The Land of Plenty (Britain):
Οι συμβάσεις χωρίς εξασφαλισμένο μίνιμουμ ωράριο ανέβηκαν στα 1,8 εκατομμύρια
(the quardian.com/uk/-news/218/apr/23/number-of-zero-hours-contracts-in-out-rose-by-100.000-in-2017-ons)
ONS=office for national statistics
> Μαλαγκουένια
> Που δέρνει
> Και μέσα σ΄όλα ήλθαν και απήλθαν οι σκόρπιοι Σκορπιοί.
> Και έπηξαν οι δρόμοι από ακίνητα αυτο-κίνητα.
> Και ΔΕΝ ενοχλήθηκε κανείς(;)
> Ζώα με συμβατικό γουρουνίσιο υπομειδίαμα.
> Η αυτόπτις μαρτυρία
> Ούτε καν ένα μπινελίκι.
> Για το γαμώτο, δηλαδής.
> Επειδή έχουμε αγριέψει ακολουθούμε το σαβούρ βίβρ.
> Στο σουπερ μάρκετ -κι είναι πολλά τα ρημάδια- χαζολογάμε την αφθονία αγαθών και για να ξεχαρμανιάσουμε αγοράζουμε μία (1) σακούλα.
> Καθότι φανατικοί του πλαστικού και οτιδήποτε αντιοικολογικού.
> Συμβάλλουμε στην ανόρθωση του «εθνικού» εισοδήματος, κατά τη δύναμή μας…
> Zero hours.
> Η εργατική τάξη έχει περάσει το κατώφλι που λέγεται zero hour εδώ και καιρό.
> Τι δαπάνη για συντάξεις το 2019; 25 δισ. ευρώ. Φέτος; 28,9 δισ. ευρώ. Αρα μείωση 3,23 δισ. ευρώ. Ετσι δεν είναι, Τσίπρα, Καμμένε, και Χουλιαράκη;
> Το (πικρό) χάπι δεν χρυσώνεται με τίποτα.
> Η οργή στο αναμεταξύ συσσωρεύεται.
> Και ο καπιταλιστής κλάνει και ρεύεται.
> Μόνο δύο σακουλάκια κόκα ο «φέρελπις» νεανίας;
> Και κλάαααμα οι φυλλάδες για τον κοκκαϊνίστα.
> Δεν μας αφορά κάθε γόνος καπιταλιστή που ψοφάει.
> Γιατί έχει ζήσει δέκα ζωές που βγήκαν απ’ την καμπούρα μας (ήγουν, την εκμετάλλευσή μας).
> «Από τους επωνύμους (σ.σ υποστηρικτές του γερουσιαστή Μακάρθι) ξεχωρίζουμε έναν εξέχοντα Δημοκρατικό, που υποστήριξε τον Μακάρθι, τον Τζόζεφ Κένεντυ. Στην πραγματικότητα ο πατέρας Κένεντυ εξασφάλισε με τον τρόπο αυτόν για τον γιο του Ρόμπερτ, μια δουλειά στην Ουάσιγκτον. Ο Ρόμπερτ τοποθετήθηκε ως ανακριτής για την υπόθεση που αναδείκνυε η δραστηριότητα του Μακάρθι». Απ. Διαμαντής: «Οι διώξεις αντιφρονούντων στις ΗΠΑ πριν από τον Μακαρθισμό», στο συλλογικό «Οι μεγάλες δίκες – οι δίκες του Μακαρθισμού » – Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Ιστορικά, Φλεβάρης 2011. Μπόμπι Κένεντυ, ο μεγάλος… δημοκράτης. (Προλάβαμε, μικροί, ν’ ακούσουμε και το τραγουδάκι που είχε σκαρώσει – ποιος άραγε…- «κάποιος» και έλεγε «Κένεντυ, Κένεντυ, όνομα που δεν σβύνει»… Μησωχέ!
> Υπόδειγμα αγωνιστών μέχρι το τέλος ο Τζούλιους και η Εθελ Ρόζενμπεργκ.
> Για διάβασμα : Ι.Β.Στάλιν: Εκθεση στο 18ο συνέδριο του Π.Κ.Κ (μπολσεβίκων), Μάρτης 1939.
> Τίμησε, λοιπόν, ο γερμανοτσίπρας Μπαρτς την 70ή επέτειο του σιωνιστικού μορφώματος (70 χρόνια σφαγής, ξεκληρίσματος αλλά και αντίστασης των Παλαιστινίων) με «επίσκεψη αλληλεγγύης» (solidaritatsbesuch) στους σιωνιστές. Βέβαια πρώτευσε ο Τσίπρας.
> Τον Περισσό τον ξέρετε. Η εκλογολαγνεία του είναι γνωστή (κατά κύριο λόγο ο κοινοβουλευτικός κρετινισμός). Παραθέτουμε τον τίτλο του πρώτου κειμένου δημοσιευμένου στην «ΚΟΜΕΠ», τεύχος 1, Νοέμβρης 1974 (αφού δηλαδή ο Χαρίλαος είχε υπογράψει δήλωση μετάνοιας στο αστικό καθεστώς): «Εμπρός να δώσουμε τη μάχη των εκλογών με επιτυχία – Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ». 44 έτη συναπτά…
> «Οτι ο αγώνας για συνεχή διεύρυνση της δημοκρατίας, για εκδημοκρατισμό του κράτους και των θεσμών για όλο και πιο πολλή συμμετοχή των εργαζομένων στη διαχείριση των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων, είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να οδηγήσει σε νικηφόρα αντιμετώπιση του ιμπεριαλισμού και των μονοπωλίων σε προώθηση προς τον σοσιαλισμό». Αγγ. Διαμαντόπουλος (στέλεχος του πάλαι ποτέ «εσωτερικού»), μπροσούρα «Γιατί δυο κομμουνιστικά κόμματα», έκδοση του περιοδικού ΚΟΜ.ΘΕ.ΠΟΛ.
> Νικαράγουα: η αστική βία – κρατική καταστολή με εκπρόσωπο τον Ορτέγα.
> Manuel Ruben Abimael Guzman Reynoso.
> «Νόμος της νύχτας»: μια επίσκεψη στο Παλέρμο (ή Ν.Φ. – Ν.Χ.) θα σας πείσει.
> Αστειάκι: «Παροχές» αλλά και «παροχολογία»
> Πλάτων : «Μύθοι».
Βασίλης
