Στις αρμόδιες επιτροπές της Βουλής βρίσκεται το νομοσχέδιο για τη ρύθμιση της λειτουργίας των «κουλοχέρηδων», το οποίο είχε κατατεθεί στη Βουλή των περασμένο Αύγουστο, πριν κλείσει για τις καλοκαιρινές διακοπές. Η συζήτηση του νομοσχεδίου στις επιτροπές ξεκίνησε στις 20/10/2017 και αναμενόταν να ολοκληρωθεί στις 2/11/2017. Αν και τα σχετικά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι στόχος της κυβέρνησης είναι να χτυπηθεί ο παράνομος διαδικτυακός τζόγος, επί της ουσίας ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τον τρόπο λειτουργίας των «κουλοχέρηδων», ενώ οι βασικές αλλαγές που προβλέπονται σε αυτό είναι απόλυτα συνδεδεμένες με τις επιδιώξεις της ΟΠΑΠ ΑΕ.
Στο νομοσχέδιο προβλέπεται η επέκταση της ισχύος της άδειας της εταιρίας για τη λειτουργία των VLTs από τα 10 στα 18 χρόνια και μάλιστα χωρίς υποχρέωση καταβολής επιπλέον τιμήματος (υπολογίζεται ότι το κέρδος της εταιρίας θα φτάσει τα 300 εκατ. ευρώ), η οποία έρχεται σαν αντιστάθμισμα της μείωσης του συνολικού αριθμού VLTs από τις 35.000 στις 25.000 μηχανήματα. Με μια πρώτη ματιά, η ρύθμιση αυτή δεν κινεί υποψίες, όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις από τη λειτουργία των «κουλοχέρηδων», τα αποτελέσματα δεν είναι τα αναμενόμενα για τον ΟΠΑΠ, αφού όλα δείχνουν ότι η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει σημαντικά την αγορά και τα ποσά που τζογάρονται είναι μικρότερα από τα αναμενόμενα. Το γεγονός αυτό είχε δημιουργήσει προβληματισμούς στην εταιρία, αφού έβλεπε ότι η ζήτηση των μηχανημάτων δεν ήταν η προβλεπόμενη και πολύ δύσκολα θα κατόρθωνε να εγκαταστήσει 35.000 μηχανήματα στα Play Gaming Halls και στα πρακτορεία. Μια τέτοια εξέλιξη θα είχε σοβαρές επιπτώσεις στα οικονομικά της δεδομένα, αφού είτε θα έπρεπε να μειώσει τις εκτιμήσεις της για τα προβλεπόμενα έσοδα από τη λειτουργία των VTLs είτε να τα εγκαταστήσει και να καταγράψει ζημιές από τη λειτουργία τους. Με τη βοήθεια της κυβέρνησης, η ΟΠΑΠ κατάφερε να ξεφορτωθεί έναν «πονοκέφαλο» και ταυτόχρονα να εξασφαλίσει δωρεάν μια πολύ σημαντική χρονική επέκταση της ισχύος της άδειας λειτουργίας και εκμετάλλευσης των «κουλοχέρηδων».
Συμπληρωματικά στα παραπάνω, στο νομοσχέδιο υπάρχουν ρυθμίσεις και για τον αριθμό των μηχανημάτων που μπορούν να τοποθετηθούν στα Play Gaming Halls και στα πρακτορεία, που ικανοποιούν τις απαιτήσεις του Οργανισμού. Ο αριθμός των «κουλοχέρηδων» που μπορούν να τοποθετηθούν σε κάθε Play Gaming Hall (αίθουσες αποκλειστικά για VLTs, που θυμίζουν καζίνο) διπλασιάζεται (από 25 μηχανήματα γίνεται 50), ενώ πενταπλασιάζεται ο αριθμός των VLTs, που μπορούν να τοποθετηθούν στα πρακτορεία (από 3 μηχανήματα αυξάνεται στα 15). Οι αλλαγές αυτές είναι σημαντικές για την εταιρία, αφού τα δεδομένα δείχνουν ότι υπάρχει δισταγμός για «επενδύσεις» στους «κουλοχέρηδες». Από τα μέχρι στιγμής στοιχεία προκύπτει ότι έχουν εγκατασταθεί περίπου 6.000 VLTs, σε περίπου 500 πρακτορεία και 180 Play Gaming Hall, οπότε μπορούμε να καταλάβουμε τις δυσκολίες που θα υπάρχουν για να τοποθετηθούν και τα υπόλοιπα.
