H Φώφη δηλώνει εκ νέου υποψήφια για την προεδρία του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ διότι μπορεί να εγγυηθεί μια «πορεία συνεχούς ανόδου και νίκης» (συνέντευξη στα «Νέα Σαββατοκύριακο», 25-26.9.2021). Ετσι είναι, αν έτσι νομίζετε. Οι ανθρώπινες κοινωνίες, άλλωστε, πάντα ήταν ανεκτικές στις κουζουλάδες. Τις έβρισκαν διασκεδαστικές. Ανεκτικές στις κουζουλάδες, ανελέητες όμως στους κουζουλούς που ζούσαν –και δυστυχώς εξακολουθούν να ζουν- μια ζωή κοροϊδίας, απόρριψης, κοινωνικής περιθωριοποίησης.
Από πού αντλεί την… αθεράπευτη αισιοδοξία της η Φώφη; «Τώρα έχουμε τις δυνάμεις και την ευκαιρία, μπορούμε να κάνουμε το μεγάλο άλμα», λέει. Διότι «οι πολιτικές της Δεξιάς χτυπούν την κοινωνία», «όλοι βλέπουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί ούτε ως αντιπολίτευση», ενώ «η σοσιαλδημοκρατία δικαιώνεται και επανακάμπτει σε διεθνές επίπεδο».
Ας την ενημερώσει κάποιος ότι η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία ποντάρει εδώ και καιρό στον ΣΥΡΙΖΑ και όχι στο ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ. Τον Τσίπρα κάλεσε ο Σολτς στα εγκαίνια του εκλογικού του κέντρου στη Γερμανία, όχι τη Φώφη.
Τι να κάνει, όμως, κι αυτή η κακομοίρα; Κάτι πρέπει να λέει, αλλιώς δεν μπορεί να δικαιολογηθεί η ύπαρξη του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ ως ανεξάρτητου κόμματος. Ούτε μπορεί να παραδεχτεί ότι η δική της προεδρία αποτελεί την καλύτερη απόδειξη για το ότι το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ δεν έχει καμιά προοπτική να εκτοπίσει τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ κινδυνεύει με καταβύθιση σε συνθήκες έντονης δικομματικής πόλωσης.
«Εγώ εξακολουθώ να δείχνω τον ήλιο και κάποιοι λυπάμαι που κοιτάζουν το δάχτυλο» λέει η Φώφη, όταν την ρωτούν πώς είδε τις θέσεις του Λοβέρδου! Προφανώς στερείται κάθε αίσθησης του γελοίου. Δεν στερούνται, όμως, οι ψηφοφόροι του σοσιαλδημοκρατικού χώρου. Γι’ αυτό και στην πλειοψηφία τους επιλέγουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Το δείχνουν ακόμα και οι «πειραγμένες» δημοσκοπήσεις. Τόσο το καλύτερο για τη Φώφη. Αν οι παλιοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ επαναπατρίζονταν, αυτή δε θα μπορούσε να είναι αρχηγός. Ενώ με τους λίγους που έχουν απομείνει τα καταφέρνει. Μετράει το όνομα.
Αλλά δεν μένει μόνο στην παραφθορά της γνωστής κινέζικης παροιμίας η Φώφη. Δείχνει δόντια: «Κανείς δεν θα συνεχίσει να πορεύεται κρυπτόμενος» (αυτό είναι για τον Ανδρουλάκη). «Ούτε είναι αποδεκτό υποψήφιος πρόεδρος του κόμματος να αντιπολιτεύεται το κόμμα του και όχι την κυβέρνηση Μητσοτάκη» (αυτό είναι για τον Λοβέρδο). «Ομως δεν μπορώ να μην αναδείξω ότι οι ίδιοι άνθρωποι που πυροβολούσαν το ΠΑΣΟΚ σήμερα πυροβολούν το Κίνημα Αλλαγής. Μην προκαλούν λοιπόν τη βάση και τους ανθρώπους που έβαλαν πλάτη για να είμαστε σήμερα εδώ. Ως εδώ και μη παρέκει» (κι αυτό για τον Λοβέρδο είναι).
