Επαίρεται το υπουργείο Παιδείας ότι επιτέλους επήλθε η κανονικότητα στα σχολεία, αφού με το πρώτο κουδούνι εκπαιδευτικοί και βιβλία θα ήταν στη θέση τους. Ας δούμε, όμως, την αλήθεια πίσω από τους πανηγυρισμούς για την επίτευξη του «αυτονόητου», όπως ισχυρίζεται ο Γαβρόγλου.
♦ Καταρχάς, το κουδούνι χτύπησε με 14.000 κενά εκπαιδευτικών μόνον στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, τα οποία καλύφθηκαν σε ένα ποσοστό (60% περίπου αναφέρει η Διδασκαλική Ομοσπονδία) από αναπληρωτές.
Ο υπουργός Παιδείας πανηγυρίζει επειδή οι «θεσμοί», λέει, έχουν αποδεχθεί την αναγκαιότητα των μόνιμων διορισμών και κάθε τόσο, προσπαθώντας να παραπλανήσει τους εκπαιδευτικούς, εξαγγέλλει ότι αυτοί θα πραγματοποιηθούν μέσα στην επόμενη τριετία. Η αλήθεια είναι, ότι η ίδια η συγκυβέρνηση έχει αποδεχθεί με τροπολογία ότι μόνιμοι διορισμοί δεν πρόκειται να γίνουν μέχρι και το 2019 (αυτό ομολογείται στην αιτιολογική έκθεση τροπολογίας που κατατέθηκε στο νομοσχέδιο «Ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας 2014/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 2014 για τη συγκρισιμότητα των τελών που συνδέονται με λογαριασμούς πληρωμών, την αλλαγή λογαριασμών πληρωμών και την πρόσβαση σε λογαριασμούς πληρωμών με βασικά χαρακτηριστικά και άλλες διατάξεις») και βλέπουμε λέμε εμείς, εφόσον βρισκόμαστε κάτω από τη σιδερένια φτέρνα των Μνημονίων ή της παρατεταμένης επιτήρησης.
Δημόσια εκπαίδευση χωρίς μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό με σταθερές εργασιακές σχέσεις και αξιοπρεπείς μισθούς δεν νοείται. Διορισμοί έχουν να γίνουν από το 2010 και το υπουργείο προχωρά σε προσλήψεις αναπληρωτών, που ξεπερνούν τις 20.000 και μάλιστα με δόσεις και όχι μια κι έξω. Ετσι, ακόμη και τώρα, ένα μήνα σχεδόν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς, τα κενά παραμένουν στα σχολεία. Κάθε μέρα έρχονται στο φως καταγγελίες συλλόγων για τα εκπαιδευτικά κενά στην περιφέρειά τους (π.χ. Λάρισα, Πάτρα, Β΄ ΕΛΜΕ Εβρου, κ.λπ.). Στην επίπλαστη εικόνα της κάλυψης των κενών έχουν βάλει το χεράκι τους οι Περιφεριακοί Διευθυντές Εκπαίδευσης, που φρόντισαν να καλύψουν πρώτα τα κενά της πρωινής λειτουργίας των σχολείων, ώστε να δοθεί η εντύπωση ότι όλα βαίνουν καλώς. Τα μαθήματα που διδάσκονται από εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων, η παράλληλη στήριξη, η στελέχωση των ολοήμερων που πολυδιαφημίζονται από το υπουργείο Παιδείας, προφανώς είναι πολυτέλεια.
♦ Κατακαλόκαιρο, αιφνιδιαστικά, το υπουργείο προχώρησε στην έκδοση του Π.Δ.79 για την Οργάνωση και λειτουργία των Δημοτικών Σχολείων και των Νηπιαγωγείων. Με το Π.Δ. επισφραγίζονται αντιεκπαιδευτικές ρυθμίσεις, όπως η μη καθιέρωση της δίχρονης Προσχολικής Αγωγής και ο ορισμός του ανώτατου αριθμού μαθητών ανά τμήμα στους 25.
