Για τις συγκεντρώσεις των νέων και τα πάρτι στις πλατείες θα μιλήσουμε αναλυτικά σε άλλη στήλη. Γιατί πρώτον το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο (είχε εμφανιστεί και πέρσι τον Μάη) και δεύτερον δεν μπορείς να τσουβαλιάσεις νέους που αντιδρούν (με λάθος τρόπο) στην κυβερνητική καταστολή με κωλοπαιδαράδες και παρτάκηδες. Οταν, όμως, ο κωλοπαιδισμός μετατρέπεται σε θεωρία, πρέπει να πούμε δυο λόγια.
Κάποιος Δημήτρης Κανελλόπουλος, συντάκτης της ΕφΣυν, συγγραφέας του μεγαλοφυούς πονήματος «Σιγά μην κάτσω σπίτι», στο οποίο ενημέρωσε το αναγνωστικό του κοινό πώς περνάει τα βράδια της Παρασκευής στο σπίτι της Ναταλί (αυτό είναι το συριζαϊκό μεταμοντέρνο lifestyle, το οποίο τιμούν περσόνες επιπέδου Κατερίνας Νοτοπούλου), επανήλθε με μεγαλύτερης σημασίας πόνημα, υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο «Χθες βράδυ ήμουν στην πλατεία Αγίου Γεωργίου» (είπαμε, το μεταμοντέρνο συριζαϊκό gossip απαιτεί να ενημερώνεις ακόμα και για το πότε πας στην τουαλέτα).
Μεταξύ των άλλων αηδιών, ο τύπος έγραψε και τα εξής: «Στην πλατεία Αγίου Γεωργίου όλα τα μαγαζιά ήταν ανοιχτά. Ποτά κανονικά, νεαρός κόσμος, χωρίς ιδιαίτερο συνωστισμό ωστόσο, χωρίς μουσικές. Και χωρίς μάσκες οι περισσότεροι. Απλωμένοι όλοι στην πλατεία και τους γύρω δρόμους, σε παγκάκια και παρτέρια, να συζητούν ήρεμα και ωραία. Ούτε πάρτι, ούτε εξαλλοσύνες, τίποτε από αυτό που μας παρουσιάζουν κάθε βράδυ τα έξαλλα κανάλια. Και αν θέλεις να κρατήσεις απόσταση την κρατάς, δεν πλησίασα άνθρωπο πιο κοντά από τα δύο μέτρα».
Την απάντηση του την έδωσε ο υλατζής της εφημερίδας, που τον τρολάρισε άγρια, συνοδεύοντας το βλακώδες πόνημα με μια φωτογραφία… χωρίς συνωστισμό:
Σοφίσματα καφενειακού τύπου
Ο «πολύς» Μανώλης Δερμιτζάκης με λογική καφενείου: «Σε μια πλατεία όπως στη Βαρνάβα με πολλά καφέ, αντί να έχουμε ασύντακτες συγκεντρώσεις νέων, μπορεί οι μαγαζάτορες να καταφέρουν να βάλουν τάξη καλύτερα από την Αστυνομία»!
Οι μαγαζάτορες δεν είναι ούτε αστυνόμοι ούτε παιδονόμοι. Είναι απλώς μαγαζάτορες που πουλάνε ποτά και κλέβουν τα ένσημα από τους εργαζόμενους. Τους ενδιαφέρει μόνο η κονόμα, τίποτ’ άλλο. Επομένως, δεν πρόκειται να βάλουν καμιά τάξη, παρά μόνο θα κοιτάνε να είναι τακτοποιημένα τα τραπεζοκαθίσματά τους, όπως προβλέπει η ΚΥΑ (ο Μπουμπούκος με τη μεζούρα). Το τι θα γίνεται γύρω από τα τραπεζοκαθίσματα δεν είναι δουλειά δική τους.
Δεύτερο, άμα ανοίξουν τα μαγαζιά δε θα πηγαίνουν μόνο οι νέοι που μαζεύονται στις πλατείες (πολλοί απ’ αυτούς θα εξακολουθούν να «αράζουν» στις πλατείες με μπίρες από το περίπτερο ή το μίνι μάρκετ, γιατί δεν έχουν λεφτά για μπαρ ή καφετέρια), αλλά θα πηγαίνει και κόσμος που δεν μαζεύεται σήμερα στις πλατείες. Δηλαδή, το εκτεθειμένο σε δυνητική προσβολή κοινό θα γίνει εκ των πραγμάτων μεγαλύτερο και δια-ηλικιακό. Αυτό είναι που φοβούνται οι «ενσωματωμένοι» στην περιβόητη επιτροπή συνάδελφοι του Δερμιτζάκη και δεν έδωσαν ακόμα την άδεια. Χωρίς φτηνιάρικα σοφίσματα, όμως, πώς θα διατηρήσει τα… προνόμια της τηλεπερσόνας ο κάθε Δερμιτζάκης;
Ζητήματα που πάνε πέρα από μια υπόθεση
Zήτημα πρώτο: Αυτόπτης μάρτυρας (κατά δήλωσή του) του θανάτου του πρώην υπουργού και βουλευτή Σήφη Βαλυράκη, καταθέτει σε τηλεοπτική εκπομπή και όχι στα κατά νόμο αρμόδια προανακριτικά όργανα (Λιμενικό). Κι όχι μόνο καταθέτει ότι είδε ανθρώπους να χτυπούν τον Βαλυράκη, αλλά δηλώνει πρόθυμος να καταθέσει τα όσα λέει ότι είδε στον εισαγγελέα Χαλκίδας, γιατί στο Λιμενικό φοβάται να τα καταθέσει!
