Το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας αποτελεί έκφραση εγκληματικής πολιτικής για την εκπαίδευση, φανερώνει μίσος απέναντι σε μαθητές-φοιτητές-εκπαιδευτικούς.
Κυβέρνηση και υπουργείο Παιδείας με απύθμενο θράσος θεωρούν ότι τώρα είναι η ευκαιρία να αποτελειώσουν μαζί με τον κοροναϊό την εκπαιδευτική κοινότητα. Τώρα που δεν είναι δυνατόν να εκφραστεί στο δρόμο και στις συνελεύσεις η μαζική μαχητική αντίσταση.
Πυρήνας του πολυνομοσχέδιου, που αφορά στις δυο πρώτες βαθμίδες της εκπαίδευσης, είναι η θεσμοθέτηση ισχυρών, πολυεπίπεδων ταξικών φραγμών και η αξιολόγηση σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών.
Ταξικοί φραγμοί
♦ Στο Γυμνάσιο αυξάνονται από 4 σε 7 τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα. Προϋπόθεση προαγωγής και απόλυσης των μαθητών είναι η κατοχύρωση της βάσης 10 σε κάθε μάθημα ή 13 κατά μέσο όρο σε όλα τα μαθήματα (!). Μόνο 4 μαθήματα κάτω από την επιτρεπόμενη βάση, ώστε να υπάρχει δυνατότητα επανεξέτασης το Σεπτέμβριο.
♦ Στο Λύκειο αυξάνονται κατά ένα τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα στη Β’ και Γ’ Λυκείου, οι μαθητές προάγονται/απολύονται εφόσον έχουν γενικό μέσο όρο τουλάχιστον 10. Οι μαθητές της θεωρητικής κατεύθυνσης στη Γ’ Λυκείου θα παρακολουθήσουν υποχρεωτικά και μαθηματικά, και οι της θετικής κατεύθυνσης θα παρακολουθήσουν ιστορία («κόντρα μάθημα»).
♦Τράπεζα Θεμάτων στο Λύκειο. Θα εφαρμοστεί το επόμενο σχολικό έτος 2020-2021 στους μαθητές της Α’ Λυκείου και σταδιακά στις επόμενες τάξεις.
♦ Οσον αφορά στην πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση: Μειώνονται οι Ομάδες Προσανατολισμού της Γ’ Λυκείου από 4 σε 3 και επαναφέρονται οι συντελεστές βαρύτητας σε δύο μαθήματα ανά σχολή, τμήμα ή εισαγωγική κατεύθυνση από την επόμενη σχολική χρονιά.
♦ Από το μεθεπόμενο σχολικό έτος (2021-2022) οι υποψήφιοι της ομάδας προσανατολισμού ανθρωπιστικών σπουδών θα εξετάζονται στο μάθημα των Λατινικών αντί της Κοινωνιολογίας.
♦Θα αναγράφεται η διαγωγή στους τίτλους σπουδών.
♦ Από το Σεπτέμβριο 2020, προβλέπεται η λειτουργία 24 Πρότυπων και 38 Πειραματικών Σχολείων. Από το Σεπτέμβριο του 2021, προβλέπεται η επέκταση του θεσμού.
Από τα όσα περιγράφονται παραπάνω είναι φανερό ότι επιδιώκεται να μπει φραγμός με κάθε τρόπο στην πρόσβαση των νέων σε ανώτερες εκπαιδευτικές βαθμίδες. Η αυστηροποίηση των προϋποθέσεων προαγωγής στο Γυμνάσιο έχουν αυτόν το στόχο: Να λειτουργήσουν ως πρώιμη ασφαλιστική βαλβίδα που θα εμποδίζει την πρόσβαση στο Λύκειο. Το μήνυμα είναι ότι το Λύκειο είναι για λίγους κι εκλεκτούς, διέξοδος είναι είτε η φτιασιδωμένη τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση είτε απευθείας τα κάτεργα της καπιταλιστικής αγοράς εργασίας.
Ιδιαίτερα βαρύς θα πέσει ο πέλεκυς στα κεφάλια των παιδιών της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που δεν έρχονται στο σχολείο με τις ίδιες προϋποθέσεις (οικονομικές, μορφωτικές).
Για όσους καταφέρουν να ξεφύγουν από τις πρώτες συμπληγάδες, σειρά έχει η καρμανιόλα του Λυκείου: Εξεταστικός μαραθώνιος, βάση του 10 και Τράπεζα θεμάτων.
