Δεν ξέρουμε πώς αισθάνονται οι συριζαίοι, αλλά εμείς διασκεδάζουμε αφάνταστα με το θέαμα της Θοδώρας της Τζάκρη που έχει απασφαλίσει και πυροβολεί κατά ριπάς. Και τι δε λέει ο στόμας της. Τη μια λέει «ας κάνουν και σε καφετέρια ή γκαρσονιέρα το συνέδριο». Την άλλη το τερματίζει: έτσι και τολμήσουν να διαγράψουν τον Κασσελάκη, «θα εκλέξουμε μέχρι και το σακάκι του με 92%». Το σακάκι είναι, βέβαια, μια πρόοδος σε σχέση με το άλογο του Καλιγούλα, που χρίστηκε συγκλητικός, αλλά εμείς μια απορία έχουμε. Αμα έχουν 92%, όπως λέει η Θοδώρα, γιατί φοβούνται το συνέδριο; Χαλαρά θα το έπαιρναν. Πάει το 92% στις συνελεύσεις, βγάζει τη συντριπτική πλειοψηφία των συνέδρων και ο ΣτέΚας γίνεται πρόεδρος από το συνέδριο, χωρίς να χρειαστούν εκλογές. Γιατί οι Στεφανουά επέμεναν σώνει και καλά να γίνει το συνέδριο χωρίς νέα εκλογή συνέδρων; Κάτι δεν πάει καλά στη… συλλογιστική της Θοδώρας, την οποία πάντως πρέπει να ενθαρρύνουμε να συνεχίσει τις δημόσιες εμφανίσεις της, γιατί είναι μια νότα δροσιάς σ’ ένα άνυδρο, μουντό τοπίο.
Εμπαινε Τόλη
Δεν ξέρουμε αν ενεργεί πρωτοβουλιακά ή αν τον έχουν «σπρώξει» οι άλλοι, όμως ο Γκλέτσος εμφανίζεται σαν η μεγάλη απειλή για τον Κασσελάκη. Αφήνει την υποψηφιότητά του να κρέμεται σαν Δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι του εκπτώτου και ήδη τον έχει προγράψει: «Αν βγει εκείνος, φεύγω την επόμενη μέρα, αν βγω εγώ πρόεδρος, τον διαγράφω την άλλη ώρα». Και μετά, ρίχνει στην πίστα ένα βαρύ φορτίο λεβεντιάς, κάνοντας και ανάλυση από τη σκοπιά της τέχνης της υποκριτικής, την οποία τόσο πιστά υπηρετεί (καλά, ντε, πλάκα κάνουμε): «Τι φοβάται; Από τη φωνή του, που δεν έβγαινε, είδα έναν άνθρωπο εξαιρετικά φοβισμένο, είδα έναν άνθρωπο που ήρθε πάλι να μας βρίσει μετά από την Κεντρική Επιτροπή».
Στον Ζουράρι θ’ απαντήσει κανείς;
Αντίθετα από τον… καλλιτέχνη Τόλη, ο Γιώργος Τσίπρας, άλλοτε διαπρύσιος υποστηρικτής του ΣτέΚας, ξεκαθαρίζει πως άμα αυτός ξαναβγει πρόεδρος, θα την κάνει από τον ΣΥΡΙΖΑ. «Είναι πλέον και θέμα αξιοπρέπειας. Δεν αντέχεται αυτό το πράγμα. Εννοείται ότι αποχωρώ. Υπάρχει πολύ μεγάλο πρόβλημα αν δεχτεί το Συνέδριο την υποψηφιότητα». Και συνέχισε: «Ο άνθρωπος δεν έχει τίποτα στο κεφάλι του, θέλει απλά να είναι αρχηγός. Και είναι επικίνδυνος από αυτή την άποψη, γιατί μπορεί να πάει μέχρι ακροδεξιά, δεν υπάρχουν όρια σε αυτό».
