Με το τέταρτο Μνημόνιο προ των θυρών, που για μια ακόμη φορά διέγραψε τις δήθεν κόκκινες γραμμές των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ο Τσίπρας ξεκίνησε περιοδεία ανά τα υπουργεία δημαγωγικής εξαπάτησης του ελληνικού λαού, που θα κληθεί εντός ολίγου να υποστεί νέα δυσβάστακτα βάρη.
Η περιοδεία ξεκίνησε από το υπουργείο Παιδείας, επειδή οι συριζαίοι θεωρούν ότι η Παιδεία, περισσότερο από άλλους χώρους, π.χ. την οικονομία, προσφέρεται για δημαγωγική προπαγάνδα, επειδή αυτοί καμώνονται -χωρίς να τις πιστεύουν βεβαίως και πολύ περισσότερο χωρίς να τις προωθούν- ότι ενστερνίζονται τις αξίες της αριστεράς για τη μόρφωση και την ανάπτυξη της προσωπικότητας, την ενίσχυση του δημόσιου σχολείου και Πανεπιστήμιου, κ.λπ.
Γι’ αυτό και ο Τσίπρας στην ομιλία του στο υπουργείο είπε διάφορα ηχηρά, όπως «Πιστεύουμε στο δικαίωμα πρόσβασης όλων των Ελλήνων, ανεξαιρέτως οικονομικής κατάστασης, σε μια σύγχρονη και ποιοτική δημόσια Παιδεία», «Η Παιδεία πρέπει να είναι μια πολύ σημαντική προτεραιότητα για την κυβέρνηση και για τον τόπο. Είναι ένα δημόσιο αγαθό, που πρέπει όλοι ανεξαιρέτως να έχουν το δικαίωμα πρόσβασης», είναι η «καλύτερη επένδυση για την πρόοδο, ανάπτυξη και προκοπή του τόπου μας».
Ανακοινώνοντας τον τριετή προγραμματισμό του υπουργείου Παιδείας, ο Τσίπρας εξήγγειλε για πολλοστή φορά μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, χωρίς να πει βεβαίως πότε και πόσοι θα γίνουν. Μια επιπλέον «δέσμευση» στα λόγια δεν έχει κανένα απολύτως κόστος για τους συριζαίους που λένε το ένα ψέμα μετά το άλλο, τη στιγμή που ομολογούν σε αιτιολογική έκθεση τροπολογίας ότι «Η αναγκαιότητα θέσπισης της προτεινόμενης προσωρινής ρύθμισης (σ.σ. της πρόσληψης αναπληρωτών) ενισχύεται και από το γεγονός ότι οι ισχύοντες δημοσιονομικοί περιορισμοί καθιστούν αδύνατο κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα (σ.σ. μέχρι και το 2019) το διορισμό μόνιμων εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, βάσει των πάγιων ισχυουσών διατάξεων» (τροπολογία για τους αναπληρωτές που κατατέθηκε στο νομοσχέδιο «Ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας 2014/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 2014 για τη συγκρισιμότητα των τελών που συνδέονται με λογαριασμούς πληρωμών, την αλλαγή λογαριασμών πληρωμών και την πρόσβαση σε λογαριασμούς πληρωμών με βασικά χαρακτηριστικά και άλλες διατάξεις»).
Ο πρωθυπουργός, απέκρυψε, διά τον φόβον των Ιουδαίων, ότι βασική συνιστώσα του τριετούς προγραμματισμού είναι η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων. Αυτή αποτελεί βασική μνημονιακή δέσμευση και θα ξεκινήσει μάλιστα από τον Σεπτέμβρη.
Είπε βέβαια:
♦ Για το Ενιαίου Τύπου Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο
Οτι από τον Σεπτέμβρη επεκτείνεται το πρόγραμμά του σε όλες τις σχολικές μονάδες της χώρας και στα μονοθέσια, διθέσια, τριθέσια σχολεία. Εντάσσονται 800 σχολικές μονάδες με πάνω από 10.000 μαθητές.