Ο εκπαιδευτικός δεν θα επιλέγει τα θέματα με βάση τη διδαχθείσα ύλη στην τάξη του και το μαθησιακό επίπεδο και τις αδυναμίες των μαθητών του. Θα τρέχει όλη τη χρονιά, αδιαφορώντας για την ουσία, να καλύψει την ύλη που περιέχεται στα αναρτημένα θέματα της Τράπεζας Θεμάτων. Το γεγονός από μόνο του θα τροφοδοτήσει τα φροντιστήρια με μπόλικους πελάτες. Με τον ίδιο τρόπο θα λειτουργήσει και η υποχρεωτική παρακολούθηση επιπλέον μαθήματος («κόντρα μάθημα»).
Ολα αυτά, βέβαια, το υπουργείο ισχυρίζεται ότι τα κάνει για την ενίσχυση της ολόπλευρης μόρφωσης των μαθητών, πλην όμως, η κατακερματισμένη γνώση, το πλήθος των ατάκτως εριμμένων πληροφοριών (ανούσιων και αναχρονιστικών πολλές φορές) η παπαγαλία, ο τρόπος λειτουργίας του αστικού σχολείου, ο ρόλος του Λυκείου ως προθάλαμου του Πανεπιστήμιου, για την εισαγωγή στο οποίο μάλιστα απαιτούνται πανελλαδικές εξετάσεις, δεν αφήνουν περιθώρια για δημαγωγική προπαγάνδα.
Η Τράπεζα Θεμάτων, λοιπόν, θα πετσοκόβει τους μαθητές και τη χαριστική βολή θα δίνουν οι πανελλαδικές εξετάσεις με επιπλέον την καθιέρωση συντελεστών βαρύτητας σε δύο μαθήματα ανά σχολή, τμήμα ή εισαγωγική κατεύθυνση.
Η ίδρυση και λειτουργία μεγάλου αριθμού Προτύπων Σχολείων, στα οποία θα υπάρχει επιλογή (αξιολόγηση) προσωπικού και εισαγωγή μαθητών με βάση τις υψηλές επιδόσεις σε εξετάσεις, νοηματοδοτεί το ψευτοαφήγημα της «αριστείας» και επιβεβαιώνει στην πράξη την κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων και μέσω αυτής των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Η αξιολόγηση εδώ θα λειτουργήσει ως «λαγός» για την επέκτασή της σε όλα τα σχολεία.
Τα διαχρονικά ιδεολογήματα της προγονόπληκτης, αντιδραστικής μέχρι αηδίας δεξιάς υπηρετούνται με την επαναφορά της εξέτασης στο μάθημα των Λατινικών. Το μέτρο αυτό, όπως και η αναγραφή της διαγωγής στους τίτλους σπουδών, έχουν στόχο τη διαμόρφωση φοβισμένων, υποταγμένων ανθρώπων, πρόθυμων να υποκύπτουν μεθαύριο, ως εργαζόμενοι, στις ορέξεις των εργοδοτών-καπιταλιστών.
Αξιολόγηση
♦ Από τη σχολική χρονιά 2020-21 εφαρμόζεται η διπλή αξιολόγηση (εσωτερική και εξωτερική) σε επίπεδο σχολικής μονάδας. Η εξωτερική αξιολόγηση προβλέπει ενεργό ρόλο του ΙΕΠ καθώς και της ΑΔΙΠΠΔΕ (δηλαδή απευθείας του υπουργείου Παιδείας).
♦ Εντός του 2020 προβλέπεται η σύνταξη του ΠΔ για την αξιολόγηση εκπαιδευτικών.
Η καρικατούρα επιμόρφωσης, σε συνδυασμό με την αξιολόγηση, υπηρετεί την ψευτοπροπαγάνδα ότι η αξιολόγηση δεν θα είναι τιμωρητική.
Το σχολείο των ταξικών φραγμών, όπου ο δάσκαλος θα έχει ενισχυμένο ρόλο αξιολογητή, η γενικευμένη επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα, τους μισθούς και τα ασφαλιστικά δικαιώματα σε επίπεδο κοινωνίας, απαιτούν πειθάρχηση και εκφοβισμό των εκπαιδευτικών και ένταση της καταστολής σε βάρος τους.
