Ξεχείλισε η οργή των εκπαιδευτικών μετά τις εμπρηστικές δηλώσεις του κυνικού Μητσοτάκη ότι θα απολύονται από τη δημόσια εκπαίδευση οι εκπαιδευτικοί «που αρνούνται επί της αρχής να αξιολογηθούν».
Μπαράζ οργισμένων ανακοινώσεων κατακλύζουν αυτές τις μέρες το διαδίκτυο, ένδειξη αγωνιστικών διαθέσεων και μήνυμα ότι και αυτές οι απειλές θα πέσουν στο κενό.
Τις απειλές Μητσοτάκη επανέλαβε σαν χαλασμένο γραμμόφωνο και o porte parole του Μαρινάκης στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών:
«Υπάρχει μία διαδικασία η οποία διέπεται από το πειθαρχικό πλαίσιο που εφαρμόζεται σε περιπτώσεις πειθαρχικών παραπτωμάτων, είναι πειθαρχικό παράπτωμα η άρνηση της αξιολόγησης. Στόχος είναι το πειθαρχικό πλαίσιο αυτό, μετά τις προτάσεις του υπουργείου Παιδείας να αυστηροποιηθεί, ούτως ώστε να γίνει σαφές ότι άπαντες πρέπει ν’ αξιολογούνται. Θα έχουμε ανακοινώσεις από το υπουργείο Παιδείας, όταν ολοκληρωθεί αυτή η επεξεργασία που ζητήθηκε από τον Πρωθυπουργό και δεν μιλάμε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα».
Ο πορφυρογέννητος Κυριάκος Μητσοτάκης τρέφει βαθύ μίσος για κάθε δημόσιο κοινωνικό αγαθό. Το έχει αποδείξει στο παρελθόν, ως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, βάζοντας λουκέτο σε ένα βράδυ σε 49 ειδικότητες-τομείς της Τεχνικοεπαγγελματικής Εκπαίδευσης και απολύοντας 2.500 εκπαιδευτικούς της, το αποδεικνύει και τώρα ως ολετήρας της Υγείας και της Παιδείας.
Εχει και έναν παραπάνω λόγο να μεγαλώνει το μίσος του Μητσοτάκη για τους εκπαιδευτικούς του δημόσιου σχολείου. Τα «παλιόπαιδα τ’ ατίθασα» οι δάσκαλοι και καθηγητές «του έτριψαν στη μούρη» το μεγαλεπήβολο σχέδιό του να επιβάλει την αξιολόγηση, που είναι δεμένη σαν το νύχι με το κρέας με την εμπορευματοποίηση, κατηγοριοποίηση του δημόσιου σχολείου, την οποία καίγεται να προωθήσει.
Πρώτα πρώτα ακύρωσαν το σχέδιο της λεγόμενης «αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου», προπομπό της αξιολόγησης των ίδιων των εκπαιδευτικών, συμμετέχοντας με συντριπτικά ποσοστά στην απεργία-αποχή είτε συμπληρώνοντας τις σχετικές πλατφόρμες με τα γνωστά ενιαία κείμενα. Επιασαν τον βούρδουλα η Κεραμέως, οι Γραμματείς και φαρισαίοι και έσερναν ασταμάτητα τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες στα αστικά δικαστήρια, που σε διατεταγμένη υπηρεσία έβγαζαν την απεργία-αποχή παράνομη. Ομως το πείσμα της μαχόμενης εκπαίδευσης δεν έλεγε να καταλαγιάσει, καθώς είχε και έχει αντιληφθεί ότι το διακύβευμα για το δημόσιο σχολείο και την ίδια είναι μεγάλο.
Συμμετείχε μαζικά και μαχητικά στις γενικές συνελεύσεις, υποχρεώνοντας τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία να επαναπροκηρύξει την απεργία-αποχή (από την ΔΟΕ-ΟΛΜΕ στην ΑΔΕΔΥ ή και στα πρωτοβάθμια σωματεία ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ και τούμπαλιν) και κατέστησε κουρελόχαρτα τις απειλητικές εγκυκλίους του Γενικού Γραμματέα ΥΠΑΙΘΑ και της κουστωδίας των προθύμων Διευθυντών Εκπαίδευσης.
Το κυβερνητικό σχέδιο ναυάγησε και η κατάσταση για κυβέρνηση και υπουργό Παιδείας έγινε αδιέξοδη. Τα ρυπαρά μυαλά τους σκαρφίστηκαν άλλο σχέδιο, ελπίζοντας σε θετικά για την επιβολή της αξιολόγησης αποτελέσματα. Εβαλαν μπροστά το σχέδιο «δούρειος ίππος», χρησιμοποιώντας την «ευάλωτη» ομάδα των νεοδιόριστων εκπαιδευτικών, οι οποίοι θεωρούνται «δόκιμοι» και μονιμοποιούνται σύμφωνα με τον φασιστικό Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα μετά από δύο χρόνια «ευδόκιμης υπηρεσίας». Παραβιάζοντας τον ίδιο τον νόμο τους, όρισαν την ατομική αξιολόγηση των νεοδιόριστων (από Σύμβουλο Εκπαίδευσης και Διευθυντή σχολικής μονάδας) ως προϋπόθεση για την μονιμοποίησή τους.
