Η εξέγερση των νεολαίων των παρισινών προαστίων που συγκρούστηκαν με τα γαλλικά ΜΑΤ, μετά την εν ψυχρώ δολοφονία από αστυνομικά πυρά του 17χρονου γαλλο-αλγερινού Ναέλ M., την Τρίτη 27 Ιούνη, στo προάστιο Ναντέρ στο βορειοδυτικό Παρίσι, έχει επεκταθεί στη Λυόν, την Τουλούζη, τη Λιλ, τη Ναντ, τη Μασσαλία και άλλες πόλεις και αποτελεί την πρώτη είδηση των ΜΜΕ σε όλη την Ευρώπη.
Αρχικά, ο Μακρόν, στριμωγμένος από την εξέγερση, αναγκάστηκε να «αδειάσει» τους μπάτσους και να καταδικάσει δημόσια το νέο κρατικό έγκλημα, σε βαθμό που οι μπάτσοι τον κατηγόρησαν ότι παραβιάζει το «τεκμήριο αθωότητας» των κατηγορούμενων συναδέλφων τους. Στη συνέχεια, βλέποντας την εξέγερση να εξαπλώνεται και να στοιχειώνει τη γαλλική αστική τάξη, αφού για πολλούς θεωρείται συνέχεια της σύγκρουσης για το Ασφαλιστικό, που ακόμα δεν έχει κοπάσει, επέλεξε την πολιτική της καταστολής. 45.000 μπάτσοι με τεθωρακισμένα και ελικόπτερα βγήκαν στους δρόμους με εντολή να δείξουν μηδενική ανοχή και να τσακίσουν όσους δεν συμμορφώνονται. Ταυτόχρονα, άρχισε στα αστικά ΜΜΕ μπαράζ συκοφάντησης των νεολαίων που συμμετέχουν στην εξέγερση, από τους υπουργούς του Μακρόν και τους «σκληροπυρηνικούς» που ζητούν τη σκληρή καταστολή της εξέγερσης, αλλά και εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση και προσπάθεια διατήρησης της κοινωνικής συνοχής, από «διάσημους» της γαλλικής κοινωνίας.
Ο αρχηγός της Εθνικής Γαλλίας και σούπερ σταρ της Παρί Σεν Ζερμέν, Κιλιάν Εμπαπέ, με ανάρτησή του στο Twitter, έκανε έκκληση να σταματήσει η βία και ζήτησε από τους νεολαίους των προαστίων να συνεχίσουν ειρηνικά τη διαμαρτυρία τους και να εργαστούν για να αποκατασταθεί η ειρήνη στις πόλεις. Παραθέτουμε ολόκληρη την ανάρτησή του, γιατί αρκεί μια ανάγνωση για να καταλάβουμε ότι ο χρυσοκάνθαρος ποδοσφαιριστής τάσσεται ψυχή τε και σώματι στο πλευρό του Μακρόν και της γαλλικής αστικής τάξης.
