Γιουσουφάκι
«Αν το δικό σας πρόγραμμα για την Ευρώπη υλοποιηθεί, τότε θα μπορέσουν και οι νέοι στην Ελλάδα να ελπίζουν ξανά σε εργασία και απασχόληση». Δεύτερο κατά σειρά μήνυμα έστειλε ο Τσίπρας στον Μάρτιν Σουλτς. Το διάβασε ο πρόεδρος του SPD στους συνέδρους του κόμματός του, για να μπορέσει να πάρει την πλειοψηφία υπέρ του νέου «μεγάλου συνασπισμού» με τη δεξιά συμμαχία CDU/CSU.
Δεν ξέρουμε αν και σε ποιο βαθμό το νέο μήνυμα Τσίπρα έπαιξε ρόλο στη νίκη του «ναι» στο συνέδριο των γερμανών σοσιαλδημοκρατών, που κάθε άλλο παρά άνετη υπήρξε. Κάτι θα ήξερε ο Σουλτς που ζήτησε από τον Τσίπρα να του στείλει και δεύτερο μήνυμα. Βλέπετε, σε χώρες όπως η Γερμανία, ο Τσίπρας περνιέται για αριστερός και ο Σουλτς είχε ν' αντιμετωπίσει κυρίως τον νέο και φιλόδοξο πρόεδρο της νεολαίας του κόμματός του. Οπότε έκρινε ότι ένα νέο μήνυμα θα έπαιζε κάποιο ρόλο σε ταλαντευόμενους συνέδρους.
Σε ποιο ακριβώς πρόγραμμα αναφέρεται στο μήνυμά του ο Τσίπρας; Προφανώς σ' αυτό που συμφώνησαν Μέρκελ, Ζεεχόφερ και Σουλτς στις προκαταρκτικές συζητήσεις τους. Ενα πρόγραμμα που έχει στο κέντρο του τα συμφέροντα της ιμπεριαλιστικής Γερμανίας. Και βέβαια, το ευρωομόλογο, το «βαρύ πυροβολικό» και του ΣΥΡΙΖΑ και της (εκτός Γερμανίας) ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, δεν υπάρχει σ' αυτό το πρόγραμμα. Τι τον ενδιαφέρουν, όμως, αυτά τον Τσίπρα; Του ζήτησε λίγη βοήθεια ο Σουλτς και του την πρόσφερε ευχαρίστως (και χωρίς αρχές, όπως πάντοτε). Αλλωστε, αυτή η βοήθεια θα ευχαριστήσει και τη «μαντάμ Μέρκελ», που θα ξεκινήσει την τέταρτη κατά σειρά θητεία της στην καγκελαρία.
Πλήρης αμοραλισμός
Ρωτήθηκε ο Τσίπρας (συνέντευξη «Ε-θνος της Κυριακής») τι θα κάνει «αν βρει λύση εθνικά ωφέλιμη, αλλά εντούτοις δεν διασφαλίζεται σαφώς κοινοβουλευτική πλειοψηφία». «Θα διακινδυνεύσετε πτώση της κυβέρνησης;» ήταν το ευθύ ερώτημα που έλαβε την -καθόλου ευθεία- απάντηση: «Είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι μια λύση εθνικά ωφέλιμη στο τέλος θα την ψηφίσουν πολλοί περισσότεροι βουλευτές από όσους διαμορφώνουν σήμερα τη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αλλά ας κρατήσετε δύο πράγματα: Το ονοματολογικό δεν είναι εσωτερικό θέμα. Είναι ευρωπαϊκό και διεθνές. Οσοι παίξουν παιχνίδια δημαγωγίας και λαϊκισμού με γνώμονα το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι, στο τέλος θα καούν. Και στο κάτω κάτω οι κυβερνήσεις πέφτουν αν χάσουν ψήφο εμπιστοσύνης. Ας μη γελιούνται ορισμένοι. Ο Καμμένος είναι έντιμος άνθρωπος, δεν θα γίνει Σαμαράς».