Οι αναφορές στον (μη κατονομαζόμενο) Λοβέρδο μπορεί να εκληφθούν και ως απειλή διαγραφής. Σε κομματική προεκλογική περίοδο, όμως, κάτι τέτοιο είναι απαγορευτικό. Από την άλλη, ο τρόπος με τον οποίο διατυπώνει τις απειλές η Φώφη δείχνει φόβο. Κακό χωριό τα λίγα σπίτια. Μόνο σ’ ένα τέτοιο «χωριό» η πρόεδρος διατυπώνει καλυμμένες απειλές διαγραφής του βασικού εσωκομματικού της αντιπάλου, σε περίοδο κομματικών εκλογών.
Στις 5 και τις 12 Δεκέμβρη οι πασόκοι θα πάνε σε προεδρικές εκλογές. Αν δεν αλλάξει κάτι στο μεταξύ, γιατί έχουν πολλά ανοιχτά ζητήματα. Εδώ ο Καστανίδης ζητάει να μπορεί να μαζέψει υπογραφές και από μη εγγεγραμμένα μέλη, προφανώς επειδή δεν μπορεί να βρει 5.000 υπογραφές από κομματικά μέλη. Και ο Λοβέρδος με τον Ανδρουλάκη τον στηρίζουν, επειδή πιστεύουν ότι θα κόψει ψήφους από τη Φώφη, διότι απευθύνονται στην ίδια δεξαμενή.
Το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ αυτή τη στιγμή δεν έχει καμιά προοπτική. Οι παλιοί βαρόνοι έχουν αποσυρθεί και έχει απομείνει μόνο ο Σκανδαλίδης να παριστάνει τον μέντορα της Φώφης (αυτό κι αν είναι κατάντια). Η χαρούμενη συντροφιά που μάζεψε γύρω της η Φώφη είναι κανονική παιδική χαρά. ΠΠΕ, δηλαδή παιδιά περιορισμένης ευθύνης.
Ο Λοβέρδος δεν είναι Φώφη, αλλά είναι απ’ όλες τις απόψεις καμένο χαρτί. Εφυγε από το ΠΑΣΟΚ το 2012, ξαναγύρισε το 2014, στις εκλογές για πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ το 2017 δεν τόλμησε να είναι υποψήφιος (τον είχε κερδίσει η Φώφη το 2015 στις εκλογές για τη διαδοχή του Βενιζέλου στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ) και τώρα το παίζει… επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ, ενώ όλος ο κόσμος ξέρει πως όλη η πολιτική του διαδρομή την τελευταία δεκαετία συμπυκνώνεται στην πρόσδεση στη ΝΔ ως τσόντα. Η Φώφη το 2017 είχε πάρει 41,27% στον πρώτο γύρο. Δεύτερος ήταν ο Ανδρουλάκης με 24,73% και ακολούθησαν με πολύ χαμηλότερα ποσοστά Καμίνης, Θεοδωράκης, Μανιάτης, Ραγκούσης. Στο δεύτερο γύρο όλοι οι χαμένοι έδωσαν γραμμή για υπερψήφιση Ανδρουλάκη, αλλά η Φώφη κέρδισε χαλαρά με 56,75%.
Ποτάμι δεν υπάρχει πλέον, ο Ραγκούσης πήγε στο ΠΑΣΟΚ και ο Λοβέρδος παριστάνει τον… νέο σωτήρα. Είναι όμως παλιότερος από τη Φώφη και γνωστός σε όλους. Προοπτική θα μπορούσε να έχει μόνο ο Ανδρουλάκης. «Παιδί» του Σκανδαλίδη, με πρόσβαση σε τμήματα του ανεπομείναντος κομματικού μηχανισμού, δεν έχει εκτεθεί τόσο στο εσωτερικό, καθώς η Φώφη τον υποχρέωσε να μείνει στην Ευρωβουλή. Μ’ αυτόν αρχηγό το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ θ’ αποκτήσει για ένα διάστημα ένα νέο πρόσωπο και θα μπορεί να ελπίζει να γίνει μια σταθερή συμπληρωματική δύναμη, όπως είναι το FDP στη Γερμανία. Οσο για το επιχείρημα ότι δεν μπορεί να είναι κάποιος πρόεδρος και να μην είναι βουλευτής, υπάρχει το προηγούμενο του Τσίπρα που ξεκίνησε ως εξωκοινοβουλευτικός πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ (και γρήγορα την έφερε στον Αλαβάνο). Μάλλον, όμως, είναι νωρίς ακόμα και για ένα τέτοιο «λίφτινγκ» στο ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ.