Ομως, για κακή τύχη του Μητσοτάκη και της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΑΙΘΑ, οι «ευάλωτοι» αποδείχτηκαν σκληρά καρύδια- τουλάχιστον μια μεγάλη μερίδα τους, που όμως ακύρωνε τα σχέδια να παγιωθεί η αξιολόγηση, ώστε στη συνέχεια να επεκταθεί και στον άλλο μεγάλο πληθυσμό των μόνιμων εκπαιδευτικών. Τι τους απείλησαν, τι οι Σύμβουλοι σκαρφίστηκαν σχέδια προσέγγισης των νεοδιόριστων, ώστε να κλειστούν τα ντιλ της ατομικής αξιολόγησης με παρακολούθηση της θεατρικής παράστασης -κατ’ ευφημισμόν παρακολούθηση διδασκαλίας- γινόμενοι καταγέλαστοι. Πλην, όμως, συναντούσαν τοίχο επειδή οι νεοδιόριστοι συμμετείχαν στην απεργία-αποχή και ζητούσαν τη συμπαράσταση από το σύλλογο διδασκόντων και το σωματείο τους που οργάνωνε διαμαρτυρίες στα σχολεία που επρόκειτο να επισκεφθούν οι Σύμβουλοι.
Παράλληλα, ομάδες νεοδιόριστων με συντονισμό των συνδικαλιστικών οργάνων προσέφυγαν στο Διοικητικό Εφετείο, που δεν είχε άλλο δρόμο παρά να ακυρώσει τις αποφάσεις ανάκλησης της μονιμοποίησης των νεοδιόριστων του 2020 που είχαν εφαρμόσει κάποιες Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, αφού οι ΥΑ 9950/ΓΔ5 (ΦΕΚ Β 388/27-1-2023) και 12980/Ε3 (ΦΕΚ Β 602/8-2-2023), που αποτελούν το ρυθμιστικό πλαίσιο της αξιολόγησης, ήταν μεταγενέστερες της συμπλήρωσης «διετούς ευδόκιμης υπηρεσίας», που απαιτεί ο Δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας για την μονιμοποίηση των υπαλλήλων, και δεν έχουν αναδρομική ισχύ. Αναμφίβολα, οι αποφάσεις αυτές ήταν ένα ηχηρό χαστούκι για το ΥΠΑΙΘΑ, παρόλο που το υπουργείο Αμάθειας και Καταστολής κωφεύει.
Και αυτό το σχέδιο, όμως, ναυάγησε.
Στην προσπάθειά της να αποδείξει ότι η αξιολόγηση βρήκε πρόσφορο έδαφος στους νεοδιόριστους, η Ζαχαράκη επικαλέστηκε αλλοπρόσαλλα και αντιφατικά νούμερα «απ’ το καλάθι». Σε έγγραφη απάντηση προς τη Βουλή (25/4/2025), λίγο πριν ο Μητσοτάκης επισκεφτεί το υπουργείο Παιδείας και προβεί στις απειλές των απολύσεων, δήλωσε ότι «20.321 νεοδιόριστοι (των ετών 2020-2023) έχουν αξιολογηθεί και στα 3 πεδία», ποσοστό, σύμφωνα με την ίδια 61,3% (άρα το ποσοστό όσων δεν αξιολογήθηκαν είναι περίπου 40%).
Παίρνοντας τώρα τοις μετρητοίς το νούμερο που επικαλέστηκε η Ζαχαράκη (20.321 νεοδιόριστοι αξιολογήθηκαν) και συνδυάζοντάς το με τον αριθμό των μόνιμων διορισμών για τα έτη 2020-2023 που δίνει επίσημα το υπουργείο Παιδείας που είναι 28.635 (δες εδώ και εδώ), προκύπτει ότι το ποσοστό αυτών που αξιολογήθηκαν είναι 70,96% (άρα δεν αξιολογήθηκε το 30% περίπου).
Τα σημειώνουμε αυτά για να δείξουμε όχι ότι το ποσοστό των νεοδιόριστων που δεν αξιολογήθηκε είναι μικρότερο του 40%, αλλά για να υπογραμμίσουμε το γεγονός ότι τα στοιχεία που επικαλείται το ΥΠΑΙΘΑ, για να δείξει τάχα έργο, είναι εξώφθαλμα κάλπικα.
Γεγονός αδιαμφισβήτητο είναι ότι ούτε οι νεοδιόριστοι υπέκυψαν σε πολύ μεγάλο ποσοστό, κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, που καθορίζουν και τις εξελίξεις.
Γι’ αυτό και η επίθεση της κυβέρνησης πέρασε σε άλλο επίπεδο. Μπαράζ πειθαρχικών (πάνω από 2.500) βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ επιβλήθηκε ως εκφοβισμός και τρομοκρατικό παράδειγμα, με προσωπική παρέμβαση Πιερρακάκη, και μια δυνητική αργία ενάντια στην αγωνίστρια εκπαιδευτικό Χρύσα Χοτζόγλου.
Παρόλ’ αυτά, όπως δείχνουν όλα τα σημάδια, οι εκπαιδευτικοί δεν κάμπτονται. Γι’ αυτό και ο πανικός του Μητσοτάκη και του υπουργείου Παιδείας είναι μεγάλος. Εξ ου και η οργή, εξ ου και οι απειλές περί απολύσεων. Είναι ομολογία αποτυχίας, ομολογία ήττας και όχι δύναμης.
Αυτό αντιλαμβάνεται η μαχόμενη εκπαίδευση και στο πλευρό της και δίπλα στον τιτάνιο αγώνα που δίνει εδώ και τέσσερα χρόνια οφείλει να σταθεί η εργαζόμενη κοινωνία.
Γιούλα Γκεσούλη
