Δύο χιλιάδες είκοσι τέσσερα
παραδομένοι, πεσμένοι στα τέσσερα
Τη Δευτέρα 5 Αυγούστου η αντιτρομοκρατική υπηρεσία γίνεται 36 ετών. Η καλύτερη ηλικία…
Ηταν 7 του Μάη το μακρινό 1925, όταν αποφασιζόταν η αύξηση των μισθών των αστυφυλάκων, επειδή καταγραφόταν απροθυμία κατάταξης νέων στο σώμα. Μετά από τόσες κοσμογονικές αλλαγές και εγκεφαλικές πλύσεις, ποιος να το φανταζόταν ότι το έθνος μας θα ξαναζούσε τέτοιες στιγμές. Με βαθύτατη θλίψη μαθαίνουμε από τις μοιρολογίστρες, ότι πάλι παρατηρείται απροθυμία, αυτή τη φορά για τις στρατιωτικές σχολές. Ωιμέ!
Ιδιαίτερη περίπτωση ανθρώπου ο Πολάκης
εριστικός, να προκαλεί επιχειρεί πολλάκις.
Δεν είχε άλλη επιλογή λοιπόν ο Κασσελάκης
τον διέγραψε. Θα στερηθεί τα σόου ο κοσμάκης.
Η Δικαιοσύνη αποφάνθηκε. Η απόφαση του Αρείου Πάγου είναι ξεκάθαρη και κλείνει τα στόματα των συνωμοσιολόγων: «Καμία εμπλοκή κρατικού λειτουργού, απόλυτα νόμιμες οι τηλεφωνικές παρακολουθήσεις της ΕΥΠ, καμία σχέση του Predator με κρατικές υπηρεσίες».
Ο φετινός ο Αύγουστος με τις παχιές τις μύγες
φέρνει σπαρταριστές στιγμές που δεν τις λες και λίγες.
Πρώτο το μαλλιοτράβηγμα στον ΣυΡιζΑ – τι φάση!-
κι απέ οι γελοιότητες για πράσινη κουτάλα.
Εχει κανείς κάποια λογικοφανή εξήγηση για τη σύνδεση της αυγουστιάτικης πανσελήνου με τους αρχαιολογικούς χώρους;
Και μιας και κάποιοι θα κινήσουν για τα νησιά, ας λάβουν υπόψη τους κάποιες ποιοτικές διαφορές. Για παράδειγμα, άλλο να πας στην Ανδρο που έχει Μπατσί και άλλο στην Κάσο που έχει Φρυ…
Κι αφού δεν θέλεις πηγαιμό προς την καλή Ιθάκη
φάε στα μούτρα Στέφανο, Νίκο και Μητσοτάκη.
Στον κόσμο που ανεπιστρεπτί και σχεδόν αμαχητί πλέον τείνει να διαλύσει ο καπιταλισμός, όλο και περισσότεροι αρχίζουν να αντιλαμβάνονται (δυστυχώς σιγά-σιγά) ότι το διακύβευμα δεν είναι πλέον τα μέσα για ζωή, αλλά η ίδια η ζωή.
Μ’ αυτά και με άλλα πολλά, με σημαίες και με τα βούρλα, το κίνημα αλλαγής πάει για αλλαγή κινήματος. Pas shock (κανένα σοκ) που θα έλεγαν και οι κουτόφραγκοι.
Κι έτσι λοιπόν στα ξαφνικά σηκώθηκαν μπαϊράκια
πράσινα. Οχτώ στον αριθμό, με κάθε ένα να θέλει
να διώξει τα υπόλοιπα, να μείνει μόνο εκείνο
πάνω στο κενοτάφιο του ένδοξου παρελθόντος.
Ομως η λαϊκή μούσα διαβλέπει και άλλα -τη βοηθεία αφρίζοντος ζύθου- και αποτυπώνει μια μισοφωτισμένη γωνιά των εξυφαινομένων στο κίνημα που επιχειρεί νέο ξε-κίνημα:
– Πού ‘σουν περιστερούλα μου τόσο καιρό που λείπεις;
Πώς τώρα μας θυμήθηκες, αλεπού στο παζάρι;
– Πότε εδώ, πότε εκεί, πότε στην Ευρωλάνδη
επείνασα η καψερή και ήρθα για να φάω.
Κι έπειτα η κλαγγή της μάχης κι ο ασταμάτητος πάταγος την κάνουν να τηράει ακόμα πιο ζερβά (τι γελάτε ρε;) και να σημειώνει:
Τ’ ακούσατε τι γίνεται εκεί στην Κουμουνδούρου;
Κάθε ημέρα και σφαγή, κάθε νύχτα και θύμα
ατέλειωτη, απίστευτη η κλοτσοπατινάδα
γελάει ούλος ο ντουνιάς κι αυτοί εκεί! Τι γλέντια!
Μόνο τον πρωθυπουργό και διάφορους fit -και μη- θα βλέπουμε κάθε καλοκαίρι με μαγιό; Την πρόεδρο και άλλους όχι;
Αυτοί που στηρίζουν κώματα που τους κοροϊδεύουν και τους ληστεύουν, είναι φυσικό να στηρίζουν και προορισμούς διακοπών που τους κάνουν το ίδιο.
Ολο και πιο μεγάλος ο κίνδυνος, από μέση να μετατραπεί σε άκρα ανατολή…
Μην ανησυχείτε οι φιλοθεάμονες. Τον Αύγουστο υπάρχουν ειδήσεις. Ισως μάλιστα και πολύ περισσότερες απ’ ό,τι τον υπόλοιπο χρόνο. Ειδικά φέτος.
Η στήλη θα κάνει ένα μικρό, επιβεβλημένο για την ψυχική υγεία της διάλειμμα και θα επανακάμψει μόλις φύγει ο Αύγουστος. Καλό κουράγιο σε όλους μας, σύντροφοι.
Κοκκινοσκουφίτσα