Ο Ζουράρις τούς έθεσε το κρίσιμο ερώτημα: όταν παίρνατε τον Κασσελάκη, δεν είδατε ότι είναι σούργελο; Αυτό ισχύει δυο φορές για κάποιους σαν τον Πολάκη και τον Γ. Τσίπρα. Ο πρώτος έκανε μια κάλπικη αυτοκριτική («έκανα λάθος») και νομίζει ότι καθάρισε. Ο Γ. Τσίπρας θυμήθηκε την… αξιοπρέπεια (άλλη καταταλαιπωρημένη έννοια στο στόμα των αστών πολιτικών). Αμα κάποιος «δεν έχει τίποτα στο κεφάλι του», το διαπιστώνεις αμέσως. Πώς και δεν το είδε ο Γ. Τσίπρας; Η απάντηση δεν είναι δύσκολη: και ο Γ. Τσίπρας και οι υπόλοιποι που στήριζαν τον Κασσελάκη είναι το ίδιο αδίστακτοι μ’ αυτόν. Νόμιζαν ότι με τα «τραλαλά» θα ξαναβγούν στον αφρό. Οταν είδαν ότι σε «κουτσό άλογο» ποντάρισαν, τη γύρισαν την πλάκα. Δεν είναι καθόλου καλύτεροι από τον Κασσελάκη.
Τους ξεπέρασε όλους
Ανάρτηση του Γιώργου Κύρτσου: «Είπα να χαλαρώσω στα Καμένα Βούρλα τρώγοντας ψάρι οικογενειακώς. Απέναντί μου ο μεγαλύτερος εγγονός μου, πεντέμισι ετών. Σκέφτηκα ότι είναι άδικο για το παιδί να μεγαλώσει με μια κυβέρνηση-καθεστώς που εκτός από το δημόσιο ταμείο και τα ευρωκονδύλια λεηλατεί και το μέλλον του. Κάτι έπρεπε να κάνω. Πήγα στο Δημοτικό Σχολείο Καμένων Βούρλων, μετά συζύγου, και ψηφίσαμε για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ»!
Ο Κύρτσος είναι πλέον ένας απόβλητος της αστικής πολιτικής. Ρίχνει δίχτυα στο ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, ελπίζοντας να «τρουπώσει» εκεί; Δεν το αποκλείουμε. Ομως, η συλλογιστική του («εκεί που είχα φάει τις ψαρούκλες μου και μέχρι να έρθει το γλυκό, πετάχτηκα και ψήφισα για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ») δεν εξευτελίζει μόνο τον ίδιο, αλλά καταδεικνύει την ξεφτίλα αυτής της διαδικασίας που ακολουθούν τα αστικά κόμματα εδώ και κάμποσα χρόνια: ρίχνεις δυο-τρία ευρώ και ψηφίζεις για πρόεδρο του κόμματος.
Καλά, δεν έχει λογιστήριο η ΕΡΤ;
Ρητορικό είναι το ερώτημα του τίτλου. Ενας κρατικός οργανισμός όπως η ΕΡΤ έχει οργανωμένη οικονομική υπηρεσία. Τότε γιατί ο νεοφυτευθείς μεταβατικός πρόεδρος Γιάννης Παπαδόπουλος, άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του (έτσι το έγραφαν παλιά), προσέλαβε λογιστή ως σύμβουλο; Η απόφαση αναφέρει ότι προσλαμβάνεται ο Νικόλαος Μπαρμπούνης «ως Ειδικός Σύμβουλος, υπό τον Πρόεδρο Δ.Σ., με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, για την κάλυψη των αναγκών σε Οικονομικά θέματα. Οι αποδοχές του ανωτέρω εργαζομένου θα υπολογιστούν σύμφωνα με τις διατάξεις του ενιαίου μισθολογίου. Η σύμβαση που θα συναφθεί δυνάμει της παρούσης μπορεί να καταγγελθεί ελεύθερα οποτεδήποτε και σε κάθε περίπτωση, λύεται αυτοδίκαια με τη λήξη της θητείας του Προέδρου Δ.Σ. ή την αποχώρησή του από την Ε.Ρ.Τ. Α.Ε.».