Είναι φανερό ότι προκειμένου να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της στοιχηματικής εταιρίας, η κυβέρνηση αδιαφορεί για τις επιπτώσεις που θα υπάρχουν στο κοινωνικό σύνολο από τη μετατροπή των πρακτορειών σε μικρά καζίνο και των Play Gaming Hall σε κανονικά καζίνο. Θα έφταναν και μόνο αυτά για να χαρακτηριστεί το νομοσχέδιο σαν ένα παρά πολύ καλό δώρο της κυβέρνησης προς την εταιρία, όμως υπάρχει και συνέχεια, αφού από το παράθυρο και κόντρα στις προειδοποιήσεις της αρμόδιας επιτροπής της Κομισιόν, η κυβέρνηση καθιστά επί της ουσίας την ΟΠΑΠ ΑΕ μονοπώλιο. Το νομοσχέδιο την απαλλάσσει από την υποχρέωση να κάνει διαγωνισμό για να επιλέξει τους υποπαραχωρησιούχους (πράκτορες και ιδιοκτήτες Play Gaming Hall), γεγονός που πολλαπλασιάζει την ισχύ της σύμβασης που επιβάλλει η εταιρεία και της δίνει τη δυνατότητα να έχει το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις με τους εν δυνάμει συνεργάτες της.
Κλείνουμε την αναφορά μας στο θέμα με ένα σχόλιο για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε το νομοσχέδιο, η συντριπτική πλειοψηφία των μέσων πληροφόρησης, η οποία έκανε αβάντα στην κυβέρνηση και την ΟΠΑΠ ΑΕ, αφού ανέφερε ότι ρυθμίζει θέματα που αφορούν τον παράνομο τζόγο. Εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι το νομοσχέδιο κατατέθηκε πριν τις καλοκαιρινές διακοπές, ο δημοσιογραφικός εσμός έκανε γαργάρα την αβάντα της κυβέρνησης στη στοιχηματική εταιρία και πέρασε το θέμα στα ψιλά (η διαφήμιση που μοιράζει η ΟΠΑΠ είναι το καλύτερο «λαδάκι»). Πλέον, ο μόνος “σκόπελος” για την ΟΠΑΠ ΑΕ και την κυβέρνηση είναι η Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Κομισιόν, στην οποία έχουν κάνει καταγγελίες τα καζίνο, όταν η κυβέρνηση ψήφισε τον Κανονισμό για τον τρόπο λειτουργίας των “κουλοχέρηδων”. Τότε η Κομισιόν είχε προειδοποιήσει την ελληνική πλευρά να μην προχωρήσει στην υλοποίηση του Κανονισμού, όμως η κυβέρνηση, αντί να συμμορφωθεί, επέλεξε να προχωρήσει σε έναν ακόμα πιο χαριστικό νόμο, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις, προκειμένου να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της ΟΠΑΠ ΑΕ.
Κος Πάπιας
papiaseksegersi.gr
♦ Οσοι ασχολούνται σταθερά με το ελληνικό μπάσκετ γνωρίζουν ότι εδώ και πολλά χρόνια έχει δημιουργηθεί στο άθλημα μια «μασονία» (από παράγοντες και δημοσιογράφους) γύρω από τον Βασιλακόπουλο, που καθορίζει τις εξελίξεις και επιβάλλει την άποψή της στο χώρο. Η συντριπτική πλειοψηφία των παραγόντων, των προπονητών, των παιχτών και γενικότερα όσων ασχολούνται με το άθλημα προσπαθεί, αν δεν μπορεί να κερδίσει την εύνοιά της, τουλάχιστον να μην έρχεται σε αντιπαράθεση μαζί της.
