Στις 6 Ιούλη του 2017, έγινε άλλη μία σύνοδος κορυφής ΕΕ – Ιαπωνίας. Tην ΕΕ εκπροσώπησαν οι Τουσκ και Γιούνκερ και την Ιαπωνία ο πρωθυπουργός Aμπε. Μετά τη σύνοδο ανακοινώθηκε μια συμφωνία «ελεύθερων συναλλαγών» και στενότερη πολιτική συνεργασία. Οι διαπραγματεύσεις γι’ αυτή τη συμφωνία ξεκίνησαν το 2013 (πολύ πριν οι Τσιπροκαμμένοι αναλάβουν τη διαχείρηση της καπιταλιστικής εξουσίας στην Ελλάδα) και έφτασαν τους 18 γύρους. Οπως δήλωσαν, οι ηγέτες της ΕΕ και της Ιαπωνίας έχουν θέσει ως στόχο την ολοκλήρωση της συμφωνίας στα μέσα του 2018 και την εφαρμογή της στις αρχές του 2019.
Οι εκπρόσωποι της ΕΕ δεν έχασαν την ευκαιρία να επιτεθούν στον Τραμπ, που υπεραμύνεται του προστατευτισμού, δηλώνοντας: «Επίσης [η συμφωνία] θα συμβάλει στην εδραίωση του ηγετικού ρόλου της Ευρώπης στην θέσπιση παγκόσμιων εμπορικών κανόνων και θα εκπέμψει ένα ισχυρό μήνυμα, σύμφωνα με το οποίο οι παγκόσμιες προκλήσεις αντιμετωπίζονται με συνεργασία και όχι με προστατευτισμό».
Οπως φαίνεται και από τους υψηλούς στόχους που περιγράφει η δήλωση, όλος αυτός ο κύκλος των διαπραγματεύσεων εντάσσεται στο πλαίσιο του διεθνούς εμπορικού ανταγωνισμού ανάμεσα στα βασικά ιμπεριαλιστικά κέντρα. Για τη γκεμπελίστικη προπαγάνδα του Μαξίμου, όμως, είναι σαν όλα να έγιναν για την… ελληνική φέτα και την προστασία της! Περιττεύει να πούμε ότι η ελληνική φέτα δεν απασχόλησε καθόλου τους ιμπεριαλιστές ηγέτες. Αλλωστε, η προώθησή της στη γιαπωνέζικη αγορά είναι ασήμαντη.
Παρά ταύτα, οι διεστραμμένοι εγκέφαλοι της προπαγάνδας του Μαξίμου, ψάχνοντας να βρουν οτιδήποτε μπας και καταφέρουν ν’ αλλάξουν την ατζέντα, που είναι καταθλιπτική για τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, «ανακάλυψαν» ετεροχρονισμένα τη συμφωνία ΕΕ-Ιαπωνίας και έστησαν μπροστά στις κάμερες, τις οποίες φώναξαν στο Μαξίμου, μια ελεεινή παράσταση τριών κλόουν (Τσίπρας, Αποστόλου, Παπαδημητρίου), μπροστά στην οποία οι επιθεωρήσεις του «Δελφινάριου» φαντάζουν σαν παραστάσεις της Volksbuhne. Την αθλιότητα της παράστασης μπορείτε να διαπιστώσετε από το περιεχόμενο του σεναρίου (το παραθέτουμε ολόκληρο σε ένθετο), που ξεκίνησε με δήλωση του αρχικλόουν, εν είδει μεσαιωνικού τελάλη (Τσίπρας: Η είδηση είναι η μεγάλη επιτυχία για τη φέτα).
Από τους πίνακες της ΕΛΣΤΑΤ για το Εμπορικό Ισοζύγιο ΕΕ-Ιαπωνίας διαπιστώνουμε ότι οι ετήσιες εξαγωγές γαλακτοκομικών προϊόντων και αυγών πουλιών από την Ελλάδα το 2014, 2015 και 2016 ήταν 253.265, 273.130 και 350.140 ευρώ, αντίστοιχα. Μιλάμε για ποσά μεταξύ είκοσι και τριάντα χιλιάδων ευρώ το μήνα! Χωρίς καμιά δυσκολία μπορεί κάποιος να τα χαρακτηρίσει εξευτελιστικά (τζίρο μπακάλικου θυμίζουν). Σημειώστε ότι μιλάμε για μια ολόκληρη κατηγορία προϊόντων και όχι μόνο για τη φέτα. Το αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα είναι ότι στην Ιαπωνία εξάγονται πενιχρές ποσότητες ελληνικής φέτας.