Η μείωση των ωρών της πρωινής ζώνης, η κατάργηση του υπεύθυνου δάσκαλου για την απογευματινή ζώνη, η λειτουργία του απογευματινού προγράμματος με τα περισσεύματα των ωρών διδασκαλίας των εκπαιδευτικών, η κατάργηση του ενιαίου στις θέσεις των νηπιαγωγών που εργάζονται στην πρωινή και απογευματινή ζώνη, η προαιρετικότητα στην παρακολούθηση του απογευματινού προγράμματος στο ολοήμερο νηπιαγωγείο, η αυστηροποίηση των προϋποθέσεων εγγραφής στο ολοήμερο, είναι ρυθμίσεις που έκαναν οι συριζαίοι για να μειώσουν παραπέρα τις δαπάνες και να έχουν να κοκορεύονται ότι επεκτείνουν το ολοήμερο σε όλα τα σχολεία και προσφέρουν τάχα ίσες ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά.
♦ Για τη μείωση του αριθμού των μαθητών σε κάθε τμήμα
Σταδιακά στα επόμενα δύο χρόνια θα μειώνεται ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα, ώστε να μην υπερβαίνουν τους 22.
Η εξαγγελία αυτή, όπως και η θέσπιση της διετούς προσχολικής αγωγής (προνήπια 4 ετών-νήπια 5 ετών) γίνεται επειδή η συγκυβέρνηση έχει στα χέρια της τα στατιστικά στοιχεία, που δείχνουν τεράστια μείωση των γεννήσεων στα χρόνια της κρίσης. Γι’ αυτό και δεν αποτελεί κάποια μεγάλη παροχή, που οι συριζαίοι εδέησαν να κάνουν στην εργαζόμενη κοινωνία. Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, ο Τσίπρας είπε, ότι μπορεί σε κάποια σχολεία μιας περιοχής (ανάλογα με τα δημογραφικά στοιχεία της περιοχής) η μείωση να ξεκινήσει με έναν μαθητή και στη συνέχεια να επεκταθεί στους δύο, κ.λπ.
♦ Για την Ειδική Αγωγή
Το νέο σχολικό έτος θα λειτουργήσουν 11 νέα σχολεία. Οι αναπληρωτές στην Ειδική Αγωγή θα φθάσουν τους 10.700 ενώ φέτος οι προσλήψεις ήταν 8.500.
Οι πραγματικές ανάγκες σ’ αυτόν τον πολύπαθο χώρο είναι τεράστιες. Η εξαγγελία τοποθετείται στον ασφυκτικό κορσέ της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Εξ ου και η λειτουργία των σχολείων βασικά με αναπληρωτές.
♦ Για τις αλλαγές στο Λύκειο και τις εισαγωγικές εξετάσεις
«Προχωρούμε μια ριζική αναβάθμιση των δύο τελευταίων τάξεων του Λυκείου που θα οδηγήσουν στην κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων, τουλάχιστον όπως τις γνωρίζαμε μέχρι τώρα».
Το σχετικό νομοσχέδιο θα κατατεθεί μέσα στο καλοκαίρι.
Οι γενικότητες, η αοριστολογία βοηθούν τη δημαγωγία. «Τι εστί βερύκοκο» θα διαπιστώσουν οι μαθητές όταν κατατεθεί το νομοσχέδιο που θα βασίζεται στα πορίσματα του «διαλόγου». Σύμφωνα με αυτά δρομολογείται ένα αριστοκρατικό Λύκειο για λίγους κι εκλεκτούς -και παράλληλα ένα εκ νέου ρετουσαρισμένο Επαγγελματικό Λύκειο για τα παιδιά της εργατικής τάξης-, με ένταση στους ταξικούς φραγμούς και ένα «αναβαθμισμένο» Εθνικό Απολυτήριο, που θα αποκτάται με αυξημένης έντασης διαδικασίες και με εξετάσεις πανελλαδικού τύπου. Σε μεταβατικό στάδιο… στο δρόμο προς το ένα και μοναδικό κριτήριο εισαγωγής στην τριτοβάθμια, το Εθνικό Απολυτήριο, θα υπάρχουν ίσως και νέες πανελλαδικές εξετάσεις σε κάποια μαθήματα ή πρόσθετες αξιολογικές διαδικασίες που θα ορίσουν τα Πανεπιστήμια (πόρισμα Λιάκου).
