στρατοί. Η μεγάλη μάζα των οπαδών της κάθε ομάδας, όμως, βλέποντας τον καπιταλιστή πρόεδρο να μη βάζει το χέρι στην τσέπη και να αφήνει την ομάδα στην τύχη της, αρχίζει να καταλαβαίνει ότι τα δικά τους συμφέροντα είναι διαφορετικά από τα επιχειρηματικά σχέδια του προέδρου και σιγά-σιγά παίρνει αποστάσεις από τα «αγωνιστικά προσκλητήρια» για το καλό της ομάδας.
Αυτή την τάση την έχουν αντιληφθεί τα στελέχη της κεντρικής εξουσίας και γι’ αυτό δεν δείχνουν και ιδιαίτερο ζήλο να ικανοποιήσουν τα αιτήματα των ομάδων, αν αυτά τους δημιουργούν αλλά προβλήματα, όπως στην περίπτωση του ΠΑΟΚ. Το αίτημα του Σαββίδη για συνολική ρύθμιση των οφειλών και διαγραφή όλων των προσαυξήσεων έρχεται σε αντίθεση με τη διαταγή της τρόικας για «κούρεμα» των προσαυξήσεων σε ποσοστό έως 80% και η κυβέρνηση αποφάσισε να μην το ικανοποιήσει, αφού κρίνει ότι το κόστος από τις αντιδράσεις των ΠΑΟΚτζήδων θα είναι μικρότερο από αυτό που θα προκύψει αν αθετήσει τις εντολές των αφεντικών της.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
Του γύρισε σαν μπούμερανγκ
Παρά την προσπάθεια του Αλαφούζου και του δημοσιογραφικού εσμού που τον στηρίζει να δικαιολογήσουν την απομάκρυνση του Νίκου Νταμπίζα από το ποδοσφαιρικό τμήμα του Παναθηναϊκού, τα αποτελέσματα δεν είναι τα αναμενόμενα. Προσπάθησαν να «ερεθίσουν» τα αντι-Ολυμπιακά αισθήματα των πράσινων οπαδών και να πείσουν ότι διώχνουν (με πολύ άγαρμπο τρόπο) από την ομάδα ένα συνεργάτη που δε δούλεψε όπως έπρεπε για την ομάδα, αφήνοντας υπονοούμενα για το ερυθρόλευκο παρελθόν του. Ομως, οι οπαδοί διαθέτουν τα κατάλληλα κριτήρια με τα οποία αξιολογούν τον καθένα που έχει σχέση με την αγαπημένη τους ομάδα και τον αξιολογούν με αυτά και όχι με τον τρόπο που θα ήθελε ο Αλαφούζος.
Οταν ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Νταμπίζα, ήταν πολλοί οι πράσινοι οπαδοί που δεν είδαν με καλό μάτι αυτή τη συνεργασία. Τότε, ο Αλαφούζος ζήτησε από τον κόσμο του Παναθηναϊκού να τον κρίνει με βάση το έργο, τη δουλειά και την προσφορά του στην ομάδα και όχι με βάση το ερυθρόλευκο παρελθόν του. Τα αποτελέσματα της πρώτης χρονιάς δικαίωσαν απόλυτα τον Αλαφούζο για την επιλογή του και τον Νταμπίζα για το έργο του. Οι πράσινοι οπαδοί ξεπέρασαν τις όποιες προκαταλήψεις και τον θεώρησαν μέλος της παναθηναϊκής οικογένειας. Είναι λοιπόν πολύ φυσιολογικό, όταν ο Αλαφούζος αποφάσισε να τον «στείλει» σπίτι του, γιατί είχε γνώμη και άποψη και δεν έκανε ό,τι ήθελε ο πρόεδρος, να μην έχει μαζί του τους οπαδούς του Παναθηναϊκού.
Οταν οι περισσότεροι από τους παίχτες της ομάδας έχουν κατά καιρούς δηλώσει τη σημαντική προσφορά του Νταμπίζα στην πορεία της ομάδας, τα καπρίτσια και οι εγωισμοί του προέδρου μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Με το αλάθητο και ιδιαίτερο κριτήριό του, ο κόσμος του Παναθηναϊκού αποχαιρέτησε με τον τρόπο που έπρεπε τον Νταμπίζα, αναγνωρίζοντας την προσφορά του στην ομάδα, και στραπατσάρισε την επικοινωνιακή εικόνα του Αλαφούζου, ο οποίος δεν έχει ακόμη καταλάβει ότι είναι άλλο πράγμα να διοικείς μια κοινή καπιταλιστική επιχείρηση και άλλο μια μεγάλη ποδοσφαιρική ομάδα.
Δυο ερωτευμένοι αποδίδουν με διαφορετικό τρόπο την αγάπη τους. Ο πρώτος, με το κείμενο που αποτελεί τον κεντρικό τίτλο της στήλης, καλεί την αγαπημένη του να συναντηθούν στον τόπο του αγώνα, ενώ ο δεύτερος, λιγότερο ποιητικός, συγκρίνει το αίσθημα που νοιώθει για την αγαπημένη του με την «ηδονή» του γκολ στο τελευταίο λεπτό του αγώνα, που προφανώς οδηγεί στη νίκη. Ο λόγος που «απορρίπτουμε» τον δεύτερο είναι γιατί είναι εκτός πραγματικότητας, αφού για τη συντριπτική πλειοψηφία των ποδοσφαιρόφιλων το γκολ στο 90 είναι η απόλυτη «ηδονή», ιδιαίτερα αν είναι και οφσάιντ. Αλλωστε, όπως λέει και ο λαός, «γυναίκα αλλάζεις, ομάδα δεν αλλάζεις».