Οπως ήδη γνωρίζουμε η επέκταση της υποχρεωτικότητας φοίτησης στο Νηπιαγωγείο για ένα επιπλέον έτος (προνήπια) πετάχτηκε στα σκουπίδια. Το τριετές σχέδιο του υπουργείου Παιδείας το επιβεβαίωσε: Η εξαγγελία για άμεση υλοποίησή της έγινε πάραυτα «εκτίμηση της ενδεχόμενης ανάγκης επέκτασης της προσχολικής αγωγής με την προσθήκη ενός ακόμη έτους φοίτησης», ενώ ο Γαβρόγλου μίλησε για τη «διττή επιλογή» των γονιών «εάν θέλουν να στείλουν τα τετράχρονα παιδιά στους παιδικούς σταθμούς ή στα Νηπιαγωγεία».
Κοντολογίς, στο «κάδρο» μπήκαν και οι δήμοι και ο εκπαιδευτικός και παιδαγωγικός ρόλος των Νηπιαγωγείων και των Νηπιαγωγών τέθηκε υπό αμφισβήτηση, αφού συγχέεται με το ρόλο άλλων δομών και επαγγελματικών ομάδων, που έχουν στόχο την αγωγή και φροντίδα των παιδιών. Ταυτόχρονα, για την εγγραφή στους παιδικούς σταθμούς έχει επιλεγεί και η τακτική των vouchers, που ανοίγει το δρόμο στην πλήρη ιδιωτικοποίηση.
Οσον αφορά στον ανώτατο αριθμό μαθητών ανά τμήμα, που παγιώνεται, πλέον στους 25, θυμίζουμε την εξαγγελία Τσίπρα για μείωση των μαθητών στους 22, κατά την επίσκεψη δημαγωγικής εξαπάτησης του ελληνικού λαού, ενόψει εφαρμογής τέταρτου Μνημόνιου, στο υπουργείο Παιδείας: «Σταδιακά στα επόμενα δύο χρόνια θα μειώνεται ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα, ώστε να μην υπερβαίνουν τους 22» (Αλέξης Τσίπρας, Μάιος 2017).
Το υπουργείο Παιδείας, όμως, προχώρησε και παραπέρα, προκειμένου να δέσει σε κάθε περίπτωση τον γάιδαρό του και να μην κινδυνέψει να πιεστεί για πρόσθετους διορισμούς εκπαιδευτικών και συνεπώς για επιπλέον δαπάνες. Καταστρατήγησε με το εν λόγω Π.Δ. και τα όρια των σχολικών μονάδων, βάσει των οποίων εγγράφονται σε αυτές οι μαθητές. Ορίζει τριμελή επιτροπή στο πλαίσιο κάθε Περιφερειακής Διεύθυνσης, η οποία θα χειρίζεται συνολικά την κατανομή των μαθητών στα σχολεία. Ετσι, παρακάμπτεται η αναγκαιότητα δημιουργίας π.χ. και δεύτερου τμήματος σε ένα σχολείο, όταν οι μαθητές υπερβαίνουν τους 25, αφού οι «πλεονάζοντες» κατανέμονται από την επιτροπή σε όμορα ή λιγότερο όμορα σχολεία. Το σχολείο της γειτονιάς γίνεται άπιαστο όνειρο για μερικές κατηγορίες παιδιών.
♦ Το μαχαίρι στις δαπάνες μπαίνει με κάθε τρόπο. Οι Διευθυντές των σχολείων και οι Προϊστάμενοι/ες των Νηπιαγωγείων υποχρεούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα να ελέγχουν τη φοίτηση των μαθητών στα ολοήμερα τμήματα και να ενημερώνουν τις διευθύνσεις, που έχουν δικαίωμα να αναστέλλουν τη λειτουργία του ολοήμερου ακόμη και στη μέση της χρονιάς, εφόσον υπάρχει στην πορεία μείωση των φοιτούντων μαθητών, ανατρέποντας κάθε οικογενειακό προγραμματισμό.