Ο Νίκος Μπαρμπούνης διατηρεί λογιστικό γραφείο στο Νέο Ηράκλειο. Ηταν στην παράταξη του πασόκου (πρώην και νυν δημάρχου) Μπάμπαλου και διετέλεσε αντιδήμαρχος Οικονομικών και πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Δημοτικής Επιχείρησης Ηρακλείου Αττικής. Κάποια στιγμή φιλοδόξησε να γίνει Μπάμπαλος στη θέση του Μπάμπαλου, έφτιαξε δικό του συνδυασμό, αλλά συνετρίβη (ούτε 6% δεν πήρε). Πώς βρέθηκε σύμβουλος του προέδρου της ΕΡΤ; Είναι κολλητός του Παπαδόπουλου ή τον «φύτευσε» το Μαξίμου, προορίζοντάς τον ως τον επόμενο υποψήφιο της Δεξιάς στο Νέο Ηράκλειο; Σε κάθε περίπτωση, ένας πρόεδρος χωρίς εκτελεστικά καθήκοντα δεν χρειάζεται σύμβουλο Οικονομικών, όταν η ΕΡΤ έχει οικονομική υπηρεσία. Τι σημαίνει αυτή η πολιτικά σκανδαλώδης πρόσληψη; Οτι ο χωρίς εκτελεστικά καθήκοντα πρόεδρος είναι στην πράξη ένας παντοδύναμος δικτάτορας που στήνει προσωπικό μηχανισμό, έξω από την υπαλληλική ιεραρχία της ΕΡΤ.
Να ‘χαμε να λέγαμε
Η προπαγάνδα της Δεξιάς, από την άλλη, προσπαθεί να μας πείσει πως το μοναδικό πρόβλημα του Μητσοτάκη είναι τα πείσματα που κάνουν ο Σαμαράς και ο Καραμανλής ο δάμαλος, που τους κάλεσε στο street party (της συμφοράς), αλλά αυτοί δεν πήγαν. Καταρχάς να πούμε πως ο Κούλης σήκωσε το τηλέφωνο και κάλεσε τους δύο πρώην ακριβώς επειδή ήξερε ότι δε θα πήγαιναν. Ετσι έβγαλε από πάνω του την ευθύνη, την ίδια στιγμή, όμως, έκανε μεγαλύτερο το πρόβλημά του με δαύτους, καθώς τον «έφτυσαν», μολονότι έριξε τα μούτρα του και τους τηλεφώνησε. Αρα, δε θέλουν να τον βλέπουν στα μάτια τους.
Ωραίο θέμα ενασχόλησης για τα παπαγαλάκια και τους πολιτικούς κουσκουσιάρηδες, όμως το πρόβλημα του Μητσοτάκη δεν είναι οι Καραμανλοσαμαράδες, είναι η πολιτική της κυβέρνησής του. Οι Καραμανλοσαμαράδες είναι απλά η κανέλα στην κορφή μιας κρέμας γεμάτη από λαϊκή οργή.
Νερό κι αλάτι
«Ούτε με τους πρίγκιπες ούτε με τους φευγάτους», έλεγε στον Σκάι ο Ανδρουλάκης την περασμένη εβδομάδα. Οπου φευγάτη είναι η Διαμαντοπούλου και πρίγκιπας ο Γερουλάνος. Με τον οποίο συναντήθηκε χτες και του έπλεξε το εγκώμιο, προσβλέποντας σε κάποιους από τους ψηφοφόρους του για το δεύτερο γύρο. Συνηθισμένα είναι αυτά τα αηδιαστικά καραγκιοζιλίκια στον κόσμο της αστικής πολιτικής.
