Σας έχω νέα. Επειδή τις προάλλες πήγε ο Δένδιας στο Αγιονόρος, όπου υπέστη και μια λιποθυμία μετά αμυχών, και μας διαβεβαίωσε για τις… Θερμοπύλες που φυλάττει το καλογεριάτο, η στήλη ανέτρεξε στις αυθεντικές πηγές και δεν δυσκολεύτηκε να βρει επιστολή του γέροντος (ευλόγησον!) Μαξίμου του Ιβηρίτου προς το «Βήμα Ορθοδοξίας» για την εκδημία του Κοκού Ντεγκρέτσια ή Κωνσταντίνου Γλίξμπουργκ:
Ο Βασιλεύς των Ελλήνων Κωνσταντίνος Β΄(1940- 2023). Έφυγεν ησύχως, αλλ’ όμως ηδικημένος!
Έφυγεν ηδικημένος, διό και πιστεύομεν ότι θα εύρη τελείαν ανάπαυσιν παρά του Δικαιοκρίτου Θεού. Κρίνομεν εκ του ασφαλούς, διότι είδομεν και τα κατορθώματα των ηγητόρων της μεταπολιτεύσεως από του 1974 και εντεύθεν.
Καθώς τυγχάνει γνωστόν, τα Ιερά Μοναστήρια του Αγίου Όρους Άθω ως εκ της συστάσεως αυτών έκπαλαι είναι Βασιλικά, Πατριαρχικά και Σταυροπηγιακά, διό και καθηκόντως μημονεύουν πάντοτε τους αειμνήστους Κτίτορας Βασιλείς εις τας καθ’ ημέραν δεήσεις. Ότε το 1963 εωρτάσθη με μεγαλοπρέπειαν η Χιλιετηρίας του Αγίου Όρους, μεταξύ των πρώτων επισήμων ήσαν ο τότε Βασιλεύς Παύλος και ο Διάδοχος Κωνσταντίνος Β΄.
Τον Αύγουστον του 1993 είχομεν πάλιν την τιμήν να υποδεχθώμεν εν Αγίω Όρει τον Κωνσταντίνον μετά των δύο υιών του Παύλον και Νικόλαον. Το ίδιον συνέβη και κατά την εκατονταετηρίδα της απελευθερώσεως της Θεσσαλονίκης (1912-2012). Τότε δι’ ενεργειών ημών ως Πρωτεπιστάτου Αγίου Όρους και εν συνεργασία μετ’ επιφανούς φίλου πολιτικού εν Μακεδονία, απευθύνοντες έκκλησιν προς την Αυτού Υψηλότητα όπως προσέλθη εκ της Αγγλίας και παραστή εις τας εορτάς της εκατονταετηρίδος, ανταπεκρίθη δίχως έτερον και εστάθη αξιοπρεπώς έναντι της ιστορίας και του έθνους ημών, τιμών ταυτοχρόνως την μακαρίαν μνήμην των αειμνήστων προγόνων αυτού, αγωνιστών και ελευθερωτών της Θεσσαλονίκης: του Βασιλέως Γεωργίου Α΄και του Διαδόχου Κωνσταντίνου Α΄.
Προσήλθε σεμνοπρεπώς και ταπεινώς την 14/27 Οκτωβρίου 2012 εις τον Άγιον Δημήτριον Θεσσαλονίκης ομού μετά του πρίγκιπος Νικολάου και ενός υπασπιστού του, γενόμενος δεκτός μετ’ επευφημιών υπό του πλήθους των παρισταμένων.
Καθώς ενθυμούμαι, εις τας κατ’ ιδίαν μετ’ αυτού συζητήσεις, εικαίρως-ακαίρως εξέφραζε την θλίψίν του διά την κατ’ αυτού και της οικογενείας του απρεπή συμπεριφοράν ενίων κυβερνώντων. Αλλά ζη Κύριος ο Θεός.
Προσφέροντες ευώδες θυμίαμα εκ του Αγίου Όρους Άθω προς την μακαρίαν μνήμην του, συλλυπούμεθα εκ βαθέων και τους οικείους του, ευχόμενοι προς αυτούς την κατ’ άμφω υγιείαν!
ΥΓ. Μουλάρια δεν έχουμε πλέον για να φοβόμαστε τα πισινά τους, αλλά τα μπροστινά των καλογέρων μάς απειλούν πάντα. Και τα πληρώνουμε ακριβά.
Aγημα
Εχουμε πρόταση για τα παιδιά του Γλίξμπουργκ. Επειδή δε θα υπάρχει κρατικό άγημα στην κηδεία του εκπτώτου πατρός τους, μπορούν να μαζέψουν όλους εκείνους τους «μακεδονομάχους» με τις περικεφαλαίες, τις ασπίδες και τα δόρατα, να τους σουλουπώσουν λίγο, να προσθέσουν και μερικούς φουστανελοφόρους και ιδού το άγημα. Αλλά πρέπει να ρίξουν και κάνα φράγκο στα βεστιάρια απ’ όπου ψωνίζουν οι μασκαράδες για τις Απόκριες. Είναι και τυχεροί, καθώς οι Απόκριες πλησιάζουν και τα σχετικά μαγαζιά έχουν βγάλει την πραμάτεια από τα σεντούκια.