Οι μετακινήσεις μαθητών στο σχολείο τους με δημόσια μέσα, με κρατική πρόβλεψη και χρηματοδότηση στις απομακρυσμένες περιοχές καρκινοβατούν (π.χ. καταγγελία ομοσπονδίας ενώσεων γονέων και κηδεμόνων περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Πηγή: alfavita).
Αναφέρουμε επίσης: Τη μη λειτουργία ολιγομελών τμημάτων των ΕΠΑΛ (οι μαθητές στερούνται το δικαίωμα να φοιτήσουν στην ειδικότητα που επιθυμούν). Τον «εξορθολογισμό» του διδακτικού προσωπικού, μέσω «ενοποίησης συναφών τομέων», που θα δώσουν νομιμοφάνεια στις αναθέσεις δεύτερων και τρίτων μαθημάτων. Τον Ενιαίο Τύπο Ολοήμερου Δημοτικού και Νηπιαγωγείου, που γίνονται και με τη βούλα πλέον παιδοφυλακτήρια. Με μείωση των ωρών της πρωινής ζώνης στο Δημοτικό, κατάργηση του υπεύθυνου δάσκαλου για την απογευματινή ζώνη, τη διδασκαλία μαθημάτων ειδικότητας διαφορετικών ανά σχολείο ανάλογα με τις ώρες που περισσεύουν από την πρωινή λειτουργία του σχολείου, με την αυστηροποίηση των προϋποθέσεων εγγραφής, την προαιρετική λειτουργία, την κατάργηση του ενιαίου των θέσεων των Νηπιαγωγών, με αποτέλεσμα την κατηγοριοποίησή τους και την υποβάθμιση του εκπαιδευτικού και παιδαγωγικού τους ρόλου.
♦ Οι τεράστιες ανάγκες στον πολύπαθο χώρο της Ειδικής Αγωγής μπαίνουν στον ασφυκτικό κορσέ της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Εξ ου και η λειτουργία των σχολείων σχεδόν αποκλειστικά με αναπληρωτές.
♦ Τραγική είναι η κατάσταση όσον αφορά στη στέγαση και στην υλικοτεχνική υποδομή. Τα στεγασμένα σχολεία σε προκάτ και μαγαζιά, σε πεπαλαιωμένα κτίρια είναι γεγονός εν έτει 2017. Εξ ου και οι καταλήψεις των μαθητών κάθε σχολική χρονιά, που διεκδικούν τα αυτονόητα δικαιώματά τους.
♦ Υπάρχουν, βέβαια, τα γενικότερα σχέδια του υπουργείου Παιδείας, που υλοποιούνται και θα υλοποιηθούν, όπως έχει δεσμευτεί η συγκυβέρνηση έναντι των ιμπεριαλιστών δανειστών (Μνημόνια) και του ΟΟΣΑ. Η εκπαιδευτική «μεταρρύθμιση» με τη μειωμένη χρηματοδότηση, τις συνεχείς περικοπές, την «αυτονομία» της σχολικής μονάδας, την «αποκέντρωση», την «αξιολόγηση», τις συγχωνεύσεις-καταργήσεις, το νέο Λύκειο της ελίτ, της απόλυτης ειδίκευσης και των υψηλών ταξικών φραγμών είναι ήδη στα σκαριά.
♦ Τέλος, είναι η γενικότερη πολιτικοοικονομική κατάσταση, που υπηρετεί με σθένος η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που έχει «κινεζοποιήσει» την εργαζόμενη κοινωνία και οδήγησε την Παιδεία και όλες τις πλευρές του λεγόμενου «κοινωνικού κράτους» σε απόλυτη ασφυξία και αφανισμό.
Γιούλα Γκεσούλη