Δεν είναι τυχαίο που ο Τσίπρας είπε ότι η «αναμόρφωση» των δύο τελευταίων τάξεων του Λυκείου θα οδηγήσει «στην κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων, τουλάχιστον όπως τις γνωρίζαμε μέχρι τώρα».
♦ Για την αναγνώριση των 5ετών προγραμμάτων σπουδών ως master
Θα αναγνωριστούν τα 5ετή προγράμματα σπουδών (των Πολυτεχνείων, των Γεωπονικών Σχολών) ως master. Κατατάσσονται στο επίπεδο 7 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων, σύμφωνα με τα ισχύοντα στον Κοινό Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Τη ρύθμιση αυτή την κατακρίναμε από την πρώτη στιγμή που τέθηκε ως ιδέα και απαίτηση από το ΕΜΠ, το ΤΕΕ και το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο, τονίζοντας ότι πρόκειται για καραμπινάτο συντεχνιακό αίτημα, που σηματοδοτεί έμμεση αποδοχή της κακόφημης Μπολόνια, που ορίζει ότι το βασικό πτυχίο (bachelor) αποκτάται μετά από τριετείς σπουδές. Οταν οι πενταετείς αδιάσπαστες σπουδές οδηγούν σε master, αυτόματα εξισώνονται όλες οι υπόλοιπες σπουδές των ελληνικών πανεπιστημίων, που είναι τετραετείς, με τον πρώτο τριετή κύκλο της Μπολόνια. Κοντολογίς, υποβαθμίζονται.
♦ Για τη συγχώνευση των ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά και τη δημιουργία Πανεπιστήμιου Δυτικής Αθήνας
Η συγχώνευση θα γίνει κατόπιν αξιολόγησης των ιδρυμάτων. Η εξαγγελία αυτή (ο Τσίπρας τη χαρακτήρισε «εμβληματική πρωτοβουλία») κρύβει παγίδες, πρέπει δε να λογιστεί σε συνδυασμό με αυτή για τα 5ετή προγράμματα σπουδών που θα θεωρούνται master. Οι συριζαίοι θεωρούν τα ΤΕΙ «ανώτατα» ιδρύματα (το είπε αυτό ο Γαβρόγλου). Νομιμοποιούν έτσι μια διαδικασία-παρωδία, μια διαδικασία fast track κατά την οποία ανωτατοποιήθηκαν τα ΤΕΙ και η οποία είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων από τα Πανεπιστήμια. Η πράξη αυτή εντασσόταν στη διαδικασία για την προώθηση της κακόφημης διακήρυξης της Μπολόνια και στη χώρα μας (τα τριετή πτυχία να θεωρούνται bachelor). Οι τσιπραίοι συνεχίζουν τώρα στην ίδια κατεύθυνση και βαφτίζουν μάλιστα κάποια Τεχνολογικά Ιδρύματα (ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά) σε Πανεπιστήμια (Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής).
Στο πλαίσιο αυτού δε, του νέου Πανεπιστήμιου Δυτικής Αττικής θα ιδρυθούν νέες διετείς δομές που θα παρέχουν διπλώματα ευρωπαϊκών επαγγελματικών προσόντων για αποφοίτους των Επαγγελματικών Λυκείων. Πρόκειται για τα νέα «καθρεφτάκια» που θα προσφερθούν στους απόφοιτους των Επαγγελματικών Λυκείων.
