Ανοιχτή επιστολή-κραυγή αγωνίας και συνάμα καταγγελίας της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής και της διοίκησης του Πολυτεχνείου, που απαιτούν με τα σκληρά και απάνθρωπα δήθεν «ακαδημαϊκά» και οικονομικά κριτήρια από φοιτητές, ακόμη και επί πτυχίω, να εγκαταλείψουν τα δωμάτιά τους στις Εστίες, δημοσίευσε ο τελειόφοιτος του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης (Χανιά) και οικότροφος των φοιτητικών εστιών του Πολυτεχνείου, Νίκος Μαράκης.
Ο φοιτητής, παιδί πολύτεκνης οικογένειας και εργαζόμενος ο ίδιος για να επιβιώσει, δίνει σκληρή μάχη για να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Η διοίκηση του Πολυτεχνείου, που συμπεριφέρεται ως στυγνός επιχειρηματίας και όχι ως επικεφαλής πανεπιστημιακών δασκάλων, αντί να τον στηρίξει, τον διώχνει από την Εστία και μάλιστα τον απειλεί και πειθαρχικά.
Μόλις πριν λίγες ημέρες, ο Φοιτητικός Σύλλογος Εστιών Πολυτεχνείου Κρήτης κατήγγειλε την απαράδεκτη και πρωτοφανή προσπάθεια πειθαρχικής δίωξης σε 6 «ενεργούς» εστιακούς φοιτητές, που παράλληλα εργάζονται, επειδή αδυνατούν να φύγουν από το δωμάτιό τους στις εστίες του Πολυτεχνείου Κρήτης, όπως εκβιαστικά επιδιώκει να τους αναγκάσει η διοίκηση!
Η ανοιχτή επιστολή του φοιτητή
Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης και του ΥΠΑΙΘΑ,
Ονομάζομαι Νίκος Μαράκης, είμαι τελειόφοιτος του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης (Χανιά) και οικότροφος των φοιτητικών εστιών του Πολυτεχνείου.
Απειλούμαι ότι θα διωχθώ πειθαρχικά, μαζί με 5 ακόμα οικοτρόφους των εστιών του Πολυτεχνείου Κρήτης, ύστερα από διαδικασίες που κίνησαν οι Κοσμήτορες των Σχολών μας.
Με ποια κατηγορία; Για τί πρέπει να απολογηθούμε;
Επειδή δεν δεχτήκαμε την άδικη έξωση από τις φοιτητικές εστίες που προσπάθησαν να μας επιβάλλουν, ενώ είμαστε ακόμα φοιτητές! Και μάλιστα ενώ υπάρχουν αυτή τη στιγμή που γράφω αυτές τις λέξεις, δεκάδες άδειες κλίνες!
Μου απομένουν μόλις 7 μαθήματα για να πάρω το δίπλωμα μου. Είμαι φοιτητής του 7ου έτους και δεν έχω ακόμα ξεπεράσει το όριο ν+3 έτη που ισχύει στις Πολυτεχνικές σχολές, ώστε με βάση το νόμο της κυβέρνησης να μην δικαιούμαι φοιτητικές παροχές. Και τώρα, αιφνιδίως , πριν λίγες μέρες, μου ανακοινώνουν ότι πρέπει να εγκαταλείψω την εστία μου! Πώς ακριβώς θα μπορέσω να σπουδάσω αν μου στερήσετε το δικαίωμα να μένω στα Χανιά, και να μπορώ να παρακολουθώ υποχρεωτικά και προαιρετικά μαθήματα; Που θα μείνω; Ξέρετε ότι στα Χανιά δε βρίσκεις σπίτι ούτε για “ζήτω”; Ακόμα κι αν βρω, πώς θα το πληρώνω; Ξέρετε που έχουν φτάσει τα νοίκια; Ο μέσος όρος των τιμών στα Χανιά είναι στα 500 ευρώ! Αν βρω κι άλλη δουλειά για να το πληρώνω πώς θα πηγαίνω στη Σχολή;
Κυρίες και κύριοι,
Κατάφερα να φτάσω ως εδώ, χάρη στους κόπους και τις στερήσεις της οικογένειας μου για να στηρίξουν εμένα και τα αδέρφια μου στην προσπάθεια μας να περάσουμε στο πανεπιστήμιο και να σπουδάσουμε (είμαι από τρίτεκνη οικογένεια, τα αδέρφια μου είναι επίσης φοιτητές), ενώ παράλληλα αποπλήρωνε και στεγαστικό δάνειο.
Κατάφερα να φτάσω ως εδώ με πολλή προσωπική προσπάθεια, με ξενύχτια, με επιπλέον διάβασμα, καθώς φοιτούσα σε ΕΠΑΛ και συνδυάζοντας για μεγάλα διαστήματα τις φοιτητικές υποχρεώσεις με παράλληλη εργασία για να μπορέσω, εκτός από το να σπουδάσω και να επιβιώσω!
Κι εδώ που έφτασα, με μόνο στήριγμα την οικογένεια μου κι όχι το κράτος σας, δεν ανέχομαι να σας χαρίσω τη μοναδική φοιτητική παροχή που είχα, το δωμάτιο μου στις εστίες! Είναι δημόσιες, τις έχουν πληρώσει οι γονείς μας, ο λαός μας, διπλά και τριπλά, για να μπορούμε να σπουδάζουμε.
Θέλω λοιπόν, να ρωτήσω την κυβέρνηση και το υπουργείο παιδείας:
Ο νόμος σας για τα πειθαρχικά φοιτητών τελικά τι θεωρεί εγκληματική πράξη;
Είναι έγκλημα να μην εγκαταλείπεις τα φοιτητικά δικαιώματα και τις σπουδές σου;
Ξέρω πώς οι περισσότερες οικογένειες, φοιτήτριες, φοιτητές που θα τύχει να διαβάσουν αυτή την επιστολή, συμμερίζονται και καταλαβαίνουν την αγωνία μου. Γιατί αυτά που διαβάζουν δεν τους είναι ξένα. Τα έχουν ζήσει οι ίδιοι, τα παιδιά τους, δικοί τους άνθρωποι. Παίρνω το θάρρος να ζητήσω δημόσια την υποστήριξη των φοιτητριών και των φοιτητών, όσων σπουδάζουν τα παιδιά τους, των πανεπιστημιακών δασκάλων, των εργαζομένων, της κοινωνίας, για εμάς που διωκόμαστε πειθαρχικά από κάποιους που θέλουν να λέγονται δάσκαλοι, κατ’ εφαρμογήν του νόμου της κυβέρνησης της ΝΔ για τα πειθαρχικά φοιτητών.
Αυτό που θέλω και για το οποίο αγωνίζομαι, είναι ΑΠΛΑ να με αφήσετε να ολοκληρώσω τις σπουδές μου! Αγαπάω την επιστήμη που σπουδάζω και έχω παλέψει πολύ για να την εγκαταλείψω με αυτόν τον τρόπο!
