Σήμερα, 5/3/2024, εκδικάζεται και η νέα αγωγή που έκανε ο Πιερρακάκης, αυτήν τη φορά κατά της ΑΔΕΔΥ που προκήρυξε απεργία-αποχή από την ατομική αξιολόγηση καλύπτοντας τους εκπαιδευτικούς, μετά από αίτημα των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, των οποίων η απεργία κρίθηκε παράνομη από την εκτελούσα διατεταγμένη υπηρεσία αστική δικαιοσύνη.
Και σήμερα, λοιπόν, δεν αναμένεται κάποια έκπληξη ως προς την απόφαση της «ανεξάρτητης» Δικαιοσύνης.
Ο υπουργός Αμάθειας και Καταστολής, όπως και η προκάτοχός του Κεραμέως, με την τρομοκρατική τακτική τους, ομολογούν την ήττα τους, αφού οι εκπαιδευτικοί σε μεγάλο ποσοστό συνέτριψαν τα σχέδια επιστροφής του επιθεωρητισμού, καταρχάς ως εκβιαζόμενοι νεοδιόριστοι και τώρα ως μόνιμοι υπηρετούντες στο δημόσιο σχολείο για δεκαετίες.
Τα «επιχειρήματα» που προβάλλει το ΥΠΑΙΘΑ γνωστά, τετριμμένα, αντλημένα από το αντιδραστικό οπλοστάσιο του νόμου Χατζηδάκη και τον φασιστικό Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα. Ισχυρίζεται το υπουργείο ότι η απεργία-αποχή είναι παράνομη, πολιτική και καταχρηστική, επειδή η ικανοποίηση των αιτημάτων δεν εξαρτάται από αυτό, αλλά από το ελληνικό κοινοβούλιο που ψήφισε το σχετικό νόμο. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όμως, ο κυβερνητικός της λόχος και βεβαίως το ΥΠΑΙΘΑ ως εμπνευστής και εισηγητής του αντιδραστικού νόμου για την αξιολόγηση (Ν. 4823/2021 και ΥΑ 9950/ΓΔ5/ΦΕΚ Β 388/27-1-2023), που καθιστά τους εκπαιδευτικούς αποκλειστικά υπεύθυνους για τα δεινά του αστικού δημόσιου σχολείου και έχει σκοπό την υποταγή και την κατηγοριοποίησή τους, είναι αυτοί που εισηγήθηκαν, κατέθεσαν στη Βουλή και ψήφισαν το σχετικό νόμο.
Ισχυρίζεται επίσης ότι η απεργία-αποχή αφορά αιτήματα που σχετίζονται «με τον στενό πυρήνα του υπαλληλικού καθήκοντος ή του διευθυντικού δικαιώματος του εργοδότη». Κοντολογίς, οι πολιτικοί προϊστάμενοι των δημόσιων υπάλληλων είναι οι απόλυτοι αφέντες και οι εργαζόμενοι είναι δούλοι που μοναδικό τους καθήκον είναι η υπακοή και η υποταγή.
Μετά και την αναμενόμενη απόφαση της «τυφλής» Δικαιοσύνης, οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν άλλο δρόμο από το δυνάμωμα και την ένταση του αγώνα, που θα έχει και ως βασικό στοιχείο την μεγάλη πίεση στις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ να επαναπροκηρύξουν την απεργία-αποχή. Και αυτό πρέπει να συνεχιστεί για όσο καιρό και όσες φορές θα απαιτηθεί.