Ακόμα και σ' αυτή την τοποθέτηση, που δεν έγινε εν θερμώ αλλά την επεξεργάστηκαν λέξη προς λέξη οι λογογράφοι του και ο ίδιος ο Τσίπρας, παρατηρεί κανείς ότι δεν υπάρχει απόλυτη σιγουριά για τη στάση του Καμμένου και των «ψεκασμένων» του. Αλλιώς δε θα υπήρχε η επισήμανση ότι, ακόμα κι αν δεν ψηφίσει ενδεχόμενη συμφωνία ο Καμμένος, δε θα πέσει η κυβέρνηση, γιατί οι κυβερνήσεις πέφτουν με πρόταση μομφής, κι αν υπάρξει τέτοια (ή αν ζητήσει ψηφοφορία εμπιστοσύνης ο ίδιος ο Τσίπρας), οι ΑΝΕΛ θα ψηφίσουν υπέρ της κυβέρνησης.
Οταν, λοιπόν, ο Τσίπρας λέει πως «ο Καμμένος είναι έντιμος άνθρωπος, δεν θα γίνει Σαμαράς», δεν αναφέρεται σε ψηφοφορία για το «Μακεδονικό», αλλά σε ψηφοφορία για πρόταση εμπιστοσύνης. Πρόκειται για απόλυτο πολιτικό αμοραλισμό: ας κάνει ό,τι θέλει ο Καμμένος με το «Μακεδονικό», ας πρωτοστατήσουν ο ίδιος και το κόμμα του στα εθνικοφασιστικά συλλαλητήρια του μίσους, φτάνει να εξακολουθήσουν να στηρίζουν τη συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αν φτάσουμε σε συμφωνία, θα την περάσουμε με τις ψήφους της ΔΗΣΥ και του Ποταμιού.
Ολική επαναφορά
«Τι 2019 τι 2020;» ήταν ο τίτλος ενός οικονομικού σχολίου που δημοσιεύτηκε στο προηγούμενο φύλλο της «Κόντρας» και αναφερόταν στην ψευτο-διάψευση που έκανε ο Τσακαλώτος σε δημοσίευμα των «Νέων», σύμφωνα με το οποίο το ΔΝΤ θα ζητήσει να ισχύσει από 1.1.2019 (αντί για 1.1.2020) το νέο πετσόκομμα στο αφορολόγητο. «Το non paper του Τσακαλώτου είναι αποκαλυπτικό, επειδή δε διαψεύδει αυτό το ενδεχόμενο. Δε λέει ότι “η πορεία της οικονομίας δείχνει ότι αποκλείεται να ζητηθεί ένα τέτοιο μέτρο“. Το αφήνει ανοιχτό, με τέτοιο τρόπο που να επιβεβαιώνει την “είδηση“ ή “εκτίμηση“».
Πριν προλάβει να στεγνώσει το μελάνι του φύλλου της εφημερίδας μας, ο Τσακαλώτος φρόντισε να το επιβεβαιώσει, λέγοντας στην ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ ότι φοβάται πως το ΔΝΤ θα ζητήσει τη μείωση του αφορολόγητου από το 2019 αντί του 2020, δυνατότητα που ως γνωστόν έχει συμφωνηθεί και έχει προνομοθετηθεί.
Ξεχασιάρης
Τι είδε ο Πολάκης στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης; «Συμμετείχε και κόσμος που δεν ήταν ακροδεξιός, αλλά τον τόνο τον έδωσαν νοσταλγοί της χούντας, τρελαμένοι του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, οι ομάδες των μεταφερόμενων Χρυσαυγιτών, ένα σκοταδιστικό τμήμα της Εκκλησίας με Ανθιμους και Αμβρόσιους και βέβαια η προσπάθεια τμήματος της Νέας Δημοκρατίας να στήσει μια “σοβαρή Ακροδεξιά με Φαήλους, Σαμαράδες, Γεωργιάδηδες“ και στρατηγούς τύπου “ας φωνάξουμε ζήτω οι ειδικές δυνάμεις“ με μια λογική τύπου “πού είναι ένας λοχίας να μας σώσει“».