Ελιά, ελιά και Κώτσο βασιλιά
Και ο αντιπρόεδρος άνευ αρμοδιοτήτων, Π. Πικραμμένος, θα εκπροσωπήσει την της κυβέρνηση Μητσοτάκη στην κηδεία του έκπτωτου Κοκού. Η γκρίνια των χουντοβασιλικών υπουργών και του βασιλόφρονα Σαμαρά έπιασε τόπο. Ξεκαθαρίστηκε κιόλας ότι δεν υπάρχει κανένα απαγορευτικό για τους βουλευτές που θα θελήσουν να «προσκυνήσουν». Ετσι, εκτός από την Αννα-Μισέλ που θα πάει να «προσκυνήσει» τον νονό της (μπλιαχ!), αναμένεται να συρρεύσουν και άλλοι δεξιοί βουλευτές. Είναι όλοι αυτοί νοσταλγοί της μοναρχίας; Αβυσσος η ψυχή του δεξιού, που έχει ζυμωθεί με τα μεγαλεία του «βασιλέως» και της «βασιλομήτορος», τα οποία διηγούνταν οι γονείς και οι παππούδες του. Είδε και την κηδεία της Ελισάβετ και όσο να ‘ναι τον έπιασε μια νοσταλγία.
Πονάνε, ωρέ Λιάκο, τα παλικάρια;
«Δεν θα σχολιάσω το πνεύμα του κειμένου των δεκαέξι (πλην ενός, αφού ο καθηγητής Φίλιππος Σπυρόπουλος δήλωσε ότι δεν συνυπέγραψε τη δήλωση, και ήδη έχει έντονη δημόσια διαφωνία με τον συνάδελφό του Νίκο Αλιβιζάτο, που εικάζω ότι θα τέρψει τους κουτσομπόληδες). Θα πω όμως κάτι το οποίο έχει σημασία. Στην επιστημονική διαμάχη, δεκαέξι συνταγματολόγοι δεν υπογράφουν επιστημονικά αλλά πολιτικά κείμενα. Δεν δρουν ως επιστήμονες αλλά ως ακτιβιστές. 16 καθηγητές συνταγματικού δικαίου δεν είναι επιστήμονες σε εγρήγορση, είναι ομάδα πίεσης με προφανή πολιτικό στόχο. Στον στόχο αυτόν, άλλωστε, μπήκε και ο συνδικαλισμός των δικηγόρων, χθες βράδυ. Διότι μετά τους στρατηγούς ακολουθούν και οι πελταστές».
Ο γνωστός και μη εξαιρετέος Ηλίας Κανέλλης στα σημερινά «Νέα». Ψευτράκος και προβοκατορίσκος, όπως κάθε φορά που ζορίζεται (ο Λιάκος ζορίζεται όταν ζορίζεται ο Κούλης ή η αμερικάνικη πρεσβεία). Ψευτράκος, διότι οι 16 δεν είναι «πλην ενός», αλλά «συν δύο», καθώς προστέθηκαν άλλοι τρεις συνταγματολόγοι και έγιναν 18. Και προβοκατορίσκος διότι δεν μας λέει γιατί οι συνταγματολόγοι δρουν ως ακτιβιστές και όχι ως επιστήμονες. Αυτός δεν αποθέωνε τα ίδια σχεδόν πρόσωπα, όταν χαρακτήριζαν αντισυνταγματικό το δημοψήφισμα του Τσίπρα το 2015; Τότε ήταν επιστήμονες, τώρα ακτιβιστές;
Tα ψηφαλάκια τους νοιάζουν
Σε «κοινή ανακοίνωση του Τομέα Πολιτισμού της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και του Τμήματος Πολιτισμού του κόμματος, για το ζήτημα της επανένωσης των γλυπτών του Παρθενώνα», που εκδόθηκε χθες, διαβάζουμε για «ηχηρή σφαλιάρα που επέφερε η χθεσινή δήλωση της υπουργού Πολιτισμού της Βρετανίας» με την οποία «φαίνεται να κόβεται κάθε συζήτηση για οριστική επιστροφή και επανένωση των Γλυπτών και, τουλάχιστον, μπαίνει τέλος στο προεκλογικό σόου της κυβέρνησης Μητσοτάκη με αντικείμενο ένα τόσο σημαντικό ζήτημα για τη χώρα». Αυτό που νοιάζει τους συριζαίους είναι να μην κερδίσει ψήφους ο Μητσοτάκης. Γι’ αυτό και το βάζουν πρώτο-πρώτο στη λίστα των (λέμε τώρα) επιχειρημάτων τους.
Η μάχη της τσιπούρας
Ημουνα νιος και γέρασα ακούγοντας και διαβάζοντας κάθε τέτοια εποχή για τη «μάχη της τσιπούρας» μεταξύ ελλήνων και τούρκων ψαράδων, με την ανάμιξη σκαφών του Λιμενικού των δύο χωρών. Και βέβαια, σύμφωνα με τα ελληνικά ΜΜΕ, οι έλληνες ψαράδες έχουν πάντα δίκιο, ψαρεύουν αποκλειστικά εντός ελληνικών χωρικών υδάτων, ενώ οι τούρκοι ψαράδες είναι μπαγαμπόντηδες και ρίχνουν τα δίχτυα τους και εκτός τουρκικών χωρικών υδάτων. Τα αντίθετα γράφονται και λέγονται στα ΜΜΕ της απέναντι ακτής. Και δεν την πληρώνουν μόνον οι τσιπούρες, που ως αλανιάρες δεν έχουν πατρίδα και χωρικά ύδατα, αλλά και τα μυαλά Ελλήνων και Τούρκων.
