Δε θ’ ασχοληθούμε, βέβαια, με τη γελοία απολογητική του Χαρδαλιά, ότι δε φίλησε το χέρι του παπά αλλά το ράσο. Ούτε θ’ ασχοληθούμε με το «κάρφωμα» του Κουμουτσάκου που ανταπέδωσε τα ίσα. Η εξήγηση είναι απλή: οι δεξιοί πολιτικοί έχουν ειδικευτεί σ’ αυτό το σπορ. Μόλις δουν εικόνα μπροστά τους, αρχίζουν τα σταυροκοπήματα και τα ευλαβικά φιλιά. Αμα δουν παπά (πόσω μάλλον δεσπότη), σκύβουν και του φιλούν το χέρι. Στόχος; Να στείλουν στο χριστεπώνυμο ποίμνιο το μήνυμα πόσο ευσεβείς χριστιανοί είναι.
Παράλληλα, φροντίζουν να τα έχουν καλά με το ιερατείο που –εκτός από οικονομική- έχει και πολιτική δύναμη. Ενας δεσπότης μπορεί να βγάλει βουλευτές. Βάζει τους παπάδες του να σπρώξουν τους πιστούς σε κατευθυνόμενη σταυροδοσία. Οχι τόσο να επιλέξουν κόμμα όσο να επιλέξουν βουλευτή ή βουλευτές. Ετσι φτιάχνονται τα λόμπι που «δουλεύουν» για τα συμφέροντα του ιερατείου.
Δεν έκανε, λοιπόν, τίποτα το πρωτοφανές ο Χαρδαλιάς. Κι αν δεν είχε προγηγηθεί η ιστορία με τον Κουμουτσάκο, με τον Χαρδαλιά να εντέλεται από το Μαξίμου να διεκπεραιώσει το «άδειασμα», ίσως να μη γινόταν τόσος θόρυβος για το χειροφίλημά του στον παπά της Καρδίτσας.
Θα επαναλάβουμε ότι η μεταλαβιά του Κουμουτσάκου και το χειροφίλημα του Χαρδαλιά δεν είναι παρά κορυφές του παγόβουνου. Και θα ξαναγράψουμε όσα γράψαμε προχθές:
Τη μέρα που ο Κουμουτσάκος μεταλάβαινε on camera και χωρίς το γεγονός να έχει γίνει ακόμα γνωστό, ρωτήθηκε στο press room ο Πέτσας σχετικά με την πρόταση Δερμιτζάκη για μεταλαβιά με κουταλάκι μιας χρήσης, πράγμα που αρνείται να εφαρμόσει η Εκκλησία. Η απάντηση του Πέτσα ήταν γεμάτη νόημα:
«Αυτή τη στιγμή, τα μέτρα που έχουν να κάνουν με την προστασία της δημόσιας υγείας είναι σε ισχύ. Ανανεώνονται όπου χρειάζεται, εντείνονται όπου χρειάζεται και μπορεί να γίνονται πιο χαλαρά εκεί που επίσης φαίνεται ότι τα επιδημιολογικά δεδομένα δεν συνιστούν κάποιο κίνδυνο. Αυτό που λέτε είναι ένα ευρύτερο οριζόντιο θέμα, το οποίο αυτή τη στιγμή δεν έχει τεθεί από την Επιτροπή των ειδικών»!
Το μείζον πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι το σόου Κουμουτσάκου. Το πρόβλημα είναι ότι δε βάζουν κανένα φραγμό στη δράση του ιερατείου που λειτουργεί ως κράτος εν κράτει. Δεν μπορεί να κλείνεις –έστω με τα χίλια ζόρια- τους κινηματογράφους και τις μπουάτ και ν’ αφήνεις ανοιχτές τις εκκλησιές. Και οι ρασοφόροι να μην κάνουν ούτε το στοιχειώδες: να χρησιμοποιούν κουταλάκι μιας χρήσης για τη μεταλαβιά, που το έχουν κάνει ήδη Εκκλησίες σε άλλες χώρες.
Ποιος ξεχνάει τη συνταξιούχο καθηγήτρια λοιμωξιολογίας Γιαμαρέλλου, να δηλώνει ότι η μεταλαβιά δε μεταδίδει τον κοροναϊό; Η κυρία αυτή παραμένει μέλος της κρατικής επιτροπής των λοιμωξιολόγων. Ο Πέτσας καλύπτεται πίσω από αυτή την επιτροπή: δηλώνει ότι δεν υπήρξε εισήγηση για τη «θεία κοινωνία»! Αυτό είναι το μέγα ζήτημα. Και έχουν εγκληματικές ευθύνες όλοι τους, κυβέρνηση και «ενσωματωμένοι» επιστήμονες.