«Οπως όλοι οι Γάλλοι, έτσι και εμείς, συγκλονιστήκαμε από τον βάναυσο θάνατο του νεαρού Ναέλ. Πρώτα απ’ όλα, οι σκέψεις μας στρέφονται στον ίδιο και την οικογένειά του, στους οποίους εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια. Προφανώς, δεν μπορούμε να παραμείνουμε αναίσθητοι απέναντι στις συνθήκες υπό τις οποίες συνέβη αυτός ο απαράδεκτος θάνατος. Μετά από αυτό το τραγικό γεγονός, γινόμαστε μάρτυρες της έκφρασης λαϊκής οργής, την ουσία της οποίας κατανοούμε, αλλά τη μορφή της οποίας δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε. Ερχόμενοι πολλοί από εμάς από γειτονιές της εργατικής τάξης, αυτά τα συναισθήματα πόνου και θλίψης τα μοιραζόμαστε. Σε αυτό το μαρτύριο, όμως, προστίθεται και το μαρτύριο του να βοηθάς ανίσχυρος σε μια πραγματική διαδικασία αυτοκαταστροφής. Η βία δεν λύνει τίποτα, πολύ περισσότερο όταν αναπόφευκτα και ακούραστα στρέφεται εναντίον αυτών που την εκφράζουν, των οικογενειών τους, των αγαπημένων τους προσώπων και των γειτόνων τους. Είναι η περιουσία σας που καταστρέφετε, οι γειτονιές σας, οι πόλεις σας, οι τόποι σας. Σε αυτό το πλαίσιο ακραίας έντασης, δεν μπορούμε να παραμείνουμε σιωπηλοί και η αστική μας συνείδηση μας ενθαρρύνει να ζητήσουμε κατευνασμό, ευαισθητοποίηση και λογοδοσία. Οι κοινωνικοί φορείς, οι γονείς, πιο μεγάλοι ή μικροί αδελφοί στις γειτονιές μας πρέπει να εργαστούν για να αποκαταστήσουν την ειρήνη στις πόλεις μας. Η “συμβίωση” στην οποία είμαστε προσκολλημένοι κινδυνεύει και είναι ευθύνη όλων μας να τη διαφυλάξουμε. Υπάρχουν άλλοι ειρηνικοί και εποικοδομητικοί τρόποι για να εκφραστείτε. Σε αυτό πρέπει να επικεντρωθούν οι ενέργειες και οι σκέψεις μας. Η εποχή της βίας πρέπει να τελειώσει για να δώσει τη θέση της σε εκείνη του πένθους, του διαλόγου και της ανασυγκρότησης».
Ο Εμπαπέ προέρχεται από εργατική οικογένεια, με πατέρα Καμερουνέζο και μητέρα Αλγερινή, και εκμεταλλεύτηκε το ταλέντο του στο ποδόσφαιρο για να «ξεφύγει» από το ζοφερό μέλλον που περιμένει τους νεολαίους των προαστίων και των γκέτο. Τα φράγκα που συσσωρεύονται στους τραπεζικούς του λογαριασμούς του επιτρέπουν να ζει μια ονειρεμένη ζωή και όπως προκύπτει από την ανάρτησή του έχει διαμορφώσει μια αστική συνείδηση, η οποία καθορίζει «με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει».
Δεν θα ασχολούμασταν μαζί του, αν κρατούσε το στόμα του κλειστό και δεν προκαλούσε. Αλλωστε, οι περισσότεροι πρωτοκλασάτοι επαγγελματίες αθλητές έχουν επιλέξει τη «διαδρομή» που επέλεξε και ο Εμπαπέ. Ξέχασαν την καταγωγή τους και τη «μαυρίλα» της καθημερινότητας στα γκέτο, στις φαβέλες και στα «προάστια», αδιαφορούν για το κοινωνικό «γίγνεσθαι» και κλεισμένοι στο χρυσό τους κλουβί, ζουν τη μυθική ζωή που τους εξασφάλισε το αθλητικό τους ταλέντο. Προσπάθησε, όμως, να παρέμβει και να «νουθετήσει» τους νεολαίους που συμμετέχουν στην εξέγερση για να καταγγείλουν τις απάνθρωπες συνθήκες ζωής στις γειτονιές τους και την κρατική καταστολή που βιώνουν καθημερινά. Χωρίς ντροπή, βγήκε και δήλωσε ότι λόγω της εργατικής καταγωγής του μοιράζεται τα συναισθήματα πόνου και θλίψης για το χαμό του 17χρονου Ναέλ, όμως η αστική του συνείδηση δεν του επιτρέπει να παραμείνει σιωπηλός και του επιβάλλει να ζητήσει κατευνασμό, ευαισθητοποίηση και λογοδοσία.
Είναι γνωστή η έμφυτη ευγένεια της στήλης και ο πράος λόγος της, όμως διαβάζοντας την ανάρτηση του σούπερ σταρ της Παρί, αυθόρμητα μας βγήκε η απάντηση: «Βγάλε το σκασμό και άντε και… Εμπαπέ».
Κος Πάπιας