Και η ΝΔ βαδίζει στα χνάρια του ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτα «αυτοαξιολόγηση» των σχολικών μονάδων, ώστε να «εμπεδωθεί μια κουλτούρα αξιολόγησης» και μετά αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.
Η ΝΔ, όμως, δεν ακολουθεί την λάου-λάου πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και προετοιμάζει και το ΠΔ για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.
Για το περιεχόμενό του μας προϊδεάζουν οι προκλητικές αναφορές του προέδρου του ΙΕΠ («Οσο κι αν ακούγεται αναχρονισμός, το ρολόι σχετικά με τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις πρέπει να γυρίσει πίσω στο 2014,… πρέπει να ξαναχτιστεί αυτό που γκρεμίστηκε στην τετραετία 2015-2019»), το ιστορικό προηγούμενο του ΠΔ 152/2013, η πολιτική των διαθεσιμοτήτων και απολύσεων που εφήρμοσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και το περιεχόμενο του προγράμματος της ΝΔ για την Παιδεία.
Κυβέρνηση και υπουργείο Παιδείας βιά-ζονται να προχωρήσουν, χωρίς όμως να υπολογίσουν «τον ξενοδόχο», τους εκπαιδευτικούς, που είναι «ψυλλιασμένοι» λόγω του μαύρου ιστορικού του επιθεωρητισμού, των έργων και ημερών όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, που ακολούθησαν ανάλογες πολιτικές.
(Αναλυτικά στο άρθρο Πολυνομοσχέδιο υπουργείου Παιδείας: Αντιεκπαιδευτική επίθεση άνευ προηγουμένου)
Ανώτατη εκπαίδευση
♦ «Ενισχύεται η εξωστρέφεια των ελληνικών πανεπιστημίων»: ίδρυση ξενόγλωσσων προπτυχιακών προγραμμάτων από κάθε ΑΕΙ, θερινά προγράμματα, κ.λπ.
♦ Θεσμοθετείται το ενιαίο ψηφοδέλτιο Πρυτάνεων και Αντιπρυτάνεων και προβλέπεται ηλεκτρονική ψηφοφορία.
♦ Καθιερώνεται πρόσθετο ακαδημαϊκό κριτήριο (βάση εισαγωγής μείον 2.750 μόρια), για τις μετεγγραφές των φοιτητών και αλλάζουν τα υφιστάμενα οικονομικά και κοινωνικά κριτήρια (π.χ. εξέταση μέσου όρου εισοδημάτων 3 τελευταίων ετών και όχι μόνο ενός).
Συνοψίζουμε με βάση τα προαναφερθέντα:
♦ Μέγας καημός είναι η προσέλκυση φοιτητών-πελατών με όλους τους τρόπους, ώστε τα πανεπιστήμια να αποκτούν πρόσθετους πόρους από τα δίδακτρα, να ελαχιστοποιείται η κρατική χρηματοδότηση και να προωθείται η ιδιωτικοοικονομική λειτουργία τους. Τα ξενόγλωσσα προπτυχιακά με δίδακτρα είναι ο προάγγελος επιβολής διδάκτρων στο μέλλον για όλα τα προπτυχιακά προγράμματα των Ιδρυμάτων.
♦ Οι αλλαγές στον τρόπο πραγματοποίησης των Πρυτανικών εκλογών (ενιαίο ψηφοδέλτιο) επιδιώκουν τη σαλαμοποίηση των πολιτικών επιλογών των υποψηφίων, τις μεταξύ τους δοσοληψίες χωρίς αρχές, ώστε να είναι και ευκολότερα διαχειρίσιμο το πανεπιστημιακό κατεστημένο από την εκάστοτε κυβέρνηση.
Μέσω δε της ηλεκτρονικής ψήφου επιδιώκεται η αποφυγή αντιδράσεων από μέρους του φοιτητικού κινήματος και των εργαζόμενων στο Πανεπιστήμιο.
– Επιδιώκεται η αυστηροποίηση των μετεγγραφών, που θα στραγγαλίσει οικονομικά ειδικά τις οικογένειες των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων, που τα παιδιά τους σπουδάζουν μακριά από τον τόπο κατοικίας, δεδομένης της πολύ χαμηλής ενίσχυσης της φοιτητικής μέριμνας (φοιτητικές εστίες, σίτιση, κ.λπ.).
Γιούλα Γκεσούλη