♦ Για τις μεταπτυχιακές σπουδές
Τις επόμενες ημέρες η κυβέρνηση θα φέρει στη Βουλή νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Θα δίνεται η δυνατότητα σε φοιτητές που δεν έχουν οικονομική δυνατότητα να παρακολουθούν δωρεάν μεταπτυχιακά προγράμματα.
Μένει να δούμε πώς θα «παντρευτούν» τα «τέλη φοίτησης», όπως αποκαλούνται τώρα τα δίδακτρα, τα κονδύλια που θα δίνει το κράτος για τη δωρεάν φοίτηση των οικονομικά αδύνατων φοιτητών, αν θα είναι απεριόριστος ο αριθμός τους ή αν θα υπάρχει «ταβάνι», ποιες θα είναι οι προϋποθέσεις για να θεωρηθεί κάποιος οικονομικά αδύναμος, κ.λπ.
♦ Για την ανάγκη δημιουργίας νέων υποδομών σχολικής στέγης
Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για το πώς σκέφτεται να λύσει η κυβέρνηση το μεγάλο πρόβλημα της έλλειψης σχολικής στέγης, ο Τσίπρας είπε τα εξής:
«Η εμπειρία μας έχει δείξει ότι πολύ αποτελεσματική μέθοδος είναι η μέθοδος της Σύμπραξης Δημόσιου-Ιδιωτικού, τα λεγόμενα ΣΔΙΤ, όπου σε πολλές περιπτώσεις είχαμε την πολύ γρήγορη αποκατάσταση και δημιουργία σχολικών μονάδων, εξαιρετικά ποιοτικών». Συνέδεσε δε, αυτή την προοπτική με το στενό δημοσιονομικό πλαίσιο.
Οι συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα είναι μια μορφή ιδιωτικοποίησης (το σχετικό νομικό πλαίσιο εισήγαγε η κυβέρνηση της ΝΔ), αφού οι ιδιώτες που θα συμμετάσχουν, προφανώς και θα απαιτήσουν αντισταθμιστικά οφέλη, π.χ. ενοίκιο, ανάπτυξη εντός των σχολικών κτιρίων και άλλων επικερδών δραστηριοτήτων, κ.λπ.
Θυμίζουμε ότι το «έξυπνο σχολείο» του Στυλιανίδη υπήρξε η αφορμή για να εφαρμοστούν και στην εκπαίδευση -στην ανέγερση των διδακτηρίων- οι Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Οι «ανάδοχοι» των βιοκλιματικών σχολείων έχουν το δικαίωμα να εκμεταλλεύονται τη χρήση των κτιρίων για διάστημα μέχρι και 30 ετών και το ελληνικό Δημόσιο, μέσω του ΟΣΚ, καταβάλλει σε αυτούς ενοίκιο (αποπληρωμή σε ετήσια βάση).
Οι επιχειρηματίες αποκομίζουν τεράστια κέρδη από την ανέγερση των ίδιων των σχολικών κτιρίων (με την πολιτική των υπερτιμολογήσεων) και στη συνέχεια και από την εκμετάλλευσή τους, εγκαθιστώντας μέσα σε αυτά διάφορες λειτουργίες και δραστηριότητες από ίντερνετ καφέ μέχρι και πάρκινγκ. Χρηματοοικονομικός σύμβουλος σε αυτό το πρόγραμμα έχει αναλάβει η Εθνική Τράπεζα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πέταξε πλέον όλες τις μάσκες. Εμφορείται από την πεποίθηση της «υγιούς επιχειρηματικότητας». Στο πρόγραμμά του υπάρχει η υπόσχεση για συνέχιση του καθεστώτος των ΣΔΙΤ, που μετονομάζονται σε «προγραμματικές συνεργασίες ανάμεσα στον δημόσιο τομέα και ιδιωτικές επιχειρήσεις, εγχώριες ή και αλλοδαπές, με στόχο την ανάπτυξη των επιχειρήσεων, την επέκτασή τους σε νέες δραστηριότητες στην Ελλάδα και το εξωτερικό».
Γιούλα Γκεσούλη