Αυτό σημαίνει, ότι η κυβέρνηση της Ιαπωνίας δεν είχε κανένα λόγο να ανοίξει μια συζήτηση για την ελληνική φέτα, αν δηλαδή είναι προϊόν ΠΟΠ (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης) ή όχι. Η υποτίμηση του προϊόντος «ελληνική φέτα» αποτυπώθηκε και στο Δελτίο Τύπου που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 6 Ιούλη στις Βρυξέλλες με θέμα: «Βασικά στοιχεία της οικονομικής συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΕΕ-Ιαπωνίας». Στο υποκεφάλαιο με τίτλο «Γεωργία και τρόφιμα» διαβάζουμε ότι στην Ιαπωνία εξάγονται από την ΕΕ αγροτικά προϊόντα αξίας 5,7 δισ. ευρώ. Από την Ελλάδα, τις χρονιές 2014, 2015 και 2016 εξήχθησαν στην Ιαπωνία 28,75, 40,17 και 25,82 εκατ. ευρώ, αντίστοιχα. Ποσά που αντιπροσωπεύουν ποσοστό 0,5%, 0,7% και 0,45% των ευρωπαϊκών εξαγωγών αγροτικών προϊόντων, αντίστοιχα. Μιλάμε, δηλαδή, για αμελητέες ποσότητες. Και έχεις τον αρχικλόουν των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να παρουσιάζει τη συμφωνία ΕΕ-Ιαπωνίας σαν μεγάλη επιτυχία της φέτας!
Στο Δελτίο Τύπου της Κομισιόν γίνεται αναφορά στα τυριά και στις Προστατευόμενες Γεωγραφικές Ενδείξεις. Παραθέτουμε δύο αποσπάσματα:
«Οσον αφορά τον τομέα του τυριού -η ΕΕ αποτελεί ήδη τον κυριότερο εξαγωγέα τυριού στην ιαπωνική αγορά -, οι υψηλοί δασμοί σε πολλά τυριά, όπως το γκούντα και το τσένταρ (που σήμερα ανέρχονται σε ποσοστό 29,8%) θα καταργηθούν, ενώ θα καθιερωθούν αδασμολόγητες ποσοστώσεις για νωπά τυριά, όπως η μοτσαρέλα…
Γεωγραφικές ενδείξεις: Η συμφωνία ΕΕ-Ιαπωνίας αναγνωρίζει το ειδικό καθεστώς και παρέχει προστασία εντός της ιαπωνικής αγοράς σε περισσότερα από 200 ευρωπαϊκά γεωργικά προϊόντα συγκεκριμένης ευρωπαϊκής γεωγραφικής προέλευσης, γνωστών ως γεωγραφικών ενδείξεων (ΓΕ) – για παράδειγμα το Roquefort, το Aceto Balsamico di Modena, το Prosecco, το Jambon d’ Atdenne, το Tiroler Spoeck, η Polska Wodka, το Queso Manchego, το Lubecker Matzipan και το Irish Whiskey.Τα προϊόντα αυτά θα έχουν στην Ιαπωνία το ίδιο επίπεδο προστασίας με αυτό που έχουν στην ΕΕ σήμερα».
Οι γραφειοκράτες των Βρυξελών ούτε ενδεικτική αναφορά δεν κάνουν στη φέτα (για τα μάτια, βρε αδερφέ), ενώ αναφέρονται στο τσένταρ, τη γκούντα, το ροκφόρ και τη μοτσαρέλα. Ούτε σε άλλο ελληνικό προϊόν ΠΟΠ ή ΠΓΕ γίνεται λόγος. Αυτό δε γίνεται τυχαία. Οπως είδαμε οι ποσότητες ελληνικής φέτας και γαλακτοκομικών προϊόντων που εξάγονται στην Ιαπωνία είναι αμελητέες, οπότε οι γραφειοκράτες της Κομισιόν θεώρησαν ανάξια λόγου κάθε ενδεικτική αναφορά στη φέτα έστω.