Ο Νίκος Παππάς είναι μια από τις εξαιρέσεις που αποφάσισε να πάει κόντρα στην μπασκετική «μασονία» και να υπερασπιστεί τη γνώμη του και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την πραγματικότητα. Με δεδομένη την «αιρετική» άποψη της στήλης για το μπάσκετ και τη διαχρονική αντιπαράθεσή της με τον δημοσιογραφικό μπασκετικό εσμό (από την εποχή που μεσουρανούσε στην πιάτσα ο μακαρίτης ο Φίλιππος Συρίγος), είναι απόλυτα φυσιολογικό ο Παππάς να έχει κερδίσει τη συμπάθειά της και την «αλληλεγγύη» της στην κόντρα του με το μπασκετικό κατεστημένο. Επειδή όμως δεν έχουμε ποτέ υιοθετήσει την άποψη «ο εχθρός του εχθρού είναι φίλος μου», είναι αναγκαίο να δώσουμε μερικές «εξηγήσεις» για τους λόγους που η στήλη συντάσσεται στη συγκεκριμένη περίπτωση με τον παίχτη του Παναθηναϊκού.
Ο πρώτος και βασικός λόγος είναι ότι ο Νίκος Παππάς δεν έχει αποδεχτεί τα «πρότυπα» του καλού αθλητή, που έχουν επιβληθεί στο σύγχρονο μπάσκετ, αλλά λειτουργεί περισσότερο με το μπασκετικό του ταλέντο (αδιάφορο για τη στήλη το «μέγεθός» του) και λιγότερο με την προπόνηση και τα συστήματα. Τηρουμένων των αναλογιών και με τον κίνδυνο να διαπράξουμε ύβρη, μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε «Φάνη Χριστόδουλου της εποχής μας», οπότε έχει κερδίσει αυτοδίκαια και μόνιμα μια θέση στην Εθνική.
Ο δεύτερος και εξίσου σοβαρός λόγος είναι ότι, εκτός από το μπάσκετ, εκφράζει με ενεργητικό τρόπο την άποψή του για τα κοινωνικά δρώμενα, κόντρα στη λογική και το δόγμα του “No Politica”. Χωρίς να συμφωνεί η στήλη με το σύνολο των απόψεών του, πρέπει να του αναγνωρίσουμε ότι ανήκει στη μειοψηφία των ανθρώπων από το χώρο του αθλητισμού που δε διστάζουν να πάρουν θέση και μάλιστα εκτός της καθεστηκυίας τάξης.
Ο τρίτος λόγος είναι γιατί έχει τις προϋποθέσεις και τα κότσια να γίνει ο ηγέτης του Παναθηναϊκού στη μετά Διαμαντίδη εποχή, παρά το γεγονός ότι οι μπασκετικές του ικανότητες υπολείπονται κατά πολύ από αυτές του Διαμαντίδη. Στον σημερινό Παναθηναϊκό είναι ο μοναδικός που δε διστάζει να βγει μπροστά στα δύσκολα και σε όσους διαφωνούν η στήλη θυμίζει τον Κάρλες Πουγιόλ, ο οποίος ήταν ο εμβληματικός και αναμφισβήτητος αρχηγός της Μπαρτσελόνα, παρά το γεγονός ότι υπήρχαν αρκετοί συμπαίκτες του με μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές ικανότητες.
Καλλιμάρμαρο, πλατεία Βαρνάβα, Αρχιμήδους και Δικαιάρχου, άλσος Λογγίνου. Μερικά από τα πολλά αυτοσχέδια γήπεδα – αλάνες, στα οποία ξεδιπλώσαμε τις «φτωχές» ποδοσφαιρικές αρετές μας, παίζοντας με μπάλες παρόμοιες με αυτές της φωτογραφίας, σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο, εκτός από το λαϊκότερο των αθλημάτων, μπορούσες να το κατατάξεις στα extreme sports.