Μήπως η μυθική χώρα των Λωτοφάγων βρισκόταν στα Σφακιά; Ο Ανθιμος μέχρι την τελευταία στιγμή δήλωνε ότι δε θα πάει στο συλλαλητήριο, γιατί δε χρειάζονται συλλαλητήρια. Η ΝΔ ταλαντεύτηκε μέχρι να φτάσει στο «κατά συνείδηση». Μόνον ο Καμμένος και το κόμμα του ήταν από την πρώτη στιγμή αναφανδόν υπέρ του συλλαλητήριου. Κι αυτούς «ξέχασε» να τους αναφέρει ο Πολάκης στις… «ψύχραιμες εκτιμήσεις» του. Επειδή, όμως, οι υπόλοιποι δεν ξεχνάμε και κάνουμε ακριβή απολογισμό, το μόνο που κατάφερε ο μεταμεσονύκτιος εραστής του πληκτρολογίου ήταν να γίνει (για μια φορά ακόμα) καταγέλαστος.
Γελοίοι και αποκρουστικοί
Αστραψε και βρόντηξε ο ακροδεξιός εθνικιστικός εσμός. Και ζήτησε την κεφαλή του Μάθιου Νίμιτς επί πίνακι. Γιατί -άκουσον, άκουσον!- ο αμερικανός ειδικός διαπραγματευτής του ΟΗΕ για το «Μακεδονικό» έδωσε συνέντευξη στην τηλεόραση του Sitel της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και προσπάθησε να στηρίξει τις θέσεις της κυβέρνησης Ζάεφ, λέγοντας ότι «η πρότασή μου δεν παρεμβαίνει στην ταυτότητα, αλλά αντιθέτως ενισχύει τη δύναμη της ταυτότητας της χώρας και του λαού». Τι ήταν να το πει; Τον κατέταξαν αμέσως στη χορεία των… ανθελλήνων, ορισμένοι δε απαίτησαν και την αποπομπή του.
Τι είπε ο Νίμιτς; Το αυτονόητο. Οτι υπάρχει ένα έθνος (ένα από τα πολλά σλαβικά έθνη της Βαλκανικής), που αυτοπροσδιορίζεται ως μακεδονικό (σλαβομακεδονικό το λέγαμε στην Ελλάδα, για να κάνουμε το διαχωρισμό από τους έλληνες Μακεδόνες και να ξέρουμε για τι μιλάμε). Αυτό το αυτονόητο που άλλες εποχές το έχουν αποδεχτεί -με τον πιο επίσημο τρόπο- ελληνικές αστικές κυβερνήσεις.
Με τη λύσσα των εθνικοφασιστών, που αφιονίζουν τον κόσμο με το δηλητήριο της άγνοιας, της πατριδοκαπηλείας και της υστερίας, κοντεύουμε να συμπαθήσουμε ακόμα κι έναν αμερικανό μεγαλοδικηγόρο (τέτοιος είναι ο Νίμιτς) που σιτίζεται προσφέροντας υπηρεσίες στον ΟΗΕ.
Ναζιστικό καμάρι
Ναζιστής, φασίστας, χουντικός, εθνικιστής, χρυσαυγίτης. Ολα αυτά τα επίθετα δεν ενοχλούν τον Αιγιαλείας και Καλαβρύτων Αμβρόσιο (κατά κόσμον Αθανάσιο Λενή), γιατί όλα έχουν σχέση με την έννοια της πατρίδας. Προτιμά να τον αποκαλούν φασίστα, ναζιστή, χουντικό, όχι όμως «κατσαπλιά», «συμμορίτη», «αντάρτη» ή «αριστερό». Ξέρετε ποιο είναι το δυστύχημα (ή ευτύχημα, εξαρτάται); Οτι ο άνθρωπος αυτός είναι μητροπολίτης σε μια περιοχή που περιλαμβάνει και τα Καλάβρυτα, τον τόπο όπου οι ομοϊδεάτες του ναζιστές διέπραξαν ένα από τα πιο ειδεχθή μαζικά εγκλήματά τους στην πατρίδα μας, για να εκδικηθούν τη δράση των ανταρτών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, που αγωνίζονταν για τη λευτεριά της πατρίδας και του λαού μας. Ναζιστής και όχι αντάρτης. Με τους εγκληματίες και όχι με τους απελευθερωτές.