Κακόγουστη μπαλαφάρα
Στο τηλεοπτικό σόου των τριών αποτυχημένων κλόουν στο στούντιο «Μaximou», ο Τσίπρας άνοιξε την παράσταση λέγοντας ποια είναι η «είδηση»: «η μεγάλη επιτυχία για τη φέτα». Το έγραψε και στο twitter: «…πετύχαμε την προστασία της ονομασίας προέλευσης για τη φέτα». Προστασία γενικά, χωρίς καμιά αναφορά στην Ιαπωνία και στα πραγματικά δεδομένα της υπόθεσης. Αμέσως «ατακάρισε» ο Αποστόλου, λέγοντας το αμίμητο για την προστασία της αιγοπροβατοτροφίας, που τάχα στήριξε από την αρχή η κυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων. Πρόκειται για πρόκληση, γιατί –όπως γνωρίζουν οι αναγνώστες μας από την εκτεταμένη αρθρογραφία της «Κόντρας» πάνω σ’ αυτά τα θέματα- η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και προσωπικά ο Αποστόλου έβαλαν με τις αποφάσεις τους την ταφόπλακα σε όλα τα γαλακτοκομικά προϊόντα και στην αιγοπροβατοτροφία.
Ο Παπαδημητρίου μένει σιωπηλός, για να «ατακάρει» ξανά ο αρχικλόουν με ύφος μαθητή του Δημοτικού που απαγγέλλει ποίημα σε σχολική γιορτή: «Από εδώ και στο εξής δηλαδή, φέτα μόνο ελληνική»! Δυστυχώς, έλειπε ο Μπαρουφάκης για να πετάξει ένα «ουάου» που θα ήταν τόσο ταιριαστό εκείνη τη στιγμή. Εμείς θυμίζουμε ότι οι εμπορικές συμφωνίες της ΕΕ με τον Καναδά και τις χώρες ΚΑΜΑ (Ν. Αφρική κτλ.) είναι σε πλήρη ισχύ και μ' αυτές μπήκε η ταφόπλακα στην ελληνική φέτα.
Επιπλέον, η κυβέρνησή του, επιτρέποντας τη μαζική χρήση εβαπορέ γάλακτος στην παραγωγή όλων των γαλακτοκομικών προϊόντων (μπίζνα που παράνομα –αλλά με κρατικές πλάτες- άρχισε το 2009), ανοίγει το δρόμο για να μπει ταφόπλακα σε όλα τα προϊόντα ΠΟΠ και ΠΓΕ.
Η παπαρολογία περνάει και πάλι στον «ειδικό» Αποστόλου, που λέει θριαμβευτικά ότι ο όρος φέτα δε θα χρησιμοποιείται από κανένα άλλο στην γιαπωνέζικη αγορά. Οταν στη γιαπωνέζικη αγορά υπάρχει τόσο μικρή -απειροελάχιστη- ζήτηση για ελληνική φέτα, δε θα υπάρξουν και τρίτες χώρες (π.χ. ο Καναδάς που με τη συμφωνία CETE βάφτισε το άσπρο τυρί φέτα) που θα θελήσουν να πουλήσουν το λευκό τυρί ως φέτα. Είναι άνευ ενδιαφέροντος η γιαπωνέζικη αγορά (πάλι καλά που δεν μας είπαν ότι οι γιαπωνέζοι θ' αρχίσουν να καταναλώνουν μαζικά φέτα, την οποία θα κόβουν με το κοντί σπαθί των σαμουράι!).
Εχοντας δεμένο το «ειδικό» (την τάχαμου κατοχύρωση της φέτας), ο αρχικλόουν περνάει στο «γενικό»: «Οταν κανείς διαπραγματεύεται με σχέδιο, με σοβαρότητα και αποφασιστικότητα και δεν δεχθεί ό,τι η άλλη πλευρά του παρουσιάζει ως δεδομένο και επιμένει, καταφέρνει και πετυχαίνει νίκες»! Στη δεύτερη αξιολόγηση ήθελε να το πάει το πράγμα ο κουτοπόνηρος, αλλά δεν του βγαίνει με τίποτα.
Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι στη συμφωνία ΕΕ-Ιαπωνίας δεν είχε και δεν μπορούσε να έχει καμία συμμετοχή η ελληνική κυβέρνηση. Τις διαπραγματεύσεις για τις συμφωνίες της ΕΕ με άλλες χώρες τις οργανώνει η Κομισιόν και συναποφασίζουν Κομισιόν, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο Υπουργών της ΕΕ. Μετά, αυτές οι συμφωνίες επικυρώνονται από τα εθνικά κοινοβούλια. Εμπλοκή των κυβερνήσεων των εθνικών κρατών κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων της ΕΕ με τρίτες χώρες δεν προβλέπεται και ο Τσίπρας ψεύδεται (παλιά του τέχνη κόσκινο), όταν ισχυρίζεται ότι η κυβέρνησή του πήρε μέρος στη διαπραγμάτευση για τη συμφωνία ΕΕ-Ιαπωνίας.
Πιάνοντας στον αέρα το… υπονοούμενο του Τσίπρα, ο Αποστόλου κορυφώνει την ψευδολογία, ισχυριζόμενος ότι κατήγγειλε τις συμφωνίες με τον Καναδά και τη Νότια Αφρική από τον Μάρτη του 2015, ότι πέτυχε τη δέσμευση της ΕΕ να αναθεωρήσει τις συμφωνίες μετά την πάροδο πενταετίας και ότι με τη συμφωνία ΕΕ-Ιαπωνίας κατοχυρώνεται πλήρως η ελληνική φέτα. Εχει σημασία να σημειώσουμε ότι ο Αποστόλου δε συμμετείχε στο συμβούλιο υπουργών της ΕΕ που συναποφάσισε με την Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τις συμφωνίες της ΕΕ με τις χώρες ΚΑΜΑ της νότιας Αφρικής και τον Καναδά. Στη συμφωνία ΕΕ-Καναδά συμμετείχε ο Γ. Σταθάκης, που τον Οκτώβρη του 2016 ψήφισε αυτή τη συμφωνία.
Οσον αφορά τη «δέσμευση της ΕΕ για αναθεώρηση της συμφωνίας» σημειώνουμε συνοπτικά: Πρώτο, στο κείμενο της συμφωνίας προβλέπεται συγκρότηση μεικτής επιτροπής εκπροσώπων της ΕΕ και του Καναδά. Αποκλειστικά αυτή θα αποφασίσει για οποιαδήποτε αναθεώρηση της συμφωνίας και κανένας Επίτροπος δεν μπορεί να αναλάβει δέσμευση. Δεύτερο, και τα δύο μέρη έχουν δικαίωμα βέτο. Αυτό σημαίνει ότι ο Καναδάς δε θα δεχτεί να μη συνεχίσουν να πωλούν οι καναδέζικες επιχειρήσεις το λευκό τυρί ως φέτα. Τρίτο, και στις νέες συμφωνίες της με χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου, η ΕΕ θα συνεχίσει να απεμπολεί προϊόντα ΠΟΠ και ΠΓΕ, προκειμένου να διεισδύει το κεφάλαιο του γαλλογερμανικού άξονα στις χώρες αυτές και να παίρνει κρατικές προμήθειες (και όχι μόνο). Και φυσικά, θα την πληρώνουν ΠΟΠ και ΠΓΕ χωρών σαν την Ελλάδα.
Συμπέρασμα: Η συμφωνία ΕΕ-Ιαπωνίας δεν προσφέρει την παραμικρή βοήθεια στην ελληνική φέτα, για τους λόγους που αναφέραμε. Η κυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων σφράγισε την ταφόπλακα στα γαλακτοκομικά προϊόντα και στα ΠΟΠ και ΠΓΕ, από την στιγμή που διαιωνίζει τη χρήση εβαπορέ γάλακτος στην παραγωγή όλων των γαλακτοκομικών προϊόντων.
