Κότες, κοτέτσια και κακαρίσματα

Η λαϊκή μούσα το έχει πει με τη σοφία της: έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο! Ο υπουργός Κοτζιάς, όμως, μεγαλωμένος στα βόρεια προάστια (γόνος καπιταλιστικής οικογένειας γαρ), δεν πρόλαβε να μάθει αθυρόστομες λαϊκές παροιμίες. Κάπου άκουσε όμως για κότες και πετάχτηκε σαν κοκορίκος: «Η εποχή που θεωρούνταν διπλωματία το να κάνεις την κότα πέρασε. Αυτή είναι μια διπλωματία για κοτέτσι και όχι για εξωτερική πολιτική».
 
Προσέξτε ποιος κάνει τον καμπόσο. Ο άνθρωπος που τραγουδούσε μερακλωμένος στους υπουργούς Εξωτερικών των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ «We are the world». Ο άνθρωπος που τραγουδούσε στη Φεντερίκα Μογκερίνι «Happy birthday to you» και μοίραζε σταυρωτά φιλιά στην παραλία της Πρέσπας. Ο υπουργός μιας κυβέρνησης υποτελούς σε μια χούφτα ιμπεριαλιστές δανειστές, οι οποίοι της υπαγορεύουν κάθε λεπτομέρεια της πολιτικής της στο δημοσιονομικό, τον τραπεζικό, τον κοινωνικό, το δικαστικό τομέα, τον τομέα της υγείας, της παιδείας κτλ.
 
Δε νομίζετε ότι παραπάει να κάνει το κοκοράκι ο συγκεκριμένος υπουργός της συγκεκριμένης κυβέρνησης; Οταν όμως έχεις τις πλάτες των Αμερικανών, τότε αισθάνεσαι ότι σε «παίρνει» να κάνεις το κοκοράκι στους Ρώσους και να το διατυμπανίζεις. Κι αυτό κάνει ο Κοτζιάς. Ξεπέρασε, βέβαια, τα διπλωματικά εσκαμμένα, αποδίδοντας στη ρωσική εξωτερική πολιτική την κατηγορία της «ασέβειας» (βαριά λέξη στη διπλωματική γλώσσα) και παραδίδοντάς της μαθήματα  για το πώς πρέπει να ενεργεί. Γι' αυτό και η ρωσική απάντηση υπήρξε σκληρή και εξευτελιστική για τον Κοτζιά προσωπικά.
 
Η Ελλάδα δεν ανήκει στη ρωσική σφαίρα επιρροής, όμως υπάρχουν ελληνορωσικές μπίζνες. Υπάρχουν καπιταλιστές που συνεργάζονται με τους Ρώσους, οι οποίοι σίγουρα φρόντισαν να διοχετεύσουν στον Τσίπρα τη δυσαρέσκειά τους για την όξυνση που «άνευ λόγου» προκάλεσε ο Κοτζιάς. Θα μπορούσε να χειριστεί το θέμα σε χαμηλούς τόνους. Ομως ο Κοτζιάς είχε αναλάβει υποχρεώσεις έναντι των Αμερικανών κι αυτές διεκπεραίωσε με τους υψηλούς τόνους. Γι' αυτό και βγαίνει τώρα και κάνει το κοκοράκι.