παρόν και μέλλον: σκότος πηχτό
Την Παρασκευή 27 Ιουλίου κλείνει 93 χρόνια ζωής το επόμενο εξόχως μακρόβιο -μετά τους Ζολώτα, Μητσοτάκη και Παττακό- πολιτικό πρόσωπο και μοναδικό εκ των τεσσάρων με κακουχίες στο βιογραφικό του, ο Μίκης Θεοδωράκης. Που γεννήθηκε στη Χίο και στη συνέχεια «άλλος για Λέσβο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη» (για να παραφράσουμε και ολίγον Αλέξη Τσίπρα, υποψήφιο για βράβευση από το «National Geographic» όπως λένε οι κακές και ζηλόφθονες γλώσσες). Πάντως ο κατά Σκαρίμπα Μίκης και για άλλους Mickey's, έχει αρκετό καιρό να πει κάτι για τη Μακεδονία μας, αφήνοντας εμάς τους κομμουνιστές χωρίς ορθή καθοδήγηση…
Για τους ενδιαφερόμενους περί τα… κοσμικά-παραπολιτικά, την Τετάρτη (18 Ιουλίου) έκλεισαν είκοσι χρόνια γάμου ο Κώστας Καραμανλής και η Νατάσα Παζαΐτη. Σε άλλες αναμνήσεις της ίδιας μέρας (που δεν είναι απίθανο πλέον να επαναληφθούν στο μέλλον), καίγονται από τους ναζί στη Γερμανία τα έργα τέχνης που δεν ανταποκρίνονται στην ιδεολογία τους…
– Απόψε είδα στον ύπνο μου, στην υπνοφαντασιά μου
θολό ποτάμι πέρναγα κι απέναντι δεν βγήκα.
Ελάτε να σκορπίσουμε, μπουλούκια να γενούμε
ένας να πάει στη Μύκονο, προς τον Μοριά ο άλλος
κι εγώ να βρω ένα κότερο να κάνω καμιά γύρα
τώρα που είναι ο καιρός, που είναι καλοκαίρι
να βρω και ένα φτωχικό όπως τότε στο Σούνιο
να πάρω τις ανάσες μου, να κάνω τις βουτιές μου
με το μακρύ το σώβρακο και το βαρύ το βήμα.
– Και ο λαός μας πρόεδρε; Ο τιμημένος κόσμος;
– Κάπου θα πάει και αυτός. Εστω και μέσω facebook.
Μετά από το Αστυνομικό Μουσείο Καρδίτσας και το ξέπλυμα των δωσίλογων συνεργατών των ναζί που επιχειρείται εκεί, ξεφύτρωσε και το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα στη Βέροια που υμνεί βασανιστές της Μακρονήσου – συνεργάτες της χούντας και καθυβρίζει αγωνιστές της εθνικής αντίστασης. Φυσικά στα μουσεία γίνονται ξεναγήσεις σχολείων για… να μαθαίνουν τα παιδιά. Κι εμείς, ανάπηροι, απλά κοιτάμε και καταγράφουμε…
Και επειδή οι όροι έχουν αντιστραφεί προ πολλού: «Οταν εμείς προσκυνούσαμε αντικείμενα και λείψανα, οι άλλοι μελετούσαν υποατομικά σωματίδια»…
με τη βενζίνη δυο ευρώ και τρία τα διόδια
να τρως ρεβίθια και φακές, χόρτα και μακαρόνια
να μην μπορείς να κουνηθείς, να πάρεις μιαν ανάσα
να δίνεις μαλλιοκέφαλα και να μην έχεις μία
τις παραλίες να κοιτάς μόνο από εικόνες;
– Μην είσαι αντιδραστική Γκόλφω μου. Τι λες τώρα;
Πώς και σκέφτεσαι και πώς μιλάς like that; Δεν έχεις πίστη;
Δεν σ' ενδιαφέρει η πρόοδος και το καλό της χώρας;
Η Ευρώπη είναι το σπίτι μας και φίλοι οι δανειστές μας
που σώσανε τη χώρα μας κι ανάπτυξη θα φέρουν.
Τι 'ναι δέκα μνημόνια κι έναν αιώνα ζόρια;
Για δεν κοιτάς τα νούμερα; Κοίτα την ανεργία
που έπεσε για ολόκληρη μια ποσοστιαία μονάδα
κι όλα το δείχνουν πως θα πέσει ακόμα μία
κι από τους μισούς άνεργους θα 'ναι μισοί πλην ένας.
Μπορεί η μακάρια και πάλαι ποτέ ηλιόλουστη (ακόμη κι αυτό χάθηκε!) Μπανανία του ευρωπαϊκού νότου να τρέφεται με ψίχουλα, ωστόσο έχει άφθονο χρήμα για τους «δανειστές», για το αεριτζίδικο κεφάλαιο και για τους δολοφονικούς μηχανισμούς και εξοπλισμούς. Συνεπώς, εύλογα παραμένει για μία χρονιά ακόμη ο δεύτερος μεγαλύτερος «αιμοδότης» του ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ (που ο θεός να μας κόβει ευρώ και να τους δίνει δολάρια), προσφέροντας περισσότερα από πέντε δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως την ώρα που οι πολίτες της πεθαίνουν, φυτοζωούν ή την εγκαταλείπουν.
Κοκκινοσκουφίτσα