Φασισταριά… γενικώς
Τι ενόχλησε από το φασιστικό παραλήρημα του οννεδίτη Τρούπου στο Twitter; Το ότι «απείλησε» τον Τσίπρα με «κρεμάλες στο Σύνταγμα για τους εθνοπροδότες» ή το ότι χαρακτήριζε τους Σλαβομακεδόνες «πιθήκους» που «όταν εμείς κάναμε εγκαίνια στην Ακρόπολη, αυτοί είχαν ουρά και πηδούσαν από δέντρο σε δέντρο»; Μάλλον το πρώτο, γιατί το δεύτερο δε διέφερε καθόλου από το «γυφτοσκοπιανοί» που εκστόμισε ο… τιμημένος στρατηγός Φράγκος από το βήμα της μουσολινικής λαοσύναξης της Θεσσαλονίκης.
ΥΓ. Η ΝΔ αναγκαστικά παρέπεμψε αυτό το μπουμπούκι στο Πειθαρχικό, ενώ η θρασυδειλία έλαμψε και πάλι με τη «συγγνώμη» που ζήτησε ο Τρούπος.
Ζήλεψε
Ζήλεψε ο Μπόλαρης τους συναδέλφους του που πήραν μέρος στο εθνικιστικό συλλαλητήριο, ίσως μετάνιωσε που δεν πήγε και ο ίδιος και αποφάσισε να επανορθώσει ραδιοφωνικώς. Κι επειδή ο Μπόλαρης δεν είναι «ξανθιά με πράσινα μάτια», αλλά «μελαχροινός με παχύ μουστάκι», ξέρει «να τα λέει». Ξέρει να τα «γλυκαίνει», ώστε να είναι «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστφύλαξ». Πρώτα έγλειψε τον… μεγαλειώδη λαό, ενώ χαρακτήρισε τους ομιλητές «κατώτερους» του πλήθους. Οσο για τα «ακραία στοιχεία», αυτά δεν χαρακτήρισαν τη συγκέντρωση, είπε. Είχε και παράδειγμα: «Οταν κάνουμε αντιφασιστική διαδήλωση πάντοτε στο τέλος υπάρχουν 200-300 που κάνουν επεισόδια, αλλά δεν χαρακτηρίζουν αυτοί την συγκέντρωση»! Μετά μπήκε στην ονοματολογία. Δε συμφωνεί με το «Βαρντάρσκα» (άδειασε τον Καμμένο δηλαδή). Δε συμφωνεί και με το «Βόρεια Μακεδονία», γιατί προϋποθέτει ότι υπάρχει και «Νότια Μακεδονία» και αυτό προκαλεί προβλήματα. Δεν το πήγε παραπέρα, αλλά το «Νέα Μακεδονία» μάλλον δε θα τον χάλαγε καθόλου.
Κάθε καριερίστας πολιτικός προσπαθεί να βγάλει πολιτική υπεραξία από τον όγκο του εθνικιστικά αφιονισμένου πλήθους, το οποίο αντιμετωπίζει σαν ένα τσούρμο «χρήσιμων ηλίθιων».
Αποκαλυπτήρια
Και το όνομα αυτού Μιχάκης. Αυτοπροβλήθηκε ως διοργανωτής του εθνικιστικού συλλαλητήριου στην Αθήνα, στις 4 Φλεβάρη, και «πριν αλέκτορα φωνήσαι» είχε αποκαλυφθεί το ποιόν του. Είναι, λέει, πρόεδρος του πολιτικού φορέα ΕΛΛΗΝ.Ε.Σ. Στη Βουλή, πάντως, προσπάθησε να μπει τον Γενάρη του 2015 με τους ΑΝΕΛΛ, αλλά πάτωσε. Από βίντεο που ανακαλύφτηκαν σε χρόνο-ρεκόρ, τον βλέπουμε πότε να χύνει ρατσιστική χολή ενάντια στα προσφυγόπουλα στο Ωραιόκαστρο και πότε να μιλάει στην παραλία της Θεσσαλονίκης με φόντο μασκαράδες με αποκριάτικες στολές αρχαίων Μακεδόνων. Οι χρυσαυγίτες είναι καλοδεχούμενοι στο συλλαλητήριό του, αρκεί να έχουν μόνο ελληνικές σημαίες. Τελικά, ίσως δε γίνει αυτό το συλλαλητήριο. Ισως αναζητήσουν ευθετότερο χρόνο (εκτός αν το αναλάβει η ΝΔ).
