To πρώτο πράγμα που έκανε ο Θεοδωράκης, όταν ανέβηκε στο βήμα της Βουλής για να μιλήσει επί της πρότασης για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τον Καμμένο, ήταν να διαβάσει ένα απόσπασμα από την ομιλία Καμμένου στο συνέδριο της ΝΔ το 1994, όταν ζήτησε την αποφυλάκιση των χουντικών με το επιχείρημα ότι «δεν μπορεί να υπάρχουν απόβλητοι Ελληνες, περιθωριοποιημένοι πατριώτες, πολίτες β΄ κατηγορίας. Ας θέσουμε τέρμα σε αυτόν τον πολιτικό ρατσισμό»! Θύμισε και τη συνεργασία του Καμμένου με τον Γεωργαλά.
Ο Καμμένος, που ως εκείνη την ώρα δεν είχε εμφανιστεί, έσπευσε στην αίθουσα, ζήτησε το λόγο επί προσωπικού, διέψευσε τα περί Γεωργαλά επικαλούμενος… δικαστικές αποφάσεις, «ξέχασε» να διαψεύσει την ομιλία του στο συνέδριο της ΝΔ και κατηγόρησε τον Θεοδωράκη ότι «ήταν αυτός που προέβαλλε την Χρυσή Αυγή. Ηταν αυτός που με ποτήρι της Χρυσής Αυγής στο χέρι έπαιρνε συνέντευξη στον κ. Μιχαλολιάκο και του έκανε διαφήμιση ως δημοσιογράφος».
Ανταπαντώντας ο Θεοδωράκης, κατέθεσε στα πρακτικά τις δηλώσεις Καμμένου το 1994 και συνεντεύξεις του σε δεξιές εφημερίδες («Δεν υπήρχαν συνεντεύξεις επί Νέας Δημοκρατίας το 1994, κύριε Θεοδωράκη», είχε μόλις πει ο Καμμένος!) και στη συνέχεια έκανε ένα άλμα στο χρόνο και εξέφρασε την υπερηφάνειά του για την τηλεοπτική δουλειά που έκανε με τους συνεργάτες του μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, παίρνοντας συνεντεύξεις από μάρτυρες, που στη συνέχεια κατέθεσαν και στις δικαστικές Αρχές.
Η εκπομπή που έκανε μετά τη δολοφονία του Φύσσα ο Θεοδωράκης είχε στοιχεία ρεπορτάζ, ταυτόχρονα όμως ήταν και ένα πονηρό «πλυντήριο» για την ηγεσία της νεοναζιστικής συμμορίας, αφού παρουσίασε το οργανωμένο έγκλημα σαν αποτέλεσμα της δράσης ενός «θερμόαιμου» χρυσαυγίτη, του Ρουπακιά.
Ομως, ενάμιση χρόνο πριν από αυτή την εκπομπή, λίγο μετά τις «άγονες» εκλογές του Μάη του 2012 και λίγο πριν από τις επαναληπτικές εκλογές του Ιούνη της ίδιας χρονιάς, ο Θεοδωράκης είχε φτιάξει συνέντευξη-αγιογραφία του Μιχαλολιάκου. Πήγε ο ίδιος στα γραφεία των νεοναζί, στρογγυλοκάθισε στην πολυθρόνα έχοντας απέναντί του τον φίρερ, έπινε καφέ από ποτήρι με το λογότυπο της ναζιστικής συμμορίας, έβλεπε πάνω στο γραφείο του φίρερ να φιγουράρει αγαλματίδιο με τον αετό του Τρίτου Ράιχ και άφησε τον φίρερ να λέει ό,τι θέλει, χωρίς αντίλογο.
Φυσικά, αν ήθελε, θα είχε προετοιμαστεί στοιχειωδώς και θα τον είχε κάνει σκόνη. Ομως, σκοπός εκείνης της εκπομπής δεν ήταν να ξεσκεπάσει το αποκρουστικό, δολοφονικό, ναζιστικό πρόσωπο της συμμορίας του Μιχαλο-λιάκου, αλλά να παρουσιάσει τον φίρερ σαν έναν εθνικιστή πολιτικό, του ακροδεξιού φάσματος μεν, αλλά με κοστούμι και γραβάτα, όπως όλοι οι άλλοι. Τα αφεντικά του Θεοδωράκη ήθελαν να ενισχύσουν την εικόνα της «σοβαρής ΧΑ», που μόλις είχε μπει για πρώτη φορά στη Βουλή. Και ο Θεοδωράκης διεκπεραίωσε πειθήνια και φιλότιμα την αποστολή που του ανέθεσαν, όπως είχε συνηθίσει να κάνει, άλλωστε. Μια μικρή σύγκριση με το έργο κινηματογραφιστών που ασχολήθηκαν με τη Χρυσή Αυγή αρκεί για να μη μας αφήσει καμιά αμφιβολία για το ρόλο του αγιογράφου του νεοναζιστικού μορφώματος που έπαιξε ο Θεοδωράκης.
Ο Καμμένος είναι αυτός που είναι. Τον ξέρουμε και δεν μπορεί να μας ξεγελάσει. Δε θ’ αποκτήσουμε κοντή μνήμη, όμως, όπως θέλει ο Θεοδωράκης.
ΥΓ. Οταν ο Βορίδης μεταπήδησε από το ΛΑΟΣ στη ΝΔ, προσπαθώντας να σβήσει το παρελθόν του ως τσεκουροφόρος επενίτης και φίλος του Λεπέν, ο Θεοδωράκης του έφτιαξε κι αυτουνού μια τηλεοπτική αγιογραφία. Βλέπετε, ο Βορίδης είναι από μεγάλο αστικό τζάκι και τα αφεντικά του Θεοδωράκη έκαναν τα πάντα για να τον πάρουν από το πολιτικό περιθώριο και να τον καταστήσουν κεντρικό παράγοντα του επίσημου συντηρητικού χώρου.
