Πότε θα έρθει μια χρονιά
πότε θα έρθει η μέρα…
Ολο καλά λιμάνια πιάνεις στα ταξίδια σου μεγάλε καπετάνιε και συναντάς όλο ενδιαφέροντες και καλούς ανθρώπους! Είσαι όντως αξιέπαινος και άξιος ο μισθός σου.
«Συμμαχία με το Ισραήλ για την εκπαίδευση των Ικάρων μας»! Μα’στα, μα’στα. Τώρα τι λες; Και τι να πεις απέναντι σ’ όλους αυτούς τους αναπάντητους μονολόγους των καπιταλιμπεριαλιστών που ακούγονται μονότονα νυχθημερόν από τα μεγάφωνα των μεγάλων αδελφών, να συμβουλεύουν, να δίνουν οδηγίες, να προστάζουν, να σπιλώνουν, να παραποιούν, να μπαζώνουν και να «μπαζώνουν», να δικαιολογούν εγκλήματα, να, να…
Στους γυρολόγους αρχηγός και στους ξεφτιλισμένους
θαρρώ πως είναι αρχηγός μ’ απόσταση ο Γρηγόρης.
Πάει η Μαρίν Λεπέν! Και κλάάάμα η Αφροδίτη (ποιας Μήλου ρε;), κλάμα ο Βλαδίμηρος (ένας είναι πλέον), ο Ορμπαν και ο Σαλβίνι. Και ο Elon βεβαίως…
Χαράς ευαγγέλια για χριστιανούς και νονούς (ποια μαφία ρε;) πάνω που χάσαμε τα αυγά και τα καλάθια: έρχονται τα καλάθια Πάσχα και νονών. Για να καλύψουν και την υπόσχεση της ΔΕΘ για αυξήσεις στα επιδόματα του ΟΠΕΚΑ που… ξεχάστηκε και σκοπίμως δεν γίνεται καν λόγος γι’ αυτή.
Δεν ξεχάστηκε όμως η πατρίς. «Φτιάχνουμε το δικό μας πατριωτικό μονοπάτι ευθύνης και αποφασιστικότητας» είπε ο πολυχρονεμένος. Ο ΚυΜ ντε, ο μονάρχης, όπως πολύ πετυχημένα βαφτίστηκε από το «Ράδιο αρβύλα». Βέβαια, το «πατριωτικό μονοπάτι» θα κοστίσει κάτι παραπάνω όπως γίνεται πάντα σ’ αυτές τις περιπτώσεις. 25 δισ. το όλον, αλλά θα έχει και «ασπίδα του Αχιλλέα» (αυτή θα κοστίσει μόνο 2,8 δισ.).
Της εξουσίας παίζουνε άψογα το παιχνίδι
κι η τάξη η εργατική δέχεται κάθε αρχή ήδη
να τη ληστεύει φανερά, να την τσαλαπατάει
της ιστορίας τον τροχό φριχτά να σταματάει.
Τι είναι αυτό ρε; Σχεδόν κάθε βδομάδα κάτι γίνεται με τρένα, προαστιακούς και μέσα σταθερής τροχιάς εν γένει! Για να μην πούμε για το μετρό της Θεσσαλονίκης…
Ολγα του τουρισμού, αν τώρα ήταν Νοέμβριος θα έμπαινες στον κόπο να κάνεις δήλωση ότι «η Σαντορίνη είναι και πάλι ασφαλής»;
Ο άλλος πάλι, ο σοφός Σωκράτης ντε, λέει ότι «είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ η αναγέννηση του ΣυΡιζΑ». Για ποιον ακριβώς λόγο μεγάλε;
Της στήλης, Μπέτυ, ήσουνα η χρυσοφόρα φλέβα
χάθηκες κι απομείναμε στεγνοί με τη Μαρέβα.
Εσύ Αλέξη έφυγες και σε ξεχάσαν’ ούλοι
κι είναι σαν πάντα να ‘χαμε μονάχο του τον Κούλη.
Και αφού μιλάμε για αερολογίες και για «να ‘χαμε να λέγαμε», να επισημάνουμε τη μονότονα επαναλαμβανόμενη δήλωση μέσα στα χρόνια, ότι «η Ελλάδα είναι πυλώνας σταθερότητας». Βέβαια αυτό θα μπορούσαμε να το λέμε κι εμείς, αλλά για τελείως διαφορετικούς λόγους…
Το νου σου στις καρέκλες συ, που έχεις στα οπίσθια
έτσι κι αλλιώς η λογική, βλέπεις, πνέει τα λοίσθια.
«Η αστική τάξη όλο και περισσότερο καταργεί τον κατακερματισμό των μέσων παραγωγής, της ιδιοκτησίας και του πληθυσμού. Συσσώρευσε τον πληθυσμό, συγκεντροποίησε τα μέσα παραγωγής και συγκέντρωσε την ιδιοκτησία σε λιγοστά χέρια. Η αναγκαία συνέπεια ήταν ο πολιτικός συγκεντρωτισμός. Ανεξάρτητες επαρχίες με διαφορετικά συμφέροντα, νόμους, κυβερνήσεις και δασμούς, και που συνδέονταν μεταξύ τους σχεδόν μονάχα με σχέσεις συμμαχίας, συσπειρώθηκαν σε ένα έθνος, μία κυβέρνηση, ένα νόμο, ένα εθνικό ταξικό συμφέρον, μια τελωνειακή ζώνη» (Karl Marx – Friedrich Engels, «Κομμουνιστικό μανιφέστο»).
Με κινητοποιήσεις τη μεγάλη εβδομάδα απειλούν οι λιμενικοί και οι αστυνομικοί, αντιδρώντας στις εξαγγελίες για αυξήσεις στους μισθούς των ενόπλων δυνάμεων. Οχι πως μας νοιάζει, απλά αποτυπώνεται για πολλοστή φορά το ότι η εθνική λογική σ’ αυτό τον τόπο πάντα ήταν τα «δώσε και σε μένα μπάρμπα» και «γιατί αυτοί και όχι εμείς».
Κοκκινοσκουφίτσα