Ζήτημα δεύτερο: Επειδή η Ερέτρια είναι μια κωμόπολη όπου όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους, αυτά που κατέθεσε στην τηλεπερσόνα ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν υπάρχει περίπτωση να μην τα ψιθυρίζουν οι πάντες μεταξύ τους. Αρα, δεν υπάρχει περίπτωση να μην τα γνωρίζει και το Λιμενικό. Ο Πλακιωτάκης και ο Μητσοτάκης δε θέλουν να μάθουν τι έγινε;
Ζήτημα τρίτο: Αν το Λιμενικό συγκαλύπτει τις συνθήκες του θανάτου ενός πρώην υπουργού και προστατεύει ανθρώπους που ενέχονται σε εγκληματική ενέργεια, μπορεί κανείς να φανταστεί πως συμπεριφέρεται σε άλλες περιπτώσεις, που δεν αφορούν ένα προβεβλημένο πολιτικό πρόσωπο, η οικογένεια του οποίου επιμένει από την αρχή ότι πρόκειται για εγκληματική ενέργεια.
Ζήτημα τέταρτο: Η ανάθεση κρίσιμων ανακρίσεων σε αστυνομικές υπηρεσίες (σ’ αυτές ανήκει και το Λιμενικό) έχει στιγματιστεί παλαιόθεν ως ποινική διαστροφή, ακόμα και από δεξιούς, όπως ο τέως βουλευτής της ΝΔ Κ. Κωνσταντινίδης, που ζητούσε να αφαιρεθούν τα προανακριτικά καθήκοντα από την αστυνομία, διότι στήνει δικογραφίες, οι οποίες μετά ακολουθούν κατηγορούμενους για χρόνια και δεν μπορούν να τις ανατρέψουν. Με την υπόθεση Βαλυράκη έχουμε την αντίθετη διαδρομή («ξεστήνουν» μια δικογραφία), αλλά η ουσία είναι η ίδια.
Κο-κο-κό
Οι ακροδεξιοί (ευφημιστικός όρος) Πλεύρης και Μαρκόπουλος, απ’ αφορμή το τραγούδι «κουκουλοφόρος» του Σπύρου Γραμμένου, που παίχτηκε στην ΕΡΤ, ζήτησαν να υπάρχει προληπτική λογοκρισία στο τι παίζεται στην εκπομπή. Μόνο που στράφηκαν ενάντια στην αρχισυντάκτρια της εκπομπής και όχι στην παρουσιάστρια που έχει την ευθύνη. Ο λόγος; Η παρουσιάστρια Νάντια Κοντογεώργη έχει «γερές πλάτες» στο Μαξίμου. Ο αδερφός της Θανάσης Κοντογεώργης είναι το δεξί χέρι του Σκέρτσου (γενικός γραμματέας Συντονισμού Κυβερνητικού Εργου), έχοντας ήδη μια διαδρομή στο πλευρό προηγούμενων πρωθυπουργών και υπουργών (Σημίτη, Παπαδήμου, Στουρνάρα κ.ά.). Γιος πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, απόφοιτος του Κολλεγίου και του Χάρβαρντ, δεν μπορούσε ν’ αφήσει την αδερφή του χωρίς δουλειά. Οπότε, οι… παλικαράδες ακροδεξιοί έκαναν κο-κο-κό και τα έβαλαν με την αρχισυντάκτρια.
«Σούπερμαν» του νεοφιλελευθερισμού
Ο ακραία νεοφιλελεύθερος υπουργός Εργασίας Κωστής Χατζηδάκης χτες έκλεισε τα 56 του χρόνια. Και ποιος νοιάζεται; θα απορήσει εύλογα κάθε σοβαρός άνθρωπος. Ο Χατζηδάκης φρόντισε να ενημερώσει ότι η σύζυγος και οι συνεργάτες του του έκαναν έκπληξη, φέρνοντάς του τούρτα για να σβήσει κεράκια.
Θα μιλούσαμε για την τρολιά της χρονιάς, καθώς η τούρτα παρουσίαζε τον Χατζηδάκη με στολή σούπερμαν! Προσοχή, δεν είναι φωτοσοπιά από κάποια χιουμοριστική τρολοσελίδα. Είναι μια ακόμα εκδήλωση του… υψηλού πολιτιστικού επιπέδου της εγχώριας Δεξιάς σε όλες τις εκδοχές της. Από τον Καρατζαφέρη, που είχε γεμίσει τη χώρα με αφίσες του σε ρόλο Ρόκι Μπαλμπόα με γάντια του μποξ, και τον Ζορό του μεγάλου Πανίκα Ψωμιάδη, μέχρι τον Χατζηδάκη-σούπερμαν.
Τι σούπερμαν, όμως; Μπροστά έχουμε το πακέτο των ιδιωτικοποιήσεων που προώθησε ο Χατζηδάκης, παλαιότερα (Ολυμπιακή και ΟΣΕ) και τώρα (ΔΕΗ). Και το ταμπελάκι δεξιά γράφει «ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ», για να μας θυμίσει ότι θα έχουν και αυτές την τύχη των μεγάλων ΔΕΚΟ που ο Χατζηδάκης διέλυσε και έδωσε «μπιρ παρά» σε ιδιώτες καπιταλιστές.
Οταν δεν έχεις τη παραμικρή γείωση και επαφή με την κοινωνική πραγματικότητα, νομίζεις ότι οι «ειδικές αποστολές» που έχεις φέρει σε πέρας είναι το ατού σου και το διαφημίζεις. Θα μας πείτε την ίδια κοινωνική γείωση είχε ο συγκεκριμένος και όταν το 2010 επιχειρούσε να περάσει μέσα από μία από τις μεγάλες αντιμνημονιακές διαδηλώσεις εκείνης της περιόδου και γλίτωσε τα χειρότερα χάρη στο σωματοφύλακά του…
